So far I had only made four mistake

So far I had only made four mistakes. The first was mixing in at all, even for Kathy Home's sake. The second was staying mixed after I found Peeler Mardo dead. The third was letting Rush Madder see I knew what he was talking about. The fourth, the whiskey, was the worst.
It tasted funny even on the way down. Then there was that sudden moment of sharp lucidity when I knew, exactly as though I had seen it, that he had switched his drink for a harmless one cached in the closet.
I sat still for a moment, with the empty glass at my fingers' ends, gathering my strength. Madder's face began to get large and moony and vague. A fat smile jerked in and out under his Charlie Chan mustache as he watched me.
I reached back into my hip pocket and pulled out a loosely wadded handkerchief. The small sap inside it didn't seem to show. At least Madder didn't move, after his first grab under the coat.
I stood up and swayed forward drunkenly and smacked him square on the top of the head.
He gagged. He started to get up. I tapped him on the jaw. He became limp and his hand sweeping down from under his coat knocked his glass over on the desk top. I straightened it, stood silent, listening, struggling with a rising wave of nauseous stupor.
I went over to a communicating door and tried the knob. It was locked. I was staggering by now. I dragged an office chair to the entrance door and propped the back of it under the knob. I leaned against the door panting, gritting my teeth, cursing myself. I got handcuffs out and started back towards Madder.
A very pretty black-haired, gray-eyed girl stepped out of the clothes closet and poked a .32 at me.
She wore a blue suit cut with a lot of snap. An inverted saucer of a hat came down in a hard line across her forehead. Shiny black hair showed at the sides. Her eyes were slate-gray, cold, and yet lighthearted. Her face was fresh and young and delicate, and as hard as a chisel.
"All right, Marlowe. Lie down and sleep it off. You're through."
I stumbled towards her waving my sap. She shook her head. When her face moved it got large before my eyes. Its outlines changed and wobbled. The gun in her hand looked like anything from a tunnel to a toothpick.
"Don't be a goof, Marlowe," she said. "A few hours sleep for you, a few hours start for us. Don't make me shoot. I would."
"Damn you," I mumbled. "I believe you would."
"Right as rain, toots. I'm a lady that wants her own way. That's fine. Sit down."
The floor rose up and bumped me. I sat on it as on a raft in a rough sea. I braced myself on flat hands. I could hardly feel the floor. My hands were numb. My whole body was numb.
I tried to stare her down. "Ha-a! L-lady K-killer!" I giggled.
She threw a chilly laugh at me which I only just barely heard. Drums were beating in my head now, war drums from a far-off jungle. Waves of light were moving, and dark shadows and a rustle as of a wind in treetops. I didn't want to lie down. I lay down.
The girl's voice came from very far off, an elfin voice.
"Two-way split, eh? He doesn't like my method, eh? Bless his big soft heart. We'll see about him."
Vaguely as I floated off I seemed to feel a dull jar that might have been a shot. I hoped she had shot Madder, but she hadn't. She had merely helped me on my way out-with my own sap.

When I came around again it was night. Something clacked overhead with a heavy sound. Through the open window beyond the desk yellow light splashed on the high side walls of a building. The thing clacked again and the light went off. An advertising sign on the roof.
I got up off the floor like a man climbing out of thick mud. I waded over to the washbowl, sloshed water on my face, felt the top of my head and winced, waded back to the door and found the light switch.
Strewn papers lay around the desk, broken pencils, envelopes, an empty brown whiskey bottle, cigarette ends and ashes. The debris of hastily emptied drawers. I didn't bother going through any of it. I left the office, rode down to the street in the shuddering elevator, slid into a bar and had a brandy, then got my car and drove on home.
I changed clothes, packed a bag, had some whiskey and answered the telephone. It was about nine-thirty.
Kathy Home's voice said: "So you're not gone yet. I hoped you wouldn't be."
"Alone?" I asked, still thick in the voice.
"Yes, but I haven't been. The house has been full of coppers for hours. They were very nice, considering. Old grudge of some kind, they figured."
"And the line is likely bugged now," I growled. "Where was I supposed to be going?"
"Well-you know. Your girl told me."
"Little dark girl? Very cool? Name of Carol Donovan?"
"She had your card. Why, wasn't it-"
"I don't have any girl," I said grimly. "And I bet that just very casually, without thinking at all, a name slipped past your lips-the name of a town up north. Did it?"
