This article reports a prospective,

This article reports a prospective, randomized, multicentered study documenting changes in the intensity and location of low-back and referred pain to repeated endrange lumbar flexion and extension movements performed first while standing and then whije recumbent during a single clinical patient evaluation. Significant and rapid changes in central and distal pain intensity and location of peripheral pain resulted from the performance of these movements. For the mean in both protocols, regardless of the order of spinal movements, end-range extension significantly decreased central and distal pain intensity and centralized referred pain. Flexion spinal movements, however, significantly increased mean central and distal pain intensity and peripheralized the pain. Forty percent of individual subjects had a clear preference for extension and 7% a clear preference for flexion.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทความนี้รายงานการศึกษาอนาคต randomized, multicentered เอกสารการเปลี่ยนแปลงในความเข้ม และตำแหน่งของต่ำหลังและอาการปวดอ้างอิงซ้ำ flexion ช่องไข endrange และการเคลื่อนไหวขยายดำเนินการแรกในขณะที่ยืน แล้ว whije recumbent ระหว่างประเมินผู้ป่วยทางคลินิกที่เดียว อย่างมีนัยสำคัญ และอย่างรวดเร็วเปลี่ยน ในกลาง และกระดูกอาการปวดความเข้ม และตำแหน่งของความเจ็บปวดต่อพ่วงเป็นผลมาจากประสิทธิภาพของการเคลื่อนไหว สำหรับค่าเฉลี่ยในโพรโทคอทั้ง โดยไม่คำนึงถึงลำดับของความเคลื่อนไหวของสันหลัง ขยายช่วงสิ้นสุดอย่างมีนัยสำคัญลดลงความเข้มกลาง และกระดูกอาการปวดและปวดอ้างอิงจากส่วนกลาง Flexion สันหลังเคลื่อนไหว อย่างไรก็ตาม อย่างมีนัยสำคัญเพิ่มความเข้มเฉลี่ยกลาง และกระดูกปวด และ peripheralized ความเจ็บปวด ร้อยละสี่สิบของแต่ละเรื่องมีความชัดเจนสำหรับ flexion ความชัดเจนสำหรับส่วนขยายและ 7%

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทความนี้รายงานในอนาคตสุ่มศึกษา multicentered การจัดเก็บเอกสารการเปลี่ยนแปลงในความเข้มและที่ตั้งของกลับต่ำและมีอาการปวดเรียกงอเอว endrange ซ้ำและการเคลื่อนไหวของส่วนขยายครั้งแรกในขณะที่ยืนแล้ว whije ขี้เกียจในระหว่างการประเมินผลทางคลินิกของผู้ป่วยเดียว การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญและอย่างรวดเร็วในความปวดกลางและปลายและที่ตั้งของความเจ็บปวดต่อพ่วงเป็นผลมาจากการทำงานของการเคลื่อนไหวเหล่านี้ สำหรับค่าเฉลี่ยในโปรโตคอลทั้งสองโดยไม่คำนึงถึงคำสั่งของการเคลื่อนไหวของกระดูกสันหลังส่วนต่อขยายช่วงปลายลดลงอย่างมีนัยสำคัญความปวดกลางและปลายและปวดเรียกส่วนกลาง การเคลื่อนไหวของกระดูกสันหลังงอ แต่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญหมายถึงความปวดกลางและปลาย peripheralized และความเจ็บปวด สี่สิบเปอร์เซ็นต์ของอาสาสมัครแต่ละคนมีการตั้งค่าที่ชัดเจนสำหรับการขยายและ 7% การตั้งค่าที่ชัดเจนสำหรับการงอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทความนี้รายงานการศึกษาในอนาคต , multicentered ศึกษาเอกสารการเปลี่ยนแปลงความเข้มและที่ตั้งของหลังส่วนล่างและเจ้าตัวเจ็บซ้ำ endrange เอวงอและนามสกุลแสดงการเคลื่อนไหวแรกในขณะที่ยืนอยู่แล้ว whije ขี้เกียจในการประเมินผู้ป่วยทางคลินิกเดี่ยวที่สำคัญและการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในส่วนกลาง และระดับความรุนแรงของอาการปวดปลายและตำแหน่งของอุปกรณ์ต่อพ่วง เป็นผลจากการทำงานของการเคลื่อนไหวนี้ เพราะหมายถึงทั้งระบบ ไม่ว่าลำดับของการเคลื่อนไหวของกระดูกสันหลัง , การขยายช่วงปลายลดลงกลางและปลายความปวด และส่วนกลางเรียกว่าความเจ็บปวด งอกระดูกสันหลังการเคลื่อนไหว อย่างไรก็ตามเพิ่มขึ้นหมายถึงกลางและปลายความรุนแรงของอาการปวด และ peripheralized ความเจ็บปวด สี่สิบเปอร์เซ็นต์ของคนแต่ละบุคคลมีความต้องการที่ชัดเจนสำหรับการขยายและ 7% การตั้งค่าที่ชัดเจนสำหรับการ .