HealthThe Constitution of WHO (1946

Health

The Constitution of WHO (1946) states that good health is a state of complete physical, social and mental well-being, and not merely the absence of disease or infirmity. Health is a resource for everyday life, not the object of living, and is a positive concept emphasizing social and personal resources as well as physical capabilities. Health is a fundamental human right, recognized in the Universal Declaration of Human Rights (1948). It is also an essential component of development, vital to a nation's economic growth and internal stability. Along with the traditional and unequivocal arguments on social justice and the importance of health, it is now accepted that better health outcomes play a crucial role in reducing poverty. There is also increased understanding of how health fits into a wider cross-sectoral, cross-border and globalized framework. Four key values guide efforts to address health issues:

Recognition of the universal right to health
Continued application of health ethics to policy, research and service provision
Implementation of equity orientated policies and strategies that emphasize solidarity
Incorporation of a gender perspective into health policies.

Health ethics involves a process of systematic and continuous reflection on the norms and values which should guide decisions about health care at the personal, institutional, or societal level, and by which the outcomes of such decisions may be judged.

Moral reasoning involves pursuing rules, principles, and theories. Moral rules state that actions of a certain kind ought (or ought not) to be done because they are right (or wrong). These rules are justified by basic and independent principles such as justice (fairness), respect for persons, beneficence, and parsimony (efficient use of resources). These principles reflect comprehensive ethical theories, such as utilitarianism (in which the rightness of a choice depends on whether it maximizes the good) and deontology (in which actions are judged according to their adherence to fundamental duties). Compared to medical ethics, which focuses on individuals, health ethics also encompasses the full range of health determinants and their interconnections, viewed from a societal or systems perspective.

A health determinant is a force or element that affects health, either positively or negatively. Health is determined by both intrinsic forces, such as genetics, behaviour, culture, habits and lifestyles, and extrinsic forces such as preventative, curative and promotional aspects of the health sector, as well as elements outside the health sector including:

Economic factors, such as trade
Social factors, such as poverty
Environmental factors, such as climate change
Technological factors, such as information technology.

Global health refers to widespread health impacts that affect large numbers of people across boundaries of geography, time and culture. It includes the impacts on the global ecosystem and other health determinants, such as poverty and genetics. Global health implies a context that includes the whole world and produces its own institutional complexities.