"Ye-es," Kathy Home admitted weakly.
I caught the night plane north.
It was a nice trip except that I had a sore head and a raging thirst for ice water.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จนฉันได้เพียงทำผิด 4 ครั้งแรกผสมในเลย แม้สำหรับเคธีบ้านสาเก ที่สองได้อยู่ผสมหลังจากพบมีดปอกเปลือก Mardo ตาย ที่สามมีให้เห็นวิ่ง Madder ผมรู้ว่าเขาถูกพูดถึง สี่ วิสกี้ ไม่ร้าย
มันลิ้มรสตลกแม้ในวิธีการลง แล้ว มีช่วงเวลาที่ฉับพลันของ lucidity คมเมื่อฉันรู้ เหมือนกับว่าได้เห็นมัน ว่า เขาได้สลับเครื่องดื่มของเขาหนึ่งอันตรายที่ถูกเก็บไว้ในตู้เสื้อผ้า
ฉันนั่งยังอึด พร้อมกับแก้วเปล่าที่ปลายนิ้วมือของฉัน รวบรวมความแข็งแรงของฉัน ใบหน้าของ madder เริ่มใหญ่ และ moony และคลุมเครือ ยิ้มอ้วน jerked ออกภายใต้ mustache ชาร์ลีจันทร์เขาเป็นเขาดูฉัน
ถึงกลับเข้าไปในกระเป๋าของฉันป และดึงผ้าเช็ดหน้า wadded ซึ่ง ซับเล็กไว้ภายในไม่ได้ดูเหมือนจะ แสดง น้อย Madder ไม่ย้าย หลังจากที่เขาคว้าแรกใต้ตรา
ฉันลุกขึ้นยืน และ swayed ไป drunkenly และ smacked เขาบนหัวตาราง
เขา gagged เขาเริ่มลุกขึ้น ฉันเคาะเขาบนขากรรไกร เขากลายเป็น limp และมือกวาดลงอย่างเสื้อของเขากังวานแก้วของเขาบนโต๊ะ ฉัน straightened มัน ยืนเงียบ ฟัง ต่อสู้ดิ้นรนกับคลื่นที่เพิ่มขึ้นของ nauseous stupor
ฉันไปผ่านประตูนำ และพยายามปุ่ม มันถูกล็อก ผมส่าย โดยขณะนี้ ลากเก้าอี้สำนักงานมีประตูทางเข้า และด้านหลังของมันภายใต้ปุ่มที่ร่วม ฉันพิงกับประตู panting, gritting ฟันของฉัน cursing ตัวเอง ผมมีกุญแจมือออก และเริ่มกลับสู่ Madder.
ก้าวออกมาจากตู้เสื้อผ้าเสื้อผ้าผู้หญิงสวยมากดำ haired ตาสีเทา และ poked .32 ที่ me.
เธอสวมสูทสีน้ำเงินตัดกับล็อตของสแนปอิน จานรองที่หัวของหมวกมาลงในฮาร์ดดิสก์บรรทัดข้ามหน้าผากของเธอ ผมสีดำเงาแสดงให้เห็นด้านข้าง ตาของเธอมีสีนวลเทา เย็น และ lighthearted ยัง ใบหน้าของเธอสด และหนุ่ม และละเอียดอ่อน และเป็นหนักเป็นสิ่ว.
"ทั้งหมดขวา มาร์โลว์ นอน และนอนหลับปิด คุณผ่าน"
ฉัน stumbled ต่อเธอโบกซับของฉัน เธอจับหัวของเธอ เมื่อย้ายหน้าของเธอ มีขนาดใหญ่ก่อนที่ตาของฉัน เค้าร่างการเปลี่ยนแปลง และ wobbled ปืนในมือของเธอดูเหมือนอะไรจากอุโมงค์กับไม้จิ้มฟัน
"ไม่ท่อง มาร์โลว์ เธอกล่าว "นอนกี่ชั่วโมงสำหรับคุณ กี่ชั่วโมงเริ่มให้เรา อย่าทำให้ฉันยิง ฉัน"
"ไอ้คุณ ฉัน mumbled "ผมเชื่อว่า คุณทำ"
"ขวาเป็นฝน toots นั้น ผมสุภาพสตรีที่ต้องการวิธีการของตนเอง ที่ถูกต้อง นั่งลง"
พื้นลุกขึ้น และชนฉัน ผมนั่งมันเป็นแพในทะเลการ ผมค้ำยันตัวเองกับนิ้วมือ ผมแทบไม่รู้สึกถึงพื้น มือของฉันถูก numb ร่างกายของฉันทั้งหมดถูก numb.
