Derek Bentley was hanged on the 28th of January 1953, at the age of 19 การแปล - Derek Bentley was hanged on the 28th of January 1953, at the age of 19 ไทย วิธีการพูด

Derek Bentley was hanged on the 28t

Derek Bentley was hanged on the 28th of January 1953, at the age of 19 and the above words appear on his grave stone.

On the 30th of July 1998, the Appeal Court finally ruled (after 45 years of campaigning by his father, sister Iris and since Iris' death the previous year, by her daughter, Maria Bentley Dingwall), that his conviction was unsafe.

Derek Bentley was illiterate and is alleged to have had a mental age of 11. He also suffered from epilepsy as a result of a head injury received during the war.
On Sunday the 2nd of November 1952, Derek Bentley went out with his friend, 16 year old Christopher Craig, to see if they could carry out a burglary. Bentley was armed with a knife and a knuckle-duster which Craig had recently given him. Craig had a similar knife but was also armed with a .455 Eley revolver. Craig normally carried a gun and it is reasonable to suppose that Bentley would have known this. They were thwarted in their attempts on their first two targets and finally chose to break into a warehouse belonging to a company called Parker & Barlow in Croydon, Surrey. As they climbed onto the roof of the warehouse, they were noticed by a little girl who lived opposite and whose mother phoned the police. The nearest patrol car arrived very quickly and contained a detective constable (DC Fairfax) and a uniformed constable.

Craig and Bentley were on the roof as the police arrived and attempted to run but DC Fairfax quickly detained Bentley (note I do not say arrested). Craig decided to shoot his way out and fired at DC Fairfax wounding him in the shoulder. At some time during the shooting, Bentley is alleged to have said the now famous words "Let him have it, Chris".
Bentley offered no resistance to Fairfax and stood by the injured policeman without any restraint for the next 30 minutes or so. (Hardly the action of a desperate young thug who could very probably have easily overpowered the wounded and unarmed Fairfax)
Other officers arrived on the scene within minutes, some of them armed. Craig continued shooting at anyone that moved and as the first of the reinforcements, PC Sidney Miles came up the stairs and through the door onto the roof, he was shot through the head and died almost instantly.
Craig eventually ran out of bullets and threw himself off the roof in a vain attempt to avoid capture. He landed on a greenhouse roof 30 feet below and broke his back.
Both Craig and Bentley were charged with the murder of PC Miles. But should Bentley have been charged with murder at all? There were reasons for such a charge, but they took no account of his retarded mental state or the undisputed fact that he neither had possessed nor fired a gun.
Perhaps in the climate of 1952 London where gangs of armed young thugs were striking terror in the populace, it is not surprising that they both were. Four policeman had been murdered in 1951.

Trial.
They came to trial at the Old Bailey on Thursday the 9th of December 1952 before the Lord Chief Justice, Lord Goddard, and both pleaded not guilty. The case against Craig was not actually as conclusive as one would imagine. There was some debate as to whether the bullet that had killed PC Miles had been fired from a .455 revolver and the bullet exhibited in court had no traces of blood on it. However, this was passed over and Craig was convicted. One could argue that Craig was still responsible for PC Miles' death as wherever the bullet came from, it would never have been fired if Craig had not been armed and started shooting at the police.

The case against Derek Bentley rested on three main points.

The famous words "Let him have it, Chris". It is by no means clear that these words were ever uttered by Bentley or whether they were invented later to strengthen the case against him by showing "common purpose". If, however, the words "Let him have it, Chris" could be shown to be an incitement to shoot, there would be an indication of common purpose. This was the prosecution's interpretation of the them.
The law states that if two (or more) people commit a crime they can be held equally responsible where there was common purpose, i.e. they both intended or could have reasonably foreseen the outcome. This is fair where, for instance, a man and a woman have an affair and wish to get rid of her husband. She lures the husband to a suitable place where the lover kills him. Although it may be possible to prove that she did not strike the fatal blow, she is equally guilty because she wanted and intended the outcome.
Again two robbers, both armed and shooting, may be involved in a gun fight with the police which leads to the death of an officer but the criminals escape. Later they are caught and each blames the other for the shooting but it not possible to prove who fired the fatal shot.
However, the known and undisputed circumstances of this case do not align with either of these examples.
Whether or not Bentley was actually under arrest at the time of the shooting, it is not disputed that Fairfax had detained him and that he had made no attempt to escape. However, Fairfax had not formally arrested him (i.e. read him his rights and charged him with something). It is not surprising that wounded and in the excitement of the situation, Fairfax did not formally charge Bentley, it was probably the last thing on his mind at that time. However had he done so, it could have easily have saved Bentley as being under arrest is a strong defence. In the witness box, Bentley was unclear as to whether he was under arrest and generally made a poor and confused witness.
The fact was that Bentley had voluntarily gone with Craig to break into the warehouse and was armed with a knife and a particularly vicious knuckle duster of which much was made by Lord Goddard.
It has often been said that Lord Goddard was biased against them and his summing up was certainly not sympathetic to their case.
It took the jury just 75 minutes to return guilty verdicts against both youths.
Lord Goddard proceeded to sentence Craig to be detained at Her Majesty's Pleasure and then passed the mandatory death sentence on Bentley. (Craig actually served just over 10 years).
The jury had made a recommendation to mercy in respect of Bentley but Lord Goddard did not make the same recommendation to the Home Office in his report after the trial. It has been said that Goddard never expected Bentley to hang and therefore probably thought it unnecessary.

Derek Bentley's appeal was heard and dismissed on the 13th of January 1953. If Lord Goddard had been biased against the two accused, the Court of Appeal found no reason to question his handling of the case.

His fate now rested entirely with the Home Secretary, Sir David Maxwell Fife. The Home Secretary had the right to recommend to the Queen that she exercise the Royal Prerogative of Mercy (in plain English, to reprieve the condemned prisoner) without giving his reasons for this decision. This right had devolved upon the Home secretary when Queen Victoria came to the throne in 1837, as it was not considered right to expect a 19 year old girl as Victoria was, to make such decisions.
In practice, around 50% of all death sentences were commuted to life in prison by this time (there were 13 hangings in 1953 which was an unusually high annual total).

