At this point, he looked around, su

At this point, he looked around, suddenly turning his head fiercely, his face went pale, as behind him, Wang Lin’s body in a ghost like manner was floating mid-air staring at him with cold blue eyes.

Zhang Kuang hastily retreated a bit, then laughing strongly said: “Senior, you………you……..”

Wang Lin didn’t say anything, his mouth was turned into a sneer.

“Senior, I……..” Zhang Kuang seeing Wang Lin’s face, felt his heart thump, as he stepped back holding onto his storage bag tightly.

“Zhang Kuang, aren’t you looking for my family home? There it is!” Wang Lin pointed to his big house, as he said in a flat tone.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จุดนี้ เขามองรอบ ๆ ก็เปิดพระเศียรถึงพริกถึงขิง หน้าซีด ไป ตามหลังเขา ร่างกายหลินวังในผีเช่นลักษณะลอยกลางอากาศจ้องเขา มีตาสีฟ้าเย็นข่วงเตียวรีบถอยกรูดอย่างมาก แล้วหัวเราะขอกล่าวว่า: "อาวุโส คุณ...คุณ..."วังลินไม่ได้พูดอะไร ปากของเขาได้ถูก sneer"อาวุโส ฉัน... " ข่วงจางเห็นหลินวังหน้า รู้สึกหัวใจ thump เขาถอยถือไปเก็บกระเป๋าของเขาแน่น"ข่วงเตียว ไม่คุณมองหาบ้านที่ครอบครัวของฉัน มี" ลินวังชี้ไปที่บ้านเขาใหญ่ เขากล่าวในเสียงแบน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อมาถึงจุดนี้เขามองไปรอบ ๆ ก็หันหัวของเขาอย่างรุนแรงใบหน้าของเขาหน้าซีดเป็นอยู่ข้างหลังเขาร่างกายวังหลินในผีเช่นลักษณะที่ลอยกลางอากาศจ้องมองที่เขามีตาสีฟ้าเย็น. จางกวงรีบถอยเล็กน้อย แล้วหัวเราะอย่างยิ่งกล่าวว่า "อาวุโสคุณ ......... คุณ ...... .. " วังหลินไม่ได้พูดอะไรปากของเขาก็กลายเป็นหัวเราะเยาะได้. "อาวุโสผม ...... .. " จางกวงเห็นใบหน้าวังหลิน รู้สึกกระหน่ำหัวใจของเขาในขณะที่เขาเดินกลับไปยังถือถุงเก็บเขาไว้แน่น. "จางกวงจะไม่ได้คุณกำลังมองหาบ้านของครอบครัวของฉันได้อย่างไร มีมันเป็น! "วังหลินชี้ไปที่บ้านหลังใหญ่ของเขาในขณะที่เขากล่าวว่าในโทนแบน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ณจุดนี้ เขามองไปรอบๆ ก็หันหัวของเขาอย่างรุนแรง ใบหน้าของเขาก็ซีดเป็นหลังเขา หวัง หลิน ร่างกายในลักษณะผีเหมือนลอยอยู่กลางอากาศ จ้องเขาด้วยสายตาเย็นสีฟ้า

จาง กวงรีบถอยเล็กน้อย แล้วก็หัวเราะและกล่าวว่า " อาวุโส คุณ . . . คุณ . . . . . "

หวังหลินไม่ได้พูดอะไร ปากของเขาก็กลายเป็นแสยะ

" รุ่นพี่คะ ฉัน . . . . ." จาง กวงเห็นหน้าหวังหลินรู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้น เมื่อเขาก้าวกลับรั้งเขากระเป๋าเป้แน่น

" จาง กวง คุณไม่ได้มองหาบ้านสำหรับครอบครัวของฉัน มันอยู่ตรงนั้น ! " หวังหลินชี้ไปยังบ้านหลังใหญ่ของเขา เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