พยายามจ้องเธอลง "ฮา ได้ ผู้หญิง L K-ฆาตกร" ฉันกระดี๊กระด๊าไป
เธอโยนหัวเราะหนาวทีซึ่งแทบไม่เพียงแค่ได้ยิน กลองถูกตีในหัวของฉันตอนนี้ กลองสงครามจากป่าสิ่ง คลื่นของแสงเคลื่อนไหว และสีดำเงาและ rustle ณลมในทรีท็อปส์ ฉันไม่อยากนอน ผมวาง
เสียงของหญิงสาวจากไกลออกมา การเกี่ยวกับเทพยดาเสียง.
"สองทางแยก เอ๊ะ ไม่ชอบของฉันวิธี เอ๊ะ พรหัวใจเขาอ่อนขนาดใหญ่ เราจะเห็นเกี่ยวกับเขาด้วย"
คลับเป็นฉันลอยปิด ฉันประจักษ์ใจขวดหมองคล้ำที่อาจถูกยิง ฉันหวังว่า เธอได้ถ่าย Madder แต่เธอไม่ได้ เธอมีเพียงช่วยบนของฉันทางออกกับซับของตัวเอง

เมื่อผมมา อีกก็คืน สิ่งที่ clacked ค่าใช้จ่าย ด้วยเสียงหนัก ผ่านหน้าต่างเปิดอยู่เหนือโต๊ะ เหลืองอ่อน splashed บนผนังด้านข้างสูงของอาคาร สิ่งที่ clacked อีกครั้ง และแสงออกไป มีป้ายโฆษณาบนหลังคา
ได้ค่าปิดชั้นเช่นคนปีนออกจากโคลนหนา ฉันได้ลุยตามผ่านการ washbowl, sloshed น้ำบนใบหน้าของฉัน รู้สึกว่าด้านบนของหัวของฉัน และ winced ได้ลุยตามกลับไปประตู และพบตัวอ่อนสลับ
โรยวางเอกสารรอบโต๊ะทำงาน เสียดินสอ ซองจดหมาย ขวดมีน้ำตาลวิสกี้ว่าง ปลายบุหรี่ และขี้เถ้า เศษของลิ้นชักว่างเปล่ารีบ ผมไม่ได้ยุ่งจะผ่านมัน ฉันซ้ายสำนักงาน ขี่ลงถนนในลิฟต์ shuddering ฝ่อลงในแถบที่มีบรั่นดีเป็น แล้วมีรถ และขับรถในบ้าน
ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้า บรรจุถุง มีวิสกี้บาง และตอบโทรศัพท์ ก็ประมาณเก้าสามสิบ
เสียงเคธีโฮกล่าวว่า: "ดังนั้นคุณยังไม่หายไป ฉันหวังว่า คุณจะไม่"
"เพียงอย่างเดียวหรือ" ถาม ยังคงหนาในเสียง
"ใช่ แต่ฉันยังไม่เคย บ้านได้เต็มรูปแบบของ coppers ชั่วโมง พวกเขาได้ดีมาก พิจารณา อายุความขัดข้องใจของบางชนิด พวกเขาคิด"
"และบรรทัดจะมีแนวโน้ม bugged ขณะนี้ ฉัน growled "ที่ฉันควรจะเป็นไปได้อย่างไร"
"ดี-คุณรู้ สาวของคุณบอกฉัน"
"สาวเข้มน้อย เย็นมากหรือไม่ ชื่อของโดโนแวนแครอล"
"เธอได้การ์ด ทำไม ไม่มัน-"
"ไม่มีสาวใด ผมพูด grimly "และฉันเดิมพันที่มากเพียงลวก ๆ โดยไม่ต้องคิดเลย ชื่อเล็ดรอดผ่านริมฝีปากชื่อเมืองขึ้นเหนือ ไม่ได้"
"เย-es"เคธีโฮยอมรับสูญ.
