stock of grain decreases after seve

stock of grain decreases after several months as a result of
migration away from the store. Callosobruchus maculatus and
B. atrolineatus adults have been observed making massive flights
during the period when cowpea is maturing in the field; this
presumably results in bruchid eggs being laid on cowpea pods
(Monge and Huignard, 1991).
The lethal effects of B. senegalensis leaves on adults, larvae and
eggs of B. atrolineatus and C. maculatus have been well documented
(Alzouma and Boubacar, 1987; Douma and Alzouma, 2001; Seck
et al., 1993). The insecticidal activity of B. senegalensis results
from the release of methyl isothiocyanate (MITC) and methyl
cyanide (acetonitrile) after enzymatic degradation of glucopparin
in the leaves and fruits of the plant (Loignay et al., 1994). In the
current study, treatment of infested cowpea grain with fresh leaves
of B. senegalensis did not provide protection. In our experiments,
B. senegalensis was used at a dosage of 500 g of leaves and stems for
each 500 g of cowpea, well above the recommended dose of 2e4%
(Seck et al., 1993). This may perhaps be explained by the quality of
the leaves of B. senegalensis we used.
According to Toufique (2001), the age and time of harvesting
has a significant effect on their insecticidal activity of leaves. Older
leaves harvested between November and May caused complete
mortality of bruchids while those collected between July and
October gave much lower mortality. Our experiment began in
June; it is possible that the leaves and stems used were low in
MITC. Another possibility is that there is geographic variation in
glucopparin levels; our material was collected far from the source
of material described in the earlier papers. Inert substances, sand
and ash, constrained bruchid population growth physically by
blocking insect movement and access to seeds at all stages of
development. After 5 months of storage, less than 40% of the
cowpea grains exhibited eggs. During the first 3 months, 10 to 20
fewer adult bruchids per 500 g of cowpea were observed in
these treatments compared to controls. The numbers of larvae
and adult bruchids inside the grains was also reduced significantly
and were comparable to that obtained with phostoxin. The
value of ash for cowpea storage is well documented (Kitch and
Ntoukam, 1991a; Wolfson et al., 1991). Javaid and Ramatlakapela
(1996) showed that the use of 30%e100% ash mixed with grain
gave the same results as Malathion. Ash creates a physical
barrier that prevents the adults from emerging from the seeds
and otherwise hinders bruchid movement and access to
oviposition sites on the surfaces of the seeds. Apart from the
constraints to bruchid movements and emergence from the
seeds, the particles of ash and sand may cause abrasion of
the cuticle and accelerated water loss (Ofuya, 1986; Wolfson
et al., 1991).
Bagging infested grain in plastic bags leads to hypoxia due to the
respiration of insects living in grain. Hypoxia hinders bruchid
development and stops population growth. It also results in
mortality of more than 93% of adults living between the grains from
the first month and kills 98% of adults and larvae living inside the
grains.
The lethal effect of controlled atmospheres that are CO2-rich and
O2-poor on insects of stored products is well documented (Bell,
1984; Banks and Annis, 1990; Donahaye and Navarro, 2000;
Hoback and Stanley, 2001). Exposure to 1% O2 and a temperature of
40 deg. C causes 100% mortality in Tribolium confusum J. Val
(Chiappini et al., 2009). In the case of cowpeas, hermetic bagging in
low-cost widely available plastic bags (Baributsa et al., 2010) is an
effective postharvest storage technology recommended in the
Sahel for over 20 years (Kitch and Ntoukam, 1991b; Lale, 1998;
Murdock et al., 1997, 2003).
However, in the case of sand, ash and the hermetic bagging
treatments, at the 5th month of storage, 44e47% of the grains
exhibit holes, while the phostoxin and solar disinfestation
treatments, recorded only 31e34% of cowpea grains with
holes. This represents a mean increase of 29e49% compared to
phostoxin or solar treatments. This can be explained by the fact
that the first three mentioned methods greatly slow the development
of C. maculatus larvae living within the seeds but do not
stop it suddenly and completely. As the experiment progressed,
some insects completed their development, albeit at a greatly
reduced rate, which led to additional bruchid emergence holes.
However, they did not mate and reproduce and produce a new
generation of insects, and so the damage to the grain was
minimized.
