The fate of parathion in the enviro

The fate of parathion in the environment has been intensively investigated in recent years. Parathion is relatively water soluble (24 mg/L at 25 °C) (Sakellarides et al., 2003) and has a log Kow (octanol–water partition coefficient) of 3.83 and vapor pressure of 5.32 mPa, which suggests parathion is rather persistent in soil ( Meister, 1992). Hydrolysis, microbial degradation and photolysis are the major degradation pathways for parathion in the environment. The hydrolysis of parathion was studied by Gomaa and Faust (1972) who reported that pH plays an important role affecting the degradation rate. The half-life of parathion due to hydrolysis was reported to be between 54 d (pH 9.1) and 555 d (pH 3.1). Other studies also found that parathion is relatively resistant with a half-live of 130 d at pH 7.4 ( Freed et al., 1979), or 16% reduction in 40 d ( Sharom et al., 1980). However, Rotich et al. (2004) found that hydrolysis is one of the controlling pathways with a short half-life between 2.3 and 4.8 d, and higher hydrolysis rates were observed at higher pH values.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สอบสวนของ parathion ในสภาพแวดล้อมในปี intensively Parathion อยู่ (24 mg/L ที่ 25 ° C) ละลายน้ำ (Sakellarides et al., 2003) และมีล็อก Kow (สัมประสิทธิ์การพาร์ติชัน octanol – น้ำ) 3.83 และความดันไอของแรง 5.32, parathion เป็นแบบถาวรแต่ในดิน (Meister, 1992) เห็น ไฮโตรไลซ์ ย่อยสลายจุลินทรีย์ และ photolysis มีหลักย่อยสลายที่สำคัญสำหรับ parathion ในสิ่งแวดล้อม ไฮโตรไลซ์ของ parathion ถูกศึกษา โดย Gomaa และ Faust (1972) ที่รายงานค่า pH ที่มีบทบาทสำคัญมีผลต่ออัตราการย่อยสลาย Half-life ของ parathion เนื่องจากไฮโตรไลซ์รายงานระหว่าง d 54 (pH 9.1) และ d 555 (pH 3.1) การศึกษาอื่น ๆ ยังพบ parathion นั้นจะค่อนข้างทน ด้วยเป็นครึ่ง-live ของ d 130 ที่ pH 7.4 (Freed et al., 1979), หรือลดลง 16% d 40 (Sharom et al., 1980) อย่างไรก็ตาม Rotich และ al. (2004) พบว่า ไฮโตรไลซ์มนต์ควบคุมมี half-life สั้นระหว่าง 2.3 และ 4.8 d อย่างใดอย่างหนึ่ง และสูงไฮโตรไลซ์สุภัคที่ค่า pH สูงขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชะตากรรมของ parathion ในสภาพแวดล้อมที่ได้รับการตรวจสอบอย่างเข้มงวดในปีที่ผ่านมา parathion ค่อนข้างละลายน้ำ (24 มิลลิกรัม / ลิตรที่ 25 ° C) (Sakellarides et al., 2003) และมีการเข้าสู่ระบบ Kow (ตานอลน้ำสัมประสิทธิ์) 3.83 และความดันไอ 5.32 mPa ซึ่งแสดงให้เห็น parathion ค่อนข้างถาวร ในดิน (สเตอร์, 1992) การย่อยสลายการย่อยสลายของจุลินทรีย์และ photolysis เป็นวิถีการย่อยสลายที่สำคัญสำหรับ parathion ในสภาพแวดล้อม การย่อยของ parathion ได้รับการศึกษาโดยโกและเฟาสต์ (1972) ที่รายงานว่าค่า pH มีบทบาทสำคัญที่มีผลต่ออัตราการย่อยสลาย ครึ่งชีวิตของ parathion เกิดจากการย่อยสลายมีรายงานว่าจะอยู่ระหว่าง 54 d (pH 9.1) และ 555 d (pH 3.1) การศึกษาอื่น ๆ นอกจากนี้ยังพบว่า parathion ค่อนข้างทนมีครึ่งชีวิต 130 d ที่ pH 7.4 (อิสระ et al., 1979) หรือลดลง 16% ใน 40 d (Sharom et al., 1980) อย่างไรก็ตาม Rotich et al, (2004) พบว่าการย่อยสลายเป็นหนึ่งในเส้นทางการควบคุมที่มีครึ่งชีวิตสั้น ๆ ระหว่าง 2.3 และ 4.8 d และอัตราการย่อยสลายที่สูงขึ้นถูกตั้งข้อสังเกตที่ค่าพีเอชสูง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ชะตากรรมของยาฆ่าแมลงในสภาพแวดล้อมที่ได้รับการสอบสวนอย่างในปีที่ผ่านมา พาราไธ นค่อนข้างละลายน้ำ ( 24 มิลลิกรัมต่อลิตรที่อุณหภูมิ 25 ° C ) ( sakellarides et al . , 2003 ) และมีบันทึกเขา ( โพ ) และค่าสัมประสิทธิ์การแบ่งน้ำ ) และความดันไอ 5.32 MPa , ซึ่งแสดงให้เห็นวิธีการที่ค่อนข้างถาวรในดิน ( Meister , 1992 ) ไฮโดรไลซ์การย่อยสลายจุลินทรีย์และโฟโตไลซิสเป็นหลักโดยการเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อม การย่อยสลายของวิธีการศึกษาโดย Faust ญุมอะฮ์ และ ( 1972 ) ที่รายงานว่า อ เล่น บทบาทสำคัญที่มีผลต่ออัตราการย่อยสลาย . ครึ่งชีวิตของยาฆ่าแมลง เนื่องจากการรายงานระหว่าง 54 D ( pH 9.1 ) และ 555 + D ( พีเอช 3.1 )การศึกษาอื่น ๆพบว่า วิธีการค่อนข้างทนกับครึ่งอยู่ 130 D ที่พีเอช 7.4 ( ปลดปล่อย et al . , 1979 ) , หรือ 16 เปอร์เซ็นต์ ลด 40 D ( sharom et al . , 1980 ) อย่างไรก็ตาม rotich et al . ( 2004 ) พบว่าเอนไซม์เป็นหนึ่งในการควบคุมเส้นทาง กับค่าครึ่งชีวิตสั้นระหว่าง 2.3 และ 4.8 D และอัตราการย่อยได้สูงที่ระดับ pH ค่า