As early as 2003, UNCTAD developed a supply chain
management approach applied to transit transport
services (Hansen and Annovazzi-Jakab, 2008) which,
emulating assembly lines in manufacturing industry
sectors, allowed for cluster development and transit
corridors stakeholders’ cooperation to improve transit
operations. The methodology, based on the observation
of the sequence of interventions in transit operations,
showed that actors along the chain operate on a user–
provider or client–supplier relationship. Although players’
actions are interrelated and dependent on each other,
they often do not occur in the way and time expected
by the user of the service provided. This is mainly due
to a lack of exchange of information between users andproviders regarding their respective needs and goals,
which in turn results from a lack of trust among the
players. Such malfunctions result in two types of activities
taking place in the operation of the transit chain: those
adding value at a cost and those adding cost at no value.
The latter translate into unnecessary delays, high costs
and efficiency losses.
UNCTAD implemented this approach from 2003–
2007 in the framework of a technical assistance
project conducted in three pilot corridors. The project
showed that clusters as cooperative platforms would
allow stakeholders along transit corridors to acquire
a comprehensive understanding of their respective
roles along the whole transit supply chain. It also
revealed the impact of the actions of their members
on the performance of various stages along the transit
chain as well as the benefits accruing from collectively
optimizing the chain as a whole, as opposed to trying
to maximize individual returns. Such collaborative
schemes constitute an essential step towards building
a new vision and common goals for the different players
in transit systems with the common aim of ending the
unreliability of transit operation.
ก่อนที่เป็น 2003, UNCTAD พัฒนาซัพพลายเชน
วิธีจัดการกับขนส่งขนส่ง
บริการ (แฮนเซ่นและ Annovazzi-Jakab, 2008) ซึ่ง,
emulating บรรทัดส่วนประกอบในอุตสาหกรรมการผลิต
ภาค อนุญาตให้สำหรับการพัฒนาคลัสเตอร์และส่งต่อ
ทางเดินมีส่วนร่วมเพื่อปรับปรุงการขนส่ง
การดำเนินงาน วิธี ตามที่สังเกต
ลำดับของการแทรกแซงในการดำเนินการส่งต่อ,
แสดงให้เห็นว่า นักแสดงพร้อมห่วงโซ่มีบนผู้ใช้การ –
ความสัมพันธ์ลูกค้า – ผู้จำหน่ายหรือให้บริการ แม้ว่าของเล่น
ดำเนินการเกี่ยวข้อง และขึ้นอยู่กับแต่ละอื่น ๆ,
มักจะไม่เกิดขึ้นในวิธีการและเวลาที่คาดว่า
โดยผู้ให้บริการ นี่คือครบกำหนดส่วนใหญ่
การขาดการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างผู้ใช้ andproviders เกี่ยวกับความเกี่ยวข้องและเป้าหมาย,
ซึ่งในผลจากการขาดความน่าเชื่อถือระหว่างการ
เล่น ความบกพร่องดังกล่าวส่งผลให้ในสองชนิดของกิจกรรม
ถ่ายสถานที่ในการดำเนินงานของโซ่ส่งต่อ: เหล่า
เพิ่มมูลค่าที่มีต้นทุนที่เพิ่มต้นทุนที่ค่าไม่
หลังแปลความล่าช้าที่ไม่จำเป็น ต้นทุนสูง
และขาดทุนประสิทธิภาพการ
UNCTAD ปฏิบัติวิธีนี้จาก 2003 –
2007 ในกรอบของความช่วยเหลือทางเทคนิค
ดำเนินโครงการในสามทางเดินนำร่อง โครงการ
พบคลัสเตอร์เหมือนระบบสหกรณ์
ให้เสียตามทางเดินส่งต่อเพื่อรับ
เข้าใจครอบคลุมของการเกี่ยวข้อง
บทบาทตามส่งต่อทั้งห่วงโซ่อุปทาน มันยัง
เปิดเผยผลกระทบของการดำเนินการของสมาชิก
ประสิทธิภาพของขั้นตอนต่าง ๆ ตามส่งต่อ
โซ่และผลประโยชน์ที่รับรู้จากเรียก
เพิ่มประสิทธิภาพห่วงโซ่ทั้งหมด ตรงข้ามกับพยายาม
เพื่อเพิ่มผลตอบแทนแต่ละ ดังกล่าวร่วมกัน
ร่างเป็นก้าวสำคัญอาคาร
วิสัยทัศน์ใหม่และเป้าหมายร่วมกันสำหรับผู้เล่นที่แตกต่างกัน
ในระบบขนส่งที่มีจุดประสงค์ทั่วไปสิ้นสุด
unreliability การขนส่ง
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)