The storage of CO 2 , if it is to a

The storage of CO 2 , if it is to achieve significant reductions in global emissions, would eventually have to be able to handle thousands of millions of tonnes globally. For several reasons, including the availability of sites and the need to be able to regulate and monitor the storage of CO 2 , only a limited number of storage facilities are likely to be used, each with capacity of up to hundreds of millions of tonnes of CO 2 . Geological formations, especially ones that have previously held oil or gas, should be well qualified to perform this task, as the amounts of fluid removed from the formation during oil
and gas production are typically similar to the volumes required. The fact that these reservoirs have held oil or gas over geological timescales gives confidence that they could hold CO 2 safely and securely, providing that the geological seal has not been compromised by the hydrocarbon extraction. Other geological formations, in principle, have even greater capacity, especially formations holding saline water since these have no other use. If the security of storage in such formations can be established, saline aquifers should make good stores for CO 2 .

There are few other natural systems suitable for holding even a fraction of the vast quantities of CO 2 produced by the world’s use of fossil fuels. One possible candidate is the deep ocean – if CO 2 can be injected at sufficient depth, it would have density greater than the surrounding ocean and so, in principle, should stay on the seabed (Ocean Storage, 1998). In
practice, the CO 2 would react with the seawater forming hydrates; these solid-like materials have only limited stability which could lead to gradual dispersion of the CO 2 into the ocean waters, eventually compromising the storage. Just as significantly, such injection of CO 2 into the oceans is not allowed under international agreements such as the London Convention (Hendriks et al ., 2005).

Another option for dealing with the captured CO 2 , which superficially has attractions, is to put it to use or make it into something else, for example a solid material or a chemical that could be sold.

An established way of using CO 2 is in enhancing oil recovery (EOR). This, and related newer uses in enhanced gas recovery and enhanced coal bed methane recovery, could provide a source of income to offset, partially, the cost of storage. However, the result of such injections would be to bring forward production and perhaps increase the overall extraction of hydrocarbons. This has caused some people to question whether CO 2 used in EOR (and the related techniques) should be accepted as a climate change mitigation measure. Nevertheless some countries have already recognised EOR projects as contributing to storage of CO 2 .

Although developing a saleable product from CO 2 may be possible, for example as a building material, the size of the demand for any such product means it could not provide the whole answer to the huge quantities of CO 2 produced by global combustion of fossil fuels. In any system for utilising CO 2 , or making it into something else, it is very important to consider fully all of the inputs and outputs in order to understand its true impact; to do this it is essential to select the appropriate system boundary for the scheme being studied (Freund et al ., 2005).

A related possibility is the production and disposal of a solid material made from CO 2 – this has attracted attention as a very secure method of storage. Natural minerals such as serpentinite and olivine have been identified as potential sources of Mg compounds that could be reacted with CO 2 to make such a stable material. To do this on an industrial scale, at a
rate commensurate with the production of CO 2 by a power plant, would require a chemical engineering process. Typically such a process would have two stages – in the first, the rock would be decomposed, perhaps to make Mg (OH) 2 ; in the second stage, the CO 2 would be reacted with the products of the first stage to make the solid product (Fagerlund et al ., 2012). Although this second stage may be exothermic, the first stage is likely to require input of energy, so the process would involve heat recovery to minimise the energy demand of the plant. Even with the best integration, extra energy would likely be needed; an obvious source of this would be fossil fuels but the consequence of using such an energy source would be increased greenhouse gas emissions, which would tend to offset or even cancel out the emissions reduction arising from capturing the CO 2 in the first phase. A way of avoiding this problem might be to use energy from a renewable source but the cost of setting up such a system in order to convert captured CO 2 into a solid would likely make it more attractive to utilise the renewable energy directly (for electricity production or another purpose).

Another problem with this concept is that such a process of CO 2 mineralisation would require intermediate materials which would have to be recycled and any losses made good. In addition, the cost of the plant would be substantial (Gerdemann et al ., 2007), making the overall storage cost much greater than the cost of injection into geological formations. Finally, it must be recognised that the volume of material produced would be substantially greater than the volume of mineral mined, presenting a waste disposal problem.

