- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
Save (go offline) A A A AA/N: Hi ev
Save (go offline) A A A A
A/N: Hi everyone! Before you read, let me make this announcement. Here we are at chapter 50… and this will be the last chapter for now. Wait, don’t panic! What I mean is, I’ve decided to create different ‘books’ for this story, similar to shows having different ‘seasons’. Let’s just say this is the last episode for season 1 of this story. Book 2 will come very soon so don’t you worry. Just keep this little fact in mind as you read this chapter, okay? I’ll discuss it some more at the end of this since you’re probably too eager to read an update from me (which I haven’t given in a loooong time. Sorry for that). This chapter is quite long. More than 9,000 words. WHAT. I know right? It’s like a double-chapter. (But it feels shorter than you think. Last few chaps were like 7,000 words each). HAHA. Enjoy!
‘Really? Another one? That’s the fourth time this week,’ he eyed the basket of flowers that Shin Hye just received from the delivery man.
‘Actually, it’s the fifth,’ she corrected, sporting a huge grin on her face. She bent down to smell the white roses and calla lilies. Sweet. She carefully searched for the card she knew would be hidden somewhere between the stems and the leaves. As soon as she found it, she read excitedly. Usually his messages were peppered with I miss you’s and sweet quotes but today, she sɳιɡɡегed at his unorthodox message: ‘No looking at young college boys. I’m warning you.’
Her manager frowned. ‘Isn’t he trying a bit too much? It’s not like you’re going to change your mind about taking him back.’
Shin Hye could hear the bitterness in Joon oppa’s voice. When she explained what really happened in Jeju that night – more out of necessity since he was mildly freaking out about the scene between her and Geun Suk in her hotel room – he wasn’t too thrilled. As a matter of fact, he gave her the cold shoulder for the rest of the day.
‘I told you. I know what I’m doing,’ she replied. She held on to the hope that this discussion had ended the first time he ranted about Min Ho, and that was when she received her first basket of flowers a few days back. She scanned her place for somewhere she can display the latest bunch, since the dining and coffee tables were already occupied by Min Ho’s previous gifts, and the others were in her room. She spotted the top of the bookshelf and smiled.
‘I just don’t understand why you would want to put yourself through that again. I saw you trudge through your work appointments with no wink of sleep. And don’t think I don’t know you’ve been crying all the time. Your eyes were always puffy in the morning. Whenever I see you looking so morose, I just feel an overwhelming urge to punch the living day lights out of that giant.’
‘Oppa.’
‘Break ups are rough,’ he continued, ignoring her. ‘They leave you feeling empty and lonely. But if every couple who broke up gave in to the feeling of loneliness and got back together, then everyone would marry their first love.’
Shin Hye sighed and faced her manager. She didn’t have to explain herself, but she knew that he was just concerned about her.
‘I didn’t give him another chance because I was lonely. I did it because I love him,’ she replied with conviction. Even she was surprised at how bolder she was becoming at vocalizing her feelings. Maybe their break-up taught her to be more in tune with her emotions. And be braver. ‘He made a mistake,’ she continued. ‘But don’t we all? If nobody gave second chances, then all of us would live full of regrets.’
Her manager looked like he was about to say something, but stopped himself and sank into the couch, looking defeated. Shin Hye sat beside him and slid her arm around his arm playfully. ‘I know you don’t trust him. But I’m asking you to trust me. Have a little faith, okay?’
It took a while before Joon replied. But when he did, he got up from the couch to face Shin Hye. With steely eyes, he put his hands on his waist. ‘Fine. But only because I trust you’re still the sensible girl I’ve known for years. And don’t expect me to bend over backwards for Lee Min Ho again. He’s your boyfriend, not mine.’
Shin Hye smiled. ‘Of course. You don’t even have to see him. We can date secretly and you won’t have to know.’
‘Aish!’
‘I’m kidding,’ she laughed. ‘Stop being so serious. I wonder if Dong Woo oppa is as uptight as you are.’
‘Tch! Don’t even get me started on his manager,’ he scoffed. ‘He never called me to apologize for what that kid did to you.’
‘Why would he apologize? It’s not like he broke up with you.’
He shook his head. ‘Excuse me. While you and Min Ho were happily going on dates and being careless, it was us who suffered. We had to carry the burden of making sure that you two didn’t get caught. We probably talked on the phone more times than you and your boyfriend have. So Min Ho breaking up with you is practically the same thing as his manager breaking up with me!’
Shin Hye got up from the couch and patted Joon’s shoulder. ‘Then you two probably have to spend some time in Jeju and make up. I’ll tell Geun Suk oppa to loan you his villa.’
‘You know what, I prefer sulky Shin Hye. She’s more quiet and less sarcastic.’
‘Too bad. Happy Shin Hye is here to stay,’ she beamed. ‘Come on, oppa. You promised me a ride to school.’ She hurriedly went back into her room to grab her bag. She was only going there to register, but the thought of going back to the Chung Ang campus excited her. Her life for the past year has been nothing but work that the thought of going back to school actually seemed more like a vacation.
Her manager blocked the door before she can step out. ‘Are you absolutely sure about this? I can still file that leave, you know. I mean, now that you’re back with Min Ho, you won’t need to enroll this semester.’
She furrowed her brows. ‘How are they related?’
‘Come on, you made the decision of going back when you two broke up. I’m sure there’s a connection.’
Shin Hye sighed. It was true. Originally, she planned on extending her leave because more and more work opportunities came for her, but after the break-up, she realized going to school would be good for her heart and soul. Being around cameras and sets reminded her too much of Min Ho. She had hoped that a change of scenery can clear her head.
Of course she wouldn’t need that change anymore now, but she still liked the idea of escaping more work commitments to become a student again.
‘Oppa, I need to get my degree as soon as possible so I can focus on work. Just imagine how many projects I can do if I don’t have to worry about graduating anymore,’ she gently nudged him aside. ‘Let’s go, I need to fix my class schedule!’ She chirped excitedly.
She walked the familiar hallways and smiled to herself. It truly felt like it’s been so long since she’s been there. So much happened in the past year that she was afraid she’ll have to adjust to being in college again. Surely, most of her classmates would be done with the subjects she’ll have to take now. Ha Neul decided to extend his leave, and so did Go Ara. She was hoping Kim Bum or Kim So Eun would be there. Or Yuri and Sooyoung of Girls Generation, even if they weren’t particularly close. But they were probably on leave, too.
She laughed, remembering what Ara told her over the phone a few days ago.
‘Are you crazy? Why would you go back to school now? Didn’t you receive a mountain of drama and film scripts? Who goes back to school at the peak of their career? You’re making all of us look bad. If Kim Soo Hyun decides to enroll this semester, then I’m really going to have to reassess my life choices.’
As she approached their dean’s office, she noticed there weren’t a lot of students there today. It was understandable since school officially starts next week, and most of them probably finished registering for their classes already. Today was her only free day, and she felt a little guilty about being late again.
‘Miss Park Shin Hye,’ the dean’s secretary stood up to greet her brightly.
‘Oh annyeonghaseyo!’ Shin Hye loved Miss Han. She was always so perky and cheerful. It made coming to the dean’s office less daunting for the theatre and film majors. She was already in her mid-thirties, but her bright appearance made her look so much younger than she was.
‘I heard rumors you were going back to school but I didn’t believe it at first since most of your friends extended their leave,’ she motioned for Shin Hye to sit.
‘Ah yeah, I talked to some of them and they’re quite busy with work.’
The lady furrowed her brows and gave her an amused smile. ‘But aren’t you the busiest of all of them? You’re everywhere these days. Everywhere I turn and there’s a billboard of you! And can I just say, you’ve become a lot prettier.’
She blushed and looked down. ‘Aniyo.’
‘The dean isn’t here, but he told me that you’ll be coming in today,’ she turned to a pile of folders and sifted through them. She grabbed one and handed it to Shin Hye. ‘I know you’re a busy girl so I’ve prepared your schedule for you. Most of your classes are crammed in certain days so you’ll have a few days off per week to accommodate your work schedules.’
Shin Hye was wide-eyed. ‘Cheongmalyo? Thank you so much,’ she bowed as she took the folder from her. She looked through her schedule excitedly, glad that she didn’t have to talk to her professors about her work commitments. ‘This is really nice of you, Miss Han. I really appreciate it.’ She smiled widely.
‘Well, it wasn’t that difficult, since most of your classes this semester are confined in the theatre and film department. And it helps that your professors love you. I don’t know how you maintain your high grades and still be this popular.’
Shin Hye giggled. ‘I’ll have to treat you to coffee or dinner sometime, Miss Han.’
‘No need for that hone
A/N: Hi everyone! Before you read, let me make this announcement. Here we are at chapter 50… and this will be the last chapter for now. Wait, don’t panic! What I mean is, I’ve decided to create different ‘books’ for this story, similar to shows having different ‘seasons’. Let’s just say this is the last episode for season 1 of this story. Book 2 will come very soon so don’t you worry. Just keep this little fact in mind as you read this chapter, okay? I’ll discuss it some more at the end of this since you’re probably too eager to read an update from me (which I haven’t given in a loooong time. Sorry for that). This chapter is quite long. More than 9,000 words. WHAT. I know right? It’s like a double-chapter. (But it feels shorter than you think. Last few chaps were like 7,000 words each). HAHA. Enjoy!
‘Really? Another one? That’s the fourth time this week,’ he eyed the basket of flowers that Shin Hye just received from the delivery man.
‘Actually, it’s the fifth,’ she corrected, sporting a huge grin on her face. She bent down to smell the white roses and calla lilies. Sweet. She carefully searched for the card she knew would be hidden somewhere between the stems and the leaves. As soon as she found it, she read excitedly. Usually his messages were peppered with I miss you’s and sweet quotes but today, she sɳιɡɡегed at his unorthodox message: ‘No looking at young college boys. I’m warning you.’
Her manager frowned. ‘Isn’t he trying a bit too much? It’s not like you’re going to change your mind about taking him back.’
Shin Hye could hear the bitterness in Joon oppa’s voice. When she explained what really happened in Jeju that night – more out of necessity since he was mildly freaking out about the scene between her and Geun Suk in her hotel room – he wasn’t too thrilled. As a matter of fact, he gave her the cold shoulder for the rest of the day.
‘I told you. I know what I’m doing,’ she replied. She held on to the hope that this discussion had ended the first time he ranted about Min Ho, and that was when she received her first basket of flowers a few days back. She scanned her place for somewhere she can display the latest bunch, since the dining and coffee tables were already occupied by Min Ho’s previous gifts, and the others were in her room. She spotted the top of the bookshelf and smiled.
‘I just don’t understand why you would want to put yourself through that again. I saw you trudge through your work appointments with no wink of sleep. And don’t think I don’t know you’ve been crying all the time. Your eyes were always puffy in the morning. Whenever I see you looking so morose, I just feel an overwhelming urge to punch the living day lights out of that giant.’
‘Oppa.’
‘Break ups are rough,’ he continued, ignoring her. ‘They leave you feeling empty and lonely. But if every couple who broke up gave in to the feeling of loneliness and got back together, then everyone would marry their first love.’
Shin Hye sighed and faced her manager. She didn’t have to explain herself, but she knew that he was just concerned about her.
‘I didn’t give him another chance because I was lonely. I did it because I love him,’ she replied with conviction. Even she was surprised at how bolder she was becoming at vocalizing her feelings. Maybe their break-up taught her to be more in tune with her emotions. And be braver. ‘He made a mistake,’ she continued. ‘But don’t we all? If nobody gave second chances, then all of us would live full of regrets.’
Her manager looked like he was about to say something, but stopped himself and sank into the couch, looking defeated. Shin Hye sat beside him and slid her arm around his arm playfully. ‘I know you don’t trust him. But I’m asking you to trust me. Have a little faith, okay?’
It took a while before Joon replied. But when he did, he got up from the couch to face Shin Hye. With steely eyes, he put his hands on his waist. ‘Fine. But only because I trust you’re still the sensible girl I’ve known for years. And don’t expect me to bend over backwards for Lee Min Ho again. He’s your boyfriend, not mine.’
Shin Hye smiled. ‘Of course. You don’t even have to see him. We can date secretly and you won’t have to know.’
‘Aish!’
‘I’m kidding,’ she laughed. ‘Stop being so serious. I wonder if Dong Woo oppa is as uptight as you are.’
‘Tch! Don’t even get me started on his manager,’ he scoffed. ‘He never called me to apologize for what that kid did to you.’
‘Why would he apologize? It’s not like he broke up with you.’
