The current five ‘R’s fail to consi

The current five ‘R’s fail to consider the
intricacies associated with administering
medications in more complex settings; for
example, when a patient refuses to take a
prescribed medication. The patient may
have a difficulty in taking the medicine
(such as trouble with swallowing) or
they may not perceive the need for the
medication. A sixth right is implied: the
right of the patient to refuse a drug.
The right to refuse can also
incorporate the right of a nurse to refuse
to administer a prescribed drug, as nurses
should not thoughtlessly obey ‘orders’.
If the prescription has been incorrectly
written, the prescription is ambiguous,
or the nurse doubts the legitimacy of the
prescription, the nurse has a right not to
give or administer the drug to the patient.
However, problems can arise here—if
a nurse omits or fails to administer a
drug or does not give it at the correct
time, these incidences can constitute a
medication error, and the nurse is placed
in a difficult position. If nurses refuse to
administer a drug on the grounds that the
prescription is inappropriately written,
or if an inappropriate preparation is
to be given, this may also constitute
a drug error.
According to the NMC (2015),
medicine administration should be
evidence-based, so nurses can refuse or
omit a drug, referring to sound evidencebased
practice, yet can still be accused of
a drug error. For example, the refusal of
potassium supplements on the grounds
that the patient’s potassium level is too
high (by checking daily blood results)
or the refusal of digoxin, if the apex
and redial pulses are below 60 beats
per minute. These issues question the
policies and procedures, which may fail
to represent the nurses as autonomous
and knowledgeable practitioners, who are
able to use their own clinical judgement
in such situations without the fear of
being accused of a drug error. With the
increase in independent prescribing by
disciplines other than in the medical
profession, nurses may find themselves
administering drugs prescribed by
non-medical prescribers (pharmacists,
physiotherapists and other nurses, for
example), which may add to the complex
nature of patient management and the
right to refuse.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

