Background and Purpose: Diabetes me

Background and Purpose: Diabetes mellitus is a disease with vascular components. Consequently, the blood-brain barrier disruption after stroke may differ between diabetic and nondiabetic animals. However, few studies have documented the longitudinal blood-brain barrier disruption afte stroke in diabetic animals. In this study, using MRI, we noninvasively evaluated the blood-brain barrier damage after middle cerebral artery occlusion in diabetic and nondiabetic rats.Methods: Type 2 diabetes mellitus (T2DM) was induced in adult male Wistar rats by administration of a high-fat diet in combination with a single intraperitoneal injection (35 mg/kg) of streptozotocin. T2DM rats (n=9) and nondiabetic wild-type (WT) rats (n=9) were subjected to middle cerebral artery occlusion for 2 hours using the filament model. MRI was performed 1 day and then weekly for 5 weeks after middle cerebral artery occlusion for all rats.Results: The ischemic lesion volumes after stroke as measured using T2 maps were not significantly different between the T2DM and WT rats. Compared with the WT rats, the volumes of blood-brain barrier disruption evaluated using contrast-enhanced T1-weighted imaging with gadolinium-diethylenetriamine penta-acetic acid and the cerebral hemorrhagic volumes measured with susceptibility-weighted imaging were significantly (P

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พื้นหลังและวัตถุประสงค์: เบาหวานเป็นโรคที่ มีส่วนประกอบของหลอดเลือด ดังนั้น หยุดชะงักอุปสรรคเลือดสมองหลังจังหวะอาจแตกต่างระหว่างสัตว์ที่เป็นโรคเบาหวาน และ nondiabetic อย่างไรก็ตาม ศึกษาน้อยมีเอกสารเส้นยาวอุปสรรคเลือดสมองหยุดชะงัก afte ในสัตว์ที่เป็นโรคเบาหวาน ในการศึกษานี้ โดยใช้ MRI เรา noninvasively ประเมินความเสียหายอุปสรรคเลือดสมองหลังจากอุดตันในหลอดเลือดสมองกลางในหนูเบาหวาน และ nondiabetic วิธีการ: เบาหวานชนิดที่ 2 (T2DM) ถูกเหนี่ยวนำในหนู Wistar เพศชายผู้ใหญ่ โดยการบริหารงานของการรับประทานอาหารไขมันสูงร่วมกับการเดี่ยว intraperitoneal ฉีด (35 มิลลิกรัม/กิโลกรัม) ของ streptozotocin หนู T2DM (n = 9) และหนู nondiabetic ป่าชนิด (WT) (n = 9) ถูกแยกตรงกลางหลอดเลือดสมองอุดตัน 2 ชั่วโมงโดยใช้รูปแบบเส้นใย MRI ถูกดำเนินการ 1 วันและรายสัปดาห์แล้วสัปดาห์ที่ 5 หลังจากอุดตันหลอดเลือดสมองกลางสำหรับหนูทั้งหมด ผล: ปริมาณแผลขาดเลือดหลังจากจังหวะวัดได้โดยใช้ T2 แผนที่ไม่ได้แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญระหว่างหนู T2DM และ WT เมื่อเทียบกับหนู WT ปริมาณของอุปสรรคเลือดสมองหยุดชะงักถูกประเมินโดยใช้เพิ่มความคมชัดภาพเฉลี่ย T1 แกโดลิเนียม-diethylenetriamine กรดอะซิติกห้องสแตนดาร์ดและปริมาณเลือดออกสมองวัด ด้วยความอ่อนแอถ่วงน้ำหนักภาพได้อย่างมีนัยสำคัญ (P < 0.05) ใหญ่หนู T2DM จาก 1 ถึง 5 สัปดาห์หลังจากสมอง ค่าของการกระจายเศษส่วนดาวเทียมสำรวจคลื่นได้ลดลงอย่างมีนัยสำคัญในหนู T2DM (P < 0.03) กว่าใน WT หนูหลังจังหวะ การวัดเหล่านี้ MRI ได้สอดคล้องกับข้อมูลคน สรุป: การใช้ MRI ถ่วงน้ำหนัก T2 ภาพไม่พบความแตกต่างกันของไดรฟ์ข้อมูลแผลขาดเลือดระหว่างหนู T2DM และ WT ตรงกันข้ามกับหนู WT อย่างไรก็ตาม เพิ่มความคมชัดภาพ T1 ถ่วงน้ำหนักและการถ่ายภาพที่เน้นความไวต่อระบุหายหลอดเลือดตีบรุนแรงมากขึ้น ในขณะที่เศษดาวเทียมสำรวจคลื่นแสดงความหนาแน่นเป็นส่วนน้อยในหนู T2DM หลังจังหวะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความเป็นมาและวัตถุประสงค์: โรคเบาหวานเป็นโรคที่มีส่วนประกอบของหลอดเลือด ดังนั้นการหยุดชะงักเลือดสมองอุปสรรคหลังจากที่จังหวะอาจแตกต่างกันระหว่างสัตว์ที่เป็นโรคเบาหวานและเบาหวาน