For these reasons, conversion into solids is unlikely to be answer. The storage option that has attracted most attention is geological storage of CO 2 , the subject of this book. Various steps have been taken in many countries to support the development and application of CCS using geological storage – demonstration projects have been monitored as the basis for learning, financing schemes have been put in place to encourage early application, regulations have been developed to ensure that CCS systems are safe and secure and achieve the goals that society requires. These and other developing
trends are discussed below.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เก็บ CO 2 ถ้าจะให้ลดอย่างมีนัยสำคัญในการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั่วโลก ในที่สุดต้องสามารถจัดการพันล้านตันทั่วโลก เนื่องด้วยหลายสาเหตุ รวมทั้งความพร้อมของเว็บไซต์และต้องสามารถควบคุม และตรวจสอบการจัดเก็บข้อมูลของ CO 2 เพียงจำนวนจำกัดของเก็บได้อาจจะใช้ มีความจุถึงหลายร้อยล้านตัน CO 2 ก่อตัวธรณีวิทยา โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่เคยถือหุ้นน้ำมันหรือแก๊ส ควรมีคุณภาพดีจะทำงานนี้ เป็นยอดของเหลวที่ออกจากการก่อตัวในน้ำมันและผลิตก๊าซโดยทั่วไปคล้ายกับไดรฟ์ข้อมูลที่จำเป็น ความจริงว่า ระยะสั้นหุ้นน้ำมัน หรือแก๊สผ่าน timescales ธรณีวิทยาให้ความมั่นใจว่า พวกเขาสามารถถือ CO 2 ได้อย่างปลอดภัย และ ปลอดภัย ให้บริการที่มีไม่ถูกโจมตีตราธรณีวิทยา โดยการแยกไฮโดรคาร์บอน ก่อตัวอื่น ๆ ธรณีวิทยา หลัก มียิ่งกำลังการผลิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งก่อตัวที่กดน้ำเกลือเนื่องจากเหล่านี้มีใช้ไม่ ถ้าสามารถสร้าง รักษาความปลอดภัยของที่เก็บในก่อตัวเช่น saline aquifers ควรทำร้านดี CO 2มีบางระบบอื่น ๆ จากธรรมชาติเหมาะสำหรับเก็บแม้แต่เศษเสี้ยวของปริมาณ CO 2 ที่ผลิต โดยใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลของโลกมากมาย ผู้หนึ่งได้เป็นทะเลลึก – ถ้า CO 2 จะ ฉีดที่ความลึกเพียงพอ มันจะมีความหนาแน่นมากกว่ามหาสมุทร และอื่น ๆ หลัก ควรอยู่ในก้นทะเล (Ocean เก็บ 1998) ในแบบฝึกหัด CO 2 จะทำปฏิกิริยากับน้ำทะเลที่ขึ้นรูป hydrates วัสดุคล้ายของแข็งเหล่านี้มีเพียงจำกัดเสถียรภาพซึ่งอาจทำให้สมดุลการกระจายตัวของ CO 2 ในน้ำทะเล สูญเสียการจัดเก็บข้อมูลในที่สุด เหมือนมาก เช่นฉีด CO 2 ในมหาสมุทรไม่อนุญาตให้ภายใต้ข้อตกลงระหว่างประเทศเช่นอนุสัญญาลอนดอน (Hendriks et al., 2005) อีกทางเลือกหนึ่งในการจัดการกับการจับ CO 2 เผิน ๆ มีสถานที่ท่องเที่ยว จะ นำไปใช้ หรือทำให้เป็นอย่างอื่น เช่นวัสดุของแข็งหรือสารเคมีที่สามารถขายได้ วิธีการสร้างการใช้ CO 2 ในการเพิ่มน้ำมันกู้คืน (EOR) ได้ นี้ และใช้ใหม่ที่เกี่ยวข้องในขั้นสูงกู้คืนก๊าซ และปรับปรุงการกู้คืนมีเทนเตียงถ่านหิน สามารถให้แหล่งที่มาของรายได้เพื่อชดเชย บางส่วน ต้นทุนจัดเก็บ อย่างไรก็ตาม ผลของการฉีดดังกล่าวจะนำไปผลิต และอาจจะเพิ่มการสกัดไฮโดรคาร์บอนโดยรวม ซึ่งมีสาเหตุบางคนถามว่าควรยอมรับ CO 2 ใช้ใน EOR (และเทคนิคที่เกี่ยวข้อง) เป็นการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศวัดบรรเทาสาธารณภัย อย่างไรก็ตาม บางประเทศได้แล้วยัง EOR โครงการเอื้อต่อการจัดเก็บของ CO 2แม้ว่าการพัฒนาผลิตภัณฑ์จาก CO 2 เหมาะที่ขายอาจจะเป็นไปได้ เช่นเป็นวัสดุอาคาร ขนาดของความต้องการใช้ผลิตภัณฑ์ดังกล่าวหมายความว่า ไม่สามารถให้คำตอบทั้งหมดขนาดใหญ่ปริมาณของ CO 2 ที่ผลิต โดยสากลการเผาไหม้ของเชื้อเพลิงฟอสซิล ทุกระบบโดย CO 2 หรือทำเป็นอย่างอื่น มันเป็นสิ่งสำคัญพิจารณาครบถ้วนทั้งอินพุตและเอาท์พุตเพื่อเข้าใจผลกระทบจริง ไม่จำเป็นต้องเลือกขอบเขตของระบบที่เหมาะสมสำหรับแผนงานการศึกษา (Freund et al., 2005)เป็นไปได้ที่เกี่ยวข้องการผลิตและการกำจัดวัสดุแข็งที่ทำจาก CO 2 – นี้ได้ดึงดูดความสนใจเป็นวิธีการเก็บปลอดภัยมาก แร่ธาตุธรรมชาติ serpentinite และโอลิวีนได้รับการระบุเป็นแหล่งศักยภาพมิลลิกรัมสารที่อาจเป็นปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นกับ CO 2 จะทำให้วัสดุมีความมั่นคง การทำเช่นนี้บนมาตราส่วนการอุตสาหกรรม ที่เป็นอัตราผลิต CO 2 โดยโรงไฟฟ้าเพียงพอ จะต้องมีกระบวนการวิศวกรรมเคมี โดยทั่วไปกระบวนการดังกล่าวจะมีระยะที่สองในครั้งแรก ร็อคจะถูกย่อยสลาย ไป อาจจะทำให้ Mg (OH) 2 ในขั้นตอนสอง CO 2 จะเป็นปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นกับผลิตภัณฑ์ของระยะแรกเพื่อให้ผลิตภัณฑ์แข็ง (Fagerlund et al., 2012) แม้ว่าขั้นตอนที่สองนี้อาจ exothermic ระยะแรกมีแนวโน้มที่จะต้องใช้ของพลังงาน