We examine the effect of survey mea

We examine the effect of survey measurement error on the empirical relationship between child mental health and personal and family characteristics, and between child mental health and educational progress. Our contribution is to use unique UK survey data that contain (potentially biased) assessments of each child’s mental state from three observers (parent, teacher and child), together with expert (quasi-)diagnoses, using an assumption of optimal diagnostic behavior to adjust for reporting bias. We use three alternative restrictions to identify the effect of mental disorders on educational progress. Maternal education and mental health, family income and major adverse life events are all significant in explaining child mental health, and child mental health is found to have a large influence on educational progress. Our preferred estimate is that a one-standard-deviation reduction in ‘true’ latent child mental health leads to a 2- to 5-month loss in educational progress. We also find a strong tendency for observers to understate the problems of older children and adolescents compared to expert diagnosis.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เราตรวจสอบผลของการสำรวจประเมินผิดพลาดประจักษ์สัมพันธ์ ระหว่างสุขภาพจิตของเด็กและลักษณะส่วนบุคคล และครอบครัว และสุขภาพจิตของเด็กและความก้าวหน้าทางการศึกษา ส่วนของเราจะใช้ข้อมูลสำรวจสหราชอาณาจักรเฉพาะที่ประกอบด้วยสถานะทางจิตของเด็กแต่ละคนจากสามผู้สังเกตการณ์ (หลัก ครู และเด็ก), ร่วมกับผู้เชี่ยวชาญประเมิน (อาจ biased) (เสมือน-) diagnoses ใช้สมมติฐานการวินิจฉัยพฤติกรรมดีที่สุดเพื่อปรับปรุงรายงานความโน้มเอียง เราใช้ข้อจำกัดทางเลือกที่สามเพื่อระบุผลของโรคจิตกำลังศึกษา ศึกษาเวชศาสตร์มารดา และสุขภาพจิต รายได้ของครอบครัว และเหตุการณ์ร้ายชีวิตหลักสำคัญทั้งหมดในการอธิบายเด็กสุขภาพจิต และพบมีอิทธิพลใหญ่ในระหว่างการศึกษาสุขภาพจิตของเด็ก เราประเมินราคาได้ที่ลดส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานหนึ่งสุขภาพจิตใจของเด็กแฝงอยู่ 'จริง' นำไปสู่การสูญเสีย 2-5 เดือนถึงกำลังศึกษา นอกจากนี้เรายังพบแนวโน้มที่แข็งแกร่งสำหรับผู้สังเกตการณ์เพื่อ understate ปัญหาของเด็กและวัยรุ่นเมื่อเปรียบเทียบกับผู้เชี่ยวชาญวินิจฉัยรุ่นเก่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เราตรวจสอบผลกระทบของข้อผิดพลาดการวัดการสำรวจเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างการทดลองด้านสุขภาพจิตเด็กและลักษณะส่วนบุคคลและครอบครัวและระหว่างเด็กสุขภาพจิตและความคืบหน้าการศึกษา ผลงานของเราคือการใช้ข้อมูลที่ไม่ซ้ำกันในสหราชอาณาจักรการสำรวจที่มี (ลำเอียงอาจ) การประเมินผลของสภาพจิตใจของเด็กแต่ละคนจากสามผู้สังเกตการณ์ (แม่ครูและเด็ก) ร่วมกับผู้เชี่ยวชาญ (กึ่ง) การวินิจฉัยโดยใช้สมมติฐานของพฤติกรรมการวินิจฉัยที่ดีที่สุดในการปรับ สำหรับการรายงานอคติ เราใช้สามข้อ จำกัด ทางเลือกในการระบุผลกระทบของความผิดปกติท​​างจิตกับความคืบหน้าการศึกษา การศึกษาแม่และสุขภาพจิตรายได้ของครอบครัวและเหตุการณ์สำคัญในชีวิตที่ไม่พึงประสงค์ทุกคนอย่างมีนัยสำคัญในการอธิบายสุขภาพจิตเด็กและเด็กสุขภาพจิตพบว่ามีอิทธิพลมากในความคืบหน้าการศึกษา ประมาณการที่ต้องการของเราคือการลดลงหนึ่งส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานใน 'ความจริง' แฝงเด็กสุขภาพจิตนำไปสู่​​การสูญเสีย 2- 5 เดือนในความคืบหน้าการศึกษา นอกจากนี้เรายังพบว่ามีแนวโน้มที่แข็งแกร่งสำหรับการสังเกตการณ์ที่จะพูดปัญหาของเด็กและวัยรุ่นเมื่อเทียบกับผู้เชี่ยวชาญด้านการวินิจฉัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เราศึกษาผลของความคลาดเคลื่อนการสำรวจความสัมพันธ์เชิงประจักษ์ระหว่างเด็ก สุขภาพจิต และลักษณะส่วนบุคคล และครอบครัว และระหว่างเด็ก สุขภาพจิต และความก้าวหน้าทางการศึกษา ผลงานของเราคือ ใช้เฉพาะข้อมูลที่มีการสำรวจ UK ( ลำเอียงอาจ ) การประเมินสภาพจิตใจของเด็กแต่ละคน จากสามผู้สังเกตการณ์ ( ผู้ปกครอง ครู และเด็กร่วมกับผู้เชี่ยวชาญ ( กึ่ง ) การวินิจฉัยโดยใช้สมมติฐานของพฤติกรรมการวินิจฉัยที่เหมาะสมเพื่อปรับการตั้งค่า . เราใช้สามข้อ จำกัด ทางเลือกเพื่อระบุผลของความผิดปกติทางจิตในความก้าวหน้าทางการศึกษา ระดับการศึกษาของมารดา และสุขภาพจิต และรายได้ของครอบครัว และที่สำคัญต่อชีวิต เหตุการณ์ทั้งหมดที่สำคัญในการอธิบายสุขภาพจิตเด็กและสุขภาพจิตเด็กพบว่ามีอิทธิพลมากต่อความก้าวหน้าทางการศึกษา ประมาณการที่ต้องการของเราเป็นหนึ่งส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานการสุขภาพจิตเด็กแฝงจริง ' นำไปสู่ 2 - 5 เดือน ความสูญเสีย ความก้าวหน้าทางการศึกษา นอกจากนี้เรายังพบแนวโน้มที่แข็งแกร่งสำหรับผู้สังเกตการณ์ที่จะกล่าวถึงอย่างไม่เต็มที่ ปัญหาเด็กและวัยรุ่นเปรียบเทียบกับการวินิจฉัยของผู้เชี่ยวชาญ