He shook his head. ‘Excuse me. While you and Min Ho were happily going on dates and being careless, it was us who suffered. We had to carry the burden of making sure that you two didn’t get caught. We probably talked on the phone more times than you and your boyfriend have. So Min Ho breaking up with you is practically the same thing as his manager breaking up with me!’
Shin Hye got up from the couch and patted Joon’s shoulder. ‘Then you two probably have to spend some time in Jeju and make up. I’ll tell Geun Suk oppa to loan you his villa.’
‘You know what, I prefer sulky Shin Hye. She’s more quiet and less sarcastic.’
‘Too bad. Happy Shin Hye is here to stay,’ she beamed. ‘Come on, oppa. You promised me a ride to school.’ She hurriedly went back into her room to grab her bag. She was only going there to register, but the thought of going back to the Chung Ang campus excited her. Her life for the past year has been nothing but work that the thought of going back to school actually seemed more like a vacation.
Her manager blocked the door before she can step out. ‘Are you absolutely sure about this? I can still file that leave, you know. I mean, now that you’re back with Min Ho, you won’t need to enroll this semester.’
She furrowed her brows. ‘How are they related?’
‘Come on, you made the decision of going back when you two broke up. I’m sure there’s a connection.’
Shin Hye sighed. It was true. Originally, she planned on extending her leave because more and more work opportunities came for her, but after the break-up, she realized going to school would be good for her heart and soul. Being around cameras and sets reminded her too much of Min Ho. She had hoped that a change of scenery can clear her head.
Of course she wouldn’t need that change anymore now, but she still liked the idea of escaping more work commitments to become a student again.
‘Oppa, I need to get my degree as soon as possible so I can focus on work. Just imagine how many projects I can do if I don’t have to worry about graduating anymore,’ she gently nudged him aside. ‘Let’s go, I need to fix my class schedule!’ She chirped excitedly.
She walked the familiar hallways and smiled to herself. It truly felt like it’s been so long since she’s been there. So much happened in the past year that she was afraid she’ll have to adjust to being in college again. Surely, most of her classmates would be done with the subjects she’ll have to take now. Ha Neul decided to extend his leave, and so did Go Ara. She was hoping Kim Bum or Kim So Eun would be there. Or Yuri and Sooyoung of Girls Generation, even if they weren’t particularly close. But they were probably on leave, too.
She laughed, remembering what Ara told her over the phone a few days ago.
‘Are you crazy? Why would you go back to school now? Didn’t you receive a mountain of drama and film scripts? Who goes back to school at the peak of their career? You’re making all of us look bad. If Kim Soo Hyun decides to enroll this semester, then I’m really going to have to reassess my life choices.’
As she approached their dean’s office, she noticed there weren’t a lot of students there today. It was understandable since school officially starts next week, and most of them probably finished registering for their classes already. Today was her only free day, and she felt a little guilty about being late again.
‘Miss Park Shin Hye,’ the dean’s secretary stood up to greet her brightly.
‘Oh annyeonghaseyo!’ Shin Hye loved Miss Han. She was always so perky and cheerful. It made coming to the dean’s office less daunting for the theatre and film majors. She was already in her mid-thirties, but her bright appearance made her look so much younger than she was.
‘I heard rumors you were going back to school but I didn’t believe it at first since most of your friends extended their leave,’ she motioned for Shin Hye to sit.
‘Ah yeah, I talked to some of them and they’re quite busy with work.’
The lady furrowed her brows and gave her an amused smile. ‘But aren’t you the busiest of all of them? You’re everywhere these days. Everywhere I turn and there’s a billboard of you! And can I just say, you’ve become a lot prettier.’
She blushed and looked down. ‘Aniyo.’
‘The dean isn’t here, but he told me that you’ll be coming in today,’ she turned to a pile of folders and sifted through them. She grabbed one and handed it to Shin Hye. ‘I know you’re a busy girl so I’ve prepared your schedule for you. Most of your classes are crammed in certain days so you’ll have a few days off per week to accommodate your work schedules.’
Shin Hye was wide-eyed. ‘Cheongmalyo? Thank you so much,’ she bowed as she took the folder from her. She looked through her schedule excitedly, glad that she didn’t have to talk to her professors about her work commitments. ‘This is really nice of you, Miss Han. I really appreciate it.’ She smiled widely.
‘Well, it wasn’t that difficult, since most of your classes this semester are confined in the theatre and film department. And it helps that your professors love you. I don’t know how you maintain your high grades and still be this popular.’
Shin Hye giggled. ‘I’ll have to treat you to coffee or dinner sometime, Miss Han.’
‘No need for that hone
0/5000
บันทึก (แบบออฟไลน์) A A A
A / n:สวัสดีทุกคน ก่อนที่คุณอ่าน ให้ฉันทำให้ประกาศฉบับนี้ ที่นี่เรามีที่บท 50... และจะเป็นบทสุดท้ายสำหรับตอนนี้ รอ อย่าตื่น ไง เป็น ฉันได้ตัดสินใจสร้างแตกต่างกัน 'หนังสือ' เรื่องนี้ คล้ายกับการแสดงที่มี 'ฤดูที่แตกต่าง' สมมติว่า นี้เป็นตอนสุดท้ายในฤดูกาลที่ 1 ของบทความนี้ จอง 2 จะมาเร็ว ๆ นี้ดังนั้น คุณไม่ต้องกังวล เพียงเก็บความจริงเล็กน้อยในขณะที่คุณอ่านบทนี้ เอาล่ะ ฉันจะอธิบายมันบางมากสุดรอบนี้เนื่องจากคุณอาจเกินไปอยากอ่านการปรับปรุงจากฉัน (ซึ่งผมยังไม่ได้กำหนดเวลา loooong ขออภัยที่) บทนี้ยาวมาก มากกว่า 9000 คำ อะไรนะ ฉันรู้ว่าขวา มันเป็นเหมือนคู่บท (แต่รู้สึกว่าสั้นกว่าที่คุณคิด Chaps สุดท้ายไม่ได้เช่น 7000 คำละ) อยาก เพลิดเพลินกับ!
' จริง ๆ หนึ่งหรือไม่ เป็นเวลาสี่สัปดาห์นี้ เขาตาตะกร้าดอกไม้ว่า Shin Hye เพิ่งได้รับจากฟิลด์จัดส่ง
'จริง มันเป็น 5' เธอแก้ไข ออกกำลังกายรอบ ๆ ไร้ขนาดใหญ่บนใบหน้าของเธอ เธองอลงไปกลิ่นกุหลาบขาวและคาลลาลิลลี่ หวาน เธออย่างค้นหาสำหรับบัตรที่เธอรู้ว่าจะถูกซ่อนอยู่ระหว่างลำต้นและใบ ทันทีที่เธอพบนั้น เธออ่านขึ้ง โดยปกติแล้วข้อความของเขาถูก peppered กับคิดถึงใบเสนอราคาของคุณและหวานแต่วันนี้ เธอ sɳιɡɡегed ที่ข้อความของเขาแนวใหม่: ' ไม่มองชายหนุ่มวิทยาลัยการ ฉันเตือนคุณ '
Frowned ผู้จัดการของเธอ ' ไม่ได้เขาพยายามน้อยมากเกินไปหรือไม่ ก็เหมือนคุณกำลังจะเปลี่ยนใจเกี่ยวกับการให้เขากลับไปไม่ '
Shin Hye สามารถได้ยินเสียงขื่นในเสียง Joon oppa ได้ เมื่อเธออธิบายว่า จริง ๆ เกิดอะไรขึ้นในเชคืน – มากเกินความจำเป็นเนื่องจากเขาถูก mildly ซออกมาเกี่ยวกับฉากระหว่างเธอและ Geun Suk ในห้องของเธอ – เขาไม่ตื่นเต้นเกินไป ว่ากันตามจริง เขาให้เธอไหล่เย็นสำหรับส่วนเหลือของวัน
"ฉันบอกคุณ ฉันรู้ว่าฉันทำ เธอตอบกลับ เธอจัดขึ้นเพื่อหวังว่าคำอธิบายนี้สิ้นสุดลงเป็นครั้งแรก ที่เขา ranted เกี่ยวกับโฮจิมินห์นาที ว่า และเมื่อเธอได้รับตะกร้าดอกไม้เธอแรกไม่กี่วันกลับ เธอสแกนเธอสำหรับบางเธอสามารถแสดงพวงล่าสุด ตั้งแต่การรับประทานอาหาร และกาแฟตารางถูกครอบครองแล้ว โดยของขวัญก่อนหน้านี้นาทีโฮ และอื่น ๆ อยู่ในห้องของเธอ เธอด่างด้านบนของชั้นนี้ และ smiled
' ฉันเพียงไม่เข้าใจทำไมคุณจะต้องใส่ด้วยตนเองผ่านทางที่อีกครั้ง ผมเห็นคุณราธางผ่านการนัดหมายงานของคุณกับวิคโฮสเทไม่หลับ และอย่าคิดว่า ไม่รู้คุณเคยร้องไห้ตลอดเวลา ตาก็ตุ่ยในตอนเช้า เมื่อเห็นคุณ มอง morose ดังนั้น เพียงแค่กระตุ้นการครอบงำชกวันนั่งเล่นไฟจากยักษ์นั้น '
'Oppa'
'แบ่ง ups จะหยาบ เขาต่อ ละเว้นเธอ ' พวกเขาทำให้คุณรู้สึกเหงา และว่างเปล่า แต่ถ้าทุกคู่ที่เทอมให้ในความรู้สึกของความเหงา และได้กลับไปด้วยกัน แล้วทุกคนจะแต่งงานกับรักครั้งแรกของพวกเขา '
Hye ชินถอนหายใจ และต้องเผชิญกับผู้จัดการของเธอ เธอไม่ต้องอธิบายตัวเอง แต่เธอรู้ว่า เขาไม่เพียงแค่ห่วงใย her.
' ฉันไม่ได้ให้เขาโอกาสอีกครั้ง เพราะผมโดดเดี่ยว ฉันไม่ได้ เพราะฉันรักเขา เธอตอบ ด้วยใจ แม้เธอประหลาดใจที่วิธี bolder เธอได้กลายเป็นที่ vocalizing ความรู้สึก บางทีการแบ่งสายสอนเธอให้มากขึ้นในแต่ง ด้วยอารมณ์ของเธอ และเป็น braver 'เขาทำผิด เธออย่างต่อเนื่อง ' แต่ไม่เรา ถ้าไม่มีใครให้โอกาสสอง แล้วเราจะอยู่เต็ม regrets '
ผู้จัดการของเธอดูเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่หยุดตัวเอง และจมอยู่ในโซฟา มองแพ้ Hye ชินนั่งอยู่ข้างเขา และฝ่อแขนรอบแขนของเขาเล่น ' ฉันรู้ว่า คุณไม่ไว้ใจเขา แต่ฉันถามคุณเชื่อใจฉัน มีความเชื่อน้อย ล่ะ? "
จะเอาในขณะก่อน Joon ตอบกลับ แต่เมื่อเขาไม่ได้ เขาก็ขึ้นจากโซฟาหน้า Shin Hye ด้วยตา steely เขาใส่มือของเขาบนเอวของเขา ' ดี แต่ เพราะฉันไว้ใจคุณยังสาวเหมาะสมที่ผมรู้จักปี และอย่าหวังให้ก้มสำหรับ Lee Min โฮจิมินห์อีกครั้ง เขาเป็นแฟนของคุณ เหมืองแร่ไม่ '
Shin Hye ยิ้ม ' แน่นอน แม้คุณจะดูเขา เราสามารถวันแอบ และคุณจะไม่รู้ '
'Aish '
"ฉันกำลังล้อเล่น เธอหัวเราะ ' หยุดร้ายแรง ไม่ทราบว่า oppa ดงวู uptight คุณเป็น '
' สำนัก! ไม่ได้รับฉันเริ่มผู้จัดการของเขา' เขา scoffed 'เขาไม่เรียกว่าฉันขอโทษในสิ่งที่เด็กไม่ได้ให้คุณ'
' ทำไมต้องเขาขอโทษ ก็ไม่เหมือนเขาเทอมกับคุณ '
เขาจับหัวของเขา ' ขอโทษ ในขณะที่คุณ Min โฮจิมินห์ได้อย่างมีความสุขไปในวันที่ และการสะเพร่า มันเป็นเราที่รับความเดือดร้อน เลยเกือบทำให้แน่ใจว่า คุณทั้งสองไม่ได้รับการติด เราคงคุยกันทางโทรศัพท์ครั้งกว่าคุณ และแฟนของคุณได้ ดังนั้นนาทีกับคุณได้จริงเหมือนกับผู้จัดการของเขากับฉัน!'