ผมจับคืนเหนือเครื่องบิน
มันเป็นการเดินทางที่ดียกเว้นว่าผมเจ็บหัวและความโกรธในน้ำแข็ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดังนั้นไกลฉันมีแค่ทำผิด 4 อย่างแรกคือการผสมในที่ทั้งหมด แม้แต่ เคธี่ กลับบ้านเถอะ ตัวที่สองอยู่ผสมหลังจากที่ผมพบมีดปอกผลไม้ mardo ตาย ที่สามคือให้รีบบ้าฉันรู้ว่าสิ่งที่เขาพูดเกี่ยวกับ 4 , วิสกี้ , แย่ที่สุด
รสมันตลกแม้ในวิธีลง แล้วมีช่วงเวลาที่ฉับพลัน คม สว่าง เมื่อฉันได้รู้อย่างที่ผมได้เห็นแล้ว ว่าเขาได้เปลี่ยนเครื่องดื่มของเขาไม่เป็นอันตรายหนึ่งเก็บไว้ในตู้ . . .
ฉันนั่งเฉยๆ สักพัก มีแก้วเปล่าที่ปลายนิ้วมือผม รวบรวมแรงของฉัน ๆหน้าเริ่มได้รับขนาดใหญ่และเซื่องซึม และคลุมเครือ รอยยิ้มไขมันเป็นในและออกภายใต้ของเขาชาร์ลีชานหนวดเขาดูฉัน .
ผมถึงกลับเข้าไปในกระเป๋าสะโพกของฉันและดึงออกหลวม ๆร่ำรวยผ้าเช็ดหน้า ยางเล็ก ๆข้างใน มันไม่เห็นโชว์เลย อย่างน้อยๆ ไม่ได้ไป หลังจากที่ครั้งแรกของเขาคว้าภายใต้เสื้อโค้ท .
ผมยืนขึ้น และแกว่งไปข้างหน้า และตบเขาเมาตารางด้านบนของหัว .
เขาปิดปาก เขาเริ่มลุกขึ้น ผมเคาะเขาในขากรรไกรเขากลายเป็นเปียกและมือของเขากวาดลงมาจากใต้เสื้อของเขาเคาะแก้วของเขาบนโต๊ะด้านบน ผมตรงมันยืนเงียบฟัง ดิ้นรนกับ rising คลื่นคลื่นไส้อยู่ .
ฉันไปเป็นประตู และพยายามสื่อสาร ลูกบิด มันถูกล็อคเอาไว้ ผมสับสนแล้ว ฉันลากเก้าอี้สำนักงานไปยังประตูทางเข้าและ propped หลังใต้ลูกบิดฉันยืนพิงประตูหอบขบฟันของฉัน ด่าตัวเอง ผมเอากุญแจมือออก และเริ่มกลับสู่ๆ .
สวยผมดำตาสีเทา หญิงสาวก้าวออกมาจากตู้เสื้อผ้า และแหย่ 32 ฉัน .
เธอสวมสีฟ้าตัดสูทกับมากอย่างรวดเร็ว การคว่ำจานรองของหมวกลงมาในเส้นหนักข้ามหน้าผากของเธอ เส้นผมสีดำเงาแสดงที่ด้านข้างตาของเธอ เป็นหินชนวนสีเทา เย็นชา แต่สบายใจ ใบหน้าที่สดใหม่และเล็ก และละเอียดอ่อน และเป็นเรื่องยากที่สกัด .
" เอาล่ะ มาร์โลว์ . นอนลงแล้วนอนซะ นายผ่าน "
ฉันสะดุดต่อเธอโบกมือของฉัน SAP เธอส่ายหน้า เมื่อใบหน้าของเธอย้ายมันมีขนาดใหญ่ก่อนที่ตาของฉัน โดยสรุปการเปลี่ยนแปลงและ wobbled . ปืนในมือของเธอเหมือนอะไรจากอุโมงค์กับไม้จิ้มฟัน
" อย่าเป็นคนโง่ Marlowe , " เธอกล่าว ไม่กี่ชั่วโมง นอน คุณ ไม่กี่ชั่วโมงเริ่มต้นสำหรับเรา อย่าให้ฉันต้องยิง ผมจะ . . . "
" ไอ้บ้า " ฉันพึมพำ " ผมเชื่อว่า คุณจะ . . . "
" ถูกเผง ทู๊ทส์ ฉันเป็นผู้หญิงที่ต้องการของเธอเอง ไม่เป็นไร นั่งลง "
พื้นลุกขึ้นและชนฉัน ฉันนั่งอยู่บนแพในทะเลขรุขระ ฉันกอดตัวเองบนมือแบน ฉันแทบจะไม่สัมผัสพื้นมือของฉันชาไปหมดแล้ว ร่างกายของฉันรู้สึกชา .
