The practice of circumcision remain

The practice of circumcision remains a challenge in
children's pain experiences. It seems to be embedded
deeply in cultural values (Sayed et al., 1996, Afsari et al.,
2002, Lee et al., 2003, Dare et al., 2004) and, therefore
highly accepted among fathers, mothers and children
despite the fact that the procedure may cause severe pain.culturally valued does not mean that it is morally
acceptable. On the other hand, cultural and religional
considerations should determine whether circumcision is
performed. (Benatar & Benatar, 2003.) Severe pain is
always present during circumcision conducted without
pain management or anaesthesia, and most physicians do
not use anaesthetics during CCC (Goldman, 1999).
Additionally, most circumcisions are conducted at home
and by traditional circumcisers in Turkey (Verit et al.,
2002). It is obvious that the practice of circumcision
without medical reasons, being physical abuse, should be
more discussed by health care staff in the societies.
Additionally, contemporary education programs do not
seem to be effective enough to stop these traditions
causing suffering among children.
Circumcision was not found to be the only form of
physical abuse directed to children. In Hong Kong,
physical abuse seemed to be fairly common (Lau et al.,
1999), and especially fathers' education or occupation did
not have influence on children's physical abuse. These
findings indicate that rights of children as an essential
part of humanity (UNICEF, 1990) are not met in all
societies because of cultural traditions accepting physical
abuse.
Children's gender was found to have influence on
their pain management. Boys' pain was identified more
than girls' in USA (Buchanan et al., 1997), and boys had
better access to analgesics in Kenya (Geissler et al.,
2000). These findings are contrary to those identified in
Finland, where parents wanted especially their boys to
learn to tolerate pain (Kankkunen et al., 2003a) and they
implemented several non-pharmacological pain
alleviation methods mainly with their daughters
(Kankkunen et al., 2003b) during postoperative period.
The findings indicate differences in parental perceptions
and management of children's pain in different cultures,
which might be due to the children's different status in the
families.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การปฏิบัติของข้อมูลยังคงเป็น ความท้าทายในประสบการณ์ความเจ็บปวดของเด็ก ดูเหมือนจะถูกฝังอย่างลึกซึ้งในค่านิยมทางวัฒนธรรม (เอก et al., 1996, Afsari et al.,2002, Lee et al., 2003 กล้า et al., 2004) และ ดังนั้นขอยอมรับบิดา มารดา และเด็กทั้ง ๆ ที่กระบวนการนี้อาจทำให้เกิด มูลค่า pain.culturally รุนแรงไม่ได้หมายความ ว่า เป็นคุณธรรมยอมรับได้ ในทางกลับกัน วัฒนธรรม และ religionalข้อพิจารณาควรตรวจสอบข้อมูลว่าดำเนินการ (Benatar & Benatar, 2003) มีอาการปวดอย่างรุนแรงนำเสนอในระหว่างดำเนินการโดยการสร้างเสมอการจัดการความเจ็บปวด หรือ anaesthesia และแพทย์ส่วนใหญ่ไม่ใช้ anaesthetics ระหว่างซีซีซี (โกลด์แมน 1999)Circumcisions ส่วนใหญ่จะดำเนินการที่บ้านนอกจากนี้และ circumcisers แบบดั้งเดิมในประเทศตุรกี (Verit et al.,2002) เป็นที่ชัดเจนที่การปฏิบัติของข้อมูลโดยไม่มีเหตุผลทางการแพทย์ การละเมิดทางกายภาพ ควรขึ้นกล่าว โดยในสังคมการดูแลสุขภาพนอกจากนี้ โปรแกรมการศึกษาร่วมสมัยไม่ได้ดูเหมือนจะมีประสิทธิภาพเพียงพอที่จะหยุดประเพณีเหล่านี้ทำให้เกิดทุกข์ในหมู่เด็กไม่พบข้อมูลให้ เท่านั้นละเมิดทางกายภาพไปยังเด็ก ใน Hong Kongละเมิดทางกายภาพที่ดูเหมือน จะค่อนข้างทั่วไป (Lau et al.,1999), และโดยเฉพาะอย่างยิ่งบิดาของการศึกษาหรือประกอบอาชีพได้ไม่มีผลต่อการละเมิดเด็กทางกายภาพ เหล่านี้ผลการวิจัยบ่งชี้ว่า สิทธิของเด็กเป็นสิ่งที่ขาดของมนุษยชาติ (UNICEF, 1990) ไม่ตรงตามในทั้งหมดสังคมเนื่องจากประเพณีวัฒนธรรมที่ยอมรับทางกายภาพละเมิดเด็กเพศพบ มีอิทธิพลในการจัดการความเจ็บปวดของพวกเขา ระบุชายปวดมากขึ้นกว่าหญิงในสหรัฐอเมริกา (buchanan ทำยอดและ al., 1997), และชายหาดดีกว่า เข้าถึงยาแก้ปวดในเคนยา (Geissler et al.,2000) การค้นพบเหล่านี้จะขัดกับที่ระบุในประเทศฟินแลนด์ การที่พ่อแม่ต้องการโดยเฉพาะอย่างยิ่งของชายเรียนรู้ที่จะทนต่อความเจ็บปวด (Kankkunen et al., 2003a) และพวกเขานำความเจ็บปวดไม่ใช่ pharmacological หลายวิธีบรรเทาส่วนใหญ่กับลูกสาวของพวกเขา(Kankkunen et al., 2003b) ในระหว่างรอบระยะเวลาในการผ่าตัดผลการวิจัยที่บ่งชี้ความแตกต่างในการรับรู้โดยผู้ปกครองและการจัดการความเจ็บปวดของเด็กในวัฒนธรรมที่แตกต่างซึ่งอาจเป็น เพราะเด็กสถานะต่าง ๆ ในการครอบครัว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การปฏิบัติของการขลิบยังเป็นความท้าทายใน
ประสบการณ์ความปวดของเด็ก มันดูเหมือนว่าจะฝังตัว
ลึกในคุณค่าทางวัฒนธรรม ( Sayed et al . , 1996 , afsari et al . ,
2002 ลี et al . , 2003 , กล้า et al . , 2004 ) และ ดังนั้น
มีการระหว่างบิดา มารดาและเด็ก
แม้จะมีข้อเท็จจริงที่ว่าขั้นตอนอาจทำให้รุนแรง pain.culturally มูลค่า ไม่ได้หมายความว่ามันเป็นศีลธรรม
ที่ยอมรับได้บนมืออื่น ๆ , วัฒนธรรม และควรตรวจสอบว่า การพิจารณา religional

