The buffering capacity of the mater

The buffering capacity of the materials was determined by a pH
titration test (CEN/TS, 2006). First, the initial pH of each sample
was measured in a 1:100 sample/deionised water ratio. Next, consecutive
volumes of 200 lL of 1 M HNO3 or 1 M NaOH were added,
and the suspension was stirred. The resulting pH of the suspension
was measured 20 min after each addition of the acid or base. The
acid and base additions were repeated until the pH range of
2–12 was covered.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความจุบัฟเฟอร์ของวัสดุถูกกำหนด โดย pHทดสอบการไทเทรต (CEN/TS, 2006) แรก pH เริ่มต้นของแต่ละอย่างมีวัดอัตราส่วนเป็น 1: 100/deionised ตัวอย่างน้ำ ถัดไป ต่อเนื่องปริมาณ 200 เพิ่มจะ 1 M HNO3 หรือ 1 M NaOHและมีกวนการระงับ PH เป็นผลลัพธ์ของการระงับที่วัด 20 นาทีหลังจากแต่ละแห่งในกรดหรือฐาน ที่เพิ่มกรด และฐานถูกทำซ้ำจนกว่าช่วง pH ของ2 – 12 ได้ครอบคลุม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความจุบัฟเฟอร์ของวัสดุที่ถูกกำหนดโดยค่า pH
ทดสอบไตเตรท (CEN / TS, 2006) ครั้งแรกที่พีเอชเริ่มต้นของแต่ละตัวอย่าง
ในวัดที่ 1: ตัวอย่าง 100 / อัตราส่วนน้ำ deionised ถัดไปติดต่อกัน
ปริมาณ 200 LL 1 M HNO3 หรือ 1 M NaOH เสริม
และระงับถูกกวน ค่าความเป็นกรดที่เกิดจากการระงับ
วัด 20 นาทีหลังจากแต่ละนอกจากของกรดหรือฐาน
กรดและเพิ่มฐานซ้ำจนกระทั่งช่วงค่า pH ของ
2-12 ถูกปกคลุม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บัฟเฟอร์ความจุของวัสดุที่ถูกกำหนดโดย M
ไทเทรตทดสอบ ( CEN / TS , 2006 ) แรก , pH เริ่มต้นของแต่ละตัวอย่าง
วัดใน 100 ตัวอย่าง / deionised น้ำอัตราส่วน ถัดไปติดต่อกัน
ปริมาณ 200 จะ 1 M กรดดินประสิวหรือ 1 M NaOH มีการเพิ่ม
และช่วงล่างถูกกวน . ผล ของช่วงล่าง
วัด 20 นาทีหลังจากแต่ละนอกจากของกรดหรือเบส
กรดและเบสเพิ่มซ้ำจนมี pH ในช่วง
2 – 12 ถูกปกคลุม