I didn't have any friends at first.

I didn't have any friends at first. I didn't know any of the students who rode the bus with me, and in most of my classes I was the only Hispanic. I was shy and embarrassed. I felt very intimidated by all these very verbal and confident individuals. I also felt vibrations of hate and resentment from these people, although I wasn't sure why. I had no one to talk to or turn to for help who I thought would be abel to understand. I had no Hispanic role models.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไม่มีเพื่อนใด ๆ ในตอนแรก ไม่รู้ของนักเรียนที่ขี่รถกับฉัน และเป็นชั้นเรียนของฉัน ฉันถูก Hispanic เท่านั้น ผมอาย และอาย รู้สึกมากอีก โดยทั้งหมดบุคคลเหล่านี้ด้วยวาจา และมั่นใจ ผมยังรู้สึกสั่นสะเทือนเกลียดและแค้นใจจากคนเหล่านี้ แม้ว่าไม่ค่อยแน่ใจว่าทำไม ผมถึงไม่มีใครคุย หรือเปิดให้ความช่วยเหลือที่คิดว่า จะเอจะเข้าใจ ผมไม่มีแบบจำลองบทบาท Hispanic

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉันไม่ได้มีเพื่อนในตอนแรก ผมไม่ทราบว่าใด ๆ ของนักเรียนที่ขี่รถบัสกับฉันและในส่วนของชั้นเรียนของฉันฉันเป็นคนเดียวที่สเปนและโปรตุเกส ผมเป็นคนขี้อายและอาย ผมรู้สึกกลัวมากโดยบุคคลเหล่านี้ด้วยคำพูดมากและมีความมั่นใจ ฉันยังรู้สึกสั่นสะเทือนของความเกลียดชังและความแค้นจากคนเหล่านี้ แต่ผมก็ไม่แน่ใจว่าทำไม ฉันมีไม่มีใครที่จะพูดคุยหรือหันไปขอความช่วยเหลือจากคนที่ผมคิดว่าจะเป็นอาเบลที่จะเข้าใจ ผมไม่มีแบบอย่างสเปนและโปรตุเกส

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมไม่มีเพื่อนเลยในตอนแรก ฉันไม่รู้จักนักเรียนที่ขี่รถมาด้วย และในส่วนของวิชา ผมก็เป็นแค่คนสเปน ฉันเขินและอาย ผมรู้สึก intimidated โดยบุคคลที่มากด้วยวาจา และมั่นใจ ทั้งหมดเหล่านี้ ฉันยังรู้สึกสั่นสะเทือนของความเกลียดชัง และความแค้นจากคนเหล่านี้ แต่ฉันไม่แน่ใจว่าทำไมผมไม่มีคนคุย หรือ เปิดเพื่อช่วยคนที่ฉันคิดว่าจะเป็นเบล ที่จะเข้าใจ ผมไม่มีบทบาทนางแบบสเปน