It was standard practice at this time, that when a person was sentenced to death, they were examined by a panel of Home Office psychiatrists to make sure they were mentally competent. I would expect that this was done in Bentley's case but they did not find reason to recommend commutation which invariably happened where the condemned was not found to be competent.

There was a considerable campaign against the execution led by Derek Bentley's father and also in Parliament (who, in law, were unable to debate the individual case until after the execution had been carried out!) 200 MP's signed a petition calling for a reprieve.
An enormous crowd gathered outside Wandsworth prison on the morning of the hanging and there was general disquiet about the case.
So why wasn't Derek Bentley reprieved? In my view, the Home Secretary had decided that "someone must pay". As Craig could not be hanged, Bentley had to be. I have also always had a sneaking feeling that Bentley was considered expendable in the move by Home Office officials to get the death penalty abolished. Obviously I cannot prove this, but his hanging caused public outcry at the time and must have helped to influence the general public against the death penalty.

Because the victim was a police officer, the murder was also considered to be more shocking. The Home Office seemed to have an unwritten rule that poisoners and murderers of serving police officers should not be reprieved, especially where a gun was the murder weapon.

In my view, there were four good grounds for Bentley being charged only with armed robbery (of which he was clearly guilty) or with being an accessory to murder.
These being that he did not either possess or fire a gun and thus could not have killed PC Miles. Secondly, I do not believe that he had at any time formed the intention to kill anyone. This intention (the "mens rea" which translates to guilty mind) is essential for a charge of murder to be sustained.
Thirdly he was for all practical purposes under arrest at the time constable Miles died.
Finally his retarded mental state and his low IQ meant that he should have been held less responsible. It is reasonable, based upon available evidence, to view Bentley as a retarded young man who was easily led by the much more intelligent and dominant Craig.