Recently, a clear recognition has emerged that the solution to many health problems lies in addressing their root causes (health determinants), many of which are outside the direct control of the health sector. This means it is necessary to integrate effective health dimensions into other sectors such as agriculture, transport and housing, in what are called cross-sectoral policies. For example, poor housing, inadequate and unsafe water, and pollution all expose people to health risks. This requires new levels of cooperation between health and various other development sectors. However, cross-ministry and multi-donor coordination is particularly difficult in countries that are poor and when ministries lack resources to fulfil their mandate.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สุขภาพในรัฐธรรมนูญของผู้ (1946) อเมริกาว่า สุขภาพดีเป็นสถานะของความสมบูรณ์ทางกายภาพ สังคม และจิตใจเป็นอยู่ ไม่เพียงแต่ขาดของโรคหรือ infirmity สุขภาพเป็นทรัพยากรในชีวิตประจำวัน ไม่เป้าหมายของชีวิต และเป็นค่าบวกเป็นแนวคิดที่เน้นทรัพยากรสังคม และส่วนบุคคลเป็นความสามารถทางกายภาพ สุขภาพเป็นพื้นฐานมนุษย์ขวา รู้จักในแบบสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (ค.ศ. 1948) นอกจากนี้ยังเป็นส่วนประกอบสำคัญของการพัฒนา ความสำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศและความมั่นคงภายใน ด้วยอาร์กิวเมนต์แบบดั้งเดิม และ unequivocal ความยุติธรรมทางสังคมและความสำคัญของสุขภาพ มันตอนนี้ยอมรับว่า ผลลัพธ์สุขภาพที่ดีมีบทบาทสำคัญในการลดความยากจน นอกจากนี้ยังมีความเข้าใจเพิ่มขึ้นสุขภาพเหมาะกับเป็นกว้างขวางขึ้นราย สาขาข้าม ข้ามแดน และโลกากรอบวิธี ค่าของคีย์ 4 คู่มือความพยายามการปัญหาสุขภาพ: การรับรู้สิทธิสากลเพื่อสุขภาพ ใช้ต่อจริยธรรมสุขภาพการจัดนโยบาย วิจัย และบริการ นำหุ้นเล็ก ๆ นโยบายและกลยุทธ์ที่เน้นเอกภาพ ประสานมุมมองเพศเป็นนโยบายสุขภาพจริยธรรมสุขภาพเกี่ยวข้องกับกระบวนการของระบบ และอย่างต่อเนื่องสะท้อนบรรทัดฐานและค่าที่ควรแนะนำเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพที่บุคคล สถาบัน การตัดสินใจหรือระดับข้อมูล และซึ่งอาจตัดสินผลของการตัดสินใจดังกล่าวเหตุผลจริยธรรมเกี่ยวข้องกับกฎ หลัก และทฤษฎีในการใฝ่หา กฎทางศีลธรรมรัฐที่การกระทำบางประเภทควร (หรือไม่ควร) ให้เสร็จ เพราะจะเหมาะสม (หรือไม่ถูกต้อง) กฎเหล่านี้เป็นธรรม โดยหลักการพื้นฐาน และอิสระเช่นเคารพธรรม (ยุติธรรม), สำหรับคน beneficence, parsimony (ใช้งาน) หลักการเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงการครอบคลุมทฤษฎีจริยธรรม deontology (ซึ่งการดำเนินการจะตัดสินตามติดตนเพื่อหน้าที่พื้นฐาน) และประโยชน์นิยม (ซึ่ง rightness ของตัวเลือกขึ้นอยู่กับว่าจะวางดี) เมื่อเทียบกับจริยธรรมทางการแพทย์ ที่เน้นบุคคล จริยธรรมสุขภาพยังครอบคลุมถึงสุขภาพดีเทอร์มิแนนต์และ interconnections ของพวกเขา จากมุมมองข้อมูลหรือระบบดีเทอร์มิแนนต์สุขภาพเป็นแรงหรือองค์ประกอบที่มีผลต่อสุขภาพ บวก หรือลบ สุขภาพจะถูกกำหนด โดยกองกำลัง intrinsic พันธุศาสตร์ พฤติกรรม วัฒนธรรม พฤติกรรม และวิถี ชีวิต และกองกำลังสึกหรอเช่นเชิงป้องกัน curative และส่งเสริมการขายด้านการภาคสุขภาพ รวมทั้งองค์ประกอบภายนอกรวมทั้งสุขภาพภาค: ปัจจัยทางเศรษฐกิจ ทางการค้าเช่น ปัจจัยทางสังคม เช่นความยากจน ปัจจัยสิ่งแวดล้อม เช่นเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เทคโนโลยีปัจจัย เช่นเทคโนโลยีสารสนเทศสุขภาพสากลหมายถึงผลกระทบต่อสุขภาพอย่างแพร่หลายซึ่งส่งผลกระทบต่อคนจำนวนมากข้ามขอบเขต ของภูมิศาสตร์ วัฒนธรรม มันมีผลกระทบต่อระบบนิเวศโลกและดีเทอร์มิแนนต์สุขภาพอื่น ๆ เช่นความยากจนและพันธุศาสตร์ สุขภาพสากลหมายถึงบริบทที่รวมโลกทั้งโลก และก่อให้เกิดความซับซ้อนสถาบันของตนเองล่าสุด รู้ชัดเจนได้ผงาดขึ้น ที่ทางออกให้กับปัญหาสุขภาพมากมายอยู่ในกำหนดของสาเหตุราก (สุขภาพดีเทอร์มิแนนต์), จำนวนมากที่อยู่นอกการควบคุมโดยตรงของภาคสุขภาพ นี้หมายความว่า จำเป็นต้องบูรณาการมิติสุขภาพที่มีประสิทธิภาพในภาคอื่น ๆ เช่นเกษตร ขนส่ง และที่อยู่ อาศัย ในสิ่งเรียกว่านโยบายรายสาขาข้าม ตัวอย่าง บ้านดี น้ำไม่เพียงพอ และปลอดภัย และมลพิษเปิดเผยคนความเสี่ยงต่อสุขภาพ นี้ต้องระดับใหม่ของความร่วมมือระหว่างสุขภาพและอื่น ๆ พัฒนาภาคต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม การประสานงานระหว่างกระทรวง