Our previous medical records study

Our previous medical records study in Yogyakarta, Indonesia [3] found that 3 years event-free survival (EFS) of pediatric patients with ALL was 20%. Causes of treatment failure were: treatment abandonment (35%), treatment-related death (23%), and progressive or relapsed leukemia (22%) [3]. Significant differences in EFS-rates existed between poor and prosperous patients and between patients with different levels of parental education. Poor families received less individualized attention and information from oncologists. Most poor patients could not afford treatment and access to donated chemotherapy was inadequate [3]. To improve compliance, decrease abandonment and subsequently improve the survival rate, a program was instituted in January 2004 at Dr. Sardjito Hospital, Yogyakarta. It consisted of a structured parental education program and donation of chemotherapy for all new pediatric patients with ALL.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ศึกษาการรักษาของเราก่อนหน้านี้ในยอกยาการ์ต้า อินโดนีเซีย [3] พบว่า 3 ปีฟรีเหตุการณ์รอดตาย (EFS) ของผู้ป่วยเด็กทั้งหมดคือ 20% มีสาเหตุของความล้มเหลวในการรักษา: รักษา abandonment (35%), การรักษาที่เกี่ยวข้องกับความตาย (23%), และก้าวหน้า หรือ relapsed มะเร็งเม็ดเลือดขาว (22%) [3] ความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญใน EFS ราคาอยู่ ระหว่างผู้ป่วยที่ยากจน และเจริญ และ ระหว่างผู้ป่วยกับระดับต่าง ๆ ของการศึกษาโดยผู้ปกครอง ครอบครัวที่ยากจนได้รับความสนใจน้อยเป็นรายบุคคลและข้อมูลจาก oncologists ผู้ป่วยยากจนส่วนใหญ่ไม่สามารถรักษา และเคมีบำบัดบริจาคถึงมีไม่เพียงพอ [3] การปรับปรุงการปฏิบัติตามกฎระเบียบ ลด abandonment มาเพิ่มอัตราการอยู่รอด โปรแกรมคือ instituted ใน 2547 มกราคมโรงพยาบาลดร. Sardjito ยอร์กยาการ์ตา จะประกอบด้วยผู้ปกครองศึกษาโครงสร้างและบริจาคของเคมีบำบัดในผู้ป่วยเด็กใหม่ทั้งหมดด้วย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เวชระเบียนของเราก่อนหน้านี้การศึกษาในยอกยาการ์, อินโดนีเซีย [3] พบว่า 3 ปีอยู่รอดเหตุการณ์ฟรี (EFS) ของผู้ป่วยเด็กทั้งหมดเป็น 20% สาเหตุของความล้มเหลวของการรักษาคือการละทิ้งการรักษา (35%), การเสียชีวิตที่เกี่ยวข้องกับการรักษา (23%) และโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวก้าวหน้าหรือกำเริบ (22%) [3] ความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญใน EFS อัตราอยู่ระหว่างผู้ป่วยที่ยากจนและความเจริญรุ่งเรืองและระหว่างผู้ป่วยที่มีระดับที่แตกต่างกันของการศึกษาของผู้ปกครอง ครอบครัวที่ยากจนได้รับความสนใจน้อยรายบุคคลและข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้องอกวิทยา ผู้ป่วยส่วนใหญ่ที่ยากจนไม่สามารถรักษาและการเข้าถึงการรักษาด้วยเคมีบำบัดบริจาคไม่เพียงพอ [3] เพื่อปรับปรุงการปฏิบัติตามละทิ้งลดลงและต่อมาปรับปรุงอัตราการรอดตายซึ่งเป็นโปรแกรมการก่อตั้งในเดือนมกราคม 2004 ดร. Sardjito โรงพยาบาล Yogyakarta ประกอบไปด้วยโปรแกรมการศึกษาโครงสร้างของผู้ปกครองและการบริจาคของยาเคมีบำบัดสำหรับผู้ป่วยเด็กใหม่ทั้งหมดที่มีทั้งหมด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ก่อนบันทึกการศึกษาทางการแพทย์ในยอกยาการ์ตา อินโดนีเซีย [ 3 ] พบว่าเหตุการณ์การอยู่รอดฟรี 3 ปี ( EFS ) ของผู้ป่วยเด็กที่มีทั้งหมด 20% สาเหตุของความล้มเหลวของการรักษาคือการรักษา ( 35% ) , treatment-related ความตาย ( 23% ) และก้าวหน้า หรืออาการกำเริบ ลูคีเมีย ( 22% ) [ 3 ]ความแตกต่างในอัตราอยู่ระหว่าง EFS ยากจนและเจริญรุ่งเรือง และผู้ป่วยระหว่างผู้ป่วยที่มีระดับที่แตกต่างกันของผู้ปกครองการศึกษา ครอบครัวที่ยากจน ได้รับความสนใจน้อยลง รายบุคคล และข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้องอกวิทยา . ผู้ป่วยที่ยากจนส่วนใหญ่ไม่สามารถเข้าถึงการรักษา และให้เคมีบำบัดไม่ [ 3 ] ปรับปรุงมาตรฐานลดการถูกทอดทิ้งและต่อมาเพิ่มอัตราการอยู่รอด , โปรแกรมถูกก่อตั้งในมกราคม 2547 ที่ ดร. sardjito โรงพยาบาล , Yogyakarta . มันมีโครงสร้างของโปรแกรมการศึกษาและการบริจาคของเคมีบำบัดในผู้ป่วยเด็กใหม่ทั้งหมดกับทุก