Then all of the citizens had been o

Then all of the citizens had been ordered to go into the nearest building and stay there. IMMEDIATELY, the rasping voice through the speakers had said. LEAVE YOUR BICY-CLES WHERE THEY ARE. Instantly, obediently, Jonas had dropped his bike on its side on the path behind his family’s dwelling. He had run indoors and stayed there, alone. His parents were both at work, and his little sister, Lily, was at the Childcare Center where she spent her after-school hours. Looking through the front window, he had seen no people: none of the busy afternoon crew of Street Cleaners, Landscape Workers, and Food Delivery people who usually populated the community at that time of day. He saw only the abandoned bikes here and there on their sides; an upturned wheel on one was still revolving slowly. He had been frightened then. The sense of his own community silent, waiting, had made his stomach churn. He had trembled. But it had been nothing. Within minutes the speakers had crackled again, and the voice, reassuring now and less urgent, had explained that a Pilot-in-Training had misread his navigational instructions and made a wrong turn. Des-perately the Pilot had been trying to make his way back before his error was noticed. NEEDLESS TO SAY, HE WILL BE RELEASED, the voice had said, followed by silence. There was an ironic tone to that final message, as if the Speaker found it amusing; and Jonas had smiled a little, though he knew what a grim statement it had been. For a contributing citizen to be re-leased from the community was a final decision, a terrible punishment, an overwhelming statement of failure.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แล้ว ประชาชนทั้งหมดได้ถูกสั่งให้ไปที่ตึกที่ใกล้ที่สุด และมีอยู่ ทันที rasping เสียงผ่านลำโพงได้กล่าวว่า ปล่อยของ BICY CLES ทันที ทรง โจนัสได้ทิ้งจักรยานของเขาตะแคงบนเส้นทางอยู่เบื้องหลังของครอบครัวที่อยู่อาศัย เขาได้ทำงานในร่ม และมี อยู่คนเดียว พ่อแม่ของเขามีทั้งที่ทำงาน และลิตเติ้ลน้อง ลิลลี่ ที่ศูนย์ดูแลเด็กที่เธอใช้เวลาหลังเลิกเรียนของเธอนั้น มองผ่านหน้าต่างด้านหน้า เขาได้เห็นคนไม่มี: ไม่มีลูกช่วงบ่ายว่างคนทำความ สะอาดถนน แรง งานแนวนอน และจัด ส่งอาหารที่มักจะรวบรวมชุมชนที่เวลาของวัน เขาเห็นเฉพาะจักรยานละทิ้งความด้านของพวกเขา ล้อ upturned ตัวหนึ่งยังหมุนช้า เขามีการกลัวแล้ว ความรู้สึกของชุมชนตนเองเงียบ รอ ได้ทำอาหารของเขาเดือดพล่าน เขามี trembled แต่มันได้อะไร ภายในนาที ลำโพงมีไรอีก และเสียง เร่ง และแข่งขันต่ออายุตอนนี้มีอธิบายว่า นำร่องในฝึกอบรมขนบของคำแนะนำเพื่อนำทาง และทำให้เปิดไม่ถูกต้อง ถาเด perately นักบินเพื่อให้เขากลับไปก่อนมีพบข้อผิดพลาดของเขา จำเป็นต้องพูด เขาจะออก เสียงมีกล่าว ตาม ด้วยความเงียบ มีเสียงเป็นเรื่องที่ข้อสุดท้าย ประหนึ่งว่าผู้พบสนุก และมียิ้มโจนัสเล็กน้อย แต่เขารู้ว่าน่ากลัวคำนั้น สำหรับคนทำใหม่จะเช่าจากชุมชนมีการตัดสินใจขั้นสุดท้าย