Solar treatment of cowpea and use of phostoxin gave comparable
results to ash treatments, sand and hermetic bagging as
regards the presence of living forms of C. maculatus per 500 and
100 g of cowpea grains and weight of 100 grains for the entire
experimental period. These treatments resulted in mortality of
more than 99% for adults of C. maculatus living among the grain and
98e9

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สต็อกข้าวลดลงเป็นผลเดือนการโยกย้ายออกจากเก็บ Callosobruchus maculatus และB. atrolineatus ผู้ใหญ่ได้รับการปฏิบัติการบินขนาดใหญ่ในช่วงระยะเวลาเมื่อการสุกถั่วนั่งในฟิลด์ นี้สันนิษฐานว่าผล bruchid ไข่ถูกวางบนฝักถั่วนั่ง(Monge และ Huignard, 1991)ผลตายของ B. senegalensis ออกในผู้ใหญ่ ตัวอ่อน และไข่ B. atrolineatus และ C. maculatus ได้รับเอกสารอย่างดี(Alzouma และ Boubacar, 1987 Douma และ Alzouma, 2001 Secket al. 1993) กิจกรรม insecticidal ผลลัพธ์ B. senegalensisจากการออกของเมทิล isothiocyanate (MITC) และเมธิลไซยาไนด์ (acetonitrile) หลังจากสลายเอนไซม์ของ glucopparinในใบและผลของพืช (Loignay et al. 1994) ในการศึกษาปัจจุบัน การรักษาเมล็ดถั่วนั่งอยุ่กับสดใบของ B. senegalensis ไม่ได้มีการป้องกัน ในการทดลองของเราใช้ที่ปริมาณ 500 กรัมของใบและลำต้นสำหรับ senegalensis bละ 500 กรัมของถั่วนั่ง สูงกว่าปริมาณแนะนำ 2e4%(Seck et al. 1993) นี้อาจบางทีจะอธิบายได้ โดยคุณภาพของใบของ B. senegalensis เราใช้ตาม Toufique (2001), อายุและการเก็บเกี่ยวมีผลต่อกิจกรรม insecticidal ของใบสำคัญ รุ่นเก่าใบที่เก็บเกี่ยวระหว่างเดือนพฤศจิกายนและพฤษภาคมเกิดสมบูรณ์ตายของ bruchids ขณะที่รวบรวมระหว่างกรกฎาคม และตุลาคมให้อัตราการตายต่ำมาก การทดลองของเราเริ่มต้นขึ้นมิถุนายน เป็นไปได้ว่า ใบและลำต้นที่ใช้ได้ในMITC เป็นไปได้ที่จะมีความหลากหลายทางภูมิศาสตร์ระดับ glucopparin วัสดุของเรารวบรวมจากแหล่งที่มาวัสดุที่อธิบายไว้ในเอกสารก่อนหน้านี้ สารเฉื่อย ทรายและแอ ช จำกัด bruchid อัตราการเติบโตทางร่างกายโดยบล็อกการเคลื่อนไหวของแมลงและการเข้าถึงเมล็ดทุกขั้นตอนการการพัฒนา หลังจาก 5 เดือนของการจัดเก็บ น้อยกว่า 40% ของการธัญพืชถั่วนั่งกุมารไข่ ในช่วงแรก 3 เดือน 10-20ข้อสังเกตในน้อยกว่าผู้ใหญ่ bruchids ต่อแดงถั่วดำ 500 กรัมรักษาเหล่านี้เมื่อเทียบกับตัวควบคุม หมายเลขของตัวอ่อนและ bruchids ผู้ใหญ่ภายในเมล็ดยังลดลงอย่างมากและเทียบได้กับที่รับกับ phostoxin การค่าของเถ้าถั่วนั่งเก็บเป็นเอกสารที่ดี (ธรรมา และNtoukam, 1991a Wolfson et al. 1991) Javaid และ Ramatlakapela(1996) พบว่า การใช้ e100 30%%เถ้าผสมกับข้าวให้ผลเป็นไธออเดียว แอชสร้างกายอุปสรรคที่ทำให้ผู้ใหญ่เกิดจากเมล็ดและมิฉะนั้น