But assuming you accept that he was technically guilty of murder, should he have been hanged?
At every turn he was denied any benefit of the doubt. (Which I always thought was a basic tenet of English Law.)
These key words "Let him have it, Chris" are clearly susceptible to two meanings. I think most reasonable people would take them to mean give him the gun in
0/5000
จาก: -
เป็น: -
ผลลัพธ์ (ไทย) 1: [สำเนา]
คัดลอก!
เบ้นท์เลย์ดีถูกค้างคาวที่ 28 ของเดือนมกราคมปีค.ศ. 1953 อายุ 19 และคำดังกล่าวปรากฏบนหินของเขาจนบน 30 1998 กรกฎาคม ศาลอุทธรณ์ก็พิพากษา (หลัง 45 ปี campaigning บิดา น้องไอริส และเนื่อง จากการตายของไอริสปีก่อน โดยลูกสาวของเธอ มาเรียเบ้นท์เลย์ Dingwall), ว่า ความเชื่อมั่นของเขาไม่ปลอดภัยเบ้นท์เลย์ดีถูก illiterate และถูกกล่าวหาให้มีอายุทน 11 เขายังทุกข์ทรมานจากโรคลมชักจากการบาดเจ็บใหญ่ที่ได้รับในระหว่างสงครามในวันอาทิตย์ที่ 2 ของเดือน 1952 พฤศจิกายน เบ้นท์เลย์ดีออกไปกับเพื่อนของเขา เคร็กคริสโตเฟอร์อายุ 16 ปี เพื่อดูถ้าพวกเขาสามารถดำเนินการโจรขโมย เบ้นท์เลย์ถูกอาวุธมีดและ knuckle-duster ที่เคร็กเพิ่งมีให้เขา เคร็กมีมีดเหมือนกัน แต่ยังมีกองกำลังติดอาวุธกับ revolver เป็น Eley .455 เครกปกติทำปืน และก็สมเหตุสมผลคิดว่า เบ้นท์เลย์เก่านี้ พวกเขาถูก thwarted ในความพยายามของพวกเขาบนเป้าหมายที่สองของพวกเขา และสุดท้าย เลือกในคลังสินค้าของบริษัทที่เรียกว่า Barlow และพาร์คเกอร์ในครอยดอน เซอร์เรย์ ตามที่พวกเขาปีนขึ้นบนหลังคาของคลังสินค้า พวกเขาถูกพบ โดยสาวน้อยที่อยู่ตรงข้ามและแม่ที่ phoned ตำรวจ รถลาดตระเวนมาถึงอย่างรวดเร็ว และประกอบด้วยคอนสตาเบิลนักสืบ (แฟร์แฟ็กซ์ DC) และคอนสตาเบิลคนเคร็กและเบ้นท์เลย์ได้บนดาดฟ้าเป็นตำรวจมาถึง และพยายามเรียกใช้ แต่แฟร์แฟ็กซ์ DC กักตัวเบ้นท์เลย์ (หมายเหตุผมไม่พูดจับ) ได้อย่างรวดเร็ว เครกตัดสินใจที่จะยิงเขาออกมา และยิงในแฟร์แฟกซ์ DC wounding เขาไหล่ บางครั้งในระหว่างการถ่ายภาพ เบ้นท์เลย์ก็ถูกกล่าวหาให้ได้ว่า คำที่มีชื่อเสียงตอนนี้ "ให้เขามีมัน Chris"เบ้นท์เลย์เสนอความต้านทานไม่ให้แฟร์แฟ็กซ์ และยืน โดยตำรวจที่บาดเจ็บไม่อั้นใด ๆ สำหรับถัดไป 30 นาทีหรือมากกว่านั้น (แทบไม่การกระทำของความหมดหวังหนุ่มผู้ก่อการร้ายที่สามารถมากคงมีได้กำแฟร์แฟ็กซ์ได้รับบาดเจ็บ และอาวุธ) เจ้าหน้าที่อื่น ๆ มาในฉากที่พัก บางส่วนของพวกเขาที่ติดอาวุธ เครกต่อยิงทุกคนที่ย้าย และ เป็นครั้งแรกของการเพิ่มกำลัง PC ห้องกว้างไมล์มา ขึ้นบันได และประตูบนหลังคา เขาถูกยิงผ่านหัว และเสียชีวิตเกือบจะทันที เครกหมดกระสุน และโยนตัวเองออกจากหลังคา vain พยายามหลีกเลี่ยงการจับในที่สุด เขาที่ดินบนหลังคาเรือนกระจก 30 ฟุตด้านล่าง และเขายากจนเคร็กและเบ้นท์เลย์ถูกโดนฆาตกรรมไมล์ PC แต่ควรเบ้นท์เลย์มีการโดนฆ่าเลย มีสาเหตุดังกล่าวเป็นค่าธรรมเนียม แต่พวกเขาเอาบัญชีไม่มีสถานะทางจิตของเขา retarded หรือข้อเท็จจริงว่าที่เขาไม่ได้ต้อง หรือยิงปืนบางทีในสภาพภูมิอากาศของลอนดอน 1952 ที่แก๊งของนักเลงหนุ่มอาวุธโดดเด่นความหวาดกลัวในประชาชน ไม่น่าแปลกใจว่า พวกเขาทั้งสองก็ ตำรวจสี่ได้ถูกฆาตกรรมในปีค.ศ.ทดลองใช้พวกเขามาทดลองที่ Bailey เก่าในวันพฤหัสบดีที่ 9 ของเดือน 1952 ธันวาคมก่อนพระเจ้าประธานศาล พระก็อดเดิร์ด และทั้ง pleaded ไม่ผิด คดีเคร็กไม่จริงเป็นข้อสรุปเป็นหนึ่งจะคิด มีการอภิปรายบางเป็นว่ากระสุนที่ฆ่า PC ไมล์ได้ถูกยิงจาก.455 revolver และสัญลักษณ์แสดงหัวข้อจัดแสดงในศาลก็ไม่มีร่องรอยของเลือดใน อย่างไรก็ตาม นี้ถูกส่งผ่าน และเคร็กถูกตัดสินลงโทษ หนึ่งอาจโต้เถียงว่า เครกยังคงชอบของพีซีไมล์ตายเป็นทุกสัญลักษณ์มาจาก มันจะไม่ได้ถูกยิงถ้าเคร็กไม่ได้รับอาวุธ และเริ่มต้นถ่ายภาพที่ตำรวจได้คดีเบ้นท์เลย์ดีคัดสรรใน 3 ประเด็นหลักมีชื่อเสียงคำ "ให้เขามีมัน Chris" จึงไม่ชัดเจนว่า คำเหล่านี้ได้เคยพูดเบ้นท์เลย์หรือว่าพวกเขาถูกคิดค้นภายหลังการเพิ่มคดี โดยแสดง "วัตถุประสงค์ทั่วไป" ถ้า อย่างไรก็ตาม คำว่า "ให้เขามีมัน Chris" สามารถแสดงเป็น การส่งเสริมในการถ่ายภาพ จะมีการบ่งชี้วัตถุประสงค์ทั่วไป นี้ถูกดำเนินคดีการตีความของพวกเขากฎหมายระบุว่า หากคนที่สอง (หรือมากกว่า) กระทำอาชญากรรมที่พวกเขาสามารถรับผิดชอบเท่า ๆ กันซึ่งมีวัตถุประสงค์ทั่วไป เช่นทั้งตั้งใจ หรือไม่มีสม foreseen ผล นี้เป็นธรรมที่ เช่น ชายและหญิงมีชู้ และต้องการกำจัดของสามี เธอ lures สามีไปสถานที่ที่เหมาะที่คนรักการฆ่าเขา ถึงแม้ว่ามันอาจเป็นไปได้เพื่อพิสูจน์ว่า เธอไม่ได้หยุดระเบิดร้ายแรง เธอได้มีความผิดเท่า ๆ กันเนื่องจากเธอต้องการ และวัตถุประสงค์ผลอีกสองโจร อาวุธ และ ยิง อาจมีส่วนร่วมในการต่อสู้ปืนกับตำรวจซึ่งนำไปสู่การตายของเจ้าหน้าที่ แต่อาชญากรหลบหนี ภายหลังพวกเขาถูกจับ และแต่ละ blames อื่น ๆ สำหรับถ่ายภาพแต่ไม่สามารถพิสูจน์ที่ยิงยิงเสียชีวิตอย่างไรก็ตาม รู้จัก และว่าสถานการณ์ของกรณีนี้ไม่สอดคล้องกับตัวอย่างเหล่านี้อย่างใดอย่างหนึ่งไม่เบ้นท์เลย์ถูกจริงขังในขณะถ่ายภาพ มันจะไม่มีข้อโต้แย้งว่า แฟร์แฟ็กซ์ได้กักตัวเขา