และผู้บริจาคหลายได้ยากโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศที่ยากจน และเมื่อทบวงกรมขาดทรัพยากรที่จะสนองความต้องการของอาณัติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สุขภาพรัฐธรรมนูญขององค์การอนามัยโลก (1946) กล่าวว่าสุขภาพที่ดีเป็นรัฐที่สมบูรณ์ทางกายภาพของสังคมและจิตเป็นอยู่ที่ดีและไม่เพียง แต่ตัวตนของโรคหรือความเจ็บป่วย สุขภาพเป็นทรัพยากรสำหรับชีวิตประจำวันไม่ได้วัตถุของที่อยู่อาศัยและเป็นแนวคิดเชิงบวกเน้นทรัพยากรทางสังคมและส่วนบุคคลรวมทั้งความสามารถทางกายภาพ สุขภาพเป็นสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานได้รับการยอมรับในปฏิญญาสากลของสิทธิมนุษยชน (1948) นอกจากนี้ยังเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของการพัฒนาความสำคัญต่อการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศและความมั่นคงภายใน พร้อมกับข้อโต้แย้งแบบดั้งเดิมและชัดเจนเกี่ยวกับความยุติธรรมทางสังคมและความสำคัญของการมีสุขภาพที่ได้รับการยอมรับว่าตอนนี้ดีขึ้นผลลัพธ์ทางสุขภาพที่มีบทบาทสำคัญในการลดความยากจน มีความเข้าใจเพิ่มขึ้นของวิธีการที่เหมาะสมในการดูแลสุขภาพที่กว้างขึ้นข้ามภาคข้ามพรมแดนและกรอบการทำงานทั่วโลก สี่ค่าคีย์คู่มือความพยายามในการแก้ไขปัญหาสุขภาพ: การรับรู้ที่ถูกต้องเป็นสากลต่อสุขภาพอย่างต่อเนื่องการประยุกต์ใช้จริยธรรมสุขภาพนโยบายการวิจัยและการให้บริการการดำเนินการตามนโยบายการปรับส่วนได้เสียและกลยุทธ์ที่เน้นความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันรวมตัวกันของมุมมองทางเพศลงในนโยบายด้านสุขภาพ. จริยธรรมสุขภาพ เกี่ยวข้องกับกระบวนการของการสะท้อนเป็นระบบและต่อเนื่องในบรรทัดฐานและค่านิยมที่ควรเป็นแนวทางในการตัดสินใจเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพส่วนบุคคลสถาบันหรือระดับสังคมและโดยที่ผลของการตัดสินใจดังกล่าวอาจได้รับการตัดสิน. เหตุผลจริยธรรมที่เกี่ยวข้องกับการใฝ่หากฎหลักการ และทฤษฎี กฎจริยธรรมระบุว่าการกระทำของบางชนิดควร (หรือไม่ควร) ที่จะทำเพราะพวกเขามีสิทธิ (หรือผิด) กฎเหล่านี้มีความชอบธรรมตามหลักการพื้นฐานและอิสระเช่นความยุติธรรม (ความเป็นธรรม) ความเคารพต่อบุคคลผลประโยชน์และประหยัด (การใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ) หลักการเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงทฤษฎีทางจริยธรรมที่ครอบคลุมเช่นวัตถุนิยม (ซึ่งในความถูกต้องของทางเลือกขึ้นอยู่กับว่าจะเพิ่มดี) และ deontology (ซึ่งในการดำเนินการจะถูกตัดสินตามยึดมั่นของพวกเขาไปทำหน้าที่พื้นฐาน) เมื่อเทียบกับจริยธรรมทางการแพทย์ซึ่งมุ่งเน้นไปที่บุคคลจริยธรรมสุขภาพยังครอบคลุมเต็มรูปแบบของปัจจัยด้านสุขภาพและความสัมพันธ์ของพวกเขามองจากมุมมองของสังคมหรือระบบ. ปัจจัยสุขภาพเป็นแรงหรือองค์ประกอบที่มีผลต่อสุขภาพทั้งทางบวกและลบ สุขภาพจะถูกกำหนดโดยทั้งกองกำลังที่แท้จริงเช่นพันธุศาสตร์พฤติกรรมวัฒนธรรมนิสัยและวิถีชีวิตและกองกำลังภายนอกเช่นการป้องกันด้านการรักษาและโปรโมชั่นของภาคสุขภาพเช่นเดียวกับองค์ประกอบภายนอกภาคสุขภาพรวมถึงปัจจัยทางเศรษฐกิจดังกล่าว การค้าปัจจัยทางสังคมเช่นความยากจนปัจจัยสิ่งแวดล้อมเช่นการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศปัจจัยทางเทคโนโลยีเช่นเทคโนโลยีสารสนเทศ. สุขภาพทั่วโลกหมายถึงผลกระทบต่อสุขภาพอย่างกว้างขวางว่าส่งผลกระทบต่อคนจำนวนมากในขอบเขตของภูมิศาสตร์เวลาและวัฒนธรรม ซึ่งจะรวมถึงผลกระทบต่อระบบนิเวศทั่วโลกและปัจจัยด้านสุขภาพอื่น ๆ เช่นความยากจนและพันธุศาสตร์ สุขภาพระดับโลกหมายถึงบริบทที่มีโลกทั้งโลกและสร้างความซับซ้อนสถาบันของตัวเอง. เมื่อเร็ว ๆ นี้ได้รับการยอมรับที่ชัดเจนได้โผล่ออกมาว่าวิธีการแก้ปัญหาสุขภาพมากมายอยู่ในการแก้ไขสาเหตุของพวกเขา (ปัจจัยสุขภาพ) หลายแห่งที่อยู่นอกการควบคุมโดยตรง ของภาคสุขภาพ ซึ่งหมายความว่ามันเป็นสิ่งที่จำเป็นเพื่อบูรณาการมิติสุขภาพที่มีประสิทธิภาพเข้ามาในภาคอื่น ๆ เช่นการเกษตรการขนส่งและที่อยู่อาศัยในสิ่งที่เรียกว่านโยบายข้ามภาค ยกตัวอย่างเช่นที่อยู่อาศัยที่ไม่ดีไม่เพียงพอและน้ำที่ไม่ปลอดภัยและมลพิษทุกคนที่จะเปิดเผยความเสี่ยงต่อสุขภาพ นี้ต้องระดับใหม่ของความร่วมมือระหว่างภาคสุขภาพและการพัฒนาอื่น ๆ อีกมากมาย แต่ข้ามกระทรวงและการประสานงานหลายผู้บริจาคเป็นเรื่องยากโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศที่ยากจนและเมื่อกระทรวงขาดทรัพยากรเพื่อตอบสนองคำสั่งของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สุขภาพ