อย่างไรก็ตามการศึกษาไม่กี่มีเอกสารเลือดสมองหยุดชะงักอุปสรรคยาวทรโรคหลอดเลือดสมองในสัตว์ที่เป็นโรคเบาหวาน ในการศึกษานี้ใช้ MRI เรา noninvasively ประเมินความเสียหายเลือดสมองอุปสรรคหลังจากกลางอุดหลอดเลือดสมองในผู้ป่วยโรคเบาหวานและ rats.Methods เบาหวาน: เบาหวานชนิดที่ 2 (T2DM) ถูกเหนี่ยวนำให้เกิดในผู้ใหญ่หนูขาวเพศชายโดยการบริหารของที่มีไขมันสูง การรับประทานอาหารร่วมกับการฉีดเข้าช่องท้องเดียว (35 มิลลิกรัม / กิโลกรัม) ของเต หนู T2DM (n = 9) และเบาหวานชนิดป่า (WT) หนู (n = 9) ถูกยัดเยียดให้กลางอุดหลอดเลือดสมองเป็นเวลา 2 ชั่วโมงโดยใช้แบบจำลองใย MRI ได้ดำเนินการ 1 วันที่แล้วรายสัปดาห์เป็นเวลา 5 สัปดาห์หลังจากกลางอุดหลอดเลือดสมองสำหรับ rats.Results ทั้งหมด: ปริมาณแผลขาดเลือดหลังจากที่จังหวะเป็นวัดโดยใช้แผนที่ T2 ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญระหว่าง T2DM และ WT หนู เมื่อเทียบกับหนู WT ปริมาณของเลือดสมองอุปสรรคการหยุดชะงักการประเมินโดยใช้การถ่ายภาพ T1 น้ำหนักความคมชัดเพิ่มขึ้นด้วยแกโดลิเนียม diethylenetriamine กรด Penta-อะซิติกและปริมาณเลือดออกในสมองวัดที่มีการถ่ายภาพความไวต่อน้ำหนักอย่างมีนัยสำคัญ (P <0.05) ที่มีขนาดใหญ่ ในหนู T2DM 1-5 สัปดาห์ที่ผ่านมาหลังจากที่จังหวะ; ค่าของการแพร่กระจาย anisotropy เศษส่วนอย่างมีนัยสำคัญที่ต่ำกว่าใน T2DM หนู (P <0.03) มากกว่าในหนู WT หลังจากที่จังหวะ วัด MRI เหล่านี้มีความสอดคล้องกับ data.Conclusions เนื้อเยื่อวิทยา: การใช้ MRI, การถ่ายภาพ T2 น้ำหนักไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญของปริมาณแผลขาดเลือดระหว่าง T2DM และ WT หนู ในทางตรงกันข้ามกับหนู WT แต่การถ่ายภาพ T1 น้ำหนักเพิ่มความคมชัดและการถ่ายภาพความไวต่อน้ำหนักระบุความเสียหายอย่างรุนแรงหลอดเลือดตีบมากขึ้นในขณะที่ anisotropy เศษส่วนแสดงให้เห็นถึงความหนาแน่นของ axonal ลดลงในหนู T2DM หลังจากที่จังหวะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความเป็นมาและวัตถุประสงค์ : โรคเบาหวานเป็นโรคที่มีส่วนประกอบของหลอดเลือด จึง , ต้นฮอลลีหยุดชะงักหลังจากจังหวะอาจแตกต่างกันระหว่างผู้ป่วยเบาหวานและ nondiabetic สัตว์ อย่างไรก็ตาม การศึกษาน้อยมีเอกสารตามยาวต้นฮอลลีหยุดชะงักถโรคหลอดเลือดสมองในโรคเบาหวาน ในการศึกษานี้ใช้ MRI เรา noninvasively ประเมินโครงสร้างกั้นระหว่างเลือดและสมองเกิดความเสียหายหลังการอุดตันในเส้นเลือดตรงกลางและหนูเบาหวาน nondiabetic วิธีการ : เบาหวานชนิดที่ 2 ( t2dm ) นำผู้ใหญ่หนูพันธุ์วิสตาร์เพศผู้โดยการบริหารของไขมันสูงร่วมกับการฉีดเข้าช่องท้องเพียงครั้งเดียว ( 35 มก. / กก. ) streptozotocin . หนู t2dm ( N = 9 ) และ nondiabetic ยา ( WT ) หนู ( n = 9 ) ถูกอุดตันเส้นเลือดตรงกลาง 2 ชั่วโมงโดยใช้เส้นใยแบบ MRI แสดง 1 วันและรายสัปดาห์เป็นเวลา 5 สัปดาห์ หลังจากการอุดหลอดเลือดแดงกลางสมองสำหรับหนู ผลเลือดของปริมาณหลังเส้นขีดวัดโดยใช้แผนที่ T2 ไม่แตกต่างกัน และหนู t2dm WT . เมื่อเทียบกับ WT หนู , ปริมาณของต้นฮอลลีหยุดชะงักประเมิน contrast-enhanced T1 ถ่วงน้ำหนักภาพกับกระบอกเสียงกรดไดเอทิลีนไตรอะมีนตาและสมองเลือดออกปริมาณวัดกับความอ่อนแอถ่วงน้ำหนักภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P < 0.05 ) ขนาดใหญ่ใน t2dm หนูจาก 1 ถึง 5 สัปดาห์ หลังจากจังหวะ ; ค่าการแพร่ส่วนย่อย anisotropy ถูกลดลงอย่างมีนัยสำคัญในหนู t2dm ( p < 0.02 ) มากกว่าในหนู โดยหลังจากจังหวะ การวัด MRI เหล่านี้สอดคล้องกับข้อมูลที่พบข้อสรุป : การใช้ MRI , T2 ถ่วงน้ำหนักภาพ ไม่พบความแตกต่างของปริมาณเลือดที่แผลระหว่างหนูและ t2dm WT . ในทางตรงกันข้ามกับน้ำหนักหนู อย่างไรก็ตาม contrast-enhanced T1 ถ่วงน้ำหนักภาพและความอ่อนแอถ่วงน้ำหนักภาพระบุความเสียหายหลอดเลือดตีบรุนแรงมากขึ้น ส่วนเศษ anisotropy ) ลดความหนาแน่นใน t2dm แอกโซนาลหนูหลังจากจังหวะ