กทุกหนึ่งเคลื่อนไหว bruchid และเข้าถึงเว็บไซต์ oviposition บนพื้นผิวของเมล็ด นอกจากนี้ข้อจำกัดในการเคลื่อนไหว bruchid และเกิดจากการเมล็ด อนุภาคของเถ้าและทรายอาจทำให้เกิดรอยขีดข่วนของหนังและการสูญเสียน้ำที่เร็วขึ้น (Ofuya, 1986 Wolfsonet al. 1991)ข้าวถุงรบกวนในถุงพลาสติกไปสู่เนื้อเยื่อเนื่องจากการการหายใจของแมลงที่อาศัยอยู่ในเม็ด เนื้อเยื่อกทุกหนึ่ง bruchidพัฒนาและหยุดการเติบโตของประชากร ยังผลตายมากกว่า 93% ของผู้ใหญ่ที่อาศัยอยู่ระหว่างเมล็ดจากแรกเดือนและฆ่า 98% ของผู้ใหญ่และตัวอ่อนที่อาศัยอยู่ภายในการธัญพืชผลของการควบคุมบรรยากาศที่มี CO2 รวยตาย และO2-ยากในแมลงผลิตภัณฑ์เก็บไว้เป็นอย่างดีไว้ (Bell1984 ธนาคารและ Annis, 1990 Donahaye และ Navarro, 2000Hoback และสแตนเลย์ 2001) 1% O2 และอุณหภูมิ40 deg. C สาเหตุ 100% ตายใน Tribolium confusum J. Val(Chiappini et al. 2009) ในกรณีของ cowpeas ถุงในสุญญากาศถุงพลาสติกได้อย่างกว้างขวางต้นทุนต่ำ (Baributsa et al. 2010) เป็นการเทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยวเก็บผลที่แนะนำในการยึดถือมากกว่า 20 ปี (ธรรมาและ Ntoukam, 1991b Lale, 1998เมอร์กล่าว et al. 1997, 2003)อย่างไรก็ตาม ในกรณีของทราย เถ้า และถุงสุญญากาศรักษา ที่เก็บ 44e47% ของเมล็ดเดือน 5มีรู phostoxin และพลังงานแสงอาทิตย์ disinfestationรักษา บันทึกเพียง 31e34% ของเมล็ดธัญพืชถั่วนั่งด้วยรู นี้แสดงถึงการเพิ่มขึ้นเฉลี่ย 29e49% เมื่อเทียบกับphostoxin หรือรักษาแสงอาทิตย์ นี้สามารถอธิบายความจริงที่แรกสามกล่าวถึงวิธีที่ช้ามากการพัฒนาของ C. maculatus ตัวอ่อน อาศัยอยู่ภายในเมล็ดแต่ไม่หยุดมันได้อย่างสมบูรณ์ และทันที เป็นการทดสอบความก้าวหน้าแมลงบางอย่างเสร็จสมบูรณ์พัฒนาตน แม้ว่าที่เป็นอย่างมากอัตราการลดลง ซึ่งนำไป bruchid เพิ่มเติมเกิดหลุมอย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้ไม่คู่ และทำซ้ำ และสร้างใหม่รุ่นแมลง และความเสียหายข้าวดังนั้นย่อให้เล็กสุดถั่วนั่งรักษาแสงอาทิตย์และใช้ phostoxin ให้เทียบเท่าผลการรักษาไม้แอช ทราย และถุงเป็นสุญญากาศพิจารณาสถานะของรูปแบบชีวิตของ maculatus C. ต่อ 500 และ100 กรัมของเมล็ดถั่วนั่งและน้ำหนักของเมล็ด 100 สำหรับทั้งระยะเวลาการทดลอง การรักษาเหล่านี้ส่งผลให้อัตราการตายของกว่า 99% สำหรับผู้ใหญ่ของ C. maculatus อยู่ในธัญพืช และ98e9

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หุ้นของเมล็ดข้าวจะลดลงหลังจากหลายเดือนเป็นผลมาจาก
การโยกย้ายออกไปจากร้าน Callosobruchus maculatus และ
บี ผู้ใหญ่ atrolineatus ได้รับการปฏิบัติที่ทำให้เที่ยวบินขนาดใหญ่
ในช่วงเวลาเมื่อถั่วจะสุกอยู่ในทุ่งนา นี้
สันนิษฐานว่าเป็นผลในไข่ bruchid ถูกวางอยู่บนฝักถั่วพุ่ม
(Monge และ Huignard, 1991).