รัฐธรรมนูญแห่งใคร ( 1946 ) ระบุว่า สุขภาพที่ดี คือ ภาวะที่สมบูรณ์ทางกายภาพ สังคม และจิตใจ ความเป็นอยู่ และไม่เพียงการปราศจากโรคหรือความอ่อนแอ . สุขภาพเป็นทรัพยากรในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่เป้าหมายของชีวิต และเป็นบวก แนวคิดที่เน้นสังคมและเป็นทรัพยากรบุคคล ตลอดจนความสามารถทางกายภาพ สุขภาพคือสิทธิพื้นฐานของมนุษย์ ,ได้รับการยอมรับในปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ( 2491 ) นอกจากนี้ยังเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของการพัฒนาที่สำคัญในการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศ และความมั่นคงภายใน พร้อมกับแบบดั้งเดิมและชัดเจนข้อคิดว่าด้วยความเป็นธรรมทางสังคมและความสำคัญของสุขภาพ คือตอนนี้ยอมรับว่าผลสุขภาพที่ดีมีบทบาทสำคัญในการลดความยากจนนอกจากนี้ยังมีความเข้าใจที่เพิ่มขึ้นของสุขภาพที่เหมาะกับกว้างข้ามภาคสังคมข้ามพรมแดนและกรอบ 4 ค่าคีย์คู่มือความพยายามเพื่อแก้ไขปัญหาสุขภาพ :

