Sigma factors also contribute to DN

Sigma factors also contribute to DNA strand separation, which is a critical step in transcription initiation. The sigma subunit dissociates from the RNA polymerase core enzyme shortly after transcription begins, thus becoming available for reassociation. Associations between different alternative sigma factors and core RNA polymerase essentially reprogram the ability of the RNA polymerase holoenzyme to recognize different promoter sequences and express entirely new sets of target genes. As the set of genes controlled by a single sigma factor (also known as the regulon) can number in the hundreds, sigma factors provide effective mechanisms for simultaneously regulating large numbers of prokaryotic genes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ซิกม่ายังปัจจัยแยก strand DNA ซึ่งเป็นขั้นตอนสำคัญในการถอดรหัสเริ่มต้น งานย่อย sigma dissociates จากการพอลิเมอเรส RNA เอนไซม์หลักหลังการถอดรหัสเริ่ม จึง กลายเป็นพร้อมใช้งานสำหรับ reassociation ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัย sigma ทางเลือกต่าง ๆ และหลักอาร์เอ็นเอพอลิเมอเรสเป็นหลัก reprogram ความสามารถของ holoenzyme RNA พอลิเมอเรส จะแสดงชุดใหม่ทั้งหมดของยีนเป้าหมายลำดับโปรโมเตอร์ที่แตกต่างกัน เป็นชุดของยีนที่ควบคุม โดยตัว sigma เดียว (เรียกว่า regulon) สามารถเลขในหลักร้อย sigma ปัจจัยให้มีกลไกการควบคุมยีน prokaryotic จำนวนมากพร้อมกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปัจจัยซิกยังนำไปสู่​​การแยกดีเอ็นเอซึ่งเป็นขั้นตอนสำคัญในการเริ่มต้นการถอดความ subunit Sigma แยกออกจากเอนไซม์หลักโพลิเมอร์ rna หลังจากถอดความเริ่มต้นจึงกลายเป็นใช้ได้สำหรับเหลว สมาคมระหว่างปัจจัย Sigma ทางเลือกที่แตกต่างกันและโพลิเมอร์ RNA แกนหลัก reprogram สามารถของ holoenzyme โพลิเมอร์ rna ที่จะรับรู้ลำดับโปรโมเตอร์ที่แตกต่างกันและแสดงชุดใหม่ทั้งหมดของยีนเป้าหมาย เป็นชุดของยีนที่ควบคุมโดยปัจจัย Sigma เดียว (ยังเป็นที่รู้จัก regulon) ที่สามารถนับในหลายร้อยปัจจัยซิกให้กลไกที่มีประสิทธิภาพสำหรับการควบคุมพร้อมกันจำนวนมากของยีนโปรคาริโอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปัจจัยที่นำไปสู่การแยกดีเอ็นเอเกลียวซิกม่าซึ่งเป็นขั้นตอนที่สำคัญในการเริ่มต้นการ transcription ซิกม่าซึ่ง dissociates จากเอนไซม์อาร์เอ็นเอพอลิเมอเรสหลักหลังจากการถอดรหัสเริ่มต้นจึงกลายเป็นใช้ได้สำหรับ reassociation . ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัย Sigma ทางเลือกแตกต่างกันและการ reprogram RNA แกนหลักความสามารถของโฮโลเอนไซม์อาร์เอ็นเอพอลิเมอเรสจำลำดับการแตกต่างกันและแสดงชุดใหม่ทั้งหมดของยีนเป้าหมาย เป็นชุดของยีนที่ควบคุมโดยปัจจัยซิกเดี่ยว ( ที่รู้จักกันเป็นปกติ ) สามารถจำนวนหลายร้อยปัจจัยที่ Sigma ให้กลไกที่มีประสิทธิภาพสำหรับพร้อมกันควบคุมตัวเลขขนาดใหญ่ของโพรคาริโอติกยีน