their other responsibilities, for i

their other responsibilities, for instance communication with
patients and next of kin.
Nurses working in community care, nursing homes and in
rehabilitation wards express that the fact that they are alone
with the patient in many situations forces them to take charge
in situations. To be alone with the patient gives an opportunity
to make independent decisions and actions. However, a
restriction in autonomy is connected with being alone if the
nurses have to take charge even when they do not have control
over the situation. To assess situations without being able to
confer with a physician or another nurse present at the time
requires both confidence about own knowledge (Freidson
2001) and a personal capacity (Rischel et al. 2008). These
findings imply that responsibilities are connected to a workplace
culture and to a situational understanding which is not
always possible to capture in a general qualification and
authorisation. The nurses have to gain experience and find
themselves in their nursing role (Arbon 2004).
The possibility to get to know the patient seems to give the
nurses in this study invaluable knowledge and a greater
opportunity to act autonomously and create holistic care both
towards an individual patient and groups of patients. Knowing
the patient gives grounds for clinical judgements in situations,
where some of the nurses expressed as a better understanding of
the patients’ total situation. These nurses demonstrate that
understanding of a professional knowledge base requires
interpretation of situations (Eraut 1994). According to Mantzoukas
and Watkinson (2007) this use of knowledge is
important to gain professional autonomy and the findings in
this study show that the relationship with patients is essential in
developing autonomous nursing practice.
In accordance with McParland et al. (2000), the participants
struggle to find what power they have or should have to
defend their patients. Some of the nurses express that their
close relationship with the patient makes it difficult to
cooperate with next of kin. The nurses strongly pronounce
that they know what is best for the patient because they know
the patient as a patient, while the relatives see it from their
point of view. While power imbalance previously has been
connected to physicians (Adamson et al. 1995) and hierarchical
structures (Willard 1996), the findings in this study
also indicate a power imbalance between the nurses and
patients and next of kin. The nurses seem to need support to
manage to strengthen the patients’ autonomy (Hewitt 2002,
Hallin & Danielson 2007). These findings connect to
Mantzoukas and Watkinson’s (2007) assumptions about
the importance of developing individual nurses to achieve
high degree of professional autonomy.
Besides creating holistic patient care, all the interviewees
emphasise that performing tasks is an essential part of their