Shin Hye ได้ขึ้นจากโซฟา และ patted ของ Joon สะพาย ' แล้วคุณสองคงต้องใช้เวลาบางอย่างในเกาะเชจู และแต่งงาน ผมจะบอก oppa Geun Suk จะกู้วิลล่าของเขา.'
' คุณรู้ ฉันชอบ sulky Shin Hye เธอจะเงียบมาก และแดกดันไม่ '
' มากเกินไปไม่ Shin Hye ความสุขอยู่ที่นี่พัก เธอถ่ายทอด ' โธ่ oppa คุณสัญญาผมขี่ไปโรงเรียน ' เธอรีบไปกลับเข้าห้องของเธอหยิบกระเป๋าของเธอ เธอเท่านั้นกำลังมีการลงทะเบียน แต่ความคิดในการกลับไปยังมหาวิทยาลัย Chung อ่างทองตื่นเต้นเธอ ชีวิตของเธอในปีผ่านมาแล้วไม่มีอะไร แต่ทำให้ความคิดในการกลับไปโรงเรียนจริงดูเหมือนเหมือนวันหยุด
ผู้จัดการของเธอถูกบล็อคประตูก่อนที่เธอสามารถเข้าออก ' แน่ใจจริง ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันยังคงสามารถยื่นที่ลา คุณรู้ว่า ผมหมายถึง จะกลับกับโฮจิมินห์นาที คุณไม่จำเป็นต้องลงทะเบียนเรียนภาคการศึกษานี้ '
เธอ furrowed เธอเลือน ' ว่าจะเกี่ยวข้องหรือไม่'
' มา คุณตัดสินใจเดินทางกลับเมื่อคุณสองเทอม ผมแน่ใจว่า มีการเชื่อมต่อ "
Shin Hye ถอนหายใจ มันคือความจริง ตอนแรก เธอวางแผนในการขยายลาของเธอมาพร้อมโอกาสทำงานมาก ขึ้นสำหรับเธอ แต่หลังจากการแบ่งสาย เธอรู้ไปโรงเรียนจะดีสำหรับหัวใจและจิตวิญญาณของเธอ มีกล้องและชุดเตือนเธอมากเกินไปของโฮจิมินห์ Min เธอก็หวังว่า การเปลี่ยนแปลงของทัศนียภาพสามารถล้างหัวเธอ
แน่นอนเธอไม่ต้องเปลี่ยนอีกตอนนี้ แต่เธอยังชอบคิดหลบหนีข้อผูกมัดทำงานเพิ่มเติมเป็น นักเรียนอีก
'Oppa ต้องการรับปริญญาของฉันโดยเร็วที่สุดดังนั้นฉันสามารถมุ่งเน้นในการทำงาน แค่คิดว่าหลายโครงการที่ผมทำถ้าผมไม่ต้องกังวลอีกต่อไป จบ' เธอเบา ๆ nudged เขาไว้ 'ลองไป ฉันต้องการแก้ไขตารางเรียนของฉัน' นาง chirped ขึ้ง
เธอเดิน hallways คุ้นเคย และยิ้มกับตัวเอง มันอย่างแท้จริงรู้สึกเหมือนมันได้นาน เนื่องจากเธอเคยมี เกิดขึ้นมากในปีผ่านมาที่เธอกลัวที่เธอจะต้องปรับตัวให้อยู่ในวิทยาลัยอีก แน่นอน เพื่อนร่วมชั้นของเธอส่วนใหญ่จะทำกับเรื่องที่เธอจะต้องใช้ตอนนี้ ฮา Neul ตัดสินใจขยายเวลาลาของเขา และ Ara ไปก็ เธอมีหวังได้กุ๊ยคิมหรือคิมให้ Eun จะมี หรือยูริและ Sooyoung หญิงของรุ่น แม้ว่าพวกเขาไม่ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งปิด แต่พวกเขาคงลา เกินไป.
เธอหัวเราะ จดจำอะไร Ara บอกเธอผ่านทางโทรศัพท์ไม่กี่วันที่ผ่านมา
' คุณจะบ้าหรือไม่ ทำไมจะไปกลับไปโรงเรียนตอนนี้ไหม คุณไม่ได้รับเขาของสคริปต์ละครและภาพยนตร์ ที่กลับไปโรงเรียนที่จุดสูงสุดของอาชีพของตนหรือไม่ คุณจะทำทั้งหมดของเราดูไม่ดี ถ้าคิมให้ฮยอนตัดสินใจที่จะลงทะเบียนภาคเรียนนี้ แล้วฉันจริง ๆ จะต้องประเมินทางเลือกชีวิตของฉัน.'
เป็นเธอประดับสำนักงานคณบดีของพวกเขา เธอสังเกตเห็นมีไม่มากนักมีวันนี้ ได้เข้าใจตั้งแต่โรงเรียนอย่างเป็นทางการเริ่มต้นสัปดาห์ถัดไป และส่วนใหญ่ของพวกเขาอาจเสร็จสิ้นการลงทะเบียนเรียนของพวกเขาแล้ว วันนี้เป็นวันของเธอเท่านั้นฟรี และเธอรู้สึกผิดเล็กน้อยเกี่ยวกับการมาสายอีก
'นางสาว Park Shin Hye ของคณบดีเลขานุการขึ้นยืนทักทายเธอสดใส
'Oh annyeonghaseyo' Shin Hye รัก Han นางสาว เธอได้เสมอดังนั้นทะลึ่ง และร่าเริง มันทำมาเพื่อสำนักงานคณบดีที่ไม่ยุ่งยากในสาขาเอกการละครและภาพยนตร์ เธอได้แล้วเธอกลาง-thirties แต่รูปลักษณ์ที่สดใสของเธอทำให้เธอดูอ่อนกว่าวัยมากกว่าเธอ
"ผมได้ยินข่าวลือที่คุณได้กลับไปโรงเรียน แต่ผมไม่เชื่อในตอนแรกเนื่องจากส่วนใหญ่ของเพื่อนของคุณขยายออกจากพวกเขา' เธอ motioned ใน Shin Hye นั่ง
'Ah ใช่ ฉันพูดไป และพวกเขากำลังยุ่งมากกับการทำงาน '
เลดี้ furrowed ผู้ชมของเธอ และให้เธอมีรอยยิ้มเรา ' แต่ไม่ใช่คุณคึกคักทั้งหมดของพวกเขา คุณอยู่ทุกวันนี้ ทุกที่เปิด และมีป้ายโฆษณาของคุณ ผมเพียงแต่พูด คุณได้กลายเป็นสวยมาก.'
เธอขวยเขิน และมองลงไป 'Aniyo'
'คณบดีไม่ที่นี่ แต่เขาบอกฉันว่า คุณจะมาในวันนี้ เธอเปิดกองโฟลเดอร์ และ sifted ผ่านไป เธอคว้าหนึ่ง และมอบให้ Shin Hye ' ฉันรู้ว่า คุณสาวว่างจึงได้เตรียมกำหนดการของคุณ ส่วนใหญ่ของห้องเรียนที่รับในบางวันเพื่อคุณจะได้ไม่กี่วันปิดต่อสัปดาห์เพื่อรองรับการกำหนดการทำงานของคุณ '
Shin Hye เป็น wide-eyed ' Cheongmalyo ขอบคุณมาก เธอลง ตามเธอเอาโฟลเดอร์จากเธอ เธอมองผ่านเธอกำหนดการขึ้ง ดีใจที่เธอไม่ได้มีการพูดคุยกับอาจารย์ของเธอเกี่ยวกับเธอผูกพันทำงาน ' นี้จะดีจริง ๆ ของคุณ Han นางสาว ผมชื่นชมมัน " เธอยิ้มกัน
' ดี มันไม่ได้ยากที่ เนื่องจากส่วนใหญ่ของห้องเรียนภาคนี้จะถูกขังในแผนกการละครและภาพยนตร์ และช่วยให้อาจารย์ของคุณรักคุณ ฉันไม่ทราบวิธีรักษาของคุณเกรดสูง และยังคง เป็นที่นิยมนี้ '
Shin Hye กระดี๊กระด๊าไป 'ฉันจะต้องรักษาคุณกาแฟหรืออาหารบางครั้ง Han นางสาว'
' Hone นั้นต้องไม่
A / n:สวัสดีทุกคน ก่อนที่คุณอ่าน ให้ฉันทำให้ประกาศฉบับนี้ ที่นี่เรามีที่บท 50... และจะเป็นบทสุดท้ายสำหรับตอนนี้ รอ อย่าตื่น ไง เป็น ฉันได้ตัดสินใจสร้างแตกต่างกัน 'หนังสือ' เรื่องนี้ คล้ายกับการแสดงที่มี 'ฤดูที่แตกต่าง' สมมติว่า นี้เป็นตอนสุดท้ายในฤดูกาลที่ 1 ของบทความนี้ จอง 2 จะมาเร็ว ๆ นี้ดังนั้น คุณไม่ต้องกังวล เพียงเก็บความจริงเล็กน้อยในขณะที่คุณอ่านบทนี้ เอาล่ะ ฉันจะอธิบายมันบางมากสุดรอบนี้เนื่องจากคุณอาจเกินไปอยากอ่านการปรับปรุงจากฉัน (ซึ่งผมยังไม่ได้กำหนดเวลา loooong ขออภัยที่) บทนี้ยาวมาก มากกว่า 9000 คำ อะไรนะ ฉันรู้ว่าขวา มันเป็นเหมือนคู่บท (แต่รู้สึกว่าสั้นกว่าที่คุณคิด Chaps สุดท้ายไม่ได้เช่น 7000 คำละ) อยาก เพลิดเพลินกับ!
' จริง ๆ หนึ่งหรือไม่ เป็นเวลาสี่สัปดาห์นี้ เขาตาตะกร้าดอกไม้ว่า Shin Hye เพิ่งได้รับจากฟิลด์จัดส่ง
'จริง มันเป็น 5' เธอแก้ไข ออกกำลังกายรอบ ๆ ไร้ขนาดใหญ่บนใบหน้าของเธอ เธองอลงไปกลิ่นกุหลาบขาวและคาลลาลิลลี่ หวาน เธออย่างค้นหาสำหรับบัตรที่เธอรู้ว่าจะถูกซ่อนอยู่ระหว่างลำต้นและใบ ทันทีที่เธอพบนั้น เธออ่านขึ้ง โดยปกติแล้วข้อความของเขาถูก peppered กับคิดถึงใบเสนอราคาของคุณและหวานแต่วันนี้ เธอ sɳιɡɡегed ที่ข้อความของเขาแนวใหม่: ' ไม่มองชายหนุ่มวิทยาลัยการ ฉันเตือนคุณ '
Frowned ผู้จัดการของเธอ ' ไม่ได้เขาพยายามน้อยมากเกินไปหรือไม่ ก็เหมือนคุณกำลังจะเปลี่ยนใจเกี่ยวกับการให้เขากลับไปไม่ '
Shin Hye สามารถได้ยินเสียงขื่นในเสียง Joon oppa ได้ เมื่อเธออธิบายว่า จริง ๆ เกิดอะไรขึ้นในเชคืน – มากเกินความจำเป็นเนื่องจากเขาถูก mildly ซออกมาเกี่ยวกับฉากระหว่างเธอและ Geun Suk ในห้องของเธอ – เขาไม่ตื่นเต้นเกินไป ว่ากันตามจริง เขาให้เธอไหล่เย็นสำหรับส่วนเหลือของวัน
"ฉันบอกคุณ ฉันรู้ว่าฉันทำ เธอตอบกลับ เธอจัดขึ้นเพื่อหวังว่าคำอธิบายนี้สิ้นสุดลงเป็นครั้งแรก ที่เขา ranted เกี่ยวกับโฮจิมินห์นาที ว่า และเมื่อเธอได้รับตะกร้าดอกไม้เธอแรกไม่กี่วันกลับ เธอสแกนเธอสำหรับบางเธอสามารถแสดงพวงล่าสุด ตั้งแต่การรับประทานอาหาร และกาแฟตารางถูกครอบครองแล้ว โดยของขวัญก่อนหน้านี้นาทีโฮ และอื่น ๆ อยู่ในห้องของเธอ เธอด่างด้านบนของชั้นนี้ และ smiled
' ฉันเพียงไม่เข้าใจทำไมคุณจะต้องใส่ด้วยตนเองผ่านทางที่อีกครั้ง ผมเห็นคุณราธางผ่านการนัดหมายงานของคุณกับวิคโฮสเทไม่หลับ และอย่าคิดว่า ไม่รู้คุณเคยร้องไห้ตลอดเวลา ตาก็ตุ่ยในตอนเช้า เมื่อเห็นคุณ มอง morose ดังนั้น เพียงแค่กระตุ้นการครอบงำชกวันนั่งเล่นไฟจากยักษ์นั้น '
'Oppa'
'แบ่ง ups จะหยาบ เขาต่อ ละเว้นเธอ ' พวกเขาทำให้คุณรู้สึกเหงา และว่างเปล่า แต่ถ้าทุกคู่ที่เทอมให้ในความรู้สึกของความเหงา และได้กลับไปด้วยกัน แล้วทุกคนจะแต่งงานกับรักครั้งแรกของพวกเขา '
Hye ชินถอนหายใจ และต้องเผชิญกับผู้จัดการของเธอ เธอไม่ต้องอธิบายตัวเอง แต่เธอรู้ว่า เขาไม่เพียงแค่ห่วงใย her.
