Given the magnitude of the problem—

Given the magnitude of the problem—the number of people all over the world who suffer from infertility, the impact infertility has on people’s lives, and that ART is presently out of the reach for the majority of those who need it—it is legitimate to question the extent to which initiatives have to be carried out for these procedures to become part of national infertility policies. This is an issue for each country to resolve. However, as Fathalla et al.[83] stated almost a decade ago, it is time to cross the boundary from talking and writing to taking action.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ให้ขนาดของปัญหา – จำนวนคนทั่วโลกที่ประสบภาวะมีบุตรยาก มีบุตรยากผลกระทบต่อชีวิตของผู้คน และศิลปะไม่อยู่ในปัจจุบันเข้าถึงสำหรับส่วนใหญ่ของผู้ที่ต้องการ — จึงถูกต้องกับคำถามที่โครงการได้ดำเนินการในขั้นตอนเหล่านี้จะกลายเป็น ส่วนหนึ่งของภาวะมีบุตรยากแห่งชาตินโยบายขอบเขต นี่เป็นประเด็นสำหรับแต่ละประเทศในการแก้ไข อย่างไรก็ตาม เป็น Fathalla et al. [83] ระบุเกือบทศวรรษที่ผ่านมา ถึงเวลาข้ามขอบเขตจากการพูด และเขียนการดำเนินการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ได้รับความสำคัญของปัญหาที่เกิดขึ้นจำนวนของคนทั่วทุกมุมโลกที่ทุกข์ทรมานจากภาวะมีบุตรยากมีบุตรยากผลกระทบที่มีต่อชีวิตของผู้คนและที่ ART เป็นปัจจุบันออกจากการเข้าถึงสำหรับส่วนใหญ่ของผู้ที่ต้องการมันมันถูกต้องตามกฎหมายที่จะ คำถามขอบเขตที่ความคิดริเริ่มที่จะต้องมีการดำเนินการขั้นตอนเหล่านี้จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของนโยบายการมีบุตรยากแห่งชาติ นี้เป็นปัญหาสำหรับแต่ละประเทศในการแก้ไข แต่เป็น Fathalla et al. [83] ที่ระบุไว้เกือบทศวรรษที่ผ่านมามันเป็นเวลาที่จะข้ามพรมแดนจากการพูดคุยและการเขียนเพื่อการดำเนินการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กําหนดขนาดของปัญหาที่จำนวนของคนทั่วโลกที่ทุกข์ทรมานจากภาวะมีบุตรยาก , มีบุตรยากได้รับผลกระทบต่อชีวิตของผู้คน และศิลปะเป็นปัจจุบันออกจากการเข้าถึงสำหรับส่วนใหญ่ของคนที่ต้องการมันมันถูกต้องตามกฎหมายที่จะถามขอบเขตที่กำหนดจะต้องดำเนินการขั้นตอนเหล่านี้ เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายมีบุตรยากแห่งชาตินี้เป็นปัญหาที่แต่ละประเทศต้องแก้ไข อย่างไรก็ตาม มอบให้แก่ผู้ประสบภัย et al . [ 83 ] ระบุเกือบทศวรรษที่ผ่านมา เวลาที่จะข้ามขอบเขตของการพูดและการเขียนเพื่อการกระทำ