autonomous nursing practice. Even if nursing tasks are
delegated or based on prescribed guidelines, the procedures
are described as the nurses’ ‘own’ and autonomy is described
as the necessity to know what to do when performing these
tasks. However, the nurses seem to connect their performance
to attributes that go beyond knowledge and skills
(Gardner et al. 2008), as well as to personal capacities (Arbon
2004, Rischel et al. 2008). The fear of unknown or
unexpected situations and for not mastering situations is
universal in the nurses’ descriptions and ‘to dare’ is an
expression of their personal capacity in such situations. These
findings suggest that personal autonomy, as part of the
individual patterns of competence, is important to consider in
clinical nursing practice. This is illustrated by the nurses who
discuss situations where they have to do tasks even if they do
not know quite how to perform them, because the tasks are
not part of their daily work and routines. Another illustration
is from the discussion about managing cardiac arrest in
surgery wards, where the lack of experience in real situations
makes it difficult, even if knowing how to do it is instilled. In
both these cases, the nurses have to rely on their personal
capabilities and being confident in situations seems to go
beyond knowing what to do

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ของอื่น ๆ ที่รับผิดชอบ เช่นสื่อสารกับผู้ป่วยและญาติทำงาน ในการ ดูแลชุมชน พยาบาล และพยาบาลหอผู้ป่วยฟื้นฟูสมรรถภาพ express ที่ความจริงที่ว่า พวกเขามีเพียงอย่างเดียวกับผู้ป่วยในหลาย ๆ สถานการณ์บังคับให้ใช้ค่าธรรมเนียมในสถานการณ์นี้ คนเดียวกับผู้ป่วยให้มีโอกาสให้อิสระในการตัดสินใจและการดำเนินการ อย่างไรก็ตาม การข้อจำกัดในการปกครองตนเองเชื่อมต่อกับอยู่คนเดียวถ้าการพยาบาลมีการใช้งานแม้ว่าจะไม่มีการควบคุมผ่านสถานการณ์ การประเมินสถานการณ์ โดยไม่มีความสามารถในการมอบให้กับแพทย์หรือพยาบาลที่อื่นอยู่ตลอดเวลาต้องมีทั้งความเชื่อมั่นเกี่ยวกับความรู้ของตัวเอง (Freidsonปี 2001) และความสามารถส่วนบุคคล (Rischel et al. 2008) เหล่านี้ผลการวิจัยบ่งบอกว่า ความรับผิดชอบได้ทำงานที่วัฒนธรรม และความเข้าใจในสถานการณ์ที่ไม่เสมอสามารถจับภาพในคุณสมบัติทั่วไป และอนุมัติ พยาบาลมีการได้รับประสบการณ์ และค้นหาตัวเองในบทบาทของพยาบาล (Arbon 2004)ดูเหมือนว่าโอกาสที่จะได้รับรู้ว่าผู้ป่วยเพื่อ ให้การพยาบาลในการศึกษาความรู้ที่ทรงคุณค่าและเป็นมากขึ้นโอกาสในการทำหน้าที่อย่างอิสระ และสร้างแบบองค์รวมดูแลทั้งต่อตัวผู้ป่วยแต่ละบุคคลและกลุ่มของผู้ป่วย รู้ผู้ป่วยให้เหตุผลวิจารณญาณทางคลินิกในสถานการณ์ที่ของพยาบาลที่เป็นมากกว่าสถานการณ์ทั้งหมดของผู้ป่วย พยาบาลเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าต้องมีความเข้าใจในฐานความรู้ของมืออาชีพการตีความสถานการณ์ (Eraut 1994) ตาม Mantzoukasและ Watkinson (2007) นี้ใช้ความรู้จะได้มีอาชีพอิสระและผลการวิจัยในการศึกษานี้แสดงว่า มีความสัมพันธ์กับผู้ป่วยในพัฒนาพยาบาลที่ตนเองปฏิบัติตาม McParland et al. (2000), ผู้เข้าร่วมดิ้นรนหาสิ่งพลังจะมี หรือควรมีการปกป้องผู้ป่วย