' ฉันไม่ได้ให้เขาโอกาสอีกครั้ง เพราะผมโดดเดี่ยว ฉันไม่ได้ เพราะฉันรักเขา เธอตอบ ด้วยใจ แม้เธอประหลาดใจที่วิธี bolder เธอได้กลายเป็นที่ vocalizing ความรู้สึก บางทีการแบ่งสายสอนเธอให้มากขึ้นในแต่ง ด้วยอารมณ์ของเธอ และเป็น braver 'เขาทำผิด เธออย่างต่อเนื่อง ' แต่ไม่เรา ถ้าไม่มีใครให้โอกาสสอง แล้วเราจะอยู่เต็ม regrets '
ผู้จัดการของเธอดูเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่หยุดตัวเอง และจมอยู่ในโซฟา มองแพ้ Hye ชินนั่งอยู่ข้างเขา และฝ่อแขนรอบแขนของเขาเล่น ' ฉันรู้ว่า คุณไม่ไว้ใจเขา แต่ฉันถามคุณเชื่อใจฉัน มีความเชื่อน้อย ล่ะ? "
จะเอาในขณะก่อน Joon ตอบกลับ แต่เมื่อเขาไม่ได้ เขาก็ขึ้นจากโซฟาหน้า Shin Hye ด้วยตา steely เขาใส่มือของเขาบนเอวของเขา ' ดี แต่ เพราะฉันไว้ใจคุณยังสาวเหมาะสมที่ผมรู้จักปี และอย่าหวังให้ก้มสำหรับ Lee Min โฮจิมินห์อีกครั้ง เขาเป็นแฟนของคุณ เหมืองแร่ไม่ '
Shin Hye ยิ้ม ' แน่นอน แม้คุณจะดูเขา เราสามารถวันแอบ และคุณจะไม่รู้ '
'Aish '
"ฉันกำลังล้อเล่น เธอหัวเราะ ' หยุดร้ายแรง ไม่ทราบว่า oppa ดงวู uptight คุณเป็น '
' สำนัก! ไม่ได้รับฉันเริ่มผู้จัดการของเขา' เขา scoffed 'เขาไม่เรียกว่าฉันขอโทษในสิ่งที่เด็กไม่ได้ให้คุณ'
' ทำไมต้องเขาขอโทษ ก็ไม่เหมือนเขาเทอมกับคุณ '
เขาจับหัวของเขา ' ขอโทษ ในขณะที่คุณ Min โฮจิมินห์ได้อย่างมีความสุขไปในวันที่ และการสะเพร่า มันเป็นเราที่รับความเดือดร้อน เลยเกือบทำให้แน่ใจว่า คุณทั้งสองไม่ได้รับการติด เราคงคุยกันทางโทรศัพท์ครั้งกว่าคุณ และแฟนของคุณได้ ดังนั้นนาทีกับคุณได้จริงเหมือนกับผู้จัดการของเขากับฉัน!'
Shin Hye ได้ขึ้นจากโซฟา และ patted ของ Joon สะพาย ' แล้วคุณสองคงต้องใช้เวลาบางอย่างในเกาะเชจู และแต่งงาน ผมจะบอก oppa Geun Suk จะกู้วิลล่าของเขา.'
' คุณรู้ ฉันชอบ sulky Shin Hye เธอจะเงียบมาก และแดกดันไม่ '
' มากเกินไปไม่ Shin Hye ความสุขอยู่ที่นี่พัก เธอถ่ายทอด ' โธ่ oppa คุณสัญญาผมขี่ไปโรงเรียน ' เธอรีบไปกลับเข้าห้องของเธอหยิบกระเป๋าของเธอ เธอเท่านั้นกำลังมีการลงทะเบียน แต่ความคิดในการกลับไปยังมหาวิทยาลัย Chung อ่างทองตื่นเต้นเธอ ชีวิตของเธอในปีผ่านมาแล้วไม่มีอะไร แต่ทำให้ความคิดในการกลับไปโรงเรียนจริงดูเหมือนเหมือนวันหยุด
ผู้จัดการของเธอถูกบล็อคประตูก่อนที่เธอสามารถเข้าออก ' แน่ใจจริง ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันยังคงสามารถยื่นที่ลา คุณรู้ว่า ผมหมายถึง จะกลับกับโฮจิมินห์นาที คุณไม่จำเป็นต้องลงทะเบียนเรียนภาคการศึกษานี้ '
เธอ furrowed เธอเลือน ' ว่าจะเกี่ยวข้องหรือไม่'
' มา คุณตัดสินใจเดินทางกลับเมื่อคุณสองเทอม ผมแน่ใจว่า มีการเชื่อมต่อ "
Shin Hye ถอนหายใจ มันคือความจริง ตอนแรก เธอวางแผนในการขยายลาของเธอมาพร้อมโอกาสทำงานมาก ขึ้นสำหรับเธอ แต่หลังจากการแบ่งสาย เธอรู้ไปโรงเรียนจะดีสำหรับหัวใจและจิตวิญญาณของเธอ มีกล้องและชุดเตือนเธอมากเกินไปของโฮจิมินห์ Min เธอก็หวังว่า การเปลี่ยนแปลงของทัศนียภาพสามารถล้างหัวเธอ
แน่นอนเธอไม่ต้องเปลี่ยนอีกตอนนี้ แต่เธอยังชอบคิดหลบหนีข้อผูกมัดทำงานเพิ่มเติมเป็น นักเรียนอีก
'Oppa ต้องการรับปริญญาของฉันโดยเร็วที่สุดดังนั้นฉันสามารถมุ่งเน้นในการทำงาน แค่คิดว่าหลายโครงการที่ผมทำถ้าผมไม่ต้องกังวลอีกต่อไป จบ' เธอเบา ๆ nudged เขาไว้ 'ลองไป ฉันต้องการแก้ไขตารางเรียนของฉัน' นาง chirped ขึ้ง
เธอเดิน hallways คุ้นเคย และยิ้มกับตัวเอง มันอย่างแท้จริงรู้สึกเหมือนมันได้นาน เนื่องจากเธอเคยมี เกิดขึ้นมากในปีผ่านมาที่เธอกลัวที่เธอจะต้องปรับตัวให้อยู่ในวิทยาลัยอีก แน่นอน เพื่อนร่วมชั้นของเธอส่วนใหญ่จะทำกับเรื่องที่เธอจะต้องใช้ตอนนี้ ฮา Neul ตัดสินใจขยายเวลาลาของเขา และ Ara ไปก็ เธอมีหวังได้กุ๊ยคิมหรือคิมให้ Eun จะมี หรือยูริและ Sooyoung หญิงของรุ่น แม้ว่าพวกเขาไม่ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งปิด แต่พวกเขาคงลา เกินไป.
เธอหัวเราะ จดจำอะไร Ara บอกเธอผ่านทางโทรศัพท์ไม่กี่วันที่ผ่านมา
' คุณจะบ้าหรือไม่ ทำไมจะไปกลับไปโรงเรียนตอนนี้ไหม คุณไม่ได้รับเขาของสคริปต์ละครและภาพยนตร์ ที่กลับไปโรงเรียนที่จุดสูงสุดของอาชีพของตนหรือไม่ คุณจะทำทั้งหมดของเราดูไม่ดี ถ้าคิมให้ฮยอนตัดสินใจที่จะลงทะเบียนภาคเรียนนี้ แล้วฉันจริง ๆ จะต้องประเมินทางเลือกชีวิตของฉัน.'
เป็นเธอประดับสำนักงานคณบดีของพวกเขา เธอสังเกตเห็นมีไม่มากนักมีวันนี้ ได้เข้าใจตั้งแต่โรงเรียนอย่างเป็นทางการเริ่มต้นสัปดาห์ถัดไป และส่วนใหญ่ของพวกเขาอาจเสร็จสิ้นการลงทะเบียนเรียนของพวกเขาแล้ว วันนี้เป็นวันของเธอเท่านั้นฟรี และเธอรู้สึกผิดเล็กน้อยเกี่ยวกับการมาสายอีก
'นางสาว Park Shin Hye ของคณบดีเลขานุการขึ้นยืนทักทายเธอสดใส
'Oh annyeonghaseyo' Shin Hye รัก Han นางสาว เธอได้เสมอดังนั้นทะลึ่ง และร่าเริง มันทำมาเพื่อสำนักงานคณบดีที่ไม่ยุ่งยากในสาขาเอกการละครและภาพยนตร์ เธอได้แล้วเธอกลาง-thirties แต่รูปลักษณ์ที่สดใสของเธอทำให้เธอดูอ่อนกว่าวัยมากกว่าเธอ
"ผมได้ยินข่าวลือที่คุณได้กลับไปโรงเรียน แต่ผมไม่เชื่อในตอนแรกเนื่องจากส่วนใหญ่ของเพื่อนของคุณขยายออกจากพวกเขา' เธอ motioned ใน Shin Hye นั่ง
'Ah ใช่ ฉันพูดไป และพวกเขากำลังยุ่งมากกับการทำงาน '
เลดี้ furrowed ผู้ชมของเธอ และให้เธอมีรอยยิ้มเรา ' แต่ไม่ใช่คุณคึกคักทั้งหมดของพวกเขา คุณอยู่ทุกวันนี้ ทุกที่เปิด และมีป้ายโฆษณาของคุณ ผมเพียงแต่พูด คุณได้กลายเป็นสวยมาก.'
เธอขวยเขิน และมองลงไป 'Aniyo'
'คณบดีไม่ที่นี่ แต่เขาบอกฉันว่า คุณจะมาในวันนี้ เธอเปิดกองโฟลเดอร์ และ sifted ผ่านไป เธอคว้าหนึ่ง และมอบให้ Shin Hye ' ฉันรู้ว่า คุณสาวว่างจึงได้เตรียมกำหนดการของคุณ ส่วนใหญ่ของห้องเรียนที่รับในบางวันเพื่อคุณจะได้ไม่กี่วันปิดต่อสัปดาห์เพื่อรองรับการกำหนดการทำงานของคุณ '
Shin Hye เป็น wide-eyed ' Cheongmalyo ขอบคุณมาก เธอลง ตามเธอเอาโฟลเดอร์จากเธอ เธอมองผ่านเธอกำหนดการขึ้ง ดีใจที่เธอไม่ได้มีการพูดคุยกับอาจารย์ของเธอเกี่ยวกับเธอผูกพันทำงาน ' นี้จะดีจริง ๆ ของคุณ Han นางสาว ผมชื่นชมมัน " เธอยิ้มกัน
' ดี มันไม่ได้ยากที่ เนื่องจากส่วนใหญ่ของห้องเรียนภาคนี้จะถูกขังในแผนกการละครและภาพยนตร์ และช่วยให้อาจารย์ของคุณรักคุณ ฉันไม่ทราบวิธีรักษาของคุณเกรดสูง และยังคง เป็นที่นิยมนี้ '
Shin Hye กระดี๊กระด๊าไป 'ฉันจะต้องรักษาคุณกาแฟหรืออาหารบางครั้ง Han นางสาว'
' Hone นั้นต้องไม่
การแปล กรุณารอสักครู่..
Save (go offline) A A A A
A/N: Hi everyone! Before you read, let me make this announcement. Here we are at chapter 50… and this will be the last chapter for now. Wait, don’t panic! What I mean is, I’ve decided to create different ‘books’ for this story, similar to shows having different ‘seasons’. Let’s just say this is the last episode for season 1 of this story. Book 2 will come very soon so don’t you worry. Just keep this little fact in mind as you read this chapter, okay? I’ll discuss it some more at the end of this since you’re probably too eager to read an update from me (which I haven’t given in a loooong time. Sorry for that). This chapter is quite long. More than 9,000 words. WHAT. I know right? It’s like a double-chapter. (But it feels shorter than you think. Last few chaps were like 7,000 words each). HAHA. Enjoy!
