Polling day's purple patchExpect an

Polling day's purple patch
Expect an election to change nothing - a rotten system will stay rotten as long as votes can be bought for 500 baht

Published: 15/12/2013 at 12:00 AM
Newspaper section: Brunch
Every single problem that arises in the administration of the Kingdom of Thailand can be traced back to this simple situationWell I'm back from the States ... anything happen in the two weeks I was away?


Oh look, I'm kidding. Talk about impeccable timing. My trip began with Suthep calling for a million-man march and ended with Yingluck calling a snap election. I really should stay in Thailand; look at the chaos the country sinks into when I leave.

The news that we probably have an election on Feb 2 almost dampened the elation I felt upon touching down at Suvarnabhumi.

Is that the way we solve the problem? Another election? In the American vernacular, it just ain't gonna work.

How is having another election going to help this fragile situation when the elections are the very root of the problem?

I have read and seen enough of the Facebook posts and the ribald satirical YouTube clips of our prime minister to know that there is a large swathe of the Thai population who believes she is not smart.

How wrong they are; calling an election is the smartest thing our prime minister could do. She should have done it the moment Suthep began his vocal protests.

Because she is going to win again.

There is no doubt about it.

Pheu Thai has the numbers, and they will get in again thanks to the democratic process of elections.

That will keep the international media happy, since the international media just loves a democratic process, but for those of us in Thailand, it isn't going to solve anything.

I do not want to repeat myself from two weeks ago, but at least allow me to refer to that column: The root of the problem is in vote-buying. Outside of Bangkok, in the North and Northeast, people are paid to vote.

Through a very intricate and ingenious network of vote canvassers, villagers receive up to 500 baht to cast their vote.

Both sides do it, and in the current climate Pheu Thai has more money than the Democrats, so they win. Amazing; in two sentences I just summed up the whole problem.

Every single problem that arises in the administration of the Kingdom of Thailand can be traced back to this simple situation.

This is why I cringe each time CNN speaks of the elected Thai government being persecuted by a mob of protesters demanding the government's ouster. If only life were as simple as a 15-second CNN sound bite (and if only CNN could find reporters who would take time to truly understand the situation).

What the international media doesn't get is this: Political parties in Thailand don't win elections on popular vote. They buy the government.

We can blame Thaksin for being money-hungry. We can say Abhisit is elitist and old guard. Whatever. The truth is, they are all working within the same smelly, rotten political system in which you have to pay to win.

And once you win, the arduous process of recouping one's losses begins.

I tried my best to convey this message to my American friends and family, since during the first week of my American trip, Thailand was hot news.

(Interestingly, in week two of my visit that coverage practically disappeared despite the situation becoming more intense. If one day is a long time in politics, one week is an eternity in the news media.)

Still, Americans kept asking me the same question.

''Why are y'all wanting to oust an elected government?'' I got asked in various forms. ''Don't y'all want a democracy over there in Taiwan?''

That last question I really was asked, in a bar in Washington DC I escaped to one morning to beat the freezing cold. By that stage I was so tired of trying to explain what was going on back home I didn't even bother to correct him on the country's name.

I had one learned American tell me that while vote-buying was bad, it was no worse than the intense lobbyists found in the halls of power in Washington DC.

Perhaps he was right, but do two wrongs make a right?

Thailand needs an all-out, in-your-face re-education of the masses on vote-buying. Billboards, TV ads, town hall meetings, buttons, T-shirts, a catchy pop song and most importantly, scary repercussions for parties that engage in it.

Imagine the magnitude of such a campaign. It would be the equivalent of Sweden in 1967, when the entire country changed from driving on the left to driving on the right. Perhaps it would be even more difficult than that, because of the inherent understanding by villagers across this country that they must be paid in order to vote for somebody.

How does one do that? How does one re-educate 68 million people into understanding that election time is not a period of temporary prosperity? Keep in mind the average villager is impoverished. That 500 baht he gets at election time buys a helluva lot of rice whisky.

And who is going to instigate it?

No major party in this country is going to make an honest attempt to dismantle a system that works overwhelmingly in its favour. It is easier to dish out cash for votes rather than actively build a relationship of trust with voters through good governance, something we have yet to see in this country.

It is on this point alone that I veer towards the formation of a ruling council, albeit absolutely interim, to sort things out. But only veer, dear reader, not make a beeline. To me a ruling council reeks of communism and I'm not ready to don a faded party uniform and go out into the fields just yet.

Is there any other way to dismantle the system?

I believe that with the absence of money being doled out at election time, there would be a radical change in the political landscape in this country.

Without the massive injection of vote-buying funds, there would be a lessening of the desire to recoup that investment through 30% under-the-table payments for government contracts, currently edging up to 40%. And imagine how brilliant a country this would be with an extra 30-40% in its coffers for public spending.

