Drosophyllum lusitanicum is native

Drosophyllum lusitanicum is native to the western Mediterranean region (Portugal, Spain and Morocco), and is one of the few carnivorous plants to grow in dry, alkaline soils. The 20- to 40-cm (8- to 16-in) glandular leaves, which uncoil from a central rosette, lack the power of movement common to most sundews, but have the unusual characteristic of coiling 'outward' when immature (outward circinate vernation).[2] The plant has a distinct sweet aroma, which attracts the insects upon which it preys. When insects land on the leaves, they find themselves stuck to the mucilage secreted by the stalked glands on the leaves. The more the insects struggle, the more ensnared they become, ultimately dying of suffocation or exhaustion. The plant then secretes enzymes which dissolve the insects and release the nutrients, which are then absorbed by the plant. The plant uses these nutrients to supplement the nutrient-poor soil in which it grows.

Drosophyllum lusitanicum bears bright-yellow flowers, 4 cm (1.6 in) in diameter, borne in groups of 3–15 between February and May. The translucent seedpods bear 3–10 opaque black, pear-shaped seeds, 2.5 mm (0.098 in) in diameter. Seed germination may be aided by scarification.

The genus had always been assumed to be closely allied to Drosera, and was previously placed in the Droseraceae. Recent molecular and biochemical studies, however, place it in the monotypic Drosophyllaceae, as recommended by the Angiosperm Phylogeny Group, and allied with the Dioncophyllaceae (Triphyophyllum) and Ancistrocladaceae.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Drosophyllum lusitanicum มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตก (โปรตุเกส, สเปนและโมร็อกโก) และเป็นหนึ่งในพืชที่กินเนื้อไม่กี่ที่จะเติบโตในแห้งดินอัลคาไลน์ 20 ถึง 40 เซนติเมตร (8 ถึง 16 ใน) ใบต่อมซึ่งโรยดอกกุหลาบจากกลางขาดอำนาจในการเคลื่อนไหวร่วมกันเพื่อหยาดน้ำค้างที่สุด แต่มีลักษณะที่ผิดปกติของขด 'ภายนอก' เมื่อยังไม่บรรลุนิติภาวะ (circinate ออกไปด้านนอก vernation). [2] พืชที่มีกลิ่นหอมหวานที่แตกต่างกันซึ่งดึงดูดแมลงตามที่มัน preys เมื่อแมลงที่ดินบนใบที่พวกเขาพบว่าตัวเองติดอยู่กับเมือกหลั่งจากต่อมเดินบนใบ ยิ่งการต่อสู้แมลงที่ติดกับดักมากขึ้นพวกเขาจะกลายเป็นที่สุดที่กำลังจะตายจากการสำลักหรืออ่อนเพลีย โรงงานแล้วหลั่งเอนไซม์ที่ละลายแมลงและปล่อยสารอาหารซึ่งจะถูกดูดซึมโดยพืช พืชที่ใช้สารอาหารเหล่านี้เพื่อเสริมธาตุอาหารในดินไม่ดีในการที่จะเติบโต. Drosophyllum lusitanicum หมีดอกไม้สดใสสีเหลือง 4 ซม. (1.6 ใน) เส้นผ่าศูนย์กลางพาหะในกลุ่ม 3-15 ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนพฤษภาคม seedpods โปร่งแสงแบก 3-10 ทึบแสงสีดำ, เมล็ดลูกแพร์ 2.5 มิลลิเมตร (0.098 ใน) มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง การงอกของเมล็ดอาจจะรับความช่วยเหลือจาก scarification. ประเภทที่มักจะได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นพันธมิตรใกล้ชิดกับหยาดน้ำค้างและถูกวางไว้ก่อนหน้านี้ใน Droseraceae ศึกษาในระดับโมเลกุลและชีวเคมีล่าสุด แต่วางไว้ใน monotypic Drosophyllaceae, ตามคำแนะนำของพืชชั้นสูงเชื้อชาติกลุ่มพันธมิตรกับ Dioncophyllaceae (Triphyophyllum) และ Ancistrocladaceae

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

drosophyllum lusitanicum พื้นเมืองเมดิเตอร์เรเนียนภูมิภาคตะวันตก ( โปรตุเกส , สเปนและโมร็อกโก ) , และเป็นหนึ่งในไม่กี่ เป็นพืชที่ปลูกในดินที่แห้งด่าง 20 - 40 ซม. ( 8 - 16 ) ใบต่อมซึ่งทำให้คลายจากการขดเป็นดอกกุหลาบกลาง ขาดพลังในการเคลื่อนไหวร่วมกันกับต้นพืชขนาดเล็กจำพวก Drosera ที่สุดแต่ มีลักษณะที่ผิดปกติของแบบ ' ภายนอก ' เมื่ออ่อน ( ขาออก circinate vernation ) [ 2 ] พืชที่มีกลิ่นหอมหวานที่แตกต่างกัน , ซึ่งดึงดูดแมลงที่เป็นเหยื่อ . เมื่อแมลงเกาะอยู่บนใบไม้ พวกเขาค้นหาตัวเองติดอยู่ในเมือกหลั่งโดยต่อมเดินทอดน่องบนใบ ยิ่งต่อสู้ยิ่งดักจับแมลง , พวกเขากลายเป็นในที่สุดจะตายจากการขาดอากาศหายใจ หรืออ่อนเพลีย พืชแล้วหลั่งเอนไซม์ที่สลายแมลงและปล่อยสารอาหารที่ดูดซึมโดยพืช พืชใช้ธาตุอาหารเหล่านี้เสริมธาตุอาหารในดินที่ไม่ดีซึ่งมันโต

drosophyllum lusitanicum หมีสีเหลืองสดใสดอกไม้ 4 ซม. ( 1.6 ) ในเส้นผ่าศูนย์กลาง แต่ในกลุ่มของ 3 – 15 ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์และเดือนพฤษภาคมการ seedpods โปร่งแสงหมี 3 – 10 ทึบแสงสีดำ รูปร่างลูกแพร์เมล็ด 2.5 มม. ( 0.098 ) ในเส้นผ่าศูนย์กลาง การงอกของเมล็ดอาจจะช่วยโดยการ

สกุลได้เสมอถือว่าเป็นอย่างใกล้ชิดพันธมิตรกับทฤษฎีความน่าจะเป็น และเคยอยู่ในโดรเซอราซี . ล่าสุดโมเลกุลและชีวเคมี อย่างไรก็ตาม วางใน monotypic drosophyllaceae ,ตามที่แนะนำโดยพืชดอกระบบเชื้อชาติกลุ่มและพันธมิตรกับ dioncophyllaceae ( triphyophyllum ) และ ancistrocladaceae .