และว่า เขาได้ทำให้ไม่พยายามที่หลบหนี อย่างไรก็ตาม แฟร์แฟ็กซ์ก็ไม่อย่างเป็นกิจจะลักษณะจับเขา (เช่นอ่านสิทธิเขา และโดนเขาบางสิ่งบางอย่าง) มันจะไม่น่าแปลกใจที่ได้รับบาดเจ็บ และตื่นเต้นของสถานการณ์ ในแฟร์แฟกซ์ไม่ได้อย่างเป็นกิจจะลักษณะค่าเบ้นท์เลย์ ก็คงสิ่งสุดท้ายในใจของเขาในขณะนั้น แต่ เขาทำดังนั้น มันไม่ได้มีบันทึกเบ้นท์เลย์เป็นการขัง ป้องกันที่แข็งแกร่ง ในช่องพยาน เบ้นท์เลย์ได้ชัดเจนว่าเขาถูกขัง และโดยทั่วไปทำให้พยานสับสน และยากจนความจริงเป็นที่เบ้นท์เลย์แล้วต่างกับเคร็กในคลังสินค้า และถูกอาวุธมีดและเป็น duster ทายาโดยเฉพาะขาที่มากสร้าง โดยพระเจ้าก็อดเดิร์ดมันมักจะถูกกล่าวว่า พระเจ้าก็อดเดิร์ดได้ลำเอียงกับพวกเขา และเขารวมค่าไม่แน่นอนเห็นอกเห็นใจกรณีของตน ใช้คณะลูกขุนเพียง 75 นาทีกลับ verdicts ผิดกับเยาวชนทั้งนั้นพระเจ้าก็อดเดิร์ดครอบครัวกับประโยคเคร็กติดในความสุขของพระบรมแล้ว ผ่านประโยคตายบังคับเบ้นท์เลย์ (เคร็กจริงให้บริการมากกว่า 10 ปี)คณะลูกขุนมีคำแนะนำเพื่อความเมตตาผิดเบ้นท์เลย์ แต่ก็อดเดิร์ดพระไม่ได้ทำคำแนะนำเดียวกันสำนักงานบ้านในรายงานของเขาหลังจากที่ทดลอง มันมีการกล่าวว่า อวกาศก็อดเดิร์ดไม่คาดเบ้นท์เลย์วาง และดังนั้น อาจจะคิดว่า มันไม่จำเป็นอุทธรณ์ของเบ้นท์เลย์ดียิน และไล่ใน ๑๓ ของเดือน 1953 มกราคม ถ้ามีการลำเอียงก็อดเดิร์ดพระกับผู้ถูกกล่าวหาสอง ศาลอุทธรณ์พบเหตุผลที่ต้องคำถามของเขาจัดการกรณีตอนนี้ชะตากรรมของเขาคัดสรรทั้งหมดกับบ้านเลขานุการ Sir David แมกซ์เวลล์ลอนดอน หน้าแรกเลขานุการมีสิทธิที่จะขอแนะนำให้ราชินีว่า เธอออกกำลังกายพระราชอำนาจเมตตา (ในกาย กับนักโทษคนเกือบ reprieve) โดยให้เหตุผลของเขาสำหรับการตัดสินใจนี้ สิทธินี้มี devolved เมื่อเลขานุการบ้านเมื่อสมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรียมาบัลลังก์ 2380 ซึ่งเมื่อเร็ว ๆ เป็นได้ถือว่าขวาคาดสาวอายุ 19 ปีเป็นวิคตอเรีย เช่นตัดสินใจในทางปฏิบัติ ประมาณ 50% ของทั้งหมดตายประโยคถูก commuted ชีวิตในเรือนจำตามเวลานี้ (มีแผงที่ 13 ในปีค.ศ. 1953 ซึ่งรวมรายปีสูงผิดปกติ)ก็ปฏิบัติมาตรฐานในขณะนี้ ว่า เมื่อบุคคลถูกพิพากษาตาย พวกเขาถูกตรวจสอบ โดยแผงของจิตแพทย์ในบ้านให้แน่ใจว่าพวกเขามีอำนาจจิตใจ ผมคาดว่าที่นี้ทำในกรณีของเบ้นท์เลย์ แต่พวกเขาไม่พบเหตุผลที่จะขอแนะนำให้เดินที่เกิดเกิดขึ้นที่คนเกือบไม่พบคุณวุฒิมีแคมเปญมากกับการดำเนินการที่นำ โดยพ่อดีเบ้นท์เลย์ และ ในรัฐสภา (คน กฎหมาย ไม่สามารถอภิปรายกรณีแต่ละจนกว่าหลังจากมีการดำเนินการดำเนินการ) 200 MP ของเซ็นชื่อเรียกเป็น reprieveฝูงชนขนาดใหญ่รวบรวมอยู่นอกคุกแวนด์สเวิร์ธในเช้าของแขวน และ disquiet ทั่วไปเกี่ยวกับกรณีมีดังนั้น ทำไมไม่ดีเบ้นท์เลย์ reprieved ในมุมมองของฉัน หน้าแรกเลขานุการได้ตัดสินใจว่า "คนต้องจ่าย" ขณะที่เคร็กไม่ถูกแขวนคอ เบ้นท์เลย์ได้ให้ ฉันยังจะมีความรู้สึกด้อมที่เบ้นท์เลย์ถูกพิจารณา expendable ไป โดยเจ้าหน้าที่บ้านจะยกเลิกโทษประหารชีวิต แน่นอนฉันไม่พิสูจน์นี้ ได้แขวนพระเกิด outcry สาธารณะเวลา และต้องมีช่วยชักชวนประชาชนทั่วไปต่อต้านโทษประหารชีวิตเนื่องจากเหยื่อ ตำรวจ ฆ่าได้ยังถือว่าต้องขยันมากขึ้น บ้านดูเหมือนจะ มีกฎการ unwritten poisoners ที่ และ murderers ของการให้บริการเจ้าหน้าที่ตำรวจควรไม่ถูก reprieved โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ปืนเป็นอาวุธสังหารดี มีเหตุผลดีสี่เบ้นท์เลย์การเรียกเก็บเท่า กับปล้นอาวุธ (ซึ่งเขามีความผิดอย่างชัดเจน) หรือจะเป็นอุปกรณ์เสริมเพื่อฆ่าเหล่านี้ว่า เขาไม่ได้หรือไม่ หรือมีปืน และดังนั้น อาจไม่ได้ฆ่าไมล์ PC ประการที่สอง ไม่เชื่อว่า เขามีตลอดเวลาเกิดความตั้งใจที่จะฆ่าใคร ความตั้งใจนี้ ("บุรุษสวทช." ซึ่งแปลใจความ) เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับค่าธรรมเนียมของการฆาตกรรมจะยั่งยืนประการ เขาได้เพื่อวัตถุประสงค์ในทางปฏิบัติทั้งหมดขังในเวลาเสียชีวิตของคอนสตาเบิลไมล์สุดท้าย เขาสภาพจิต retarded และ IQ ต่ำของเขาหมายความ ว่า เขาควรได้รับผิดชอบน้อย ได้เหมาะสม ตามหาหลักฐาน ดูเบ้นท์เลย์เป็น retarded หนุ่มผู้เดินนำ โดยเคร็กมากฉลาด และหลักแต่สมมติว่า คุณยอมรับว่า เป็นความผิดเทคนิคของการฆาตกรรม ควรเขาได้ถูกแขวนคอเขาถูกปฏิเสธใด ๆ สงสัยประโยชน์ของที่เปิดทุก (ซึ่งมักจะคิดว่า เป็นหลักพื้นฐานของกฎหมายอังกฤษ)คำสำคัญเหล่านี้ "ให้เขามีมัน Chris" มีความไวต่ออย่างชัดเจนความหมายที่สอง ผมคิดว่า ส่วนใหญ่คนที่เหมาะสมจะใช้ให้หมายถึง ให้เขาปืนใน
การแปล กรุณารอสักครู่..
ผลลัพธ์ (ไทย) 2:[สำเนา]
คัดลอก!