Is this realistically going to happen any time in the near future? I think not. Remember all the politicians who were banned from politics for five years because of their links to Thaksin and corruption? Well their five years are up. You're not going to find any of them actively campaigning for no vote-buying and more checks and balances. They are back, and they are hungry.

There are all sorts of other things that must be done to rid Thailand of its rotten political system, such as a repeal of the liquor ban on election day, too.

Just look at the calibre of politicians in this country. They can only have come from a bunch of moribund teetotalers.

The moment you force a nation of alcoholics to sober up in order to vote, their judgement is impaired. The proof is sitting right there in the Thai parliament.

I have faith in the Thai people, especially this more informed and educated new generation, to make the changes necessary to create a new, cleaner system.

It is not an uphill battle; it is a sheer cliff face of a battle. But hey, if the boring old Swedes can get used to driving on the right, so too can the Thais start to elect politicians based on merit, rather than a purple banknote.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สำรวจแก้ไขสีม่วงของวันคาดว่าการเลือกตั้งการเปลี่ยนแปลงอะไร - ระบบเน่าจะอยู่เน่าตราบใดที่สามารถซื้อเสียง 500 บาทเผยแพร่: 15/12/2013 ที่ 12:00 AMส่วนหนังสือพิมพ์: ซันเดย์บรันช์ทุกปัญหาเดียวที่เกิดขึ้นในการบริหารงานของราชอาณาจักรไทย สามารถติดตามกลับไป situationWell อย่างนี้ฉันกลับมาจากอเมริกา...อะไรเกิดขึ้นในสองสัปดาห์ผมไปโอ้ ดู ฉันกำลังล้อเล่น พูดคุยเกี่ยวกับเวลาจาก เดินเริ่มกับสุเทพเรียกมีนาคมล้านคน และจบลง ด้วยการโทรเลือกสแนป Yingluck ฉันจริง ๆ ควรอยู่ในประเทศไทย ดูวุ่นวายประเทศถูกกระทำในเมื่อฉันไม่ข่าวที่ว่า เราอาจจะมีการเลือกตั้งในวันที่ 2 กุมภาพันธ์เกือบชุบ elation ผมรู้สึกเมื่อสัมผัสลงที่สุวรรณภูมิคือวิธีเราสามารถแก้ไขปัญหาหรือไม่ เลือกตั้งอีกหรือไม่ ใน vernacular อเมริกัน มันเพียง ain't ทำงานวิธีกำลังจะเลือกตั้งอื่นเพื่อช่วยให้สถานการณ์เช่นนี้เปราะบางเมื่อการเลือกตั้งที่เป็นรากของปัญหามากฉันได้อ่าน และเห็นพอโพสต์ Facebook และคลิป YouTube satirical ribald ของนายกรัฐมนตรีทราบว่า มีประชากรไทยฟ้าขนาดใหญ่ที่เชื่อว่า เธอไม่สมาร์ทผิดวิธีจะ เรียกการเลือกตั้งเป็นสิ่งฉลาดที่นายกฯ ของเราไม่ เธอจะทำมันในขณะที่สุเทพเริ่มประท้วง vocal ของเขาเพราะเธอกำลังจะชนะอีกครั้งมีข้อสงสัยเกี่ยวกับมันพรรคเพื่อไทยได้หมายเลข และพวกเขาจะได้รับในอีก ด้วยกระบวนการประชาธิปไตยในการเลือกตั้งที่จะทำให้สื่อต่างประเทศมีความสุข เนื่องจากสื่อนานาชาติเพียงรักกระบวนการประชาธิปไตย แต่สำหรับพวกเราในประเทศไทย จะไม่ได้ไปแก้อะไรฉันไม่ต้องการทำซ้ำตัวเองจากสองสัปดาห์ที่ผ่านมา แต่ที่ อนุญาตให้ฉันเพื่ออ้างอิงถึงคอลัมน์: เป็นรากของปัญหาในการซื้อเสียง นอกกรุงเทพมหานคร เหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ คนจะได้รับเงินลงชาวบ้านได้รับ 500 บาท การลงคะแนนเสียงของพวกเขาผ่านความซับซ้อน