‘Really? Another one? That’s the fourth time this week,’ he eyed the basket of flowers that Shin Hye just received from the delivery man.
‘Actually, it’s the fifth,’ she corrected, sporting a huge grin on her face. She bent down to smell the white roses and calla lilies. Sweet. She carefully searched for the card she knew would be hidden somewhere between the stems and the leaves. As soon as she found it, she read excitedly. Usually his messages were peppered with I miss you’s and sweet quotes but today, she sɳιɡɡегed at his unorthodox message: ‘No looking at young college boys. I’m warning you.’
Her manager frowned. ‘Isn’t he trying a bit too much? It’s not like you’re going to change your mind about taking him back.’
Shin Hye could hear the bitterness in Joon oppa’s voice. When she explained what really happened in Jeju that night – more out of necessity since he was mildly freaking out about the scene between her and Geun Suk in her hotel room – he wasn’t too thrilled. As a matter of fact, he gave her the cold shoulder for the rest of the day.
‘I told you. I know what I’m doing,’ she replied. She held on to the hope that this discussion had ended the first time he ranted about Min Ho, and that was when she received her first basket of flowers a few days back. She scanned her place for somewhere she can display the latest bunch, since the dining and coffee tables were already occupied by Min Ho’s previous gifts, and the others were in her room. She spotted the top of the bookshelf and smiled.
‘I just don’t understand why you would want to put yourself through that again. I saw you trudge through your work appointments with no wink of sleep. And don’t think I don’t know you’ve been crying all the time. Your eyes were always puffy in the morning. Whenever I see you looking so morose, I just feel an overwhelming urge to punch the living day lights out of that giant.’
‘Oppa.’
‘Break ups are rough,’ he continued, ignoring her. ‘They leave you feeling empty and lonely. But if every couple who broke up gave in to the feeling of loneliness and got back together, then everyone would marry their first love.’
Shin Hye sighed and faced her manager. She didn’t have to explain herself, but she knew that he was just concerned about her.
‘I didn’t give him another chance because I was lonely. I did it because I love him,’ she replied with conviction. Even she was surprised at how bolder she was becoming at vocalizing her feelings. Maybe their break-up taught her to be more in tune with her emotions. And be braver. ‘He made a mistake,’ she continued. ‘But don’t we all? If nobody gave second chances, then all of us would live full of regrets.’
Her manager looked like he was about to say something, but stopped himself and sank into the couch, looking defeated. Shin Hye sat beside him and slid her arm around his arm playfully. ‘I know you don’t trust him. But I’m asking you to trust me. Have a little faith, okay?’
It took a while before Joon replied. But when he did, he got up from the couch to face Shin Hye. With steely eyes, he put his hands on his waist. ‘Fine. But only because I trust you’re still the sensible girl I’ve known for years. And don’t expect me to bend over backwards for Lee Min Ho again. He’s your boyfriend, not mine.’
Shin Hye smiled. ‘Of course. You don’t even have to see him. We can date secretly and you won’t have to know.’
‘Aish!’
‘I’m kidding,’ she laughed. ‘Stop being so serious. I wonder if Dong Woo oppa is as uptight as you are.’
‘Tch! Don’t even get me started on his manager,’ he scoffed. ‘He never called me to apologize for what that kid did to you.’
‘Why would he apologize? It’s not like he broke up with you.’
He shook his head. ‘Excuse me. While you and Min Ho were happily going on dates and being careless, it was us who suffered. We had to carry the burden of making sure that you two didn’t get caught. We probably talked on the phone more times than you and your boyfriend have. So Min Ho breaking up with you is practically the same thing as his manager breaking up with me!’
Shin Hye got up from the couch and patted Joon’s shoulder. ‘Then you two probably have to spend some time in Jeju and make up. I’ll tell Geun Suk oppa to loan you his villa.’
‘You know what, I prefer sulky Shin Hye. She’s more quiet and less sarcastic.’
‘Too bad. Happy Shin Hye is here to stay,’ she beamed. ‘Come on, oppa. You promised me a ride to school.’ She hurriedly went back into her room to grab her bag. She was only going there to register, but the thought of going back to the Chung Ang campus excited her. Her life for the past year has been nothing but work that the thought of going back to school actually seemed more like a vacation.
Her manager blocked the door before she can step out. ‘Are you absolutely sure about this? I can still file that leave, you know. I mean, now that you’re back with Min Ho, you won’t need to enroll this semester.’
She furrowed her brows. ‘How are they related?’
‘Come on, you made the decision of going back when you two broke up. I’m sure there’s a connection.’
Shin Hye sighed. It was true. Originally, she planned on extending her leave because more and more work opportunities came for her, but after the break-up, she realized going to school would be good for her heart and soul. Being around cameras and sets reminded her too much of Min Ho. She had hoped that a change of scenery can clear her head.
Of course she wouldn’t need that change anymore now, but she still liked the idea of escaping more work commitments to become a student again.
‘Oppa, I need to get my degree as soon as possible so I can focus on work. Just imagine how many projects I can do if I don’t have to worry about graduating anymore,’ she gently nudged him aside. ‘Let’s go, I need to fix my class schedule!’ She chirped excitedly.
She walked the familiar hallways and smiled to herself. It truly felt like it’s been so long since she’s been there. So much happened in the past year that she was afraid she’ll have to adjust to being in college again. Surely, most of her classmates would be done with the subjects she’ll have to take now. Ha Neul decided to extend his leave, and so did Go Ara. She was hoping Kim Bum or Kim So Eun would be there. Or Yuri and Sooyoung of Girls Generation, even if they weren’t particularly close. But they were probably on leave, too.
She laughed, remembering what Ara told her over the phone a few days ago.
‘Are you crazy? Why would you go back to school now? Didn’t you receive a mountain of drama and film scripts? Who goes back to school at the peak of their career? You’re making all of us look bad. If Kim Soo Hyun decides to enroll this semester, then I’m really going to have to reassess my life choices.’
As she approached their dean’s office, she noticed there weren’t a lot of students there today. It was understandable since school officially starts next week, and most of them probably finished registering for their classes already. Today was her only free day, and she felt a little guilty about being late again.
‘Miss Park Shin Hye,’ the dean’s secretary stood up to greet her brightly.
‘Oh annyeonghaseyo!’ Shin Hye loved Miss Han. She was always so perky and cheerful. It made coming to the dean’s office less daunting for the theatre and film majors. She was already in her mid-thirties, but her bright appearance made her look so much younger than she was.
‘I heard rumors you were going back to school but I didn’t believe it at first since most of your friends extended their leave,’ she motioned for Shin Hye to sit.
‘Ah yeah, I talked to some of them and they’re quite busy with work.’
The lady furrowed her brows and gave her an amused smile. ‘But aren’t you the busiest of all of them? You’re everywhere these days. Everywhere I turn and there’s a billboard of you! And can I just say, you’ve become a lot prettier.’
She blushed and looked down. ‘Aniyo.’
‘The dean isn’t here, but he told me that you’ll be coming in today,’ she turned to a pile of folders and sifted through them. She grabbed one and handed it to Shin Hye. ‘I know you’re a busy girl so I’ve prepared your schedule for you. Most of your classes are crammed in certain days so you’ll have a few days off per week to accommodate your work schedules.’
Shin Hye was wide-eyed. ‘Cheongmalyo? Thank you so much,’ she bowed as she took the folder from her. She looked through her schedule excitedly, glad that she didn’t have to talk to her professors about her work commitments. ‘This is really nice of you, Miss Han. I really appreciate it.’ She smiled widely.
‘Well, it wasn’t that difficult, since most of your classes this semester are confined in the theatre and film department. And it helps that your professors love you. I don’t know how you maintain your high grades and still be this popular.’
Shin Hye giggled. ‘I’ll have to treat you to coffee or dinner sometime, Miss Han.’
‘No need for that hone
A/N: Hi everyone! Before you read, let me make this announcement. Here we are at chapter 50… and this will be the last chapter for now. Wait, don’t panic! What I mean is, I’ve decided to create different ‘books’ for this story, similar to shows having different ‘seasons’. Let’s just say this is the last episode for season 1 of this story. Book 2 will come very soon so don’t you worry. Just keep this little fact in mind as you read this chapter, okay? I’ll discuss it some more at the end of this since you’re probably too eager to read an update from me (which I haven’t given in a loooong time. Sorry for that). This chapter is quite long. More than 9,000 words. WHAT. I know right? It’s like a double-chapter. (But it feels shorter than you think. Last few chaps were like 7,000 words each). HAHA. Enjoy!
‘Really? Another one? That’s the fourth time this week,’ he eyed the basket of flowers that Shin Hye just received from the delivery man.
‘Actually, it’s the fifth,’ she corrected, sporting a huge grin on her face. She bent down to smell the white roses and calla lilies. Sweet. She carefully searched for the card she knew would be hidden somewhere between the stems and the leaves. As soon as she found it, she read excitedly. Usually his messages were peppered with I miss you’s and sweet quotes but today, she sɳιɡɡегed at his unorthodox message: ‘No looking at young college boys. I’m warning you.’
Her manager frowned. ‘Isn’t he trying a bit too much? It’s not like you’re going to change your mind about taking him back.’
Shin Hye could hear the bitterness in Joon oppa’s voice. When she explained what really happened in Jeju that night – more out of necessity since he was mildly freaking out about the scene between her and Geun Suk in her hotel room – he wasn’t too thrilled. As a matter of fact, he gave her the cold shoulder for the rest of the day.
‘I told you. I know what I’m doing,’ she replied. She held on to the hope that this discussion had ended the first time he ranted about Min Ho, and that was when she received her first basket of flowers a few days back. She scanned her place for somewhere she can display the latest bunch, since the dining and coffee tables were already occupied by Min Ho’s previous gifts, and the others were in her room. She spotted the top of the bookshelf and smiled.
‘I just don’t understand why you would want to put yourself through that again. I saw you trudge through your work appointments with no wink of sleep. And don’t think I don’t know you’ve been crying all the time. Your eyes were always puffy in the morning. Whenever I see you looking so morose, I just feel an overwhelming urge to punch the living day lights out of that giant.’
‘Oppa.’
‘Break ups are rough,’ he continued, ignoring her. ‘They leave you feeling empty and lonely. But if every couple who broke up gave in to the feeling of loneliness and got back together, then everyone would marry their first love.’
Shin Hye sighed and faced her manager. She didn’t have to explain herself, but she knew that he was just concerned about her.
‘I didn’t give him another chance because I was lonely. I did it because I love him,’ she replied with conviction. Even she was surprised at how bolder she was becoming at vocalizing her feelings. Maybe their break-up taught her to be more in tune with her emotions. And be braver. ‘He made a mistake,’ she continued. ‘But don’t we all? If nobody gave second chances, then all of us would live full of regrets.’
Her manager looked like he was about to say something, but stopped himself and sank into the couch, looking defeated. Shin Hye sat beside him and slid her arm around his arm playfully. ‘I know you don’t trust him. But I’m asking you to trust me. Have a little faith, okay?’
It took a while before Joon replied. But when he did, he got up from the couch to face Shin Hye. With steely eyes, he put his hands on his waist. ‘Fine. But only because I trust you’re still the sensible girl I’ve known for years. And don’t expect me to bend over backwards for Lee Min Ho again. He’s your boyfriend, not mine.’
Shin Hye smiled. ‘Of course. You don’t even have to see him. We can date secretly and you won’t have to know.’
‘Aish!’
‘I’m kidding,’ she laughed. ‘Stop being so serious. I wonder if Dong Woo oppa is as uptight as you are.’
‘Tch! Don’t even get me started on his manager,’ he scoffed. ‘He never called me to apologize for what that kid did to you.’
‘Why would he apologize? It’s not like he broke up with you.’
He shook his head. ‘Excuse me. While you and Min Ho were happily going on dates and being careless, it was us who suffered. We had to carry the burden of making sure that you two didn’t get caught. We probably talked on the phone more times than you and your boyfriend have. So Min Ho breaking up with you is practically the same thing as his manager breaking up with me!’
Shin Hye got up from the couch and patted Joon’s shoulder. ‘Then you two probably have to spend some time in Jeju and make up. I’ll tell Geun Suk oppa to loan you his villa.’
‘You know what, I prefer sulky Shin Hye. She’s more quiet and less sarcastic.’