ดีเร็กเบนท์ลีย์ถูกแขวนคอเมื่อวันที่ 28 มกราคม 1953 ที่อายุ 19 และคำพูดข้างต้นปรากฏอยู่บนหินหลุมฝังศพของเขา. the เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม 1998 ที่อุทธรณ์ศาลปกครองที่สุด (หลังจาก 45 ปีของการรณรงค์โดยพ่อของเขาน้องสาวของไอริส และเนื่องจากไอริส 'เสียชีวิตเมื่อปีที่แล้วโดยลูกสาวของเธอมาเรียเบนท์ลีย์ดิง) ที่ความเชื่อมั่นของเขาเป็นที่ไม่ปลอดภัย. ดีเร็กเบนท์ลีย์ก็ไม่รู้หนังสือและถูกกล่าวหาว่ามีจิตอายุ 11 เขายังได้รับความเดือดร้อนจากโรคลมชักเป็นผลจากการที่ การบาดเจ็บที่ศีรษะได้รับในระหว่างสงคราม. เมื่อวันอาทิตย์ที่ 2 พฤศจิกายน 1952 ที่ดีเร็กเบนท์ลีย์ออกไปกับเพื่อนของเขาอายุ 16 ปีคริสเครกเพื่อดูว่าพวกเขาจะดำเนินการลักทรัพย์ เบนท์ลีย์มีอาวุธมีดและสนับมือแปรงที่เครกได้รับเมื่อเร็ว ๆ นี้เขา เครกมีดคล้ายกัน แต่มีอาวุธด้วยปืน Eley 0.455 เครกปกติดำเนินปืนและมันก็มีเหตุผลที่จะคิดว่าเบนท์ลีย์จะได้รู้จักกันนี้ พวกเขาถูกขัดขวางในความพยายามของพวกเขาในเป้าหมายแรกของพวกเขาทั้งสองและในที่สุดก็เลือกที่จะบุกเข้าไปในโกดังที่เป็นของ บริษัท ที่เรียกว่าปาร์กเกอร์และบาร์โลว์ใน Croydon เซอร์เรย์ ขณะที่พวกเขาปีนขึ้นไปบนหลังคาของโกดังที่พวกเขาสังเกตเห็นโดยสาวน้อยที่อาศัยอยู่ตรงข้ามและมีแม่โทรหาตำรวจ รถลาดตระเวนที่ใกล้ที่สุดมาถึงอย่างรวดเร็วและมีตำรวจนักสืบ (DC แฟร์) และตำรวจในเครื่องแบบ. เครกและเบนท์ลีย์อยู่บนหลังคาเป็นตำรวจมาถึงและพยายามที่จะเรียกใช้ แต่ซีเวลล์ที่ถูกคุมขังได้อย่างรวดเร็วเบนท์ลีย์ (หมายเหตุผมไม่ได้บอกว่าถูกจับ) . เครกตัดสินใจที่จะถ่ายภาพทางของเขาออกและยิงซีเวลล์ทำให้เขาบาดเจ็บที่ไหล่ ในช่วงเวลาระหว่างการถ่ายทำบางเบนท์ลีย์ถูกกล่าวหาว่าได้กล่าวคำที่มีชื่อเสียงในขณะนี้ "ให้เขามีมันคริส". เบนท์ลีย์ที่นำเสนอความต้านทานไม่แฟร์และยืนอยู่โดยตำรวจที่ได้รับบาดเจ็บโดยไม่ยับยั้งชั่งใจใด ๆ ต่อไปอีก 30 นาทีหรือมากกว่านั้น (แทบจะไม่การกระทำของอันธพาลหนุ่มหมดหวังที่จะได้มากอาจสู้ได้อย่างง่ายดายแฟร์ได้รับบาดเจ็บและอาวุธ) เจ้าหน้าที่อื่น ๆ ถึงที่เกิดเหตุภายในไม่กี่นาทีบางคนติดอาวุธ เครกยังคงถ่ายภาพที่ทุกคนที่ย้ายและเป็นครั้งแรกของการเพิ่มกำลังพีซีซิดนีย์ไมล์มาขึ้นบันไดและผ่านประตูไปบนหลังคาที่เขาถูกยิงผ่านศีรษะและเสียชีวิตเกือบจะทันที. เครกในที่สุดก็วิ่งออกมาจากกระสุนและโยนตัวเอง ปิดหลังคาในความพยายามที่ไร้ผลที่จะหลีกเลี่ยงการจับกุม เขาเป็นเจ้าของที่ดินบนหลังคาเรือนกระจก 30 ฟุตด้านล่างและด้านหลังของเขายากจน. ทั้งเครกและเบนท์ลีย์ถูกตั้งข้อหาฆาตกรรมของเครื่องคอมพิวเตอร์ไมล์ แต่ควรเบนท์ลีย์ได้รับการตั้งข้อหาฆาตกรรมกับที่ทั้งหมดหรือไม่ มีเหตุผลสำหรับเช่นค่าใช้จ่ายได้ แต่พวกเขาก็ไม่มีบัญชีของสภาพจิตใจของเขาปัญญาอ่อนหรือความเป็นจริงไม่มีปัญหาที่ว่าเขาไม่ได้มีหรือยิงปืน. บางทีในสภาพภูมิอากาศของ 1952 ลอนดอนซึ่งแก๊งอันธพาลหนุ่มติดอาวุธถูกโดดเด่นความหวาดกลัวใน ประชาชนก็ไม่น่าแปลกใจที่พวกเขาทั้งสอง สี่ตำรวจได้ถูกฆ่าตายในปี 1951 ทดลอง. พวกเขามาสู่การพิจารณาคดีที่ศาลเก่าในวันพฤหัสบดีที่ 9 ธันวาคม 1952 ของก่อนที่ผู้พิพากษาหัวหน้าลอร์ดลอร์ดก็อดดาร์ดและทั้งสองอ้อนวอนไม่ผิด คดีเครกเป็นจริงไม่ได้เป็นข้อสรุปว่าเป็นหนึ่งจะคิด มีการอภิปรายเป็นไปได้ว่ากระสุนได้ว่าได้ฆ่าไมล์พีซีได้รับการยิงออกมาจากปืน 0.455 และกระสุนแสดงในศาลมีร่องรอยของเลือดบนมัน แต่นี้ก็ผ่านไปได้มากกว่าและเครกได้รับการตัดสิน หนึ่งสามารถยืนยันว่าเครกก็ยังคงรับผิดชอบต่อการตายพีซีไมล์ 'เป็นที่ใดก็ตามที่กระสุนมาจากมันจะไม่ได้ถูกไล่ออกถ้าเครกไม่ได้รับการติดอาวุธและเริ่มยิงตำรวจ. กรณีกับดีเร็กเบนท์ลีย์วางอยู่บนสามจุดหลักคำพูดที่มีชื่อเสียง "ให้เขามีมันคริส" มันเป็นโดยไม่มีหมายที่ชัดเจนว่าคำพูดเหล่านี้ได้เคยเบนท์ลีย์หรือว่าพวกเขาถูกคิดค้นขึ้นในภายหลังเพื่อเสริมสร้างกรณีกับเขาด้วยการแสดง "จุดมุ่งหมายร่วมกันที่" แต่ถ้าคำว่า "ให้เขามีมันคริส" จะได้รับการแสดงที่จะยั่วยุให้ยิงจะมีข้อบ่งชี้ของวัตถุประสงค์ร่วมกัน นี่คือการตีความการฟ้องร้องของพวกเขา. กฎหมายระบุว่าหากสอง (หรือมากกว่า) คนที่ก่ออาชญากรรมที่พวกเขาสามารถรับผิดชอบอย่างเท่าเทียมกันที่มีวัตถุประสงค์ร่วมกันคือพวกเขาทั้งตั้งใจหรือจะได้เล็งเห็นผลพอสมควร นี้เป็นธรรมที่เช่นชายและหญิงมีความสัมพันธ์และต้องการที่จะได้รับการกำจัดของสามีของเธอ เธอล่อสามีไปยังสถานที่ที่เหมาะสมที่คนรักฆ่าเขา แม้ว่ามันอาจจะเป็นไปได้ที่จะพิสูจน์ว่าเธอไม่ได้ตีระเบิดร้ายแรงที่เธอมีความผิดอย่างเท่าเทียมกันเพราะเธอต้องการและตั้งใจผล. อีกครั้งสองโจรทั้งอาวุธและการถ่ายภาพอาจจะมีส่วนร่วมในการต่อสู้ปืนกับตำรวจซึ่งนำไปสู่ การเสียชีวิตของเจ้าหน้าที่ แต่อาชญากรหลบหนี ต่อมาพวกเขาจะถูกจับและแต่ละโทษอื่น ๆ สำหรับการถ่ายภาพ แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะพิสูจน์ว่าใครยิงยิงร้ายแรง. แต่ที่รู้จักกันและสถานการณ์ไม่มีปัญหาของกรณีนี้ไม่สอดคล้องกับทั้งตัวอย่างเหล่านี้. หรือไม่เบนท์ลีย์เป็นจริงภายใต้ การจับกุมในช่วงเวลาของการถ่ายภาพก็ไม่ได้โต้แย้งว่าแฟร์ได้ควบคุมตัวเขาและว่าเขาทำไม่มีความพยายามที่จะหลบหนี อย่างไรก็ตามแฟร์ไม่ได้ถูกจับกุมอย่างเป็นทางการของเขา (เช่นอ่านเขาสิทธิของเขาและตั้งข้อหาเขาด้วยบางสิ่งบางอย่าง) มันไม่น่าแปลกใจที่ได้รับบาดเจ็บและในความตื่นเต้นของสถานการณ์ร์เวลล์ไม่คิดเบนท์ลีย์อย่างเป็นทางการก็อาจจะเป็นสิ่งสุดท้ายในใจของเขาในช่วงเวลานั้น แต่เขาทำเช่นนั้นก็จะได้อย่างง่ายดายได้รับการบันทึกว่าเป็นเบนท์ลีย์ภายใต้การจับกุมคือการป้องกันที่แข็งแกร่ง