ดังนั้นการจะเกี่ยวข้องกับการกู้คืนความร้อนเพื่อลดความต้องการพลังงานของโรงงาน แม้จะ มีการรวมดีที่สุด เสริมพลังงานอาจจะจำเป็น แหล่งชัดเจนนี้จะเป็นเชื้อเพลิงฟอสซิล แต่สัจจะของใช้เช่นแหล่งพลังงานจะเพิ่มการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ซึ่งมักจะตรงข้าม หรือแม้แต่ยกเลิกการลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่เกิดจากการจับ CO 2 ในระยะแรก วิธีการหลีกเลี่ยงปัญหานี้อาจจะ ใช้พลังงานจากแหล่งหมุนเวียน แต่ต้นทุนของการตั้งค่าระบบดังกล่าวเพื่อแปลงจับ CO 2 เป็นของแข็งจะมีแนวโน้มทำให้มันน่าสนใจมากขึ้นเมื่อต้องการใช้พลังงานทดแทนโดยตรง (สำหรับผลิตกระแสไฟฟ้าหรือวัตถุประสงค์อื่น)ปัญหาอื่นกับแนวคิดนี้เป็นกระบวนการดังกล่าวของ mineralisation CO 2 จะต้องมีวัสดุตัวกลางซึ่งจะต้องได้รับการรีไซเคิลและผลขาดทุนจากทำดี นอกจากนี้ ต้นทุนของโรงงานจะพบ (Gerdemann et al., 2007), ทำการจัดเก็บข้อมูลโดยรวมต้นทุนมากมากกว่าต้นทุนของการฉีดเข้าไปในธรณีวิทยาก่อตัว ในที่สุด มันต้องรับว่า ปริมาตรของวัสดุที่ผลิตจะมากเกินกว่าปริมาณแร่ขุด นำเสนอปัญหาในการกำจัดขยะด้วยเหตุนี้ แปลงเป็นของแข็งไม่น่าจะเป็นคำตอบ ตัวเลือกการจัดเก็บที่ได้ดึงดูดความสนใจมากที่สุดคือ เก็บข้อมูลธรณีวิทยาของ CO 2 ชื่อเรื่องของหนังสือเล่มนี้ ขั้นตอนต่าง ๆ มีการใช้ในประเทศเพื่อสนับสนุนการพัฒนา และได้ย้ายของ CCS ใช้เก็บข้อมูลธรณีวิทยา – สาธิตโครงการมีการตรวจสอบเป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับการเรียนรู้ แผนการเงินเพื่อสนับสนุนโปรแกรมประยุกต์เริ่มต้น ได้รับการพัฒนากฎระเบียบเพื่อให้แน่ใจว่า ระบบ CCS จะ ปลอดภัย และบรรลุเป้าหมายที่สังคมต้อง เหล่านี้และการพัฒนาอื่น ๆแนวโน้มอธิบายไว้ด้านล่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การจัดเก็บข้อมูลของ CO 2 ถ้ามันคือเพื่อให้บรรลุการลดลงอย่างมีนัยสำคัญในการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั่วโลกในที่สุดก็จะต้องสามารถที่จะจัดการกับหลายพันล้านตันทั่วโลก ด้วยเหตุผลหลายประการรวมถึงความพร้อมของสถานที่และความจำเป็นเพื่อให้สามารถควบคุมและตรวจสอบการจัดเก็บข้อมูลของ CO 2 จำนวน จำกัด เพียงสิ่งอำนวยความสะดวกการจัดเก็บข้อมูลมีแนวโน้มที่จะถูกนำมาใช้แต่ละคนมีความจุได้ถึงหลายร้อยล้านตัน CO 2 การก่อตัวทางธรณีวิทยาโดยเฉพาะคนที่ได้จัดขึ้นก่อนหน้านี้น้ำมันหรือก๊าซควรจะมีคุณสมบัติที่ดีในการดำเนินการนี้เป็นปริมาณของของเหลวออกจากการก่อตัวระหว่างน้ำมัน
และการผลิตก๊าซมักจะคล้ายกับไดรฟ์ข้อมูลที่จำเป็น ความจริงที่ว่าอ่างเก็บน้ำเหล่านี้ได้จัดขึ้นน้ำมันหรือก๊าซในช่วงระยะเวลาทางธรณีวิทยาให้ความมั่นใจว่าพวกเขาสามารถจับ CO 2 อย่างปลอดภัยและปลอดภัยให้ที่ประทับตราทางธรณีวิทยาที่ยังไม่ได้รับการโจมตีจากการสกัดสารไฮโดรคาร์บอน ก่อตัวทางธรณีวิทยาอื่น ๆ ในหลักการมีกำลังการผลิตมากยิ่งขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งการก่อถือน้ำเกลือตั้งแต่เหล่านี้ไม่มีการใช้งานอื่น ๆ หากการรักษาความปลอดภัยของการจัดเก็บในการก่อตัวดังกล่าวสามารถจัดตั้งขึ้นชั้นหินอุ้มน้ำน้ำเกลือควรจะทำให้ร้านค้าที่ดีสำหรับ CO 2. มีไม่กี่ระบบธรรมชาติอื่น ๆ เหมาะสำหรับการถือครองแม้ส่วนของปริมาณมหาศาลของ CO 2 ที่ผลิตโดยใช้ในโลกของเชื้อเพลิงฟอสซิลที่มี หนึ่งในผู้สมัครที่เป็นไปได้คือทะเลลึก - ถ้า CO 2 ที่สามารถฉีดที่ระดับความลึกเพียงพอก็จะมีความหนาแน่นมากกว่ามหาสมุทรโดยรอบและอื่น ๆ ในหลักการควรจะอยู่ที่ก้นทะเล (โอเชียนการจัดเก็บ, 1998) ในทางปฏิบัติ CO 2 จะทำปฏิกิริยากับน้ำทะเลขึ้นรูป hydrates; เหล่านี้วัสดุที่เป็นของแข็งเหมือนมีเสถียรภาพ จำกัด ซึ่งอาจนำไปสู่การกระจายอย่างค่อยเป็นค่อยไปของ CO 2 ในน้ำทะเลในที่สุดก็สูญเสียการจัดเก็บข้อมูล อย่างมีนัยสำคัญเช่นเดียวกับการฉีดเช่น CO 2 ลงในมหาสมุทรไม่ได้รับอนุญาตภายใต้ข้อตกลงระหว่างประเทศเช่นลอนดอนประชุม (Hendriks et al., 2005). อีกตัวเลือกหนึ่งสำหรับการรับมือกับจับ CO 2 ซึ่งเผินมีสถานที่ท่องเที่ยวคือการใส่ มันจะใช้หรือทำให้มันกลายเป็นอย่างอื่นเช่นวัสดุที่เป็นของแข็งหรือสารเคมีที่สามารถขาย. วิธีที่จัดตั้งขึ้นของการใช้ CO 2 เป็นในการเสริมสร้างการกู้คืนน้ำมัน (EOR) นี้และที่เกี่ยวข้องกับการใช้งานใหม่ในการกู้คืนก๊าซที่เพิ่มขึ้นและเตียงถ่านหินที่เพิ่มขึ้นการกู้คืนมีเทนสามารถระบุแหล่งที่มาของรายได้เพื่อชดเชยส่วนค่าใช้จ่ายในการเก็บรักษา อย่างไรก็ตามผลของการฉีดดังกล่าวจะนำมาผลิตไปข้างหน้าและอาจจะเพิ่มขึ้นโดยรวมของการสกัดสารไฮโดรคาร์บอน นี้ได้ก่อให้เกิดบางคนที่จะถามว่า CO 2 ที่ใช้ใน EOR (และเทคนิคที่เกี่ยวข้อง) ควรจะได้รับการยอมรับเป็นมาตรการบรรเทาผลกระทบการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ อย่างไรก็ตามบางประเทศได้รับการยอมรับแล้วโครงการ EOR เป็นส่วนร่วมในการจัดเก็บข้อมูลของ CO 2. แม้ว่าการพัฒนาผลิตภัณฑ์ขายดีจาก CO 2 ที่อาจเป็นไปได้เช่นเป็นวัสดุก่อสร้าง, ขนาดของความต้องการสำหรับผลิตภัณฑ์ดังกล่าวหมายความว่ามันไม่สามารถให้ คำตอบทั้งปริมาณมากของ CO 2 ที่ผลิตโดยการเผาไหม้ทั่วโลกของเชื้อเพลิงฟอสซิล ในระบบใด ๆ สำหรับการใช้ CO 2 หรือทำให้มันเป็นอย่างอื่นก็เป็นสิ่งสำคัญมากที่จะต้องพิจารณาอย่างเต็มที่ทั้งหมดของปัจจัยการผลิตและผลเพื่อให้เข้าใจถึงผลกระทบที่แท้จริงของมัน; การทำเช่นนี้มันเป็นสิ่งสำคัญในการเลือกขอบเขตของระบบที่เหมาะสมสำหรับโครงการที่มีการศึกษา (Freund et al, 2005).. ความเป็นไปได้ที่เกี่ยวข้องคือการผลิตและการกำจัดของวัสดุที่เป็นของแข็งที่ทำจาก CO 2 - นี้ได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก วิธีการรักษาความปลอดภัยในการเก็บรักษา แร่ธาตุธรรมชาติเช่น serpentinite และฟันม้าโอลิได้รับการระบุว่าเป็นแหล่งที่มีศักยภาพของสาร Mg ที่สามารถทำปฏิกิริยากับ CO 2 ดังกล่าวเพื่อให้เป็นวัสดุที่มีความเสถียร การทำเช่นนี้ในระดับอุตสาหกรรมที่สมน้ำสมเนื้อกับการผลิตอัตรา CO 2 โดยโรงไฟฟ้าจะต้องมีกระบวนการวิศวกรรมเคมี โดยปกติกระบวนการดังกล่าวจะมีสองขั้นตอน - ในครั้งแรกร็อคจะถูกย่อยสลายอาจจะทำให้ Mg (OH) 2; ในขั้นตอนที่สอง CO 2 จะได้รับการตอบสนองด้วยผลิตภัณฑ์ของขั้นตอนแรกที่จะทำให้ผลิตภัณฑ์ที่เป็นของแข็ง (Fagerlund et al., 2012) แม้ว่าขั้นตอนที่สองนี้อาจจะคายความร้อนขั้นตอนแรกมีแนวโน้มที่จะต้องมีการป้อนข้อมูลของพลังงานเพื่อให้กระบวนการจะเกี่ยวข้องกับการกู้คืนความร้อนเพื่อลดความต้องการพลังงานของพืช แม้จะมีการบูรณาการที่ดีที่สุดพลังงานเพิ่มแนวโน้มที่จะต้อง; แหล่งที่มาที่ชัดเจนของเรื่องนี้จะเป็นเชื้อเพลิงฟอสซิล แต่ผลที่ตามมาของการใช้แหล่งพลังงานดังกล่าวจะเพิ่มขึ้นการปล่อยก๊าซเรือนกระจกซึ่งจะมีแนวโน้มที่จะชดเชยหรือแม้กระทั่งการยกเลิกการออกลดการปล่อยก๊าซที่เกิดจากการจับ CO 2 ในระยะแรก วิธีในการหลีกเลี่ยงปัญหานี้อาจจะมีการใช้พลังงานจากแหล่งพลังงานหมุนเวียน แต่ค่าใช้จ่ายของการตั้งค่าระบบดังกล่าวเพื่อที่จะแปลงจับ CO 2 ที่เป็นของแข็งมีแนวโน้มที่จะทำให้มันน่าสนใจมากขึ้นในการใช้พลังงานทดแทนโดยตรง (สำหรับการผลิตกระแสไฟฟ้า หรือวัตถุประสงค์อื่น). ปัญหากับแนวคิดนี้ก็คือว่ากระบวนการดังกล่าวร่วม 2 แร่จะต้องมีวัสดุที่เป็นสื่อกลางที่จะต้องนำมารีไซเคิลและการสูญเสียใด ๆ ที่ทำดี นอกจากนี้ค่าใช้จ่ายของพืชที่จะเป็นรูปธรรม (Gerdemann et al., 2007) ทำให้ต้นทุนการเก็บรักษาโดยรวมมากขึ้นกว่าค่าใช้จ่ายของการฉีดเข้าไปก่อตัวทางธรณีวิทยา ในที่สุดก็จะต้องได้รับการยอมรับว่าปริมาณของวัสดุที่ผลิตจะเป็นอย่างมีนัยสำคัญมากกว่าปริมาณของแร่ที่ขุดได้นำเสนอปัญหาการกำจัดของเสีย. ด้วยเหตุนี้การแปลงเป็นของแข็งไม่น่าจะเป็นคำตอบ ตัวเลือกที่จัดเก็บข้อมูลที่ได้รับความสนใจมากที่สุดคือการจัดเก็บข้อมูลทางธรณีวิทยาของ CO 2 เรื่องของหนังสือเล่มนี้ ขั้นตอนต่าง ๆ ได้รับการดำเนินการในหลายประเทศเพื่อสนับสนุนการพัฒนาและการประยุกต์ใช้ CCS ใช้จัดเก็บข้อมูลทางธรณีวิทยา - โครงการสาธิตได้รับการตรวจสอบเป็นพื้นฐานสำหรับการเรียนรู้รูปแบบการจัดหาเงินทุนที่ได้รับการวางในสถานที่ที่จะกระตุ้นให้เกิดการประยุกต์ใช้ในช่วงต้นระเบียบได้รับการพัฒนาเพื่อให้แน่ใจว่า ระบบ CCS มีความปลอดภัยและการรักษาความปลอดภัยและบรรลุเป้าหมายที่สังคมต้อง การพัฒนาเหล่านี้และอื่น ๆแนวโน้มที่จะกล่าวถึงด้านล่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การจัดเก็บของ CO 2 ถ้าเป็นเพื่อให้บรรลุระดับการปล่อยก๊าซเรือนกระจกระดับโลกได้ในที่สุด ต้องสามารถจัดการกับหลายพันล้านตันทั่วโลก ด้วยเหตุผลหลายประการรวมถึงความพร้อมของเว็บไซต์และต้องสามารถควบคุมและตรวจสอบกระเป๋าของ CO 2 เพียงจำนวน จำกัด ของเครื่องกระเป๋ามีแนวโน้มที่จะใช้แต่ละที่มีความจุได้ถึงหลายร้อยล้านตัน CO 2 การก่อตัวทางธรณีวิทยา โดยเฉพาะคนที่เคยจัดน้ำมันหรือแก๊ส ควรจะมีคุณสมบัติดี เพื่อดำเนินการงานนี้ เป็นปริมาณของเหลวออกจากการก่อตัวระหว่างน้ำมันและก๊าซผลิต
มักจะใกล้เคียงกับปริมาณความต้องการความจริงที่ว่า แหล่งเหล่านี้มีน้ำมันหรือแก๊สที่จัดขึ้น timescales ทางธรณีวิทยาให้ความมั่นใจว่าพวกเขาสามารถถือ CO 2 อย่างปลอดภัย ให้ประทับตราทางธรณีวิทยายังไม่ได้ถูกบุกรุกโดยไฮโดรคาร์บอนในการสกัด อื่น ๆการก่อตัวทางธรณีวิทยาในหลักการ แม้มีความจุมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งการก่อตัวจับน้ำเกลือตั้งแต่เหล่านี้ไม่มีอื่น ๆใช้ถ้าความปลอดภัยของกระเป๋าในการก่อตัวสามารถสร้างชั้นเกลือควรให้ร้านค้าที่ดีสำหรับ CO 2 .