ผลตายของ B. senegalensis ใบผู้ใหญ่ตัวอ่อนและ
ไข่ของ B. atrolineatus และ C maculatus ได้รับเอกสารอย่างดี
(Alzouma และ Boubacar, 1987; Douma และ Alzouma 2001; Seck
., et al, 1993) กิจกรรมฆ่าแมลงของ B. senegalensis ผล
จากการเปิดตัวของเมธิล isothiocyanate (MITC) และเมธิล
ไซยาไนด์ (acetonitrile) หลังจากการย่อยสลายของเอนไซม์ glucopparin
ในใบและผลไม้ของพืช (Loignay et al., 1994) ใน
การศึกษาในปัจจุบันการรักษาของเมล็ดถั่วพุ่มรบกวนกับใบสด
ของ B. senegalensis ไม่ได้ให้ความคุ้มครอง ในการทดลองของเรา
บี senegalensis ถูกนำมาใช้ในปริมาณ 500 กรัมของใบและลำต้นสำหรับ
แต่ละ 500 กรัมของถั่วพุ่มดีกว่าปริมาณที่แนะนำของ 2e4%
(Seck et al., 1993) นี้อาจจะอธิบายได้ด้วยคุณภาพของ
ใบของบี senegalensis เราใช้.
ตามที่ Toufique (2001), อายุและเวลาในการเก็บเกี่ยว
มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญเกี่ยวกับกิจกรรมของพวกเขาฆ่าแมลงของใบ เก่ากว่า
ใบเก็บเกี่ยวระหว่างเดือนพฤศจิกายนและเดือนพฤษภาคมที่เกิดสมบูรณ์
ตาย bruchids ในขณะที่ผู้ที่เก็บรวบรวมระหว่างเดือนกรกฎาคมและ
ตุลาคมทำให้อัตราการตายต่ำกว่ามาก การทดลองของเราเริ่มต้นขึ้นใน
เดือนมิถุนายน เป็นไปได้ว่าใบและลำต้นที่ใช้อยู่ในระดับต่ำใน
MITC เป็นไปได้ก็คือว่ามีการเปลี่ยนแปลงทางภูมิศาสตร์ใน
ระดับ glucopparin; วัสดุของเราถูกเก็บรวบรวมไกลจากแหล่งที่มา
ของวัสดุที่อธิบายไว้ในเอกสารก่อนหน้านี้ สารเฉื่อยทราย
และเถ้า จำกัด bruchid การเติบโตของประชากรร่างกายโดย
การปิดกั้นการเคลื่อนไหวของแมลงและการเข้าถึงเมล็ดในทุกขั้นตอนของ
การพัฒนา หลังจาก 5 เดือนของการจัดเก็บน้อยกว่า 40% ของ
เมล็ดถั่วพุ่มแสดงไข่ ในช่วง 3 เดือนแรกของปี 10 ถึง 20
น้อย bruchids ผู้ใหญ่ต่อ 500 กรัมของถั่วพุ่มถูกตั้งข้อสังเกตใน
การรักษาเหล่านี้เทียบกับการควบคุม ตัวเลขของตัวอ่อน
และตัวเต็มวัย bruchids ภายในเมล็ดก็ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
และมีความเทียบเท่ากับที่ได้รับกับ phostoxin
ค่าของเถ้าสำหรับการจัดเก็บถั่วพุ่มเป็นเอกสารที่ดี (ครัวและ
Ntoukam, 1991a. วูลฟ์, et al, 1991) Javaid และ Ramatlakapela
(1996) แสดงให้เห็นว่าการใช้ 30% E100% เถ้าผสมกับเมล็ด
ให้ผลเช่นเดียวกับ Malathion เถ้าสร้างทางกายภาพ
อุปสรรคที่ป้องกันไม่ให้ผู้ใหญ่จากโผล่ออกมาจากเมล็ด
และอื่น ๆ ที่เป็นอุปสรรคต่อการเคลื่อนไหว bruchid และการเข้าถึง
เว็บไซต์ที่วางไข่บนพื้นผิวของเมล็ด นอกเหนือจาก
ข้อ จำกัด ในการ bruchid การเคลื่อนไหวและการเกิดขึ้นจาก
เมล็ดอนุภาคของเถ้าและทรายอาจทำให้เกิดรอยขีดข่วนของ
หนังกำพร้าและการสูญเสียน้ำเร่ง (Ofuya 1986; วูลฟ์
., et al, 1991).