คือแสดง ( เบนาตาร์&เบนาตาร์ , 2003 ) ปวดรุนแรงเป็นปัจจุบันอยู่เสมอในระหว่างการดำเนินการโดยไม่

การจัดการความเจ็บปวดหรือยาสลบ และแพทย์ส่วนใหญ่
ไม่ใช้ ANAESTHETICS ใน CCC ( Goldman , 1999 ) .
นอกจากนี้ circumcisions ส่วนใหญ่จะจัดที่บ้าน
และโดยหมอผ่าตัดปลายองคชาตแบบดั้งเดิมในตุรกี ( เวริท
et al . , 2002 ) มันชัดเจนว่า การปฏิบัติของการขลิบ
โดยไม่มีเหตุผลทางการแพทย์ที่ถูกทารุณกรรมทางกาย ควรพิจารณาโดยเจ้าหน้าที่สาธารณสุข
มากขึ้นในสังคม .
นอกจากนี้ โปรแกรมการศึกษาร่วมสมัยไม่
ดูเหมือนจะมีประสิทธิภาพเพียงพอที่จะหยุดประเพณีเหล่านี้ก่อให้เกิดความทุกข์ทรมานของเด็ก

.การขลิบก็ไม่พบว่ามีรูปแบบเฉพาะของ
ใช้กำลังกับเด็ก ในฮ่องกง
การทารุณกรรมทางกายที่ดูเหมือนจะค่อนข้างทั่วไป ( เหลา et al . ,
1999 ) , และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง การศึกษาของบิดา หรืออาชีพทำ
ไม่มีอิทธิพลต่อการทารุณเด็ก ผลการศึกษาพบว่า สิทธิของเด็ก

เป็นส่วนสำคัญของความเป็นมนุษย์ ( องค์การยูนิเซฟ , 1990 ) ที่ไม่พบใน
สังคม เพราะประเพณีวัฒนธรรมยอมรับความรุนแรง
.
เพศเด็กพบว่ามีอิทธิพลต่อการจัดการความเจ็บปวดของพวกเขา ความเจ็บปวดของเด็กชายถูกระบุเพิ่มเติม
กว่าหญิงในสหรัฐอเมริกา ( Buchanan et al . , 1997 ) และเด็กชายได้
ดีกว่าที่จะเข้าถึงยาแก้ปวดในเคนยา ( ไกสเลอร์ et al . ,
2 ) การค้นพบนี้จะตรงข้ามกับที่ระบุใน
ฟินแลนด์ ที่พ่อแม่ต้องการ โดยเฉพาะของผู้ชาย

เรียนรู้ที่จะอดทนกับความเจ็บปวด ( kankkunen et al . , 2003a ) และการไม่ใช้ความเจ็บปวด

หลายวิธีส่วนใหญ่กับการพัฒนา
ลูกสาว ( kankkunen et al . , 2003b ) ในช่วงระยะเวลาหลังผ่าตัด พบความแตกต่างใน

ผู้ปกครองรับรู้และการจัดการความเจ็บปวดของเด็กในวัฒนธรรมที่แตกต่าง
ซึ่งอาจจะเนื่องจาก สถานะต่าง ๆของเด็ก ๆใน
ครอบครัว