และแยบยลมากเครือข่ายของเสียง canvassersทั้งสองด้านมัน และในสภาพปัจจุบัน พรรคเพื่อไทยมีเงินให้มากกว่าประชาธิปัตย์ พวกเขาชนะ ตื่นตาตื่นใจ ในประโยคที่สอง ฉันเพียงรวมถึงปัญหาทั้งหมดทุกปัญหาเดียวที่เกิดขึ้นในการบริหารงานของราชอาณาจักรไทย สามารถติดตามกลับสถานการณ์อย่างนี้นี่คือเหตุผลที่ฉันประจบประแจงกัน CNN พูดว่ารัฐบาลไทยได้รับเลือกจะได้รับ โดยม็อบผู้ประท้วงเรียกร้อง ouster ของรัฐบาล ถ้าเดียวที่มีชีวิตเป็น ง่ายเป็น CNN 15 วินาทีเสียงกัด (แล้วถ้าเฉพาะซีเอ็นเอ็นพบผู้สื่อข่าวที่ต้องใช้เวลาอย่างแท้จริงเข้าใจสถานการณ์)สิ่งที่สื่อต่างประเทศไม่ได้นี่: พรรคการเมืองในประเทศไทยไม่ชนะเลือกตั้งคะแนนนิยม พวกเขาซื้อรัฐบาลเราสามารถตำหนิทักษิณสำหรับกำลังหิวเงิน เราสามารถบอกว่า อภิสิทธิ์เป็นยาม elitist และเก่า อย่างไรก็ได้ ความจริงนั้น พวกเขาทั้งหมดทำงานภายในระบบเดียวกันโละ เน่าทางการเมืองซึ่งคุณจะต้องจ่ายจะชนะและเมื่อคุณชนะ กระบวนการลำบากของ recouping ของขาดทุนเริ่มต้นพยายามดีที่สุดในการสื่อข้อความนี้ให้เพื่อนชาวอเมริกันและครอบครัว ตั้งแต่ในช่วงสัปดาห์แรกของการเดินที่อเมริกัน ไทยถูกข่าวร้อน(เป็นเรื่องน่าสนใจ ในสัปดาห์ที่สองของฉันที่ความครอบคลุมจริงหายไปแม้ มีสถานการณ์ที่เป็นรุนแรงมากขึ้น ถ้าวันหนึ่งเป็นเวลานานในการเมือง หนึ่งสัปดาห์เป็นนิรันดร์การสื่อข่าว)ยังคง อเมริกันยังคงถามคำถามเดียวกัน''ทำไมมี y'all อยากขับเป็นรัฐบาลป่าว' ผมได้ถามในรูปแบบต่าง ๆ ''ไม่ y'all การประชาธิปไตยมีในไต้หวัน'คำถามสุดท้ายจริง ๆ ถูกถาม บาร์ในวอชิงตันดีซี ผมหนีไปเที่ยวตีเย็นเย็นช่ำ โดยขั้นตอนที่ ผมพยายามอธิบายสิ่งเกิดขึ้นกลับบ้านผมแม้ไม่ได้รบกวนแก้ไขเขาในชื่อของประเทศนั้นเบื่อผมอเมริกันเรียนรู้หนึ่งที่บอกว่า ในขณะที่ซื้อเสียงไม่ดี ก็ไม่เลวร้ายยิ่งกว่า lobbyists รุนแรงที่พบในห้องโถงของพลังงานในวอชิงตันดีซีบางทีเขาถูก แต่ค้นที่สองทำให้สิทธิ์ประเทศไทยต้องการ all-out ในของใบหน้าการศึกษาของมวลชนในการซื้อเสียง ป้ายโฆษณา โฆษณาทีวี ห้องประชุม ปุ่ม เสื้อยืด เพลงป๊อปฟังสบาย และส่วนใหญ่ที่สำคัญ ร้ายน่ากลัวสำหรับฝ่ายที่มีส่วนร่วมในการจินตนาการขนาดของแคมเปญดังกล่าว มันจะเทียบเท่ากับสวีเดนในค.ศ. 1967 เมื่อทั้งประเทศเปลี่ยนจากการขับรถทางด้านซ้ายให้ขับรถด้านขวา บางทีมันจะยากยิ่งกว่านั้น เนื่องจากความเข้าใจโดยธรรมชาติโดยชาวบ้านทั่วประเทศที่พวกเขาต้องจ่ายเพื่อการลงคะแนนสำหรับคนไม่หนึ่งอย่างไรที่ วิธีไม่หนึ่งใหม่รู้ 68 ล้านคนเป็นความเข้าใจที่ว่า เวลาเลือกตั้งไม่ใช่ระยะของความเจริญรุ่งเรืองชั่วคราว โปรดจำไว้ชาวบ้านเฉลี่ยเป็นจน ว่า 500 บาท เขาได้รับเลือกตั้งเวลาซื้อเหล้ามาก helluvaและที่กำลังเป่าหูมันไม่มีพรรคใหญ่ในประเทศนี้จะไปสร้างความซื่อสัตย์การ dismantle ระบบที่ทำงาน overwhelmingly ในความโปรดปราน จานออกเงินสดการลงคะแนน มากกว่าที่สร้างความสัมพันธ์ของความน่าเชื่อถือกับผู้ลงคะแนนผ่านทางธรรมาภิบาล บางสิ่งบางอย่างที่เรายังไม่ได้เห็นในประเทศนี้อย่างง่ายได้ได้ในจุดนี้เพียงอย่างเดียวว่า ฉันหันเหไปทางการก่อตัวของสภาการปกครอง แม้ว่าชั่วจริง ๆ การเรียงลำดับสิ่งต่าง ๆ ออก แต่เพียง หัน เห อ่านรัก beeline ทำ ผม คณะปกครอง reeks คอมมิวนิสต์ และฉันไม่พร้อมดอนเหมือนฝ่ายจางลง และออกไปในเขตข้อมูลได้เพียงมีวิธีอื่น ๆ การ dismantle ระบบเชื่อว่า มีการขาดงานของเงินถูกเจียดเวลาเลือกตั้ง จะมีการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงในทางการเมืองในประเทศนี้Without the massive injection of vote-buying funds, there would be a lessening of the desire to recoup that investment through 30% under-the-table payments for government contracts, currently edging up to 40%. And imagine how brilliant a country this would be with an extra 30-40% in its coffers for public spending.Is this realistically going to happen any time in the near future? I think not. Remember all the politicians who were banned from politics for five years because of their links to Thaksin and corruption? Well their five years are up. You're not going to find any of them actively campaigning for no vote-buying and more checks and balances. They are back, and they are hungry.There are all sorts of other things that must be done to rid Thailand of its rotten political system, such as a repeal of the liquor ban on election day, too.Just look at the calibre of politicians in this country. They can only have come from a bunch of moribund teetotalers.The moment you force a nation of alcoholics to sober up in order to vote, their judgement is impaired. The proof is sitting right there in the Thai parliament.I have faith in the Thai people, especially this more informed and educated new generation, to make the changes necessary to create a new, cleaner system.It is not an uphill battle; it is a sheer cliff face of a battle. But hey, if the boring old Swedes can get used to driving on the right, so too can the Thais start to elect politicians based on merit, rather than a purple banknote.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แพทช์สีม่วงของวันเลือกตั้งคาดว่าการเลือกตั้งที่จะเปลี่ยนอะไร - ระบบเน่าเน่าเสียจะอยู่ตราบเท่าที่คะแนนโหวตสามารถซื้อ 500 บาทเผยแพร่: 15/12/2013 ที่ 00:00 ส่วนหนังสือพิมพ์: อาหารเช้าและกลางวันทุกปัญหาเดียวที่เกิดขึ้นในการบริหารงานของราชอาณาจักรไทยสามารถตรวจสอบกลับไป situationWell ง่ายๆนี้ฉันกลับมาจากสหรัฐอเมริกา ... สิ่งใดเกิดขึ้นในช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมาผมก็ไปหรือไม่โอ้มองฉันล้อเล่น พูดคุยเกี่ยวกับระยะเวลาที่ไร้ที่ติ การเดินทางของฉันเริ่มต้นด้วยสุเทพเรียกร้องให้มีการเดินขบวนล้านคนและจบลงด้วยการเรียกยิ่งลักษณ์รีบเลือกตั้ง ผมควรจะอยู่ในประเทศไทย ดูความวุ่นวายของประเทศจมลงเมื่อฉันออกจาก. ข่าวที่ว่าเราอาจจะมีการเลือกตั้งในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ชุบเกือบอิ่มเอมใจที่ผมรู้สึกเมื่อสัมผัสลงที่สุวรรณภูมิ. นั่นคือวิธีที่เราแก้ปัญหาได้หรือไม่ การเลือกตั้งอีก? ในภาษาพื้นเมืองอเมริกันมันก็ไม่ได้จะทำงาน. วิธีจะมีการเลือกตั้งอีกจะช่วยให้สถานการณ์ที่เปราะบางนี้เมื่อการเลือกตั้งที่มีรากมากของปัญหาได้หรือไม่ฉันได้อ่านและเห็นพอของโพสต์ Facebook และ YouTube ไม่เคารพตน คลิปของนายกรัฐมนตรีของเราที่จะรู้ว่ามีแผลขนาดใหญ่ของประชากรไทยที่เชื่อว่าเธอไม่ได้เป็นสมาร์ท. ว่าพวกเขาจะไม่ถูกต้อง; เรียกร้องการเลือกตั้งเป็นสิ่งที่ฉลาดนายกรัฐมนตรีของเราสามารถทำอะไรได้ เธอควรจะได้ทำมันขณะที่สุเทพเริ่มการประท้วงแกนนำของเขา. เพราะเธอจะชนะอีกครั้ง. มีข้อสงสัยเกี่ยวกับมันไม่. พรรคเพื่อไทยมีตัวเลขและพวกเขาจะได้รับในอีกครั้งขอบคุณที่กระบวนการประชาธิปไตยของการเลือกตั้ง. ที่จะ สื่อต่างประเทศให้มีความสุขเนื่องจากสื่อต่างประเทศเพียงแค่รักกระบวนการประชาธิปไตย แต่สำหรับพวกเราในประเทศไทยก็จะไม่แก้อะไร. ฉันไม่ต้องการที่จะทำซ้ำตัวเองจากสองสัปดาห์ที่ผ่านมา แต่อย่างน้อยให้ฉัน ในการอ้างถึงคอลัมน์: รากของปัญหาคือในการซื้อเสียง ด้านนอกของกรุงเทพฯในภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือคนจะได้รับเงินที่จะลงคะแนนเสียง. ผ่านเครือข่ายมากซับซ้อนและแยบยลของ canvassers ออกเสียงลงคะแนนชาวบ้านรับได้ถึง 500 บาทในการลงคะแนนเสียงของพวกเขา. ทั้งสองฝ่ายทำมันและในสภาพภูมิอากาศในปัจจุบันพรรคเพื่อไทย มีเงินมากกว่าที่พรรคประชาธิปัตย์เพื่อให้พวกเขาชนะ ที่น่าตื่นตาตื่นใจ; ในสองประโยคฉันเพิ่งสรุปปัญหาทั้งหมด. ทุกปัญหาเดียวที่เกิดขึ้นในการบริหารงานของราชอาณาจักรไทยสามารถตรวจสอบกลับไปสู่สถานการณ์ที่เรียบง่ายนี้. นี่คือเหตุผลที่ฉันประจบประแจงในแต่ละครั้งที่ซีเอ็นเอ็นพูดถึงรัฐบาลไทยได้รับการเลือกตั้งถูกรังแกโดย ม็อบประท้วงเรียกร้องขับไล่รัฐบาล ถ้าชีวิตมีเพียงง่ายๆเป็นเสียงกัดซีเอ็นเอ็น 15 วินาที (และถ้าเพียง แต่ซีเอ็นเอ็นพบกับผู้สื่อข่าวที่จะใช้เวลาในการทำความเข้าใจสถานการณ์ที่แท้จริง). สิ่งที่สื่อต่างประเทศไม่ได้รับคือ: พรรคการเมืองในประเทศไทยสวม ' เสื้อชนะการเลือกตั้งเมื่อวันที่คะแนนความนิยม พวกเขาซื้อรัฐบาล. เราสามารถตำหนิทักษิณว่าเป็นคนหิวเงิน เราสามารถพูดได้อภิสิทธิ์เป็นยามชั้นนำและเก่า สิ่งที่ ความจริงก็คือพวกเขาทั้งหมดทำงานภายในส่งกลิ่นเดียวกันระบบการเมืองเน่าเสียในที่ที่คุณต้องจ่ายเงินเพื่อชนะ. และเมื่อคุณชนะกระบวนการลำบากของ recouping การสูญเสียของคนที่เริ่มต้น. ผมพยายามที่ดีที่สุดของฉันในการถ่ายทอดข้อความนี้ไปยังชาวอเมริกันของฉัน เพื่อนและครอบครัวเนื่องจากในช่วงสัปดาห์แรกของการเดินทางของชาวอเมริกันของฉันประเทศไทยเป็นข่าวร้อน. (ที่น่าสนใจในสัปดาห์ที่สองของการเข้าชมของฉันที่คุ้มครองจริงหายไปแม้จะมีสถานการณ์กลายเป็นรุนแรงมากขึ้น. ถ้าวันหนึ่งเป็นเวลานานในทางการเมืองอย่างใดอย่างหนึ่ง สัปดาห์เป็นนิรันดร์ในสื่อข่าวที่.) ยังคงมีชาวอเมริกันเก็บไว้ขอให้ฉันคำถามเดียวกัน. '' ทำไม y'all ต้องการที่จะขับไล่รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง? '' ผมได้ถามในรูปแบบต่างๆ '' อย่า y'all ต้องการประชาธิปไตยที่นั่นในไต้หวันหรือไม่? '' ที่คำถามสุดท้ายที่ผมถูกถามในแถบในวอชิงตัน ดี.ซี. ฉันหนีไปในเช้าวันหนึ่งที่จะชนะการแช่แข็งเย็น โดยในช่วงเวลาที่ฉันรู้สึกเหนื่อยกับการพยายามที่จะอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นกลับบ้านฉันไม่ได้รำคาญที่จะแก้ไขให้ถูกต้องเขาที่ชื่อของประเทศ. ฉันมีหนึ่งเรียนรู้อเมริกันบอกว่าในขณะที่การซื้อเสียงไม่ดีมันก็ไม่ได้เลวร้าย กว่า lobbyists รุนแรงที่พบในห้องโถงของอำนาจในกรุงวอชิงตันดีซี. บางทีเขาอาจจะถูกต้อง แต่ไม่ผิดทำให้ทั้งสองที่ถูกต้องหรือไม่? ประเทศไทยต้องทั้งหมดออกในใบหน้าของคุณการศึกษาใหม่ของมวลชนในการซื้อเสียง ป้ายโฆษณาทางโทรทัศน์การประชุมศาลากลางจังหวัด, ปุ่ม, เสื้อยืด, เพลงป๊อปที่จับใจและที่สำคัญที่สุดคือผลกระทบที่น่ากลัวสำหรับทุกฝ่ายที่มีส่วนร่วมอยู่ในนั้น. ลองจินตนาการถึงความสำคัญของแคมเปญดังกล่าวได้ มันจะเทียบเท่าของสวีเดนในปี 1967 เมื่อทั้งประเทศเปลี่ยนจากการขับรถทางด้านซ้ายเพื่อขับรถทางด้านขวา บางทีมันอาจจะยิ่งยากกว่าว่าเพราะความเข้าใจธรรมชาติของชาวบ้านทั่วประเทศที่พวกเขาจะต้องจ่ายในคำสั่งนี้จะลงคะแนนให้ใครสักคน. วิธีการหนึ่งที่จะทำเช่นนั้น? วิธีการหนึ่งอีก 68 ล้านความรู้แก่ประชาชนในการทำความเข้าใจเกี่ยวกับการเลือกตั้งครั้งที่ไม่ได้อยู่ในช่วงเวลาของความเจริญรุ่งเรืองชั่วคราวหรือไม่? เก็บไว้ในใจชาวบ้านเฉลี่ยอยู่ที่ยากจน 500 บาทที่เขาได้รับการเลือกตั้งในเวลาที่ซื้อมาก helluva วิสกี้ข้าว. และผู้ที่จะก่อให้เกิดการได้หรือไม่ไม่มีพรรคใหญ่ในประเทศนี้เป็นไปเพื่อให้ความพยายามที่ซื่อสัตย์ที่จะรื้อระบบที่ทำงานนำโด่งในความโปรดปรานของมัน มันง่ายที่จะจานออกเงินสดคะแนนเสียงมากกว่าแข็งขันสร้างความสัมพันธ์ของความไว้วางใจที่มีผู้มีสิทธิเลือกตั้งที่ผ่านการกำกับดูแลที่ดีสิ่งที่เรายังไม่เห็นในประเทศนี้. มันเป็นในประเด็นนี้คนเดียวที่ฉันเปลี่ยนทิศทางไปสู่การก่อตัวของสภาการพิจารณาคดีที่ แม้ว่าระหว่างกาลอย่างแน่นอนในการจัดเรียงสิ่งที่ออก แต่เปลี่ยนทิศทางเฉพาะผู้อ่านที่รักไม่ให้เส้นตรง ให้ฉันสภาปกครอง reeks ของลัทธิคอมมิวนิสต์และฉันไม่พร้อมที่จะสวมเครื่องแบบของบุคคลที่จางหายไปและออกไปในช่องเพียง แต่. มีวิธีอื่น ๆ ที่จะรื้อระบบหรือไม่ผมเชื่อว่าด้วยกรณีที่ไม่มีเงินถูกdoled ออก ในเวลาที่การเลือกตั้งจะมีการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงในภูมิทัศน์ทางการเมืองในประเทศนี้. โดยไม่ต้องฉีดใหญ่ของเงินซื้อเสียงจะมีการลดลงของความปรารถนาที่จะฟื้นการลงทุนที่ผ่าน 30% การชำระเงินภายใต้โต๊ะที่ สัญญารัฐบาลปัจจุบันขอบได้ถึง 40% และคิดว่ายอดเยี่ยมของประเทศนี้จะมีพิเศษ 30-40% ในเงินกองทุนสำหรับการใช้จ่ายของประชาชน. นี้เป็นจริงที่จะเกิดขึ้นเวลาใด ๆ ในอนาคตอันใกล้? ผมคิดว่าไม่. โปรดจำไว้ว่านักการเมืองทุกคนที่ไม่ได้รับอนุญาตจากการเมืองเป็นเวลาห้าปีเพราะการเชื่อมโยงของพวกเขาเพื่อทักษิณและการทุจริต? ห้าปีที่ดีของพวกเขาขึ้น คุณไม่ได้จะไปหาของพวกเขาอย่างแข็งขันรณรงค์ไม่ซื้อเสียงและการตรวจสอบมากขึ้นและยอดคงเหลือ พวกเขาจะกลับมาและพวกเขาจะหิว. มีทุกประเภทของสิ่งอื่น ๆ ที่จะต้องทำเพื่อกำจัดประเทศไทยของระบบการเมืองที่เน่าเสียเช่นการยกเลิกการห้ามขายเหล้าในวันเลือกตั้งได้อีกด้วย. เพียงแค่ดูที่ความสามารถของนักการเมือง ในประเทศนี้ พวกเขาสามารถได้มาจากพวงของ teetotalers ย่ำแย่. ขณะที่คุณบังคับให้ประเทศของสุราที่จะมีสติขึ้นมาเพื่อที่จะออกเสียงลงคะแนนตัดสินของพวกเขาเป็นความบกพร่อง หลักฐานนั่งอยู่ที่นั่นในรัฐสภาไทย. ผมมีความเชื่อมั่นในคนไทยโดยเฉพาะอย่างยิ่งนี้มากขึ้นและการศึกษารุ่นใหม่ที่จะทำให้การเปลี่ยนแปลงที่จำเป็นในการสร้างใหม่ระบบทำความสะอาด. มันไม่ได้เป็นต่อสู้ขึ้นเขา; เป็นหน้าผาที่แท้จริงของการต่อสู้ แต่เดี๋ยวก่อนถ้าสวีเดนเก่าที่น่าเบื่อจะได้รับใช้ในการขับรถทางด้านขวาเพื่อให้คนไทยก็สามารถเริ่มต้นที่จะเลือกนักการเมืองบนพื้นฐานของคุณธรรมมากกว่าธนบัตรสีม่วง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วันเลือกตั้งเป็นสีม่วงปะ
หวังว่าการเลือกตั้งที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้ - ระบบเน่าเน่าจะอยู่ตราบเท่าที่โหวตซื้อได้ 500 บาท