ในกล่องพยานเบนท์ลีย์ก็ชัดเจนว่าเขาอยู่ภายใต้การจับกุมและโดยทั่วไปทำไม่ดีและสับสนพยาน. ความจริงก็คือว่าเบนท์ลีย์ได้ไปสมัครใจกับเครกจะบุกเข้าไปในโกดังและมีอาวุธมีดและสนับมือหินโดยเฉพาะอย่างยิ่ง แปรงที่มากถูกสร้างขึ้นโดยพระเจ้าก็อดดาร์ด. จะได้รับมักจะกล่าวว่าพระเจ้าก็อดดาร์ดลำเอียงกับพวกเขาและถึงข้อสรุปของเขาได้อย่างแน่นอนไม่เห็นด้วยกับกรณีของพวกเขา. มันเอาคณะลูกขุนเพียง 75 นาทีที่จะกลับคำตัดสินว่ามีความผิดกับเยาวชนทั้งสอง. พระเจ้า ก็อดดาร์ดดำเนินการต่อไปประโยคเครกจะถูกกักตัวไว้ที่ความสุขของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและจากนั้นผ่านการประหารชีวิตที่บังคับใช้กับเบนท์ลีย์ (เครกจริงทำหน้าที่เพียงแค่กว่า 10 ปี). คณะลูกขุนได้ทำข้อเสนอแนะที่จะเมตตาในส่วนของเบนท์ลีย์ แต่พระเจ้าก็อดดาร์ดไม่ได้ทำให้คำแนะนำเดียวกันกับโฮมออฟฟิศในรายงานของเขาหลังจากการทดลองใช้ มันได้รับการกล่าวว่าก็อดดาร์ดไม่เคยคาดว่าเบนท์ลีย์ที่จะแขวนและดังนั้นจึงอาจจะคิดว่ามันไม่จำเป็น. อุทธรณ์ดีเร็กเบนท์ลีย์ก็ได้ยินเสียงและออกเมื่อวันที่ 13 มกราคม 1953 หากพระเจ้าก็อดดาร์ดได้รับการลำเอียงกับทั้งสองถูกกล่าวหาว่าที่ศาลอุทธรณ์พบว่าไม่มีเหตุผล ตั้งคำถามกับการจัดการของเขากรณี. ชะตากรรมของเขาตอนนี้วางอย่างสิ้นเชิงกับรัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทยของเซอร์เดวิดแมกซ์เวลไฟฟ์ กระทรวงมหาดไทยมีสิทธิที่จะขอแนะนำให้สมเด็จพระราชินีว่าเธอออกกำลังกายรอยัลอภิสิทธิ์แห่งความเมตตา (ในภาษาอังกฤษธรรมดาเพื่อโปรดประวิงเวลาให้นักโทษเคราะห์ร้าย) โดยไม่ให้เหตุผลของการตัดสินใจครั้งนี้ สิทธินี้ได้ตกทอดเมื่อเลขานุการแรกเมื่อสมเด็จพระราชินีวิกตอเรียมาสู่บัลลังก์ใน 1837 มันก็ไม่ถือว่าเป็นสิทธิที่จะคาดหวังว่า 19 ปีเด็กหญิงอายุเป็นวิคตอเรียก็จะทำให้การตัดสินใจดังกล่าว. ในทางปฏิบัติประมาณ 50% ของโทษประหารทั้งหมด ถูกรุกลิชีวิตในคุกโดยเวลานี้ (13 มีม่านในปี 1953 ซึ่งเป็นปีรวมที่สูงผิดปกติ). มันเป็นมาตรฐานการปฏิบัติในเวลานี้ว่าเมื่อคนถูกตัดสินประหารชีวิตพวกเขามีการตรวจสอบโดยคณะหน้าแรก จิตแพทย์สำนักงานเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขามีความสามารถทางจิตใจ ฉันจะคาดหวังว่านี้คือทำในกรณีที่เบนท์ลีย์ แต่พวกเขาไม่หาเหตุผลที่จะแนะนำให้เปลี่ยนที่คงเส้นคงวาเกิดขึ้นที่เคราะห์ร้ายไม่พบจะมีอำนาจ. มีการรณรงค์อย่างมากกับการดำเนินการคือนำโดยพ่อของดีเร็กเบนท์ลีย์และยังอยู่ในรัฐสภา ( ที่ในกฎหมายไม่สามารถที่จะอภิปรายแต่ละกรณีจนกว่าจะได้รับการดำเนินการที่ได้รับการดำเนินการ) 200 MP ของลงนามในคำร้องเรียกร้องให้มีการอภัยโทษ. ฝูงชนมหาศาลรวมตัวกันนอกคุก Wandsworth ในเช้าวันที่แขวนและมีความไม่สงบทั่วไป เกี่ยวกับกรณี. ดังนั้นทำไมไม่ได้ดีเร็กเบนท์ลีย์ปลอดโปร่ง? ในมุมมองของฉันรัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทยได้ตัดสินใจว่า "คนที่ต้องจ่าย" ขณะที่เครกไม่สามารถแขวนเบนท์ลีย์จะต้อง ฉันยังเคยมีความรู้สึกแอบเบนท์ลีย์ที่ได้รับการพิจารณาพอที่จะใช้ได้ในการย้ายโดยเจ้าหน้าที่โฮมออฟฟิศที่จะได้รับโทษประหารชีวิตยกเลิก เห็นได้ชัดว่าผมไม่สามารถพิสูจน์ได้ แต่แขวนของเขาทำให้ประชาชนโวยได้ตลอดเวลาและจะต้องมีส่วนช่วยในการมีอิทธิพลต่อประชาชนทั่วไปต่อต้านโทษประหารชีวิต. เพราะเหยื่อเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจฆาตกรรมก็ถือว่าเป็นที่น่าตกใจมากขึ้น บ้านสำนักงานดูเหมือนจะมีกฎที่ไม่ได้เขียนไว้ว่า poisoners และฆาตกรของการให้บริการเจ้าหน้าที่ตำรวจไม่ควรที่จะประวิงเวลาโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ปืนเป็นอาวุธที่ใช้สังหาร. ในมุมมองของฉันมีอยู่สี่สนามที่ดีสำหรับเบนท์ลีย์ถูกเรียกเก็บเฉพาะกับการปล้นอาวุธ (จาก ซึ่งเขาเป็นความผิดอย่างชัดเจน) หรือเป็นอุปกรณ์เสริมในการฆาตกรรม. เหล่านี้การที่เขาไม่ได้มีอย่างใดอย่างหนึ่งหรือยิงปืนและดังนั้นจึงอาจจะไม่ได้ถูกฆ่าตายพีซีไมล์ ประการที่สองผมไม่เชื่อว่าเขามีในเวลาใด ๆ ที่เกิดขึ้นมีความตั้งใจที่จะฆ่าทุกคน ความตั้งใจนี้ (ที่ "เรีย" ซึ่งแปลเป็นใจความผิด) เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับค่าใช้จ่ายของการฆาตกรรมที่จะยั่งยืน. ประการที่สามเขาเป็นเพื่อประโยชน์ทั้งหมดภายใต้การจับกุมที่ตำรวจเวลาไมล์เสียชีวิต. สุดท้ายของเขาสภาพจิตใจปัญญาอ่อนและไอคิวต่ำของเขา นั่นหมายความว่าเขาควรจะได้รับการรับผิดชอบน้อย มันเป็นที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับหลักฐานที่มีการดูเบนท์ลีย์เป็นชายหนุ่มปัญญาอ่อนที่ถูกนำได้อย่างง่ายดายโดยที่ชาญฉลาดมากขึ้นและที่โดดเด่นเครก. แต่สมมติว่าคุณยอมรับว่าเขาเป็นในทางเทคนิคมีความผิดในคดีฆาตกรรมที่เขาควรจะได้รับการแขวนคอ? ในทุก เลี้ยวเขาถูกปฏิเสธผลประโยชน์ที่มีข้อสงสัยใด ๆ (ซึ่งผมมักจะคิดว่าเป็นทฤษฎีพื้นฐานของกฎหมายอังกฤษ.) คำสำคัญเหล่านี้ "ให้เขามีมันคริส" ได้อย่างชัดเจนความเสี่ยงที่จะสองความหมาย ผมคิดว่าคนที่เหมาะสมที่สุดที่จะพาพวกเขาไปให้เขาหมายถึงปืนใน

















































