Opioids have been used for spinal a

Opioids have been used for spinal analgesia
for more than a century, and their injection epidurally and
intrathecally has a key role in the control of postoperative
pain. Since the discovery of the endogenous opioid system, 3
decades ago, their use has become more generalized in
obstetric analgesia, the management of chronic pain, and
acute postoperative pain. To use opioids effectively for this
type of analgesia, it is important to understand the pharmacokinetics
and clinical pharmacology of these drugs, specifically
those that produce analgesia by an intrinsic spinal
mechanism. Evidence from animal and human experiments
indicates that hydrophilic opioids (such as hydromorphone
and morphine) bind more strongly to specific receptors
within the dorsal horn of the spinal cord than lipophilic
opioids (such as alfentanil, fentanyl, and sufentanil). This can
be understood by considering the spinal cord selectivity and
bioavailability of these opioids. This difference is attributable
to differences in the pharmacokinetic and pharmacodynamic
properties of the 2 groups. It is more difficult for lipophilic
opioids to reach and remain at sufficiently high concentrations
at the site of action due to their sequestration in
epidural fat and rapid plasma clearance from both epidural
and intrathecal spaces, resulting in analgesia with a limited
spread and duration, as well as the appearance of early
supraspinal side effects. In contrast, morphine has very
different properties, including greater spinal bioavailability

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การใช้ opioids สำหรับ analgesia สันหลังกว่าศตวรรษ และฉีดของ epidurally และintrathecally มีบทบาทสำคัญในการควบคุมในการผ่าตัดความเจ็บปวด ตั้งแต่การค้นพบของ endogenous opioid ระบบ 3ทศวรรษที่ผ่านมา ใช้ได้กลายเป็นมากตั้งค่าทั่วไปในanalgesia สูติศาสตร์ การจัดการอาการปวดเรื้อรัง และอาการปวดเฉียบพลันในการผ่าตัด การใช้ opioids ได้อย่างมีประสิทธิภาพนี้ชนิดของ analgesia จำเป็นต้องเข้าใจการเภสัชจลนศาสตร์และ ยาเภสัชวิทยาคลินิกเหล่านี้ โดยเฉพาะที่ผลิต analgesia เป็นสไปนัล intrinsicกลไกการ หลักฐานจากมนุษย์ และสัตว์ทดลองบ่งชี้ว่า hydrophilic opioids (เช่นไฮโดรมอร์โฟนและมอร์ฟีน) ผูก receptors มากขึ้นเฉพาะอย่างยิ่งการภายในเขา dorsal สันหลังกว่า lipophilicopioids (เช่นอัลเฟนทานิล เฟนทานิล และซูเฟนทานิล) นี้สามารถเข้าใจ โดยพิจารณาวิธีสันหลัง และชีวปริมาณออกฤทธิ์ของ opioids เหล่านี้ ความแตกต่างนี้จะรวมเพื่อความแตกต่าง ใน pharmacokinetic pharmacodynamicคุณสมบัติของกลุ่ม 2 เป็นการยากสำหรับ lipophilicopioids เพื่อเข้าถึง และอยู่ที่ความเข้มข้นสูงเพียงพอเว็บไซต์ของการดำเนินการเนื่องจากพวกเขา sequestration ในพลาสม่าอย่างรวดเร็ว และไขมันฉีดบิวพรีเคลียร์จากทั้งฉีดบิวพรีและช่อง ว่าง intrathecal, analgesia กับจำกัดการเกิดแพร่กระจาย และระยะเวลา เป็นลักษณะของต้นผลข้างเคียง supraspinal ในทางตรงกันข้าม มอร์ฟีนมีมากคุณสมบัติที่แตกต่าง รวมทั้งชีวปริมาณออกฤทธิ์สันหลังมากขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