เผยแพร่ : 15 / 12 / 2013 ที่ 0 : 00 ก่อนเที่ยง

ส่วนหนังสือพิมพ์ : ทุกปัญหาที่เกิดขึ้นในการบริหารงานของราชอาณาจักรไทยสามารถติดตามกลับเพื่อ situationwell ง่ายๆนี้ผมกลับจากอเมริกา . . .เกิดอะไรขึ้นใน 2 สัปดาห์ ผมไม่อยู่


ดูสิ ฉันล้อเล่น พูดคุยเกี่ยวกับที่เวลา การเดินทางของฉันเริ่มต้นด้วยการเรียกร้องให้นายสุเทพ เทือกสุบรรณ เดือนมีนาคมล้านคน และปิดท้ายด้วย ยิ่งลักษณ์ เรียกการเลือกตั้ง . ฉันควรจะอยู่ในไทย มองความวุ่นวายของประเทศจม

ตอนฉันจากไปข่าวว่าเราอาจจะมีการเลือกตั้งในวันที่ 2 เกือบชุบมีความสุขฉันรู้สึกเมื่อสัมผัสลงที่สุวรรณภูมิ

คือว่าทางเราแก้ไขปัญหาได้หรือไม่ การเลือกตั้งอีก ? ในภาษาอเมริกัน , มันไม่ทำงาน .

ว่ามีการเลือกตั้งอีก จะช่วยให้สถานการณ์ที่เปราะบางนี้เมื่อการเลือกตั้งเป็นรากของปัญหา

ฉันได้อ่านและเห็นเพียงพอของโพสต์ของ Facebook และ YouTube คลิปหยาบคายเสียดสีของนายกรัฐมนตรีว่า มีการพันของประชากรไทยที่เชื่อว่าเธอไม่ได้เป็นสมาร์ท

ยังไงพวกเขา ; เรียกการเลือกตั้งน่าจะเป็นสิ่งที่นายกรัฐมนตรีควรทำ เธอต้องทำมันตอนนี้สุเทพเริ่มประท้วงเสียงของเขา . . . . . .

เพราะ เธอกำลังจะชนะอีกครั้ง

มีข้อสงสัยเกี่ยวกับมัน .

Pheu ไทยมีตัวเลข และพวกเขาจะได้รับในอีก ต้องขอบคุณกระบวนการประชาธิปไตยการเลือกตั้ง .

จะให้สื่อต่างประเทศมีความสุข เนื่องจากสื่อต่างประเทศแค่รักประชาธิปไตย แต่สำหรับเราในไทย มันก็ไม่ช่วยแก้ปัญหาอะไร

ผมไม่ต้องการพูดซ้ำอีก จากสองสัปดาห์ที่แล้วแต่อย่างน้อยให้ฉันดูที่คอลัมน์ : รากของปัญหาคือ ในการลงคะแนนเสียงซื้อ ด้านนอกของกรุงเทพฯ ในภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีคนจ่ายให้โหวต

ผ่านเครือข่ายมากซับซ้อนและแยบยลของการลงคะแนนเสียงของประชาชน ชาวบ้าน รับ 500 บาทเพื่อลงคะแนน

ทั้งสองด้านเลย และในปัจจุบัน บรรยากาศพรรคเพื่อไทย มีเงินมากกว่าประชาธิปัตย์ ดังนั้น พวกเขาชนะ . มหัศจรรย์สองประโยคก็สรุปปัญหาทั้งหมด