บางส่วนของ nurses express ที่ของพวกเขาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับผู้ป่วยยากร่วมมือกับญาติ พยาบาลออกเสียงขอว่า พวกเขารู้ว่าอะไรดีสุดสำหรับผู้ป่วยเนื่องจากพวกเขารู้จักผู้ป่วยเป็นผู้ป่วย ในขณะที่ญาติเห็นจากการจุดของมุมมอง ในขณะที่ความไม่สมดุลของพลังงานก่อนหน้านี้ได้เชื่อมต่อกับแพทย์ (Adamson et al. 1995) และลำดับชั้นโครงสร้าง (วิ 1996), ผลการวิจัยในการศึกษานี้ระบุความไม่สมดุลของพลังงานระหว่างการพยาบาล และผู้ป่วยและญาติ พยาบาลดูเหมือนจะ ต้องการจัดการเพื่อเสริมสร้างการปกครองตนเองของผู้ป่วย (Hewitt 2002Hallin & Danielson 2007) ผลการวิจัยเหล่านี้เชื่อมต่อกับของ Watkinson และ Mantzoukas (2007) สมมติฐานเกี่ยวกับความสำคัญของการพัฒนาพยาบาลแต่ละบุคคลเพื่อให้บรรลุระดับสูงของอาชีพอิสระนอกจากการสร้างแบบองค์รวมดูแลผู้ป่วย ผู้ให้สัมภาษณ์ทั้งหมดเน้นว่า ทำงานเป็นส่วนสำคัญของการการปฏิบัติพยาบาลอิสระ แม้ว่างานของพยาบาลมอบหมาย หรือตามกำหนดแนวทาง ขั้นตอนอธิบายพยาบาล 'เจ้าของ' และอิสระไว้เรียบร้อยแล้วเป็นความจำเป็นต้องรู้สิ่งที่ควรทำเมื่อการดำเนินการเหล่านี้งาน อย่างไรก็ตาม พยาบาลดูเหมือนจะ เชื่อมต่อประสิทธิภาพการทำงานของพวกเขาแอตทริบิวต์ที่ความรู้และทักษะ(การ์ดเนอร์ et al. 2008), เท่ากับความสามารถส่วนบุคคล (Arbon2004, Rischel et al. 2008) ความกลัวที่ไม่รู้จัก หรือสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดและไม่เรียนรู้สถานการณ์เป็นสากล ในอธิบาย nurses' และ 'กล้า' คือการนิพจน์ของกำลังการผลิตส่วนบุคคลในสถานการณ์เช่นนี้ เหล่านี้ผลการวิจัยแนะนำว่า อิสระส่วนบุคคล เป็นส่วนหนึ่งของการความสามารถ แต่ละรูปแบบจะต้องพิจารณาในการปฏิบัติการพยาบาลทางคลินิก นี้จะแสดง โดยการพยาบาลที่หารือเกี่ยวกับสถานการณ์ที่พวกเขามีการทำงานแม้ว่าพวกเขาทำไม่รู้ค่อนข้างจะทำ เนื่องจากเป็นงานไม่เป็นส่วนหนึ่งของการทำงานประจำและกิจวัตร ภาพประกอบอื่นจากการอภิปรายเกี่ยวกับการจัดการภาวะหัวใจหยุดเต้นในหอผู้ป่วยศัลยกรรม ที่ขาดประสบการณ์ในสถานการณ์จริงทำยาก ถ้ารู้วิธีการทำมันจะ instilled ในทั้งสองกรณี การพยาบาลต้องพึ่งตัวบุคคลความสามารถและมีความมั่นใจในสถานการณ์ที่ดูเหมือนจะ ไปนอกเหนือจากการรู้สิ่งที่ควรทำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความรับผิดชอบอื่น ๆ ของพวกเขาสำหรับการสื่อสารเช่นกับ
ผู้ป่วยและญาติ.
พยาบาลที่ทำงานในการดูแลชุมชนของพยาบาลใน
หอผู้ป่วยฟื้นฟูสมรรถภาพ Express ที่ความจริงที่ว่าพวกเขาเป็นคนเดียว
กับผู้ป่วยในหลาย ๆ สถานการณ์บังคับให้พวกเขาใช้ค่าใช้จ่าย
ในสถานการณ์ จะเป็นคนเดียวกับผู้ป่วยที่ให้โอกาส
ในการตัดสินใจและการกระทำที่เป็นอิสระ อย่างไรก็ตาม
ข้อ จำกัด ในการปกครองตนเองเชื่อมต่อกับการอยู่คนเดียวถ้า
พยาบาลจะต้องใช้ค่าใช้จ่ายแม้ในขณะที่พวกเขาไม่ได้มีการควบคุม
สถานการณ์ เพื่อประเมินสถานการณ์โดยไม่มีความสามารถที่จะ
ปรึกษากับแพทย์หรือพยาบาลอื่นในปัจจุบันในช่วงเวลาที่
ต้องใช้ความเชื่อมั่นของทั้งสองเกี่ยวกับความรู้ของตัวเอง (Freidson
2001) และกำลังการผลิตส่วนบุคคล (Rischel et al. 2008) เหล่านี้
ผลการวิจัยบ่งบอกว่าความรับผิดชอบที่มีการเชื่อมต่อไปยังสถานที่ทำงาน
วัฒนธรรมและความเข้าใจในสถานการณ์ที่ไม่ได้
เป็นไปได้เสมอที่จะจับในคุณสมบัติทั่วไปและ
การอนุมัติ พยาบาลต้องได้รับประสบการณ์และพบว่า
ตัวเองอยู่ในบทบาทพยาบาลของพวกเขา (Arbon 2004).