การแปล กรุณารอสักครู่..
ผลลัพธ์ (ไทย) 3:[สำเนา]
คัดลอก!
เดเร็ค เบนท์ลีย์ ถูกแขวนคอเมื่อวันที่ 28 มกราคมพ.ศ. 2496 ที่อายุ 19 และคำพูดข้างต้นปรากฏบนหินหลุมศพของเขา . . . . . .

เมื่อ 30 กรกฎาคม 1998 ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัย ( หลังจาก 45 ปีของการรณรงค์ โดยพ่อน้องไอริส ไอริส และเนื่องจากการเสียชีวิตของปีก่อนหน้านี้ โดยลูกสาวของเธอมาเรียนดิง ) ที่ความเชื่อมั่นของเขาไม่ปลอดภัย .

เดเร็ค เบนท์ลีย์ เป็นคนไม่รู้หนังสือ และกล่าวหาว่ามีอายุจิต 11 นอกจากนี้เขายังได้รับความเดือดร้อนจากโรคลมชักเป็นผลมาจากการบาดเจ็บที่ศีรษะที่ได้รับระหว่างสงคราม .
เมื่อวันอาทิตย์ที่ 2 พฤศจิกายน 1952 , เดเร็ค เบนท์ลีย์ ออกไปเที่ยวกับเพื่อน อายุ 16 ปี คริสโตเฟอร์ เครก , เพื่อดูว่าพวกเขาสามารถหาขโมยของ เบนท์ลีย์เป็นอาวุธด้วยมีดและสนับมือแปรงที่เครกได้เมื่อเร็ว ๆนี้ให้เขาเครกมีมีดเหมือนกัน แต่ยังมีอาวุธด้วย . 455 อีลีย์รังเพลิง เครก ปกติพกปืน และมันมีเหตุผลที่จะสมมติว่าเบนท์ลี่ย์จะได้รู้นี้ พวกเขาถูกขัดขวางในความพยายามของพวกเขาในเป้าหมายของพวกเขาสองคนแรกและในที่สุดก็เลือกที่จะเข้าไปในคลังสินค้าของ บริษัท ที่เรียกว่า ปาร์คเกอร์&บาร์โลว์ในครอยดอน , Surrey . เขาปีนขึ้นไปบนหลังคาของโกดังเขาสังเกตเห็นสาวน้อยที่อยู่ตรงข้าม และคนที่แม่โทรหาตำรวจ รถสายตรวจที่อยู่ใกล้มาถึงอย่างรวดเร็วและมีตำรวจนักสืบ ( DC Fairfax ) และตำรวจในเครื่องแบบ