ทุกๆ ปัญหาที่เกิดขึ้นในการบริหารงานของราชอาณาจักรไทยสามารถ traced กลับไปที่สถานการณ์นี้ง่าย

ทำไมฉันประจบประแจงเวลา CNN พูดถึงการเลือกตั้ง รัฐบาลที่ถูกข่มเหงจากม๊อบประท้วงเรียกร้องขับไล่รัฐบาลถ้าชีวิตเท่านั้นที่เป็นง่ายๆเป็น 15 วินาที ซีเอ็นเอ็น เสียงกัด ( และถ้า CNN น่าจะหาผู้สื่อข่าวที่ต้องใช้เวลาในการเข้าใจสถานการณ์ )

สิ่งที่สื่อต่างประเทศไม่ได้รับนี้ : พรรคการเมืองในไทยไม่ชนะการเลือกตั้งที่นิยมเสียง พวกเขาซื้อรัฐบาล

เราก็โทษ ทักษิณ ที่หิวเงิน . เราสามารถพูดได้ว่า อภิสิทธิ์เป็น elitist และเก่า ยาม อะไรก็ตามความจริงคือ พวกเขาทั้งหมดทำงานภายในเหมือนกัน เหม็น เน่า ระบบการเมืองที่คุณต้องจ่ายเพื่อชนะ

และเมื่อคุณชนะ , กระบวนการที่ยากลำบากของ recouping ของการสูญเสียเริ่มต้น

ฉันพยายามของฉันที่ดีที่สุดเพื่อส่งข้อความนี้ไปยังเพื่อนอเมริกันของผมและครอบครัว ตั้งแต่สัปดาห์แรก การเดินทางอเมริกันของฉัน , ประเทศไทยข่าวร้อน

( น่าสนใจในสัปดาห์ที่ 2 ของการเข้าชมของฉันที่ครอบคลุมแทบจะหายไป แม้สถานการณ์เริ่มรุนแรงมากขึ้น ถ้าวันนึงมันนานนะ การเมือง หนึ่งสัปดาห์เป็นนิรันดร์ในสื่อข่าว )

แต่คนอเมริกันเฝ้าแต่ถามคำถามเดียวกัน

''why พวกคุณต้องการขับไล่รัฐบาลซึ่งมาจากการเลือกตั้ง ? ' ' ผมได้ถามว่า ' ' ในรูปแบบต่าง ๆ คุณไม่ได้ต้องการประชาธิปไตยอยู่ในไต้หวัน ? ' '

สุดท้ายผมก็ถามคำถาม ในบาร์ในวอชิงตัน ดี.ซี. ฉันหนีไปตอนเช้าตีเย็นแช่แข็ง โดยขั้นตอนที่ฉันเหนื่อยของการพยายามที่จะอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้นที่บ้านผมไม่ได้รบกวนเขาถูกต้องในนามของประเทศ

ผมเคยเรียนอเมริกันบอกว่า ในขณะที่ซื้อเสียงไม่ดีมันก็ไม่แย่กว่า lobbyists ที่รุนแรงที่พบในทางเดินแห่งอำนาจในวอชิงตัน ดี.ซี.

บางทีเขาอาจพูดถูก แต่ทำสองผิดให้ใช่มั้ย ?

ประเทศไทยต้องการทั้งหมดในหน้าของคุณคือการศึกษาของมวลชน ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ป้ายโฆษณา , โฆษณาทีวี , การประชุมศาลากลาง , ปุ่ม , เสื้อยืด , เพลงที่จับใจและที่สำคัญที่สุดคือ ผลกระทบที่น่ากลัวสำหรับบุคคลที่มีส่วนร่วมในมัน .

จินตนาการสำคัญ เช่น แคมเปญ มันเป็นเทียบเท่าของสวีเดนในปี 1967 เมื่อทั้งประเทศเปลี่ยนจากการขับรถด้านซ้ายเพื่อการขับขี่บนด้านขวา บางที มันอาจจะยากยิ่งกว่า เพราะแท้จริงความเข้าใจของชาวบ้านในประเทศนี้ที่พวกเขาจะต้องจ่ายเพื่อที่จะลงคะแนนให้ใครบางคน

คุณทำได้ไงวิธีหนึ่งคือให้ความรู้ความเข้าใจว่า 68 ล้านคน ในช่วงการเลือกตั้ง ไม่ใช่ระยะเวลาของความเจริญรุ่งเรืองชั่วคราว เก็บในใจชาวบ้านเฉลี่ยยากจน . 500 บาทเขาได้รับในเวลาเลือกตั้งซื้อมาก helluva ของเหล้าขาว

และใครที่ไปกระตุ้นมัน