บรรจุถุงรบกวนข้าวในถุงพลาสติกนำไปสู่ ขาดออกซิเจนเนื่องจากการ
หายใจของแมลงที่อาศัยอยู่ในเมล็ดข้าว เป็นอุปสรรคต่อการขาดออกซิเจน bruchid
พัฒนาและหยุดการเจริญเติบโตของประชากร นอกจากนี้ยังส่งผลให้เกิด
การเสียชีวิตมากกว่า 93% ของผู้ใหญ่ที่อาศัยอยู่ระหว่างเม็ดจาก
เดือนแรกและฆ่า 98% ของผู้ใหญ่และตัวอ่อนที่อาศัยอยู่ภายใน
ธัญพืช.
ผลตายบรรยากาศควบคุมที่มี CO2 ที่อุดมด้วยและ
O2 ยากจนแมลง ผลิตภัณฑ์จัดเก็บไว้เป็นเอกสารที่ดี (เบลล์
1984 ธนาคารและ Annis, 1990; Donahaye และวาร์ 2000;
Hoback และสแตนลี่ย์, 2001) การสัมผัสกับ 1% O2 และอุณหภูมิของ
40 องศา C เป็นสาเหตุของการเสียชีวิต 100% ใน Tribolium confusum เจวาล
(Chiappini et al., 2009) ในกรณีของ cowpeas, บรรจุถุงสุญญากาศใน
(. Baributsa et al, 2010) ต้นทุนต่ำถุงพลาสติกสามารถใช้ได้อย่างกว้างขวางเป็น
เทคโนโลยีการเก็บรักษาหลังการเก็บเกี่ยวที่มีประสิทธิภาพแนะนำใน
ยึดถือมานานกว่า 20 ปี (ครัวและ Ntoukam, 1991b; Lale 1998;
Murdock et al., 1997, 2003).
อย่างไรก็ตามในกรณีของทรายขี้เถ้าและบรรจุถุงสุญญากาศ
การรักษาในเดือนที่ 5 ของการจัดเก็บ 44e47% ของเมล็ด
หลุมจัดแสดงในขณะที่ phostoxin และ disinfestation แสงอาทิตย์
รักษาบันทึก 31e34 % ของเมล็ดถั่วพุ่มที่มี
หลุม และเป็นการเพิ่มขึ้นเฉลี่ยของ 29e49% เมื่อเทียบกับ
phostoxin หรือการรักษาพลังงานแสงอาทิตย์ นี้สามารถอธิบายได้ด้วยความจริงที่
ว่าครั้งแรกที่สามวิธีที่กล่าวถึงอย่างมากชะลอการพัฒนา
ของซี maculatus นั่งเล่นตัวอ่อนภายในเมล็ด แต่ไม่
หยุดมันได้ทันทีและสมบูรณ์ เมื่อการทดสอบก้าวหน้า
แมลงบางชนิดเสร็จสิ้นการพัฒนาของพวกเขาแม้ว่าในมาก
อัตราที่ลดลงซึ่งนำไปสู่หลุม bruchid เกิดขึ้นเพิ่มเติม.
แต่พวกเขาไม่ได้แต่งงานและทำซ้ำและการผลิตใหม่
รุ่นของแมลงและเพื่อให้เกิดความเสียหายต่อข้าวเป็น
ลดลง.
รักษาพลังงานแสงอาทิตย์ของถั่วพุ่มและการใช้ phostoxin ให้เทียบเคียง
ผลการรักษาเถ้าทรายและถุงสุญญากาศเป็น
regards การปรากฏตัวของรูปแบบการใช้ชีวิตของซี maculatus ต่อ 500 และ
100 กรัมของเมล็ดถั่วพุ่มและน้ำหนัก 100 เมล็ดสำหรับทั้ง
ระยะเวลาการทดลอง . การรักษาเหล่านี้ส่งผลให้เกิดการตาย
มากกว่า 99% สำหรับผู้ใหญ่ซี maculatus ที่อาศัยอยู่ในหมู่เมล็ดพืชและ
98e9