ยอมรับของสากลสิทธิในสุขภาพ
อย่างต่อเนื่องโปรแกรมสุขภาพจริยธรรมนโยบาย การวิจัย และการให้บริการ
ใช้หุ้น orientated นโยบายและกลยุทธ์ที่เน้นความสามัคคี
การรวมตัวกันของเพศที่มุมมองเป็นนโยบายสุขภาพ จริยธรรมสุขภาพ

ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการอย่างเป็นระบบ และต่อเนื่อง สะท้อนบนบรรทัดฐานและคุณค่าที่ควรแนะนําในการตัดสินใจเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพที่บุคคล สถาบัน หรือระดับทางสังคม และซึ่งผลลัพธ์ของการตัดสินใจดังกล่าวอาจถูกตัดสิน

เหตุผลเชิงจริยธรรมที่เกี่ยวข้องกับไล่ตามกฎ หลักการ และทฤษฎีจริยธรรม กฎระบุว่า การกระทำของบางชนิดควร ( หรือควรจะ ) ต้องทำ เพราะจะถูก ( หรือผิด ) กฎเหล่านี้เป็นคนชอบธรรมโดยหลักการพื้นฐาน และเป็นอิสระ เช่น ความยุติธรรม ( ความยุติธรรม ) , เคารพคน บุญคุณและความตระหนี่ ( ใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ ) หลักการเหล่านี้สะท้อนถึงทฤษฎีจริยธรรมครอบคลุมเช่น ประโยชน์นิยม ( ซึ่งในความถูกต้องของทางเลือก ขึ้นอยู่กับว่ามันเพิ่มดี ) และ deontology ( ซึ่งการกระทำดังกล่าวของพวกเขาจะตัดสินตามพื้นฐานหน้าที่ ) เทียบกับจริยธรรมทางการแพทย์ที่เน้นบุคคล จริยธรรม สุขภาพยังครอบคลุมช่วงเต็มของปัจจัยกำหนดสุขภาพและความสัมพันธ์ของพวกเขาดูจากสังคมหรือระบบมุมมอง

ต่อสุขภาพคือ การบังคับ หรือ องค์ประกอบที่ส่งผลต่อสุขภาพทั้งทางบวกหรือทางลบ สุขภาพจะถูกกำหนดโดยกองทัพทั้งภายใน เช่น พันธุกรรม พฤติกรรม วัฒนธรรม นิสัยและไลฟ์สไตล์ และกองกำลังภายนอกเช่นป้องกัน , ด้านรักษาพยาบาล และโปรโมชั่นของภาคสุขภาพเป็นองค์ประกอบภายนอก ได้แก่ ปัจจัยด้านสุขภาพ

เช่นค้า

เช่น ความยากจน ปัจจัยทางสังคม ปัจจัยทางสิ่งแวดล้อม เช่น การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
ปัจจัยด้านเทคโนโลยี เช่น เทคโนโลยีสารสนเทศ

สุขภาพทั่วโลก หมายถึง ฉาว ผลกระทบต่อสุขภาพที่มีผลต่อตัวเลขขนาดใหญ่ของคนข้ามเขตแดนทางภูมิศาสตร์และเวลา วัฒนธรรมรวมถึงผลกระทบต่อระบบนิเวศของโลกและปัจจัยกำหนดสุขภาพอื่นๆ เช่น ความยากจน และพันธุศาสตร์ สุขภาพทั่วโลกบางบริบทที่มีโลกและก่อให้เกิดความซับซ้อนในสถาบันของตัวเอง

เมื่อเร็วๆ นี้ ได้เกิดการรับรู้ชัดเจนว่าแนวทางแก้ไขปัญหาสุขภาพมากมายอยู่ในที่อยู่รากสาเหตุของ ( ปัจจัยกำหนดสุขภาพ )หลายแห่งซึ่งจะอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของภาคสุขภาพ ซึ่งหมายความว่ามันเป็นสิ่งจำเป็นที่จะบูรณาการด้านสุขภาพที่มีประสิทธิภาพในภาคอื่นๆ เช่น การเกษตร การขนส่งและที่อยู่อาศัยในสิ่งที่เรียกว่าข้ามนโยบายภาค . ตัวอย่างเช่นที่อยู่อาศัยที่ยากจน , ไม่เพียงพอและน้ำที่ไม่ปลอดภัย และมลพิษทั้งหมดเปิดเผยคนความเสี่ยงด้านสุขภาพนี้ต้องระดับใหม่ของความร่วมมือระหว่างสุขภาพและภาคการพัฒนาต่าง ๆอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม กระทรวงข้ามและการประสานงานผู้บริจาคหลายโดยเฉพาะอย่างยิ่งยากในประเทศที่ยากจนและเมื่อกระทรวงขาดทรัพยากรเพื่อตอบสนองความอาณัติของพวกเขา .