Craig และเบนท์ลีย์บนหลังคาเป็นตำรวจมาถึงและพยายามที่จะวิ่งหนี แต่ DC Fairfax อย่างรวดเร็วตัวเบนท์ลี่ย์ ( หมายเหตุ ผมไม่ได้บอกว่าจับ )เครก ตัดสินใจยิงด้วยวิธีของเขาออก และยิงไปที่ DC Fairfax บาดเจ็บที่หัวไหล่เขา . ที่เวลาระหว่างถ่ายทำ เบนท์ลีย์ ถูกกล่าวหาว่าได้พูดคำว่า " ที่มีชื่อเสียงในขณะนี้ ให้เขาเอาไป คริส " .
เบนท์ลีย์เสนอไม่มีความต้านทานต่อแฟร์ยืนข้างบาดเจ็บ ตำรวจไม่มีความยับยั้งชั่งใจสำหรับถัดไป 30 นาทีหรือดังนั้น( แทบจะไม่การกระทำของวัยรุ่นอันธพาลที่หมดหวังมากอาจจะได้สู้บาดเจ็บ และไม่มีอาวุธ แฟร์ )
ทางเจ้าหน้าที่มาถึงที่เกิดเหตุภายในไม่กี่นาที พวกเขามีอาวุธ เครก ยังคงยิงทุกคนที่ย้ายและเป็นครั้งแรกของกำลังเสริม , PC ซิดนีย์ไมล์ขึ้นบันไดและผ่านประตูบนดาดฟ้า
การแปล กรุณารอสักครู่..
 
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.

Copyright ©2026 I Love Translation. All reserved.

E-mail: