3.2. Phytic acid contentData on the

3.2. Phytic acid content

Data on the effect of fermentation on phytic acid contents, for Hamra, Shahla and Baidha (Table 3) indicated that, as the period of fermentation increased, a significant decrease in phytic acid content occurred. Among the three varieties, Baidha showed the greatest reduction (58%) compared to Hamra (42%) and Shahla (43%). These results were similar to those observed for sorghum (Mahgoub & El-Hag, 1998), corn (Lopez, Gordon, & Fields, 1983), rice, cassava, cocoyam, sorghum, maize, soybean, cowpea and yam (Marfo, Simpson, Idowu, & Oke, 1990), soybean (Sutardi & Buckle, 1985), pearl millet (Dhankher & Chauhan, 1987; Khetarpaul & Chauhan, 1989) and rice (Reddy & Salunkhe, 1980). The reduction in phytic acid during fermentation was attributed to the action of the microbial enzyme phyatase. This reduction in phytic acid may be useful in improving nutritional quality of sorghum with respect to mineral bioavailability.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.2. ไฟเตตที่เนื้อหาข้อมูลเกี่ยวกับผลของการหมักในเนื้อหากรดไฟเต ฮัม Shahla และ Baidha (ตาราง 3) ระบุไว้ว่า เป็นรอบระยะเวลาการหมักเพิ่มขึ้น ลดลงอย่างมีนัยสำคัญในกรดไฟเตเกิดขึ้น ในสามสายพันธุ์ Baidha แสดงให้เห็นที่สุดลด (58%) เมื่อเทียบกับฮัม (42%) และ Shahla (43%) เหล่านี้ก็คล้ายกับที่พบในข้าวฟ่าง (Mahgoub & เอล-Hag, 1998), ข้าวโพด (โลเปซ Gordon, & ฟิลด์ 1983), ข้าว มันสำปะหลัง cocoyam ข้าวฟ่าง ข้าวโพด ถั่วเหลือง cowpea และยำ (Marfo ซิมป์สัน Idowu และโอ คลอดจ์ 1990), ฟ่างถั่วเหลือง (Sutardi & หัว 1985), มุก (Dhankher & Chauhan, 1987 Khetarpaul และ Chauhan, 1989) และข้าว (Reddy และ Salunkhe, 1980) การลดในไฟเตตในระหว่างการหมักถูกบันทึกการดำเนินการของ phyatase เอนไซม์จุลินทรีย์ ไฟเตตที่ลดลงนี้อาจเป็นประโยชน์ในการปรับปรุงคุณภาพทางโภชนาการของข้าวฟ่างกับแร่ชีวปริมาณออกฤทธิ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3.2 ปริมาณกรดไฟติกข้อมูลเกี่ยวกับผลกระทบของการหมักในปริมาณกรดไฟติกสำหรับ Hamra, Shahla และ Baidha (ตารางที่ 3) ชี้ให้เห็นว่าเป็นช่วงเวลาของการหมักเพิ่มขึ้นลดลงอย่างมีนัยสำคัญในปริมาณกรดไฟติกที่เกิดขึ้น หนึ่งในสามสายพันธุ์ Baidha แสดงให้เห็นว่าลดลงมากที่สุด (58%) เมื่อเทียบกับ Hamra (42%) และ Shahla (43%) ผลลัพธ์เหล่านี้มีความคล้ายคลึงกับที่พบสำหรับข้าวฟ่าง (Mahgoub และ El-แม่มด, 1998) ข้าวโพด (โลเปซ, กอร์ดอนและฟิลด์ 1983) ข้าวมันสำปะหลัง cocoyam ข้าวฟ่างข้าวโพดถั่วเหลืองถั่วพุ่มและมันเทศ (Marfo ซิมป์สัน , Idowu และ Oke, 1990), ถั่วเหลือง (Sutardi และหัวเข็มขัด 1985), ข้าวฟ่างมุก (Dhankher ชัวฮาน & 1987; & Khetarpaul ชัวฮาน, 1989) และข้าว (เรดดี้และ Salunkhe, 1980) การลดกรดไฟติกระหว่างการหมักเป็นผลมาจากการกระทำของเอนไซม์จุลินทรีย์ phyatase การลดลงของกรดไฟติกนี้อาจจะมีประโยชน์ในการปรับปรุงคุณภาพทางโภชนาการของข้าวฟ่างที่เกี่ยวกับการดูดซึมแร่ธาตุ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3.2 . ปริมาณกรดไฟติก

ข้อมูลเกี่ยวกับผลของการหมักต่อปริมาณกรดไฟติก , แฮมราชา ล่า , และ baidha ( ตารางที่ 3 ) พบว่าเมื่อระยะเวลาของการหมักเพิ่มขึ้น การลดลงอย่างมีนัยสำคัญในกรดไฟติกเนื้อหาที่เกิดขึ้น ทั้ง 3 พันธุ์ baidha พบลดลงมากที่สุด ( ร้อยละ 58 ) เทียบกับแฮมรา ( 42% ) และชา ล่า ( 43% )ผลลัพธ์เหล่านี้มีความคล้ายคลึงกับผู้สังเกตสำหรับข้าวฟ่าง ( mahgoub & El แม่มด , 1998 ) , ข้าวโพด ( โลเปซ กอร์ดอน &ฟิลด์ , 1983 ) , ข้าว , มันสำปะหลัง , cocoyam , ข้าวฟ่าง , ข้าวโพด , ถั่วเหลือง , ถั่วพุ่ม และยำ ( marfo , ซิมป์สัน , idowu & , วง , 2533 ) ถั่วเหลือง ( sutardi &หัวเข็มขัด 1985 ) หญ้าไข่มุก ( dhankher & Chauhan , 1987 ; khetarpaul & Chauhan , 1989 ) และข้าว ( เรดดี้& salunkhe , 1980 )ลดกรดไฟติก ระหว่างการหมัก คือ เกิดจากการกระทำของ phyatase เอนไซม์ของจุลินทรีย์ การลดกรดไฟติกอาจมีประโยชน์ในการปรับปรุงคุณค่าทางโภชนาการของข้าวฟ่างที่มีต่อการดูดซึมแร่

.