‘Too bad. Happy Shin Hye is here to stay,’ she beamed. ‘Come on, oppa. You promised me a ride to school.’ She hurriedly went back into her room to grab her bag. She was only going there to register, but the thought of going back to the Chung Ang campus excited her. Her life for the past year has been nothing but work that the thought of going back to school actually seemed more like a vacation.
Her manager blocked the door before she can step out. ‘Are you absolutely sure about this? I can still file that leave, you know. I mean, now that you’re back with Min Ho, you won’t need to enroll this semester.’
She furrowed her brows. ‘How are they related?’
‘Come on, you made the decision of going back when you two broke up. I’m sure there’s a connection.’
Shin Hye sighed. It was true. Originally, she planned on extending her leave because more and more work opportunities came for her, but after the break-up, she realized going to school would be good for her heart and soul. Being around cameras and sets reminded her too much of Min Ho. She had hoped that a change of scenery can clear her head.
Of course she wouldn’t need that change anymore now, but she still liked the idea of escaping more work commitments to become a student again.
‘Oppa, I need to get my degree as soon as possible so I can focus on work. Just imagine how many projects I can do if I don’t have to worry about graduating anymore,’ she gently nudged him aside. ‘Let’s go, I need to fix my class schedule!’ She chirped excitedly.
She walked the familiar hallways and smiled to herself. It truly felt like it’s been so long since she’s been there. So much happened in the past year that she was afraid she’ll have to adjust to being in college again. Surely, most of her classmates would be done with the subjects she’ll have to take now. Ha Neul decided to extend his leave, and so did Go Ara. She was hoping Kim Bum or Kim So Eun would be there. Or Yuri and Sooyoung of Girls Generation, even if they weren’t particularly close. But they were probably on leave, too.
She laughed, remembering what Ara told her over the phone a few days ago.
‘Are you crazy? Why would you go back to school now? Didn’t you receive a mountain of drama and film scripts? Who goes back to school at the peak of their career? You’re making all of us look bad. If Kim Soo Hyun decides to enroll this semester, then I’m really going to have to reassess my life choices.’
As she approached their dean’s office, she noticed there weren’t a lot of students there today. It was understandable since school officially starts next week, and most of them probably finished registering for their classes already. Today was her only free day, and she felt a little guilty about being late again.
‘Miss Park Shin Hye,’ the dean’s secretary stood up to greet her brightly.
‘Oh annyeonghaseyo!’ Shin Hye loved Miss Han. She was always so perky and cheerful. It made coming to the dean’s office less daunting for the theatre and film majors. She was already in her mid-thirties, but her bright appearance made her look so much younger than she was.
‘I heard rumors you were going back to school but I didn’t believe it at first since most of your friends extended their leave,’ she motioned for Shin Hye to sit.
‘Ah yeah, I talked to some of them and they’re quite busy with work.’
The lady furrowed her brows and gave her an amused smile. ‘But aren’t you the busiest of all of them? You’re everywhere these days. Everywhere I turn and there’s a billboard of you! And can I just say, you’ve become a lot prettier.’
She blushed and looked down. ‘Aniyo.’
‘The dean isn’t here, but he told me that you’ll be coming in today,’ she turned to a pile of folders and sifted through them. She grabbed one and handed it to Shin Hye. ‘I know you’re a busy girl so I’ve prepared your schedule for you. Most of your classes are crammed in certain days so you’ll have a few days off per week to accommodate your work schedules.’
Shin Hye was wide-eyed. ‘Cheongmalyo? Thank you so much,’ she bowed as she took the folder from her. She looked through her schedule excitedly, glad that she didn’t have to talk to her professors about her work commitments. ‘This is really nice of you, Miss Han. I really appreciate it.’ She smiled widely.
‘Well, it wasn’t that difficult, since most of your classes this semester are confined in the theatre and film department. And it helps that your professors love you. I don’t know how you maintain your high grades and still be this popular.’
Shin Hye giggled. ‘I’ll have to treat you to coffee or dinner sometime, Miss Han.’
‘No need for that hone
การแปล กรุณารอสักครู่..
บันทึก ( แบบออฟไลน์ ) เป็นแบบ
/ N : สวัสดีทุกคน ก่อนอ่าน ขอประกาศนี้ ที่นี่เราอยู่ที่บทที่ 50 . . . . . . . และนี่จะเป็นบทสุดท้ายแล้ว เดี๋ยวก่อน อย่าตกใจ ! ฉันหมายถึง , ฉันตัดสินใจที่จะสร้างหนังสือที่แตกต่างกัน ' ' สำหรับเรื่องนี้ คล้ายกับแสดงมีฤดูแตกต่างกัน ' ' เอาเป็นว่านี้คือตอนสุดท้ายฤดูกาล 1 ของเรื่องนี้เล่ม 2 จะตามมาเร็ว ๆนี้ ดังนั้นคุณไม่ต้องกังวล เพียงแค่ให้ข้อเท็จจริงนี้น้อยในใจเมื่อคุณอ่านบทนี้ โอเค ? ผมจะหารือบางส่วนเพิ่มเติมที่ส่วนท้ายของนี้เนื่องจากคุณจะกระตือรือร้นที่จะอ่าน update จากผม ( ซึ่งผมยังไม่ได้ให้ในเวลา loooong . ขอโทษด้วย ) บทนี้ค่อนข้างยาว มากกว่า 9 , 000 คำ อะไร ฉันรู้ ใช่มั้ย ? มันเป็นบทที่สอง( แต่รู้สึกว่ามันสั้นกว่าที่คุณคิด ไม่กี่เดิมพันเป็น 7000 คำแต่ละครั้ง ) ฮ่าๆๆ สนุก !
'really ? อีกหนึ่ง ? นั่นเป็นครั้งที่สี่ในสัปดาห์นี้ ' เขา Eyed ตะกร้าดอกไม้ที่ชินเฮเพิ่งได้รับจากผู้ชายที่ส่ง
'actually มันห้า ' เธอแก้ไขกีฬา , รอยยิ้มขนาดใหญ่บนใบหน้าของเธอ เธอก้มลงดมดอกกุหลาบสีขาวและดอกลิลลี่ Calla . หวานเธอค่อย ๆ หาการ์ดที่เธอรู้จะซ่อนอยู่ที่ใดที่หนึ่งระหว่างลำต้นและใบ ทันทีที่เธอพบว่า เธออ่านด้วยความตื่นเต้น ปกติเขามีพริกไทยกับข้อความที่ฉันคิดถึงเธอและหวานพูดแต่วันนี้ เธอɳιɡɡегเอ็ดที่ข้อความนอกรีตของเขา : ' ห้ามมองผู้ชายที่วิทยาลัยสาว ฉันเตือนคุณ "
เธอผู้จัดการขมวดคิ้ว . ' เขาไม่ได้พยายามมากเกินไปมันไม่เหมือนคุณจะเปลี่ยนความคิดของคุณเกี่ยวกับพาเขากลับมา . . .
ชินเฮได้ยินความขมในจุนพี่เสียง เมื่อเธออธิบายว่าจริงๆแล้วมันเกิดอะไรขึ้นในคืนนั้น–เกาะเชจูมากขึ้นจากความจำเป็นเนื่องจากเขาอย่างเบาๆตกใจกับเหตุการณ์ระหว่างเธอกับกึนซอกในโรงแรม–เขาไม่ค่อยตื่นเต้น เป็นเรื่องของความเป็นจริงเขาทำให้เธอเย็นชาทั้งวัน
" บอกคุณ ฉันรู้ว่าฉันทำอะไร " เธอตอบ เธอเป็นความหวังว่าการสนทนานี้จบเป็นครั้งแรก เขา ranted เกี่ยวกับมินโฮ และนั่นคือตอนที่เธอได้รับเธอกระเช้าแรกของดอกไม้ไม่กี่วันกลับ เธอสแกนสถานที่เธอที่เธอสามารถแสดงกลุ่มล่าสุดตั้งแต่ทานอาหารและกาแฟตารางถูกครอบครองโดยมินโฮก่อนของขวัญ และคนอื่นๆ ในห้องของเธอ เธอเห็นชั้นวางและยิ้ม
ฉันแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมคุณต้องการที่จะใส่ตัวเองผ่านอีกครั้ง ผมเห็นคุณย่ำผ่านการนัดหมายงานของคุณกับไม่นอนเลย . อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังร้องไห้อยู่ตลอดเวลาตาของคุณมักจะบวมในตอนเช้า เมื่อไหร่ก็ตามที่ผมเห็นคุณดูบูดบึ้ง ฉันแค่รู้สึกอยากให้เป็นอย่างดีเพื่อเจาะไฟชีวิตวันออกจากยักษ์ '
'oppa '
'break UPS มีหยาบ ' เขาพูดต่อ ไม่สนใจกับเธอ พวกเขาให้คุณรู้สึกว่างเปล่าและโดดเดี่ยว แต่ถ้าทุกคู่ที่เลิกกัน ให้ความรู้สึกของความเหงาและกลับมาอยู่ด้วยกันแล้วทุกคนก็จะได้แต่งงานกับรักแรกของพวกเขา . '
ชินเฮถอนหายใจและเผชิญหน้ากับผู้จัดการของเธอ . เธอไม่ต้องอธิบายตัวเอง แต่เธอรู้ว่าเขาแค่เป็นห่วงเธอ
" ไม่ได้ให้เขาอีกครั้ง เพราะผมเหงา ฉันทำมันเพราะฉันรักเขา " เธอตอบกับความเชื่อมั่น แม้ว่าเธอจะประหลาดใจที่วิธีขึ้น เธอกลายเป็นที่ vocalizing ความรู้สึกของเธอบางทีการเลิกกันของพวกเขาสอนเธอให้มากขึ้นในการปรับแต่งกับอารมณ์ของเธอ และเป็นคนกล้าหาญ ' เขาทำพลาด , ' เธอกล่าว แต่เราไม่ ? ถ้าไม่มีใครให้โอกาศที่สอง แล้วเราทุกคนจะใช้ชีวิตที่เต็มไปด้วยความเสียใจ '
ผู้จัดการของเธอเหมือนกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็หยุดตัวเองและจมลงไปในโซฟา มองเสียทีชินเฮนั่งอยู่ข้าง ๆเขา และกระชากแขน รอบแขนของเขาเพื่อความสนุก ' ฉันรู้ว่าคุณไม่ไว้ใจเขา แต่ฉันขอให้คุณเชื่อใจฉัน จงมีศรัทธา '
มันต้องใช้เวลาสักพักก่อนที่จุนตอบ แต่เมื่อเขาทำสำเร็จ เขาลุกขึ้นจากโซฟาเพื่อเผชิญหน้ากับชินเฮ กับเหล็กกล้าตา เขาเอามือกอดเอวของเขา ' ก็ได้ แต่เพราะฉันเชื่อใจเธอยังเหมาะสม ผู้หญิงที่ผมรู้จักมาหลายปีและอย่าหวังว่าผมจะยอมมาช่วย ลี มิน โฮ อีกครั้ง เขาเป็นแฟนของเธอ ไม่ใช่ของฉัน . . .
ชินเฮยิ้ม ' แน่นอน คุณไม่เจอเขา เราสามารถคบกันลับๆ และคุณจะไม่ต้องรู้ '
'aish ! '
" ล้อเล่น " เธอหัวเราะ ' เลิกเครียด ผมสงสัยว่าพี่ดงวู ตึงเครียดอย่างที่คุณ '
'tch ! อย่าให้ผมเริ่มกับผู้จัดการของเขา' เขาเย้ยหยัน . ' เขาไม่เคยโทรมาขอโทษในสิ่งที่ลูกทำ 'why '
เขาจะขอโทษ มันไม่เหมือนกับที่เขาเลิกกับเธอ "
เขาส่ายหัว . โทษนะคะ ในขณะที่คุณและมินโฮก็มีความสุขไปเดทและประมาท มันเป็นเราที่ได้รับความเดือดร้อน เราต้องแบกภาระเพื่อให้แน่ใจว่าคุณไม่ได้รับการติดเราอาจจะคุยกันทางโทรศัพท์มากกว่า คุณและแฟนของคุณ ดังนั้น มินโฮเลิกกับคุณก็เป็นเหมือนผู้จัดการของเขาบอกเลิกผม ! '
ชินเฮลุกขึ้นจากโซฟา และจุนตบไหล่ ' แล้วคุณสองคนอาจจะต้องใช้เวลาใน เจจู และให้ขึ้น ผมจะบอกพี่กึนซอกที่จะกู้ยืมวิลล่าของเขา . '
" รู้อะไรมั้ย ฉันชอบแสนงอน ชินฮเยเธอเงียบ และแดกดันน้อย "
'too ไม่ดี มีความสุข ชินเฮจะอยู่ที่นี่ เธอบีม . มาเถอะพี่ คุณสัญญากับผมขี่ไปโรงเรียน เธอจึงรีบเดินกลับเข้าห้องไปหยิบกระเป๋าของเธอ เธอแค่ไปที่นั่นเพื่อลงทะเบียน แต่คิดว่าจะกลับไปที่วิทยาเขตอ่างทอง Chung ตื่นเต้นของเธอชีวิตในรอบปีที่ผ่านมา ได้รับ อะไร แต่ งานที่คิดว่าจะกลับไปเรียนจริงๆแล้วมันเหมือนวันหยุด
เธอจัดการล็อกประตูก่อนที่เธอจะเดินออกไป ' คุณแน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ ? ฉันยังสามารถแฟ้มนั้นทิ้ง คุณก็รู้ ฉันหมายถึง ตอนนี้คุณกลับกับมินโฮ คุณจะไม่ต้องลงทะเบียนเรียนในเทอมนี้ "
เธอคิ้วร่องของเธอ ' มันเกี่ยวข้องกันยังไง ?'