ผมพยายามจ้องมองเธอลง ha-a ! l-lady k-killer ! " ฉันหัวเราะคิกคัก .
เธอโยนหัวเราะเยือกเย็นที่ผมซึ่งผมเพิ่งจะได้ยิน กลองถูกตีในหัวของฉันตอนนี้ เสียงกลองศึกจากป่าที่ไกลออก คลื่นของแสงที่ถูกย้าย และเงามืด และเสียงกรอบแกรบของลมในยอดไม้ ฉันไม่อยากนอน
ผมนอนลงเสียงของเด็กผู้หญิงจากมาไกลมาก , เสียงมีเสน่ห์ .
" สองทางแยก เอ๊ะ เขาไม่ชอบวิธีการของผม เอ๋ ? อวยพรให้หัวใจที่อ่อนโยนของเขาใหญ่ เราจะเห็นเกี่ยวกับเขา . "
คลับผมลอยออกไป ผมจะรู้สึกน่าเบื่อ จาร์ที่อาจจะถูกยิง ฉันหวังว่าเธอได้ยิงๆ แต่เธอไม่ เธอมีเพียงช่วยฉันออกไปเที่ยวกับ SAP เอง

เมื่อฉันมาอีกครั้งมันคืนอะไร clacked ค่าใช้จ่ายกับเสียงหนัก ผ่านทางหน้าต่างเปิดเกินโต๊ะสีเหลืองสาดด้านข้างสูง ผนังของอาคาร สิ่ง clacked อีกครั้งและเบาไป มีป้ายโฆษณาบนหลังคา
ฉันลุกขึ้นจากพื้น เหมือนผู้ชายปีนออกจากโคลนหนา ฉัน waded ไปยังอ่างล้างหน้าเมา , น้ำบนใบหน้าของฉันรู้สึกว่าด้านบนของหัวของฉันและ winced ,ตะลุยไปประตูและพบสวิตช์ไฟ .
เรี่ยรายกระดาษวางรอบโต๊ะหักดินสอ , ซอง , ขวดวิสกี้สีน้ำตาลว่างเปล่า , สิ้นสุดบุหรี่ และขี้เถ้า เศษซากของบิชอบลิ้นชัก ผมไม่คิดจะผ่านเลย ผมออกจากที่ทำงานขี่ลงถนนในตัวสั่นลิฟต์ เลื่อนเข้าไปในบาร์ และมีบรั่นดี แล้วได้รถแล้วขับรถกลับบ้าน
ผมเปลี่ยนเสื้อผ้า เก็บกระเป๋า มีวิสกี้และตอบโทรศัพท์ มันเกี่ยวกับเก้าสามสิบ
เสียงเคที่บ้านกล่าวว่า : " ดังนั้นคุณจะไม่ได้หายไปเลย ฉันหวังว่าคุณจะไม่ . "
" คนเดียว ? " ฉันถาม ยังหนาเสียง .
" ใช่ แต่ผมไม่ได้ไป บ้านนี้มีแต่ตำรวจสำหรับชั่วโมง พวกเธอดีมาก พิจารณา แค้นเก่าบางชนิด พวกเขาคิดว่า "
." และบรรทัดอาจดักฟังแล้วนะ " ฉันร้อง " ที่ไหนที่ฉันควรจะไป ?
" เอ่อ คุณก็รู้ สาวของคุณบอก "
" เล็กน้อยเข้มผู้หญิง เย็นมาก ? ชื่อของแครอล โดโนแวน ?
" เธอมีบัตร ทำไมไม่ใช่เหรอ - - "
" ผมไม่มีสาว " ผมพูดแสยะยิ้ม " และฉันพนันได้เลยว่าแค่ตรงไปตรงมาโดยไม่ต้องคิดเลย ชื่อเล็ดรอดผ่านริมฝีปากของคุณ ชื่อของเมืองทางเหนือ ทำมัน ?
" เจ้าใช่" เคธี่กลับยอมรับอย่างอ่อน .
ผมจับคืนเครื่องบินเหนือ .
มันเป็นการเดินทางที่ดียกเว้นว่าฉันมีหัวเจ็บและโกรธความกระหายน้ำน้ำแข็ง .