ความเป็นไปได้ที่จะได้รับรู้ว่าผู้ป่วยที่ดูเหมือนว่าจะให้
พยาบาลในความรู้ที่ทรงคุณค่านี้การศึกษาและมากขึ้น
โอกาสที่จะทำหน้าที่ตนเองและสร้างการดูแลแบบองค์รวมทั้ง
ต่อ ผู้ป่วยแต่ละรายและกลุ่มของผู้ป่วย รู้ว่า
ผู้ป่วยจะช่วยให้พื้นที่สำหรับการตัดสินทางคลินิกในสถานการณ์
ที่บางส่วนของพยาบาลแสดงเป็นความเข้าใจที่ดีขึ้นของ
สถานการณ์โดยรวมของผู้ป่วย พยาบาลเหล่านี้แสดงให้เห็นว่า
ความเข้าใจของฐานความรู้มืออาชีพต้องมี
การตีความของสถานการณ์ (Eraut 1994) ตามที่ Mantzoukas
และ Watkinson (2007) การใช้ความรู้นี้เป็น
สิ่งสำคัญที่จะได้รับอิสระแห่งวิชาชีพและผลการวิจัยใน
การศึกษานี้แสดงว่ามีความสัมพันธ์กับผู้ป่วยเป็นสิ่งสำคัญใน
การพัฒนาการปฏิบัติการพยาบาลในกำกับของรัฐ.
ตาม McParland et al, (2000) ผู้เข้าร่วม
ต่อสู้เพื่อหาสิ่งที่พวกเขามีอำนาจหรือควรจะต้อง
ปกป้องผู้ป่วยของพวกเขา บางส่วนของพยาบาลที่พวกเขาแสดงความ
สัมพันธ์ใกล้ชิดกับผู้ป่วยทำให้ยากที่จะ
ให้ความร่วมมือกับไปของญาติ พยาบาลขอประกาศว่า
พวกเขารู้ว่าสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับผู้ป่วยเพราะพวกเขารู้ว่า
ผู้ป่วยเป็นผู้ป่วยในขณะที่ญาติเห็นได้จากพวกเขา
จุดของมุมมอง ในขณะที่ความไม่สมดุลของอำนาจก่อนหน้านี้ได้รับการ
เชื่อมต่อกับแพทย์ (อดัมสัน et al. 1995) และลำดับชั้น
โครงสร้าง (วิลลาร์ด 1996) ผลการวิจัยในการศึกษาครั้งนี้
ยังบ่งบอกถึงความไม่สมดุลของอำนาจระหว่างพยาบาลและ
ผู้ป่วยและญาติ พยาบาลดูเหมือนจะต้องการการสนับสนุนในการ
จัดการเพื่อเสริมสร้างการปกครองตนเองของผู้ป่วย (เฮวิตต์ 2002
Hallin และแดเนียล 2007) การค้นพบนี้เชื่อมต่อกับ
Mantzoukas และ Watkinson ของ (2007) สมมติฐานเกี่ยวกับ
ความสำคัญของการพัฒนาพยาบาลของแต่ละบุคคลเพื่อให้บรรลุ
ระดับสูงของความเป็นอิสระแห่งวิชาชีพ.