มา เธอตัดสินใจจะกลับไปเมื่อคุณสองคนเลิกกัน ฉันแน่ใจว่ามีการเชื่อมต่อ '
ชินเฮก็ถอนหายใจ มันก็จริง เดิมทีเธอตั้งใจขยายทิ้งเธอเพราะมากขึ้นโอกาสในการทำงานมาหาเธอ แต่หลังจากเลิกกัน เธอถึงรู้ว่าไปโรงเรียนจะดีสำหรับหัวใจและจิตวิญญาณ อยู่ใกล้ๆ กล้อง และ ชุดเตือนเธอมากเกินไปของมินโฮเธอหวังว่าการเปลี่ยนแปลงของทิวทัศน์สามารถล้างหัว
แน่นอน เธอคงไม่ต้องเปลี่ยนแล้ว แต่เธอยังคงชอบความคิดของการหนีผูกพันทำงานมากขึ้นจะกลายเป็นนักเรียนอีกครั้ง
'oppa ผมต้องเอาปริญญามาเร็วที่สุดเท่าที่ฉันสามารถมุ่งเน้นไปที่งาน แค่จินตนาการว่าหลายโครงการที่ผมจะทำถ้าผมไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องเรียนจบแล้ว' เธอค่อยๆสะกิดเค้าไป ' ไปกันเถอะ ฉันต้องแก้ไขตารางเรียนของฉัน ' เธอร้องตอบอย่างตื่นเต้น
เธอเดินคุ้นๆทางเดินและยิ้มกับตัวเอง มันอย่างแท้จริงรู้สึกเหมือนมันนานมาก ตั้งแต่ที่เธอได้มี หลายอย่างเกิดขึ้นในปีที่ผ่านมาว่า เธอกลัวว่าเธอจะต้องปรับให้อยู่ในมหาลัยอีก แน่นอนส่วนใหญ่ของเพื่อนร่วมชั้นของเธอจะทำวิชาที่เธอจะต้องทำตอนนี้ ฮานึลตัดสินใจที่จะขยายไปของเขา แล้ว ไปอารา เธอหวังว่า คิมคิบอม หรือ คิมโซอึนจะอยู่ที่นั่น ยูริ และ ซูยอง หรือของ Girls Generation , แม้ว่าพวกเขาไม่ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งใกล้ชิด แต่พวกเขาอาจทิ้งเหมือนกัน
เธอหัวเราะ นึกถึงสิ่งที่อาราบอกเธอทางโทรศัพท์เมื่อไม่กี่วันก่อน .
คุณบ้าไปแล้วหรือ ทำไมคุณไปที่โรงเรียนตอนนี้ คุณไม่ได้รับภูเขาของละครและภาพยนตร์สคริปต์ ? ที่กลับไปเรียนที่จุดสูงสุดของอาชีพของพวกเขา เธอทำให้พวกเราดูแย่ ถ้าคิมซูฮยอนตัดสินใจที่จะลงทะเบียนเรียนในเทอมนี้ แล้วผมต้องดูทางเลือกชีวิตของผมจริงๆ "
เธอเข้าหาตน ดีน อาคารสำนักงานเธอสังเกตว่าไม่มีนักเรียนจำนวนมากมีวันนี้ มันก็เข้าใจได้ เพราะโรงเรียนจะเริ่มอย่างเป็นทางการในสัปดาห์หน้า และส่วนใหญ่ของพวกเขาอาจจะเสร็จสิ้นการลงทะเบียนสำหรับการเรียนของพวกเขาแล้ว วันนี้เป็นวันฟรีของเธอเท่านั้น และเธอรู้สึกสำนึกผิดเรื่องมาสายอีกแล้ว
'miss ปาร์คชินเฮ ' เลขาคณบดีลุกขึ้นทักทายเธออย่างสดใส
โอ้ annyeonghaseyo !ชิน เฮ รัก คุณฮาน เธอมักจะให้กระปรี้กระเปร่าและร่าเริง มันสร้างมาเพื่อสำนักงานคณบดีที่น่ากลัวน้อยสำหรับโรงละครและภาพยนตร์เมเจอร์ เธออยู่ในวัยสามสิบกลางของเธอ แต่ท่าทางสดใสของเธอทำให้เธอดูเด็กกว่าเธอ
" ได้ยินคุณจะกลับไปที่โรงเรียนแต่ผมก็ไม่เชื่อในตอนแรกเพราะส่วนมากเพื่อนขยายของพวกเขาไป' เธอจึงให้ชินเฮนั่ง
'ah ผมพูดคุยกับบางส่วนของพวกเขา และพวกเขาจะค่อนข้างยุ่งกับงาน '
ผู้หญิงคิ้วร่องของเธอและให้เธอเป็นขำยิ้ม แต่คุณไม่คึกคักที่สุดของพวกเขาทั้งหมด ? นายเต็มไปหมด ทุกที่ที่ผมไป และมีป้ายโฆษณาของคุณ และฉันสามารถบอกคุณได้กลายเป็นสวยมากค่ะ
เธอหน้าแดงและมองลง ' '
aniyo .' ดีนไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่เขาบอกผมว่าคุณจะมาวันนี้ เธอกลายเป็นกองของโฟลเดอร์และร่อนผ่านพวกเขา เธอคว้าหนึ่งและส่งมันให้กับชินเฮ ผมรู้ว่าคุณเป็นผู้หญิงที่ยุ่งมากดังนั้นผมเตรียมตารางเวลาของคุณสำหรับคุณ ส่วนใหญ่ของชั้นเรียนของคุณหนาตาในบางวันดังนั้นคุณจะต้องไม่กี่วันต่อสัปดาห์ เพื่อรองรับตารางการทำงานของคุณ . '
ชินเฮกว้างตา .' cheongmalyo ? ขอบคุณมากค่ะ ' เธอคำนับเธอเอาโฟลเดอร์จากเธอ เธอมองผ่านตารางเวลาของเธออย่างตื่นเต้น ดีใจ ที่เธอไม่ต้องไปคุยกับอาจารย์เรื่องผูกพันในงานของเธอ ' นี่คุณน่ารักมาก คุณฮาน ฉันจริงๆขอบคุณมัน . ' เธอยิ้มกว้าง
'well มันไม่ได้ยากขนาดนั้นเนื่องจากส่วนใหญ่เรียนเทอมนี้อยู่ในแผนกโรงละครและภาพยนตร์ และช่วยอาจารย์ของเจ้ารักเจ้า ฉันไม่รู้ว่าคุณรักษาเกรดสูง และยังเป็นที่นิยม '
ชินเฮหัวเราะคิกคัก . ผมจะเลี้ยงกาแฟคุณหรือเย็นบางครั้ง ฮัน . . .
ไม่ต้องที่เหลา
/ N : สวัสดีทุกคน ก่อนอ่าน ขอประกาศนี้ ที่นี่เราอยู่ที่บทที่ 50 . . . . . . . และนี่จะเป็นบทสุดท้ายแล้ว เดี๋ยวก่อน อย่าตกใจ ! ฉันหมายถึง , ฉันตัดสินใจที่จะสร้างหนังสือที่แตกต่างกัน ' ' สำหรับเรื่องนี้ คล้ายกับแสดงมีฤดูแตกต่างกัน ' ' เอาเป็นว่านี้คือตอนสุดท้ายฤดูกาล 1 ของเรื่องนี้เล่ม 2 จะตามมาเร็ว ๆนี้ ดังนั้นคุณไม่ต้องกังวล เพียงแค่ให้ข้อเท็จจริงนี้น้อยในใจเมื่อคุณอ่านบทนี้ โอเค ? ผมจะหารือบางส่วนเพิ่มเติมที่ส่วนท้ายของนี้เนื่องจากคุณจะกระตือรือร้นที่จะอ่าน update จากผม ( ซึ่งผมยังไม่ได้ให้ในเวลา loooong . ขอโทษด้วย ) บทนี้ค่อนข้างยาว มากกว่า 9 , 000 คำ อะไร ฉันรู้ ใช่มั้ย ? มันเป็นบทที่สอง( แต่รู้สึกว่ามันสั้นกว่าที่คุณคิด ไม่กี่เดิมพันเป็น 7000 คำแต่ละครั้ง ) ฮ่าๆๆ สนุก !
'really ? อีกหนึ่ง ? นั่นเป็นครั้งที่สี่ในสัปดาห์นี้ ' เขา Eyed ตะกร้าดอกไม้ที่ชินเฮเพิ่งได้รับจากผู้ชายที่ส่ง
'actually มันห้า ' เธอแก้ไขกีฬา , รอยยิ้มขนาดใหญ่บนใบหน้าของเธอ เธอก้มลงดมดอกกุหลาบสีขาวและดอกลิลลี่ Calla . หวานเธอค่อย ๆ หาการ์ดที่เธอรู้จะซ่อนอยู่ที่ใดที่หนึ่งระหว่างลำต้นและใบ ทันทีที่เธอพบว่า เธออ่านด้วยความตื่นเต้น ปกติเขามีพริกไทยกับข้อความที่ฉันคิดถึงเธอและหวานพูดแต่วันนี้ เธอɳιɡɡегเอ็ดที่ข้อความนอกรีตของเขา : ' ห้ามมองผู้ชายที่วิทยาลัยสาว ฉันเตือนคุณ "
เธอผู้จัดการขมวดคิ้ว . ' เขาไม่ได้พยายามมากเกินไปมันไม่เหมือนคุณจะเปลี่ยนความคิดของคุณเกี่ยวกับพาเขากลับมา . . .
