Briassoulis (2001) organized indica

Briassoulis (2001) organized indicators of sustainable development into four groups. A first drawing from the Organization for Economic Co-operation and Development’s (OECD’s) Pressure State Response framework, which specifies indicators of pressures on environmental receptors, and of impacts on the environment and responses. A second grouping classifies indicators, according to spatial scale, as global, national and local. A third grouping concerns the environmental medium to which indicators refer, i.e. air, water, land, etc. A fourth grouping classifies indicators, according to the main dimensions of sustainability, as environmental, economic, social and integrated. In tourism, Ap and Crompton (1998) mainly categorized perceived impacts into three domains, i.e., economic, social and environmental, while developing scales of tourism impacts. Similarly, this paper attempts to investigate stakeholders’ perceptions to evaluate sustainability of an ecotourism site based on an indicator system that covers economic, social and environmental dimensions.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Briassoulis (2001) จัดตัวบ่งชี้ของการพัฒนาที่ยั่งยืนเป็นกลุ่ม 4 วาดรูปแรกจากกรอบงานตอบสนองรัฐดันองค์กรความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนาของ (OECD ของ) ซึ่งระบุตัวชี้วัด ของความดันบน receptors สิ่งแวดล้อม และผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและตอบสนอง กลุ่มที่สองจัดประเภทตัวบ่งชี้ ตามขนาดพื้นที่ สากล ชาติและท้องถิ่น สามการจัดกลุ่มความกังวลที่สื่อสิ่งแวดล้อมกับตัวบ่งชี้ที่อ้างถึง เช่นอากาศ น้ำ ดิน ฯลฯ กลุ่มที่สี่จัดประเภทตัวบ่งชี้ ตามมิติหลักของความยั่งยืน สิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ สังคม และบูรณาการ ท่องเที่ยว Ap และ Crompton (1998) ส่วนใหญ่แบ่งเป็น 3 โดเมน ผลกระทบต่อการรับรู้เช่น เศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวด ล้อม พัฒนาระดับของผลกระทบต่อการท่องเที่ยว ในทำนองเดียวกัน กระดาษนี้พยายามที่จะตรวจสอบภาพลักษณ์มีส่วนประเมินความยั่งยืนของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศไซต์ระบบการบ่งชี้ที่ครอบคลุมมิติทางเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Briassoulis (2001) จัดตัวชี้วัดของการพัฒนาที่ยั่งยืนเป็นสี่กลุ่ม การวาดภาพแรกจากองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนาของเศรษฐกิจ (OECD) ในกรอบการตอบสนองของรัฐความดันที่ระบุตัวชี้วัดของตัวรับแรงกดดันต่อสิ่งแวดล้อมและผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมและการตอบสนอง การจัดกลุ่มที่สองจัดประเภทตัวชี้วัดตามขนาดอวกาศเป็นระดับโลกระดับชาติและระดับท้องถิ่น การจัดกลุ่มที่สามที่เกี่ยวข้องกับสื่อด้านสิ่งแวดล้อมที่ตัวชี้วัดที่อ้างถึงเช่นอากาศ, น้ำ, ที่ดิน, ฯลฯ การจัดกลุ่มที่สี่แยกประเภทตัวชี้วัดตามมิติหลักของการพัฒนาอย่างยั่งยืนเช่นสิ่งแวดล้อม, เศรษฐกิจ, สังคมและบูรณาการ ในการท่องเที่ยว, Ap และครอมป์ตัน (1998) แบ่งส่วนใหญ่รับรู้ผลกระทบออกเป็นสามโดเมนคือเศรษฐกิจสังคมและสิ่งแวดล้อมขณะที่การพัฒนาเครื่องชั่งน้ำหนักผลกระทบการท่องเที่ยว ในทำนองเดียวกันบทความนี้พยายามที่จะตรวจสอบการรับรู้ของผู้มีส่วนได้เสียในการประเมินความยั่งยืนของเว็บไซต์การท่องเที่ยวเชิงนิเวศบนพื้นฐานของระบบตัวบ่งชี้ที่ครอบคลุมด้านเศรษฐกิจสังคมและสิ่งแวดล้อม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

briassoulis ( 2001 ) จัดตัวชี้วัดการพัฒนาที่ยั่งยืนเป็นสี่กลุ่ม รูปแรกจากองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนาร่วมปฏิบัติการและพัฒนา ( OECD ) ความดันกรอบสถานะการตอบสนองซึ่งกำหนดตัวชี้วัดของความดันในตัวรับ สิ่งแวดล้อม และผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมและการตอบสนอง กลุ่มที่สองคือตัวชี้วัด ตามแบบอวกาศทั่วโลก , ชาติ และท้องถิ่น กลุ่มที่สามเกี่ยวกับสื่อด้านสิ่งแวดล้อมซึ่งตัวชี้วัดที่อ้างถึง เช่น อากาศ น้ำ ดิน ฯลฯ กลุ่มที่สี่ คือตัวชี้วัด ตามมิติหลักของการพัฒนาอย่างยั่งยืน เป็น เศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม สังคม และแบบบูรณาการ ในการท่องเที่ยว , AP และ Crompton ( 1998 ) ส่วนใหญ่ที่แบ่งการรับรู้ผลกระทบออกเป็น 3 โดเมน คือ เศรษฐกิจสังคม และ สิ่งแวดล้อม พัฒนาระดับของผลกระทบต่อการท่องเที่ยว ในทํานองเดียวกัน งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการรับรู้ของผู้มีส่วนได้เสียเพื่อประเมินความยั่งยืนของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ เว็บไซต์บนพื้นฐานของตัวระบบที่ครอบคลุมมิติเศรษฐกิจ สังคมและสิ่งแวดล้อม .