นอกจากการสร้างการดูแลผู้ป่วยแบบองค์รวมให้สัมภาษณ์ทั้งหมดที่
เน้นว่าการปฏิบัติงานที่เป็นส่วนสำคัญของ
การปฏิบัติการพยาบาลในกำกับของรัฐ แม้ว่างานพยาบาล
ที่ได้รับมอบหมายหรือตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดวิธีการที่
จะอธิบายเป็นพยาบาล '' ตัวเอง 'เอกราชและมีการอธิบายไว้
เป็นความจำเป็นที่จะรู้ว่าสิ่งที่ต้องทำเมื่อดำเนินการเหล่านี้
งาน อย่างไรก็ตามพยาบาลดูเหมือนจะเชื่อมต่อประสิทธิภาพการทำงานของพวกเขา
คุณลักษณะที่นอกเหนือไปจากความรู้และทักษะ
(การ์ดเนอร์ et al. 2008) เช่นเดียวกับความจุส่วนบุคคล (Arbon
2004 Rischel et al. 2008) ความกลัวของที่ไม่รู้จักหรือ
สถานการณ์ที่ไม่คาดคิดและไม่ได้เรียนรู้สถานการณ์ที่เป็น
สากลในพยาบาลรายละเอียดและ 'กล้า' เป็น
การแสดงออกของความจุส่วนตัวของพวกเขาในสถานการณ์เช่นนี้ เหล่านี้
ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการปกครองตนเองส่วนบุคคลเป็นส่วนหนึ่งของ
แต่ละรูปแบบของความสามารถเป็นสิ่งที่สำคัญที่จะต้องพิจารณาในการ
ปฏิบัติการพยาบาล นี่คือตัวอย่างของพยาบาลที่
หารือเกี่ยวกับสถานการณ์ที่พวกเขาต้องทำงานแม้ว่าพวกเขาจะ
ไม่ทราบว่าค่อนข้างวิธีการดำเนินการพวกเขาเพราะงานจะ
ไม่เป็นส่วนหนึ่งของการทำงานในชีวิตประจำวันของพวกเขาและการปฏิบัติ ภาพประกอบอีก
จากการอภิปรายเกี่ยวกับการจัดการภาวะหัวใจหยุดเต้นใน
หอผู้ป่วยผ่าตัดที่ขาดประสบการณ์ในสถานการณ์จริง
ทำให้มันยากแม้ว่ารู้วิธีที่จะทำคือการปลูกฝัง ใน
ทั้งสองกรณีเหล่านี้พยาบาลต้องพึ่งพาบุคคลของพวกเขา
สามารถและมีความมั่นใจในสถานการณ์ที่ดูเหมือนว่าจะไป
เกินกว่าที่รู้ว่าจะทำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความรับผิดชอบอื่น ๆของการสื่อสารเช่นกับผู้ป่วยและญาติพยาบาลที่ปฏิบัติงานในการดูแลชุมชน พยาบาล และเพื่อฟื้นฟูด่วน ความจริงที่ว่าพวกเขาเป็นคนเดียวกับผู้ป่วยหลายสถานการณ์บังคับให้พวกเขาเพื่อชาร์จในสถานการณ์ อยู่ตามลำพังกับผู้ป่วยให้โอกาสให้อิสระตัดสินใจและการกระทำ อย่างไรก็ตามข้อ จำกัด ในตนเองที่เชื่อมต่อกับการอยู่คนเดียว ถ้าพยาบาลต้องใช้ค่าใช้จ่ายแม้ว่าพวกเขาไม่ได้มีการควบคุมผ่านสถานการณ์ เพื่อประเมินสถานการณ์ โดยไม่สามารถปรึกษากับแพทย์หรือพยาบาลอยู่ในเวลาอื่นต้องใช้ทั้งความรู้ ( freidson ความเชื่อมั่นเกี่ยวกับ2544 ) และความสามารถส่วนตัว ( rischel et al . 2008 ) เหล่านี้สรุปได้ว่า ความรับผิดชอบต่อกับที่ทำงานวัฒนธรรมและความเข้าใจในสถานการณ์ซึ่งไม่ได้เป็นไปได้เสมอที่จะจับในคุณสมบัติทั่วไปและได้รับอนุญาต พยาบาลต้องได้รับประสบการณ์ และหาตัวเองในบทบาทของพยาบาล ( arbon 2004 )ความเป็นไปได้ที่จะได้รับรู้ว่าคนไข้ดูเหมือนจะให้พยาบาลในการศึกษาด้านความรู้ และ มากขึ้นเปิดโอกาสสร้างการดูแลแบบองค์รวมทั้งระบบออโต้และต่อผู้ป่วยแต่ละรายและกลุ่มของผู้ป่วย ทราบผู้ป่วยให้เหตุผลทางคลินิกในการตัดสินใจในสถานการณ์ที่บางของพยาบาลแสดงเป็นความเข้าใจที่ดีของสถานการณ์ของผู้ป่วยทั้งหมด พยาบาลเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าความเข้าใจของความรู้มืออาชีพต้องการตีความของสถานการณ์ ( eraut 1994 ) ตาม แมนโซคัสและที่ Watkinson ( 2007 ) นี้ใช้ความรู้ คือสิ่งสำคัญที่ได้รับอิสระมืออาชีพและข้อมูลในการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า ความสัมพันธ์กับผู้ป่วยเป็นสิ่งสำคัญในการพัฒนาการปฏิบัติการพยาบาลอิสระตามเมิ่กพาร์เลิ่นด์ et al . ( 2000 ) , ผู้เข้าร่วมการต่อสู้เพื่อค้นหาสิ่งที่พวกเขามีอำนาจ หรือ ควรจะไปปกป้องคนไข้ บางส่วนของบริการของพยาบาลความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับผู้ป่วยทำให้ยากร่วมมือกับญาติ พยาบาล ขอประกาศว่าพวกเขารู้ว่าอะไรดีที่สุดสำหรับคนไข้ เพราะพวกเขารู้ว่าคนไข้ก็เป็นคนไข้ และญาติเห็นมันจากจุดของมุมมอง ขณะที่ก่อนหน้านี้ มีอำนาจไม่สมดุลเชื่อมต่อกับแพทย์ ( แม็ค et al . 1995 ) และระดับลดหลั่นโครงสร้าง ( วิลลาร์ด 2539 ) ผลการศึกษาพบว่ายังบ่งบอกถึงพลังความไม่สมดุลระหว่างพยาบาลและผู้ป่วยและญาติ พยาบาลดูเหมือนจะต้องสนับสนุนจัดการเพื่อเสริมสร้างความเป็นอิสระของผู้ป่วย ( Hewitt 2002hallin & ความ 2007 ) การค้นพบนี้เชื่อมต่อกับและ แมนโซคัส ( 2007 ) สมมติฐานเกี่ยวกับ Watkinsonความสำคัญของการพัฒนาพยาบาลบุคคลเพื่อให้บรรลุระดับสูงของอิสระมืออาชีพนอกจากการดูแลผู้ป่วยแบบองค์รวม ทั้งทั้งหมดเน้นที่การปฏิบัติงานเป็นส่วนที่จำเป็นของพวกเขาการปฏิบัติการพยาบาลอิสระ แม้ว่างานพยาบาลมอบหมาย หรือตามแนวทางตามที่กำหนดขั้นตอนได้แก่ พยาบาล ' ' เอง ' และตนเองอธิบายเป็นสิ่งจำเป็นที่จะรู้ว่าต้องทำอะไรเมื่อการปฏิบัติเหล่านี้งาน อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนจะเชื่อมต่อสมรรถนะของพยาบาลแอตทริบิวต์ที่นอกเหนือไปจากความรู้และทักษะ( Gardner et al . 2008 ) เช่นเดียวกับความสามารถส่วนบุคคล ( arbon2004 rischel et al . 2008 ) ความกลัวของที่ไม่รู้จัก หรือสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดและไม่ควบคุมสถานการณ์ คือสากลในลักษณะพยาบาล ' และ ' กล้า ' เป็นการแสดงออกของความสามารถส่วนตัวของพวกเขา ในสถานการณ์เช่น เหล่านี้ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การเป็นตัวของตัวเอง เป็นส่วนหนึ่งของรูปแบบของแต่ละบุคคลเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องพิจารณาในความสามารถการปฏิบัติการพยาบาลในคลินิก นี่เป็นภาพประกอบ โดยพยาบาลที่หารือเกี่ยวกับสถานการณ์ที่พวกเขาต้องทำงานแม้ว่าพวกเขาทำไม่รู้ค่อนข้างวิธีการแสดงพวกเขาเพราะงานเป็นไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของการทำงานประจำวันของพวกเขาและกิจวัตรประจำวัน ภาพประกอบอื่นจากการอภิปรายเกี่ยวกับการจัดการภาวะหัวใจหยุดเต้นในผ่าตัดคนไข้ที่ขาดประสบการณ์ในสถานการณ์จริงทำให้มันยาก ต่อให้รู้วิธีการทำคือให้ . ในทั้งสองกรณีนี้ พยาบาลต้องอาศัยส่วนบุคคลของตนความสามารถและมีความมั่นใจในสถานการณ์ที่ดูเหมือนว่าจะไปนอกเหนือจากการรู้สิ่งที่จะทำ