ชินเฮได้ยินความขมในจุนพี่เสียง เมื่อเธออธิบายว่าจริงๆแล้วมันเกิดอะไรขึ้นในคืนนั้น–เกาะเชจูมากขึ้นจากความจำเป็นเนื่องจากเขาอย่างเบาๆตกใจกับเหตุการณ์ระหว่างเธอกับกึนซอกในโรงแรม–เขาไม่ค่อยตื่นเต้น เป็นเรื่องของความเป็นจริงเขาทำให้เธอเย็นชาทั้งวัน
" บอกคุณ ฉันรู้ว่าฉันทำอะไร " เธอตอบ เธอเป็นความหวังว่าการสนทนานี้จบเป็นครั้งแรก เขา ranted เกี่ยวกับมินโฮ และนั่นคือตอนที่เธอได้รับเธอกระเช้าแรกของดอกไม้ไม่กี่วันกลับ เธอสแกนสถานที่เธอที่เธอสามารถแสดงกลุ่มล่าสุดตั้งแต่ทานอาหารและกาแฟตารางถูกครอบครองโดยมินโฮก่อนของขวัญ และคนอื่นๆ ในห้องของเธอ เธอเห็นชั้นวางและยิ้ม
ฉันแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมคุณต้องการที่จะใส่ตัวเองผ่านอีกครั้ง ผมเห็นคุณย่ำผ่านการนัดหมายงานของคุณกับไม่นอนเลย . อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังร้องไห้อยู่ตลอดเวลาตาของคุณมักจะบวมในตอนเช้า เมื่อไหร่ก็ตามที่ผมเห็นคุณดูบูดบึ้ง ฉันแค่รู้สึกอยากให้เป็นอย่างดีเพื่อเจาะไฟชีวิตวันออกจากยักษ์ '
'oppa '
'break UPS มีหยาบ ' เขาพูดต่อ ไม่สนใจกับเธอ พวกเขาให้คุณรู้สึกว่างเปล่าและโดดเดี่ยว แต่ถ้าทุกคู่ที่เลิกกัน ให้ความรู้สึกของความเหงาและกลับมาอยู่ด้วยกันแล้วทุกคนก็จะได้แต่งงานกับรักแรกของพวกเขา . '
ชินเฮถอนหายใจและเผชิญหน้ากับผู้จัดการของเธอ . เธอไม่ต้องอธิบายตัวเอง แต่เธอรู้ว่าเขาแค่เป็นห่วงเธอ
" ไม่ได้ให้เขาอีกครั้ง เพราะผมเหงา ฉันทำมันเพราะฉันรักเขา " เธอตอบกับความเชื่อมั่น แม้ว่าเธอจะประหลาดใจที่วิธีขึ้น เธอกลายเป็นที่ vocalizing ความรู้สึกของเธอบางทีการเลิกกันของพวกเขาสอนเธอให้มากขึ้นในการปรับแต่งกับอารมณ์ของเธอ และเป็นคนกล้าหาญ ' เขาทำพลาด , ' เธอกล่าว แต่เราไม่ ? ถ้าไม่มีใครให้โอกาศที่สอง แล้วเราทุกคนจะใช้ชีวิตที่เต็มไปด้วยความเสียใจ '
ผู้จัดการของเธอเหมือนกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็หยุดตัวเองและจมลงไปในโซฟา มองเสียทีชินเฮนั่งอยู่ข้าง ๆเขา และกระชากแขน รอบแขนของเขาเพื่อความสนุก ' ฉันรู้ว่าคุณไม่ไว้ใจเขา แต่ฉันขอให้คุณเชื่อใจฉัน จงมีศรัทธา '
มันต้องใช้เวลาสักพักก่อนที่จุนตอบ แต่เมื่อเขาทำสำเร็จ เขาลุกขึ้นจากโซฟาเพื่อเผชิญหน้ากับชินเฮ กับเหล็กกล้าตา เขาเอามือกอดเอวของเขา ' ก็ได้ แต่เพราะฉันเชื่อใจเธอยังเหมาะสม ผู้หญิงที่ผมรู้จักมาหลายปีและอย่าหวังว่าผมจะยอมมาช่วย ลี มิน โฮ อีกครั้ง เขาเป็นแฟนของเธอ ไม่ใช่ของฉัน . . .
ชินเฮยิ้ม ' แน่นอน คุณไม่เจอเขา เราสามารถคบกันลับๆ และคุณจะไม่ต้องรู้ '
'aish ! '
" ล้อเล่น " เธอหัวเราะ ' เลิกเครียด ผมสงสัยว่าพี่ดงวู ตึงเครียดอย่างที่คุณ '
'tch ! อย่าให้ผมเริ่มกับผู้จัดการของเขา' เขาเย้ยหยัน . ' เขาไม่เคยโทรมาขอโทษในสิ่งที่ลูกทำ 'why '
เขาจะขอโทษ มันไม่เหมือนกับที่เขาเลิกกับเธอ "
เขาส่ายหัว . โทษนะคะ ในขณะที่คุณและมินโฮก็มีความสุขไปเดทและประมาท มันเป็นเราที่ได้รับความเดือดร้อน เราต้องแบกภาระเพื่อให้แน่ใจว่าคุณไม่ได้รับการติดเราอาจจะคุยกันทางโทรศัพท์มากกว่า คุณและแฟนของคุณ ดังนั้น มินโฮเลิกกับคุณก็เป็นเหมือนผู้จัดการของเขาบอกเลิกผม ! '
ชินเฮลุกขึ้นจากโซฟา และจุนตบไหล่ ' แล้วคุณสองคนอาจจะต้องใช้เวลาใน เจจู และให้ขึ้น ผมจะบอกพี่กึนซอกที่จะกู้ยืมวิลล่าของเขา . '
" รู้อะไรมั้ย ฉันชอบแสนงอน ชินฮเยเธอเงียบ และแดกดันน้อย "
'too ไม่ดี มีความสุข ชินเฮจะอยู่ที่นี่ เธอบีม . มาเถอะพี่ คุณสัญญากับผมขี่ไปโรงเรียน เธอจึงรีบเดินกลับเข้าห้องไปหยิบกระเป๋าของเธอ เธอแค่ไปที่นั่นเพื่อลงทะเบียน แต่คิดว่าจะกลับไปที่วิทยาเขตอ่างทอง Chung ตื่นเต้นของเธอชีวิตในรอบปีที่ผ่านมา ได้รับ อะไร แต่ งานที่คิดว่าจะกลับไปเรียนจริงๆแล้วมันเหมือนวันหยุด
เธอจัดการล็อกประตูก่อนที่เธอจะเดินออกไป ' คุณแน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ ? ฉันยังสามารถแฟ้มนั้นทิ้ง คุณก็รู้ ฉันหมายถึง ตอนนี้คุณกลับกับมินโฮ คุณจะไม่ต้องลงทะเบียนเรียนในเทอมนี้ "
เธอคิ้วร่องของเธอ ' มันเกี่ยวข้องกันยังไง ?'
มา เธอตัดสินใจจะกลับไปเมื่อคุณสองคนเลิกกัน ฉันแน่ใจว่ามีการเชื่อมต่อ '
ชินเฮก็ถอนหายใจ มันก็จริง เดิมทีเธอตั้งใจขยายทิ้งเธอเพราะมากขึ้นโอกาสในการทำงานมาหาเธอ แต่หลังจากเลิกกัน เธอถึงรู้ว่าไปโรงเรียนจะดีสำหรับหัวใจและจิตวิญญาณ อยู่ใกล้ๆ กล้อง และ ชุดเตือนเธอมากเกินไปของมินโฮเธอหวังว่าการเปลี่ยนแปลงของทิวทัศน์สามารถล้างหัว
แน่นอน เธอคงไม่ต้องเปลี่ยนแล้ว แต่เธอยังคงชอบความคิดของการหนีผูกพันทำงานมากขึ้นจะกลายเป็นนักเรียนอีกครั้ง
'oppa ผมต้องเอาปริญญามาเร็วที่สุดเท่าที่ฉันสามารถมุ่งเน้นไปที่งาน แค่จินตนาการว่าหลายโครงการที่ผมจะทำถ้าผมไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องเรียนจบแล้ว' เธอค่อยๆสะกิดเค้าไป ' ไปกันเถอะ ฉันต้องแก้ไขตารางเรียนของฉัน ' เธอร้องตอบอย่างตื่นเต้น
เธอเดินคุ้นๆทางเดินและยิ้มกับตัวเอง มันอย่างแท้จริงรู้สึกเหมือนมันนานมาก ตั้งแต่ที่เธอได้มี หลายอย่างเกิดขึ้นในปีที่ผ่านมาว่า เธอกลัวว่าเธอจะต้องปรับให้อยู่ในมหาลัยอีก แน่นอนส่วนใหญ่ของเพื่อนร่วมชั้นของเธอจะทำวิชาที่เธอจะต้องทำตอนนี้ ฮานึลตัดสินใจที่จะขยายไปของเขา แล้ว ไปอารา เธอหวังว่า คิมคิบอม หรือ คิมโซอึนจะอยู่ที่นั่น ยูริ และ ซูยอง หรือของ Girls Generation , แม้ว่าพวกเขาไม่ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งใกล้ชิด แต่พวกเขาอาจทิ้งเหมือนกัน
เธอหัวเราะ นึกถึงสิ่งที่อาราบอกเธอทางโทรศัพท์เมื่อไม่กี่วันก่อน .
คุณบ้าไปแล้วหรือ ทำไมคุณไปที่โรงเรียนตอนนี้ คุณไม่ได้รับภูเขาของละครและภาพยนตร์สคริปต์ ? ที่กลับไปเรียนที่จุดสูงสุดของอาชีพของพวกเขา เธอทำให้พวกเราดูแย่ ถ้าคิมซูฮยอนตัดสินใจที่จะลงทะเบียนเรียนในเทอมนี้ แล้วผมต้องดูทางเลือกชีวิตของผมจริงๆ "
เธอเข้าหาตน ดีน อาคารสำนักงานเธอสังเกตว่าไม่มีนักเรียนจำนวนมากมีวันนี้ มันก็เข้าใจได้ เพราะโรงเรียนจะเริ่มอย่างเป็นทางการในสัปดาห์หน้า และส่วนใหญ่ของพวกเขาอาจจะเสร็จสิ้นการลงทะเบียนสำหรับการเรียนของพวกเขาแล้ว วันนี้เป็นวันฟรีของเธอเท่านั้น และเธอรู้สึกสำนึกผิดเรื่องมาสายอีกแล้ว
'miss ปาร์คชินเฮ ' เลขาคณบดีลุกขึ้นทักทายเธออย่างสดใส
โอ้ annyeonghaseyo !ชิน เฮ รัก คุณฮาน เธอมักจะให้กระปรี้กระเปร่าและร่าเริง มันสร้างมาเพื่อสำนักงานคณบดีที่น่ากลัวน้อยสำหรับโรงละครและภาพยนตร์เมเจอร์ เธออยู่ในวัยสามสิบกลางของเธอ แต่ท่าทางสดใสของเธอทำให้เธอดูเด็กกว่าเธอ
" ได้ยินคุณจะกลับไปที่โรงเรียนแต่ผมก็ไม่เชื่อในตอนแรกเพราะส่วนมากเพื่อนขยายของพวกเขาไป' เธอจึงให้ชินเฮนั่ง
'ah ผมพูดคุยกับบางส่วนของพวกเขา และพวกเขาจะค่อนข้างยุ่งกับงาน '
ผู้หญิงคิ้วร่องของเธอและให้เธอเป็นขำยิ้ม แต่คุณไม่คึกคักที่สุดของพวกเขาทั้งหมด ? นายเต็มไปหมด ทุกที่ที่ผมไป และมีป้ายโฆษณาของคุณ และฉันสามารถบอกคุณได้กลายเป็นสวยมากค่ะ
เธอหน้าแดงและมองลง ' '
aniyo .' ดีนไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่เขาบอกผมว่าคุณจะมาวันนี้ เธอกลายเป็นกองของโฟลเดอร์และร่อนผ่านพวกเขา เธอคว้าหนึ่งและส่งมันให้กับชินเฮ ผมรู้ว่าคุณเป็นผู้หญิงที่ยุ่งมากดังนั้นผมเตรียมตารางเวลาของคุณสำหรับคุณ ส่วนใหญ่ของชั้นเรียนของคุณหนาตาในบางวันดังนั้นคุณจะต้องไม่กี่วันต่อสัปดาห์ เพื่อรองรับตารางการทำงานของคุณ . '
ชินเฮกว้างตา .' cheongmalyo ? ขอบคุณมากค่ะ ' เธอคำนับเธอเอาโฟลเดอร์จากเธอ เธอมองผ่านตารางเวลาของเธออย่างตื่นเต้น ดีใจ ที่เธอไม่ต้องไปคุยกับอาจารย์เรื่องผูกพันในงานของเธอ ' นี่คุณน่ารักมาก คุณฮาน ฉันจริงๆขอบคุณมัน . ' เธอยิ้มกว้าง
'well มันไม่ได้ยากขนาดนั้นเนื่องจากส่วนใหญ่เรียนเทอมนี้อยู่ในแผนกโรงละครและภาพยนตร์ และช่วยอาจารย์ของเจ้ารักเจ้า ฉันไม่รู้ว่าคุณรักษาเกรดสูง และยังเป็นที่นิยม '
ชินเฮหัวเราะคิกคัก . ผมจะเลี้ยงกาแฟคุณหรือเย็นบางครั้ง ฮัน . . .
ไม่ต้องที่เหลา
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- Science is the concerted human effort to
- คนนั้นคือ
- Default homepage
- ฉันยังไม่ได้ทำไลน์ ขอโทษด้วย ฉันต้องซื้อ
- Integrity
- ฉันเคยดูในหนัง
- Cigarettes
- So I believe it so easy to practice to b
- กินเค้กช็อคโกแลต
- แล้วไป
- Because your front hair is up
- That's me right??Damn,she
- วันนี้พวกเราทุกคนซึมเศร้ากันมากเพราะเป็น
- คุณยังไม่ตื่นนอนอีกเหรอ
- Closure
- ใบเลื่อยวงเดือน.
- ฉันเจอแต่ผู้ชายเจ้าชู้ และโกหก
- ของใช้ในบ้าน
- Communicate
- ฉันจะบอกคุณ
- You are not cheaper
- แหวนอีแปะ.
- อุนนี
- สนใจ อยากรู้