5 ปัจจุบัน ' ของ R ไม่พิจารณาintricacies ที่เกี่ยวข้องกับการจัดการยาในการตั้งค่าที่ซับซ้อน สำหรับตัวอย่าง เมื่อผู้ป่วยปฏิเสธที่จะเป็นยารักษา ผู้ป่วยอาจมีปัญหาในการใช้ยา(เช่นปัญหากับกลืน) หรือพวกเขาอาจไม่สังเกตความต้องการสำหรับการยา หกด้านขวาเป็นนัย: การสิทธิของผู้ป่วยปฏิเสธการยาสามารถมีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธรวมสิทธิของพยาบาลในการปฏิเสธการจัดการยาเสพติดกำหนด เป็นพยาบาลควร thoughtlessly เชื่อฟัง 'ใบสั่ง'ถ้าได้รับยาที่ไม่ถูกต้องเขียน ยาที่ไม่ชัดเจนหรือพยาบาล doubts ชอบธรรมของยา พยาบาลมีสิทธิ์ไม่ให้ให้ หรือจัดการยาผู้ป่วยอย่างไรก็ตาม ปัญหาสามารถเกิดขึ้นที่นี่ซึ่งถ้าพยาบาลตัด หรือล้มเหลวในการจัดการการยา หรือไม่ให้มันที่ถูกต้องเวลา incidences เหล่านี้สามารถประกอบด้วยการวางยาผิดพลาด และพยาบาลในตำแหน่งที่ยาก ถ้าพยาบาลไม่จัดการยาเสพติดใน grounds ที่สมเขียนใบสั่งยาหรือ ถ้าเป็นการเตรียมที่ไม่เหมาะสมการได้รับ นี้อาจยังเป็นข้อผิดพลาดยาเสพติดตาม NMC (2015),ควรบริหารยาหลักฐานจาก ดังนั้นพยาบาลสามารถปฏิเสธ หรือไม่ใช้ยาการ อ้างถึง evidencebased เสียงฝึก ยังสามารถยังสามารถถูกกล่าวหาว่าข้อผิดพลาดยาเสพติด ตัวอย่าง การปฏิเสธของเสริมโพแทสเซียมจากของผู้ป่วยระดับโพแทสเซียมมากเกินไปสูง (โดยการตรวจสอบผลเลือดทุกวัน)หรือปฏิเสธของ digoxin ถ้าสุดยอดและเรียกกะพริบเราเต้น 60ต่อนาที ถามปัญหาเหล่านี้นโยบายและขั้นตอน ซึ่งอาจล้มเหลวถึงพยาบาลเป็นอิสระและความรู้ ที่สามารถใช้ตนเองตัดสินทางคลินิกในสถานการณ์เช่นนี้โดยไม่ต้องกลัวของถูกกล่าวพลาดยา ด้วยการเพิ่มกำหนดโดยอิสระสาขาวิชาอื่นมากกว่าในการอาชีพ พยาบาลอาจพบตัวเองจัดการยาเสพติดกำหนดโดยไม่ใช่แพทย์ prescribers (เภสัชกรphysiotherapists และพยาบาลอื่น ๆ สำหรับตัวอย่าง), ซึ่งอาจเพิ่มที่ซับซ้อนธรรมชาติของการจัดการผู้ป่วยและสิทธิ์ที่จะปฏิเสธ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปัจจุบันห้า 'อาร์เอสไม่ได้พิจารณาความซับซ้อนที่เกี่ยวข้องกับการบริหารยาในการตั้งค่าที่ซับซ้อนมากขึ้น สำหรับตัวอย่างเช่นเมื่อผู้ป่วยไม่ยอมที่จะใช้ยาที่กำหนด ผู้ป่วยอาจมีความยากลำบากในการยา(เช่นปัญหาเกี่ยวกับการกลืน) หรือพวกเขาอาจไม่เห็นความจำเป็นในการที่ยา สิทธิที่หกเป็นนัยที่:. สิทธิของผู้ป่วยที่จะปฏิเสธยาเสพติดสิทธิในการปฏิเสธนอกจากนี้ยังสามารถนำมารวมกันทางด้านขวาของพยาบาลในการปฏิเสธที่จะจัดการกับยาเสพติดที่กำหนดเป็นพยาบาลไม่ควรลอยๆเชื่อฟังคำสั่ง'. ถ้ายามี รับไม่ถูกต้องเขียนใบสั่งยาเป็นคลุมเครือหรือพยาบาลสงสัยถูกต้องตามกฎหมายของตามใบสั่งแพทย์พยาบาลมีสิทธิที่จะไม่ให้หรือการบริหารจัดการยาเสพติดให้กับผู้ป่วย. อย่างไรก็ตามปัญหาสามารถเกิดขึ้นที่นี่ถ้าพยาบาลละเว้นหรือล้มเหลวในการบริหารจัดการยาเสพติดหรือไม่ให้มันที่ถูกต้องเวลาอุบัติการณ์เหล่านี้สามารถก่อให้เกิดข้อผิดพลาดในการใช้ยาและพยาบาลที่มีการวางในตำแหน่งที่ยากลำบาก ถ้าพยาบาลปฏิเสธที่จะจัดการกับยาเสพติดในบริเวณที่มีใบสั่งยาที่เขียนไว้ไม่เหมาะสมหรือถ้ามีการเตรียมการที่ไม่เหมาะสมที่จะได้รับนี้ยังอาจเป็นข้อผิดพลาดของยาเสพติด. ตามที่ NMC (2015) การบริหารยาที่ควรจะเป็นตามหลักฐานเพื่อให้พยาบาลสามารถปฏิเสธหรือละเว้นยาเสพติดหมายถึงเสียง evidencebased ทางปฏิบัติยังคงสามารถที่จะถูกกล่าวหาว่าเป็นข้อผิดพลาดของยาเสพติด ยกตัวอย่างเช่นการปฏิเสธของผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโพแทสเซียมในบริเวณที่ระดับโพแทสเซียมของผู้ป่วยเกินไปสูง(โดยการตรวจสอบผลเลือดทุกวัน) หรือการปฏิเสธของดิจอกซินถ้าปลายและสายพัลส์อยู่ด้านล่าง 60 ครั้งต่อนาที ปัญหาเหล่านี้ถามนโยบายและขั้นตอนที่อาจล้มเหลวที่จะเป็นตัวแทนพยาบาลเป็นอิสระปฏิบัติงานและมีความรู้ที่มีความสามารถที่จะใช้วิจารณญาณทางคลินิกของตัวเองในสถานการณ์เช่นนี้โดยไม่ต้องกลัวของที่ถูกกล่าวหาว่ามีข้อผิดพลาดยาเสพติด ด้วยการเพิ่มขึ้นของการสั่งจ่ายยาที่เป็นอิสระจากสาขาวิชาอื่นๆ กว่าในทางการแพทย์วิชาชีพพยาบาลอาจพบตัวเองการบริหารยาโดยยาที่ไม่ใช่แพทย์(เภสัชกรนักกายภาพบำบัดและพยาบาลอื่น ๆ ตัวอย่างเช่น) ซึ่งอาจเพิ่มความซับซ้อนลักษณะของการจัดการผู้ป่วยและสิทธิ์ที่จะปฏิเสธ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปัจจุบัน 5 R ' ล้มเหลวที่จะต้องพิจารณา

