Although there is evidence to suppo

Although there is evidence to support differences between barefoot running and shod running for many kinematic variables, there is little conclusive evidence that barefoot running significantly reduces injury rates. If an injured runner is considering the switch to barefoot running to reduce pain or injury recurrence, it should be a decision concluded by both the runner and clinician. Gait pattern and training regimen must be considered because adopting a FFS pattern (as the barefoot runner does) may accentuate certain injuries.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีหลักฐานสนับสนุนความแตกต่างระหว่างทำแบร์ฟุต shod รันสำหรับตัวแปรจลน์มาก มีน้อยหลักฐานข้อสรุปว่า แบร์ฟุตใช้อย่างมีนัยสำคัญช่วยลดอัตราการบาดเจ็บ หากวิ่งที่บาดเจ็บจะพิจารณาสลับแบร์ฟุตทำงานเพื่อลดความเจ็บปวดหรือบาดเจ็บเกิดขึ้น มันควรตัดสินสรุปทั้งวิ่งและ clinician รูปแบบการเดินและระบบการปกครองการฝึกอบรมต้องพิจารณาเนื่องจากใช้รูปแบบ FFS (กับนักวิ่งที่แบร์ฟุต) อาจเน้นเสียงบาดเจ็บบางอย่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ถึงแม้จะมีหลักฐานที่จะสนับสนุนความแตกต่างระหว่างเท้าเปล่าทำงานและหุ้มทำงานสำหรับตัวแปรจลนศาสตร์จำนวนมากมีหลักฐานเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่วิ่งด้วยเท้าเปล่าอย่างมีนัยสำคัญจะช่วยลดอัตราการบาดเจ็บ หากนักวิ่งที่ได้รับบาดเจ็บอยู่ระหว่างการพิจารณาสลับไปวิ่งเท้าเปล่าเพื่อลดความเจ็บปวดหรือได้รับบาดเจ็บกำเริบก็ควรจะตัดสินใจสรุปโดยทั้งสองวิ่งและผู้เชี่ยวชาญในการรักษา รูปแบบการเดินและการฝึกอบรมระบบการปกครองที่จะต้องได้รับการพิจารณาเพราะการใช้รูปแบบ FFS (ในฐานะนักวิ่งเท้าเปล่าไม่) อาจเน้นการบาดเจ็บบางอย่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้ว่าจะมีหลักฐานที่สนับสนุนความแตกต่างระหว่างเท้าเปล่า วิ่ง วิ่ง และวิ่ง สำหรับตัวแปรจลน์และสวมมากมาย มีหลักฐานว่าวิ่งเท้าเปล่าสามารถลดอัตราการบาดเจ็บ ถ้าบาดเจ็บ คาดพิจารณาสลับวิ่งเท้าเปล่าเพื่อลดอาการปวดหรือบาดเจ็บเกิดขึ้นอีก จึงควรตัดสินใจได้ โดยทั้งนักวิ่งและนักกายภาพฟื้นฟู .รูปแบบการเดิน และการฝึกที่ต้องพิจารณา เพราะการใช้รูปแบบ FFS ( เป็นเท้าเปล่าวิ่งไม่ได้ ) อาจเน้นการบาดเจ็บบางอย่าง .