การลงโทษที่น่ากลัว คำสั่งการกระทำล้มเหลว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แล้วทั้งหมดของประชาชนที่ได้รับคำสั่งให้เข้าไปในอาคารที่ใกล้ที่สุดและอยู่ที่นั่น ทันทีที่เสียงผ่านลำโพงที่ทำให้ระคายเคืองได้กล่าวว่า ปล่อยให้คุณ bicy-CLES ที่พวกเขาอยู่ ทันทีเชื่อฟังโจนาสได้ลดลงจักรยานของเขาทางด้านข้างอยู่บนเส้นทางที่อยู่เบื้องหลังที่อยู่อาศัยของครอบครัวของเขา เขาได้ทำงานในบ้านและอยู่ที่นั่นคนเดียว พ่อแม่ของเขาทั้งที่ทำงานและน้องสาวคนเล็กของเขาลิลลี่เป็นที่ศูนย์ดูแลเด็กซึ่งเธอใช้เวลาของเธอเวลาหลังเลิกเรียน มองผ่านหน้าต่างด้านหน้าเขาได้เห็นคนไม่มีไม่มีลูกเรือช่วงบ่ายที่วุ่นวายของทำความสะอาดถนนคนงานภูมิทัศน์และจัดส่งอาหารคนที่มักจะมีประชากรชุมชนที่มีช่วงเวลาของวันที่ เขาเห็นเพียงจักรยานที่ถูกทอดทิ้งที่นี่และมีที่ด้านข้างของพวกเขา ล้อหงายหนึ่งก็ยังคงหมุนช้า เขาได้รับการกลัวแล้ว ความรู้สึกของชุมชนของตัวเองเงียบรอได้ทำปั่นท้องของเขา เขากลัวจนตัวสั่น แต่จะได้รับอะไร ภายในไม่กี่นาทีลำโพงได้ crackled อีกครั้งและเสียง, มั่นใจในขณะนี้และเร่งด่วนน้อยได้อธิบายว่าการนำร่องในการฝึกอบรมได้ผิดคำแนะนำการเดินเรือของเขาและทำให้เลี้ยวผิด des-perately นักบินที่ได้รับการพยายามที่จะทำให้ทางของเขากลับมาก่อนที่ความผิดพลาดของเขาก็สังเกตเห็น จำเป็นต้องพูดเขาจะได้รับการปล่อยตัวออกมาเสียงได้กล่าวว่าตามด้วยความเงียบ มีน้ำเสียงแดกดันว่าข้อความสุดท้ายเช่นถ้าลำโพงพบว่ามันสนุก; และโจนัสได้ยิ้มเล็ก ๆ น้อย ๆ แม้ว่าเขาจะรู้ว่าสิ่งที่เป็นคำสั่งที่น่ากลัวที่มันเคยเป็น สำหรับการเป็นพลเมืองที่เอื้อต่อการถูก re-เช่าจากชุมชนคือการตัดสินใจขั้นสุดท้ายการลงโทษที่น่ากลัวคำสั่งที่ครอบงำของความล้มเหลว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แล้วทั้งหมดของประชาชนได้ถูกสั่งให้เข้าไปในอาคารที่ใกล้ที่สุด และอยู่ข้างใน ทันที ที่เสียงเสียงผ่านลำโพงได้กล่าว ไป bicy-cles ของคุณอยู่ที่ไหน ทันที , เชื่อฟัง , โจนัสทำจักรยานของเขานอนตะแคงบนเส้นทางหลังเรือนของครอบครัวของเขา เขาได้ทำงานในบ้านและอยู่ที่นั่นคนเดียว พ่อแม่ของเขาเป็นทั้งที่ทำงาน และน้องสาวของเขา ลิลลี่อยู่ที่ศูนย์ดูแลเด็กที่เธอใช้เวลาหลังเลิกเรียนของเธอ มองผ่านกระจกด้านหน้า เขาเห็นไม่มีคนไม่มีงานช่วงบ่ายทีมงานของคนงานทำความสะอาดถนนภูมิทัศน์ และจัดส่งอาหาร คนที่มักจะมีประชากรชุมชนในช่วงเวลานั้นของวัน เขาเห็นเพียงทิ้งจักรยานที่นี่และมีในด้านของพวกเขา ; ล้อหงายหนึ่งยังหมุนช้าๆเขาก็กลัวแล้ว ความรู้สึกของชุมชนของเขาเองเงียบ รอทำเขาท้องปั่น เขาสั่นสะท้าน แต่มันก็ไม่มีอะไร ภายในไม่กี่นาที ลำโพงมันปะทุอีกครั้ง และเสียงมั่นใจตอนนี้และเร่งด่วนน้อยกว่า มีอธิบายว่า นักบินในการทำคำแนะนำการเดินเรือของเขาและตู่เลี้ยวผิดเดส perately นักบินได้รับการพยายามที่จะให้เขากลับไปก่อน ความผิดพลาดของเขาถูกสังเกตเห็น ไม่อยากจะพูดเลยว่า เขาจะออก เสียงก็บอกว่า รองลงมา คือ ความเงียบ มีน้ำเสียงแดกดันว่าข้อความสุดท้าย ถ้าลำโพงพบว่ามันสนุก และโจนัสมียิ้มเล็กน้อย แต่เขารู้ว่าสิ่งที่น่ากลัวคำสั่งนั้นได้สำหรับกลุ่มประชาชนจะเป็นเช่าจากชุมชนคือการตัดสินใจขั้นสุดท้าย การลงโทษที่น่ากลัว งบที่น่าหนักใจของความล้มเหลว