มีไม่กี่อื่น ๆระบบธรรมชาติ เหมาะสำหรับถือ แม้เศษเสี้ยวของปริมาณมากมายของ CO 2 ผลิตโดยโลกของการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล ผู้สมัครคนหนึ่งที่เป็นไปได้คือ มหาสมุทรลึก–ถ้า CO 2 สามารถฉีดที่ความลึกเพียงพอมันจะมีความหนาแน่นมากกว่าบริเวณมหาสมุทร และดังนั้น ในหลักการควรอยู่ในทะเล ( กระเป๋า , 1998 มหาสมุทร ) ใน
ปฏิบัติ , CO 2 จะทำปฏิกิริยากับน้ำทะเลเป็นไฮเดรท ; เหล่านี้เป็นของแข็งเช่นวัสดุได้ จำกัด เฉพาะความมั่นคงซึ่งจะทำให้เกิดการแพร่กระจายอย่างค่อยเป็นค่อยไปของ CO 2 มหาสมุทร ในที่สุดสูญเสียกระเป๋า . แค่เป็นอย่างมากเช่นการฉีดของ CO 2 ในมหาสมุทรไม่ได้รับอนุญาตภายใต้ข้อตกลงระหว่างประเทศ เช่น อนุสัญญาลอนดอน ( เฮนดริกส์ et al . , 2005 )

อีกหนึ่งตัวเลือกสำหรับการจัดการกับจับ CO 2 ซึ่งมองเผินๆ มีแหล่งท่องเที่ยว จะเก็บไว้ใช้ หรือไปทำอย่างอื่น เช่น วัสดุที่เป็นของแข็งหรือสารเคมีที่อาจจะขาย

การสร้างวิธีการโดยใช้ CO 2 คือในการกู้คืนน้ำมัน ( EOR ) นี้และที่เกี่ยวข้องกับรุ่นใหม่ใช้ก๊าซเพิ่มขึ้นและปรับปรุงการกู้คืนการกู้คืนถ่านหินก๊าซมีเทนเตียงสามารถให้แหล่งที่มาของรายได้เพื่อชดเชยบางส่วนของต้นทุนการจัดเก็บ อย่างไรก็ตาม ผลของการฉีดจะนำออกมาผลิตและอาจเพิ่มการสกัดโดยรวมของไฮโดรคาร์บอน .เนื่องจากมีบางคนถามว่า CO 2 ใช้ EOR ( และที่เกี่ยวข้องกับเทคนิค ) ควรจะได้รับการยอมรับว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศการผ่อนคลายมาตรการ . อย่างไรก็ตามบางประเทศได้ยอมรับโครงการ EOR เป็นเกิดกระเป๋าของ CO 2 .

ถึงแม้ว่าการพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ขายดีจาก CO 2 อาจเป็นไปได้ ตัวอย่าง เช่น อาคารวัสดุขนาดของความต้องการใด ๆ เช่น ผลิตภัณฑ์ หมายความว่า มันไม่สามารถให้คำตอบทั้งปริมาณขนาดใหญ่ของ CO 2 ผลิตโดยบริษัทการเผาไหม้ของเชื้อเพลิงฟอสซิล ในระบบใด ๆสำหรับการใช้ CO 2 หรือให้เป็นอย่างอื่น , มันเป็นสิ่งสำคัญมากที่จะต้องพิจารณาอย่างเต็มที่ทั้งหมดของอินพุตและเอาต์พุต เพื่อให้เข้าใจผลกระทบที่แท้จริงของมันที่จะทำ นี้เป็นสิ่งจำเป็นเพื่อเลือกขอบเขตของระบบที่เหมาะสมสำหรับโครงการที่ศึกษา ( Freund et al . , 2005 ) .

ที่เป็นไปได้คือการผลิตและการขายวัสดุแข็งที่ทำจาก CO 2 –นี้ได้ดึงดูดความสนใจมากเป็นวิธีการของการจัดเก็บแร่ธาตุธรรมชาติ เช่น เซอเพนทีน และโอลีวีนได้ถูกระบุว่าเป็นแหล่งที่สามารถทำปฏิกิริยากับสารประกอบมก. CO 2 ทำเช่นวัสดุที่มั่นคง ทำนี้ในระดับอุตสาหกรรมที่
คะแนนที่มีการผลิต CO 2 จากโรงไฟฟ้า จะต้องใช้กระบวนการทางเคมี โดยทั่วไปแล้วกระบวนการดังกล่าวจะมีสองขั้นตอนสำหรับครั้งแรกหินจะถูกย่อยสลายได้ อาจจะทำให้ Mg ( OH ) 2 ; ในขั้นตอนที่สอง , CO 2 จะทำปฏิกิริยากับผลิตภัณฑ์ของขั้นตอนแรกเพื่อให้ผลิตภัณฑ์ที่เป็นของแข็ง ( fagerlund et al . , 2012 ) ถึงแม้ว่าขั้นตอนที่สองนี้อาจจะคายความร้อนในระยะแรกอาจต้องใช้สัญญาณของพลังงาน ดังนั้น กระบวนการจะเกี่ยวข้องกับการกู้คืนความร้อนเพื่อลดความต้องการใช้พลังงานของโรงงานแม้โดยรวมที่ดีที่สุด พลังงานเสริมอาจจะต้อง มีแหล่งที่มาชัดเจน นี้จะเป็นเชื้อเพลิงฟอสซิล แต่ผลของการใช้ดังกล่าวเป็นแหล่งพลังงานจะเพิ่มขึ้น การปล่อยก๊าซ เรือนกระจก ซึ่งมักจะชดเชย หรือแม้แต่ยกเลิกออกจากการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่เกิดจากการจับ CO 2 ในเฟสแรกวิธีในการหลีกเลี่ยงปัญหานี้อาจจะมีการใช้พลังงานจากแหล่งพลังงานหมุนเวียน แต่ค่าใช้จ่ายของการตั้งค่าระบบดังกล่าวเพื่อที่จะแปลงจับ CO 2 กลายเป็นของแข็ง จะทำให้มันน่าสนใจมากขึ้นที่จะใช้พลังงานทดแทนโดยตรง ( สำหรับการผลิตไฟฟ้าหรือวัตถุประสงค์อื่น