intricacies ที่เกี่ยวข้องกับการบริหารยาในการตั้งค่าที่ซับซ้อนมากขึ้น ;
ตัวอย่างเมื่อผู้ป่วยปฏิเสธการรับ
กำหนดยา ผู้ป่วยอาจ
มีความยากลำบากในการรักษาด้วยยา ( เช่นปัญหากับการกลืน

) หรือพวกเขาอาจไม่รับรู้ถึงความต้องการ
ยา ขวา :
6 โดยนัยสิทธิของผู้ป่วยในการปฏิเสธยาเสพติด .
สิทธิที่จะปฏิเสธสามารถ
รวมของพยาบาลที่จะปฏิเสธ
ให้กำหนดยาเสพติด เป็นพยาบาล
ไม่ควรฉันเชื่อฟังคำสั่งของ ' .
ถ้าใบสั่งได้รับไม่ถูกต้อง
เขียนใบสั่งยาไม่ชัดเจน
สงสัยพยาบาล , หรือ ความชอบธรรมของ
แพทย์ พยาบาลมีสิทธิที่จะไม่
ให้ หรือให้ยาแก่ผู้ป่วย .
แต่ปัญหาสามารถเกิดขึ้นที่นี่ถ้า
นางพยาบาลละเว้นหรือล้มเหลวที่จะให้หรือไม่ให้มัน
ยาในเวลาที่ถูกต้อง
incidences เหล่านี้สามารถเป็น
ความคลาดเคลื่อน และพยาบาลอยู่
ตกที่นั่งลำบาก ถ้าพยาบาลไม่ยอม
บริหารยาในพื้นที่ที่ไม่เหมาะสม เขียนใบสั่งยาอยู่

,หรือถ้าเตรียมไม่เหมาะสมคือ
ให้นี้ยังอาจเป็นยา

ผิดพลาด ตามไป NMC ( 2015 ) , การบริหารยาควร

ตามหลักฐานเชิงประจักษ์เพื่อให้พยาบาลสามารถปฏิเสธหรือ
ล่อยยา หมายถึงเสียงฝึก evidencebased

แต่ยังถูกกล่าวหาว่าเป็นยาผิดพลาด . ตัวอย่างเช่น การปฏิเสธของ
เสริมโพแทสเซียมในบริเวณ
ที่ระดับโพแทสเซียมของคนไข้ด้วย
สูง ( จากการตรวจสอบผลเลือดทุกวัน )
หรือการปฏิเสธของดิจ๊อกซิน ถ้าปลาย
รับสายพัลส์ด้านล่างและ
60 ครั้งต่อนาที ปัญหาเหล่านี้คำถาม
นโยบายและขั้นตอนซึ่งอาจล้มเหลว
เป็นตัวแทนพยาบาลเป็นอิสระ
และผู้ปฏิบัติงานมีความรู้ ใคร

คลินิกสามารถใช้วิจารณญาณของตัวเองในสถานการณ์เช่นนี้โดยไม่ต้องกลัว
ถูกกล่าวหาของยาเสพติดข้อผิดพลาด กับ
เพิ่มอิสระในการสั่งจ่ายยาโดยแพทย์สาขาอื่น ๆ มากกว่า

อาชีพพยาบาลอาจพบตัวเอง

prescribers การบริหารยาโดยแพทย์ - ( เภสัชกร นักกายภาพบำบัด พยาบาล และอื่น ๆ
,
ตัวอย่าง ) ซึ่งอาจเพิ่มความซับซ้อนของการจัดการผู้ป่วยและธรรมชาติ

กลับปฏิเสธ