opioids
มีการใช้ยาระงับปวดกระดูกสันหลังนานกว่าศตวรรษและฉีดของพวกเขาและepidurally
intrathecally
มีบทบาทสำคัญในการควบคุมของหลังผ่าตัดอาการปวด ตั้งแต่การค้นพบของระบบ opioid ภายนอก 3 ทศวรรษที่ผ่านมาใช้ของพวกเขาได้กลายเป็นทั่วไปมากขึ้นในความรู้สึกเจ็บปวดสูติกรรมการจัดการอาการปวดเรื้อรังและอาการปวดเฉียบพลันหลังการผ่าตัด ในการใช้งานอย่างมีประสิทธิภาพสำหรับ opioids นี้ประเภทของการปวดก็เป็นสิ่งสำคัญที่จะเข้าใจเภสัชจลนศาสตร์และเภสัชวิทยาคลินิกของยาเสพติดเหล่านี้โดยเฉพาะผู้ที่ผลิตโดยปวดกระดูกสันหลังที่แท้จริงกลไก หลักฐานจากสัตว์และมนุษย์ทดลองแสดงให้เห็นว่า opioids น้ำ (เช่น hydromorphone และมอร์ฟีน) ผูกพันมากขึ้นอย่างยิ่งที่จะรับเฉพาะภายในฮอร์นหลังของเส้นประสาทไขสันหลังกว่าlipophilic opioids (เช่นอัลเฟนทานิล, fentanyl และซูเฟนทานิล) นี้สามารถเข้าใจได้โดยพิจารณาเลือกไขสันหลังและการดูดซึมของopioids เหล่านี้ ความแตกต่างนี้เป็นผลพวงของความแตกต่างในทางเภสัชจลนศาสตร์และเภสัชคุณสมบัติของ2 กลุ่ม มันเป็นเรื่องยากมากขึ้นสำหรับ lipophilic opioids ในการเข้าถึงและยังคงอยู่ที่ระดับความเข้มข้นสูงพอที่เว็บไซต์ของการกระทำที่เกิดจากการกักเก็บในไขมันแก้ปวดและกวาดล้างพลาสม่าอย่างรวดเร็วจากทั้งแก้ปวดช่องว่างและเข้าช่องไขสันหลังที่เกิดในความรู้สึกเจ็บปวดกับการจำกัดการแพร่กระจายและระยะเวลาเช่นเดียวกับ เป็นลักษณะของต้นผลข้างเคียงsupraspinal ในทางตรงกันข้ามมอร์ฟีนมีมากคุณสมบัติที่แตกต่างกันรวมทั้งการดูดซึมมากขึ้นเกี่ยวกับกระดูกสันหลัง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โอปิออยด์มีการใช้สำหรับกระดูกสันหลังด้วย
มานานกว่าศตวรรษ และการฉีดของพวกเขา epidurally และ
intrathecally มีบทบาทสำคัญในการควบคุมความเจ็บปวด

ตั้งแต่การค้นพบของระบบภายในวันที่ 3
ทศวรรษที่ผ่านมา การใช้ของพวกเขามีมากขึ้นทั่วไปใน
ด้วยสูติศาสตร์ , การจัดการของอาการปวดเรื้อรังและเฉียบพลัน
ความเจ็บปวด . การใช้ยาอย่างมีประสิทธิภาพ สำหรับเรื่องนี้
ชนิดของการระงับปวด มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะเข้าใจการศึกษา
และเภสัชวิทยาคลินิกของยาเหล่านี้ โดยเฉพาะ
ที่ผลิตด้วย โดยมีกลไกกระดูกสันหลัง
ที่แท้จริง หลักฐานจากการทดลองพบว่าสัตว์และมนุษย์
น้ำยา ( เช่นไฮโดรมอร์ฟีน
และมอร์ฟีน ) มัดขอเพิ่มเติมเพื่อรับเฉพาะ
ภายในดอร์ซัลฮอร์นของไขสันหลังกว่าลิโพฟิลิก
โอปิออยด์ ( เช่นปิปเปอราซิลลินเฟนตานิล , และวูเอลตาอาเอสปันญา ) นี้สามารถ
เข้าใจได้โดยพิจารณาไขสันหลังการปริมาณยาเหล่านี้และ

ความแตกต่างนี้เป็นข้อมูล
ความแตกต่างในทางเภสัชจลนศาสตร์และเภสัชพลศาสตร์
คุณสมบัติของ 2 กลุ่ม มันเป็นเรื่องยากมากสำหรับลิโพฟิลิก
โอปิออยด์เพื่อเข้าถึงและอยู่สูงพอสมควร )
ที่เว็บไซต์ของการดำเนินการเนื่องจากการสะสมของไขมันและรวดเร็ว
epidural พลาสมาแหวนจากทั้งสองและ epidural
ไขสันหลังเป็นผลในการระงับปวดด้วยการแพร่กระจายจำกัด
และระยะเวลา รวมทั้งลักษณะของต้น
supraspinal ผลข้างเคียง ในทางตรงกันข้ามมอร์ฟีนมีมาก
คุณสมบัติที่แตกต่างกันรวมทั้งการเพิ่มกระดูกสันหลัง