)อีกปัญหากับแนวคิดนี้คือ กระบวนการดังกล่าวของ CO 2 mineralisation ต้องการกลางซึ่งจะต้องเป็นวัสดุรีไซเคิลและความสูญเสียใด ๆที่ดี นอกจากนี้ ต้นทุนของโรงงานจะเป็นรูปธรรม ( gerdemann et al . , 2007 ) , การจัดเก็บค่าใช้จ่ายโดยรวมมากขึ้นกว่าค่าใช้จ่ายของการฉีดเข้าไปในการก่อตัวทางธรณีวิทยา ในที่สุดมันต้องจำว่าปริมาณของวัสดุที่ผลิตเป็นอย่างเต็มที่มากกว่าปริมาณของแร่ที่ขุด , การนําเสนอปัญหาการกำจัดขยะ

เหตุผลเหล่านี้ แปลงเป็น ของแข็ง ไม่น่าจะตอบ ตัวเก็บข้อมูลที่ได้รับความสนใจมากที่สุดคือกระเป๋าทางธรณีวิทยาของ CO 2 เรื่องของหนังสือเล่มนี้ขั้นตอนต่างๆ ได้ในหลายประเทศ เพื่อสนับสนุนการพัฒนาและการประยุกต์ของ CCS ใช้โครงการสาธิตกระเป๋า–ธรณีวิทยาได้รับการตรวจสอบเป็นพื้นฐานสำหรับการเรียนรู้รูปแบบทางการเงินที่ได้รับการวางในสถานที่เพื่อส่งเสริมการประยุกต์ใช้ในวัยเด็ก กฎระเบียบที่ได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อให้แน่ใจว่าระบบ CCS จะปลอดภัยและบรรลุเป้าหมายที่สังคมต้องการเหล่านี้และแนวโน้มการพัฒนา
อื่นๆจะกล่าวถึงด้านล่าง