Little is known about the bioavaila

Little is known about the bioavailability of heavy metal contamination and its health risks after rice
ingestion. This study aimed to determine bioavailability of heavy metal (As, Cd, Cu, Cr, Co, Al, Fe, Zn
and Pb) concentrations in cooked rice and human Health Risk Assessment (HRA). The results found Zn
was the highest (4.3 ± 0.1 mg/kg), whereas As showed the lowest (0.015 ± 0.001 mg/kg) bioavailability
of heavy metal concentration in 22 varieties of cooked rice. For single heavy metal exposure, no potential
of non carcinogenic health risks was found, while carcinogenic health risks were found only for As.
Combined heavy metal exposures found that total Hazard Quotient (HQtotal) values for adult were higher
than the acceptable range (HQTotal < 1), whereas total Lifetime Cancer Risk (LCRTotal) values were higher
than the acceptable range (LCRTotal values >1  104) for both adult and children. This study is done to
understand that the inclusion of bioavailability heavy metal into HRA produces a more realistic estimation
of human heavy metal exposure

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เล็กน้อยเป็นที่รู้จักเกี่ยวกับชีวปริมาณออกฤทธิ์ของการปนเปื้อนโลหะหนักและความเสี่ยงของสุขภาพหลังจากข้าวกิน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนดชีวปริมาณออกฤทธิ์ของโลหะหนัก (เช่น Cd, Cu, Cr, Co, Al, Fe, Znและ Pb) ความเข้มข้นในข้าวและมนุษย์สุขภาพความเสี่ยงประเมิน (HRA) ผลลัพธ์ที่พบ Znได้สูงสุด (4.3 ± 0.1 mg/kg), ในขณะแสดงให้เห็นว่าต่ำที่สุด (0.015 ± 0.001 mg/kg) ชีวปริมาณออกฤทธิ์ของความเข้มข้นโลหะหนักในพันธุ์ข้าว 22 สำหรับโลหะหนักเดียวสัมผัส ไม่มีศักยภาพความเสี่ยงสุขภาพ carcinogenic ไม่พบ ในขณะที่ความเสี่ยงสุขภาพ carcinogenic พบแต่เป็นโลหะหนักรวมภาพพบว่า ค่าผลหารอันตราย (HQtotal) รวมสำหรับผู้ใหญ่มีสูงมากกว่าช่วงยอมรับได้ (HQTotal < 1), ใน ขณะที่ค่าชีวิตเสี่ยงมะเร็ง (LCRTotal) รวมได้สูงมากกว่าช่วงยอมรับได้ (ค่า LCRTotal > 1 10 4) สำหรับผู้ใหญ่และเด็ก การศึกษานี้จะทำให้เข้าใจว่า รวมของโลหะหนักที่ใช้เสริมเป็น HRA สร้างประมาณยิ่งของโลหะหนักที่มนุษย์สัมผัส

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับการดูดซึมของการปนเปื้อนโลหะหนักและความเสี่ยงต่อสุขภาพของตนหลังจากที่ข้าว
บริโภค การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการดูดซึมของโลหะหนัก (ณ แคดเมียมทองแดงโครเมียม, Co, อัลเฟ, สังกะสี
และตะกั่ว) ความเข้มข้นในข้าวสวยและสุขภาพของมนุษย์การประเมินความเสี่ยง (HRA) ผลการพบธาตุสังกะสี
เป็นสูงสุด (4.3 ± 0.1 มก. / กก.) ในขณะที่แสดงให้เห็นว่าในฐานะที่เป็นที่ต่ำที่สุด (0.015 ± 0.001 มิลลิกรัม / กิโลกรัม) การดูดซึม
ของความเข้มข้นของโลหะหนักใน 22 สายพันธุ์ของข้าวหุงสุก สำหรับการเปิดรับโลหะหนักเดียวไม่มีศักยภาพ
ของการไม่เสี่ยงต่อสุขภาพก็พบว่าเป็นสารก่อมะเร็งในขณะที่ความเสี่ยงต่อสุขภาพสารก่อมะเร็งพบว่ามีเฉพาะในฐานะที่เป็น.
รวมความเสี่ยงของโลหะหนักพบว่าทั้งหมดเป็นอันตราย Quotient (HQtotal) ค่าสำหรับผู้ใหญ่สูง
กว่าช่วงที่ยอมรับได้ (HQTotal < 1) ในขณะที่อายุการใช้งานความเสี่ยงโรคมะเร็งรวม (LCRTotal) ค่าสูง
กว่าช่วงที่ยอมรับได้ (ค่า LCRTotal> 1 10 4) สำหรับทั้งผู้ใหญ่และเด็ก การศึกษาครั้งนี้จะทำเพื่อ
เข้าใจว่าการรวมของการดูดซึมโลหะหนักเข้า HRA ผลิตการประมาณค่าที่สมจริงมากขึ้น
จากการสัมผัสโลหะหนักของมนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นที่รู้จักกันเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับปริมาณการปนเปื้อนของโลหะหนักและความเสี่ยงของสุขภาพหลังจากรับประทานข้าว
. การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปริมาณโลหะหนัก ( เช่น CD , ทองแดง , โครเมียม , CO , Al , Fe , Zn
และ PB ) ความเข้มข้นในข้าวสุกและการประเมินความเสี่ยงด้านสุขภาพ ( ต่อ ) พบสังกะสี
มีค่าสูงสุด ( 4.3 ± 0.1 มก. / กก. ) ส่วนที่พบต่ำสุด ( 0.015 ± 0001 mg / kg ) ชีวปริมาณออกฤทธิ์
ความเข้มข้นของโลหะหนักใน 22 พันธุ์ของข้าวที่หุงสุกแล้ว . เดียว โลหะหนัก การไม่มีศักยภาพ
ไม่ใช่สารก่อมะเร็งความเสี่ยงต่อสุขภาพ พบว่า ในขณะที่ความเสี่ยงสุขภาพสารก่อมะเร็งพบเป็น .
รวมรับโลหะหนัก พบว่า ระดับอันตรายทั้งหมด ( hqtotal ) ค่าสำหรับผู้ใหญ่สูง
กว่าช่วงที่ยอมรับได้ ( hqtotal < 1 )ส่วนอายุการใช้งานความเสี่ยงโรคมะเร็งทั้งหมด ( lcrtotal ) มีค่าสูงกว่า
กว่าช่วงที่ยอมรับได้ ( lcrtotal ค่า > 1  10  4 ) สำหรับทั้งผู้ใหญ่และเด็ก การศึกษานี้ทำ

เข้าใจรวมของการดูดซึมโลหะหนักไปทางสร้างที่สมจริงมากขึ้น

ประมาณการของโลหะหนัก