Volcanism at Convergent Plate Bound

Volcanism at Convergent Plate Boundaries
Recall that at convergent plate boundaries slabs of oceanic crust are bent as they descend into the mantle, generating a deep- ocean trench. As a slab sinks deeper into the mantle, the in- crease in temperature and pressure drives volatiles(mostly water) from the oceanic crust. These mobile fluids migrate up- ward into the wedge-shaped piece of mantle located between the subductingslab and the overriding plate. Once the sinking slab reaches a depth of about 100 kilometers, these water-rich fluids reduce the melting point of hot mantle rock sufficiently to trigger some melting. The partial melting of mantle rock(peridotite) generates magma with a basaltic composition. After a sufficient quantity of magma has accumulated, it slowly mi- grates upward Volcanism at a convergent plate margin results in the development of a slightly curved chain of volcanoes called a volcanic arc. These volcanic chains develop roughly parallel to the associated trench-at distances of 200-300 kilometers(100-200 miles). Volcanic arcs can be constructed on oceanic, or continental, lithosphere. Those that develop within the ocean and grow large enough for their tops to rise above the surface are labeled island archipelagos in most atlases. Geol ogists prefer the more descriptive term volcanic island arcs, or simply island arcs(Figure 9.36A). Several young volcanic island arcs border the western Pacific basin, including the Aleutians, the Tongas, and the Marianas

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Volcanism ที่ขอบจาน Convergent นึกว่า ที่จาน convergent แผ่นคอนกรีตรอยต่อของเปลือกโลกมหาสมุทรงอขณะที่พวกเขาเดินลงไปหิ้ง สร้างแบบร่องลึกมหาสมุทรลึก เป็นพื้นถูกกระทำลึกเป็นหิ้ง ในรอยพับตรงในอุณหภูมิและความดันไดรฟ์ volatiles(mostly water) จากเปลือกมหาสมุทร ของเหลวเหล่านี้เคลื่อนย้ายผู้ป่วยขึ้นเป็นชิ้นส่วนรูปลิ่มของหิ้งอยู่ subductingslab และจานต้องเอาชนะ เมื่อพื้น sinking ถึงความลึกประมาณ 100 กิโลเมตร ของเหลวเหล่านี้อุดมไปด้วยน้ำช่วยลดจุดหลอมเหลวของหินหิ้งร้อนพอให้ทริกเกอร์บางละลาย การหลอมละลายบางส่วนของหิ้ง rock(peridotite) สร้างหินหนืดที่ มีองค์ประกอบ basaltic หลังจากมีสะสมปริมาณของหินหนืดพอ มันช้า mi-grates Volcanism ขึ้นที่เป็น convergent จานขอบผลการพัฒนาของโซ่โค้งเล็กน้อยของเรียกว่าส่วนโค้งภูเขาไฟ กลุ่มภูเขาไฟเหล่านี้พัฒนาหยาบ ๆ แบบขนานเพื่อเชื่อมโยงร่องลึกที่ระยะ 200-300 กิโลเมตร (100-200 ไมล์) สามารถสร้างเส้นโค้งภูเขาไฟในมหาสมุทร หรือ ยุโรป ธรณีภาค ที่พัฒนาภายในมหาสมุทร และเติบใหญ่พอสำหรับหนึ่งที่ตัวสูงขึ้นเหนือพื้นผิวที่ป้าย archipelagos เกาะใน atlases มากที่สุด Geol ogists ต้องอธิบายคำว่าเกาะส่วน หรือเพียงแค่เกาะเส้นโค้ง (รูป 9.36A) ส่วนหนุ่มเกาะหลายเส้นขอบอ่างแปซิฟิกตะวันตก Aleutians, Tongas และ Marianas

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ภูเขาไฟที่บรรจบขอบเขตจานจำได้ว่าที่รอยต่อแผ่นเปลือกโลกมาบรรจบกันของแผ่นเปลือกโลกมหาสมุทรจะงอขณะที่พวกเขาลงไปในเสื้อคลุมสร้างคูน้ำทะเลถึงสถานการณ์การผลิต ในฐานะที่เป็นแผ่นจมลึกลงไปในชั้นแมนเทิลที่เพิ่มความของอุณหภูมิและความดันสารระเหยไดรฟ์ (ส่วนใหญ่เป็นน้ำ) จากเปลือกโลกมหาสมุทร ของเหลวเหล่านี้มือถือย้ายผู้ป่วยขึ้นลงในชิ้นส่วนรูปลิ่มของเสื้อคลุมอยู่ระหว่าง subductingslab และแผ่นเอาชนะ เมื่อแผ่นจมถึงความลึกประมาณ 100 กิโลเมตรเหล่านี้ของเหลวที่อุดมด้วยน้ำลดจุดหลอมเหลวของร็อคแมนเทิลร้อนพอที่จะก่อให้เกิดการหลอมละลายบางส่วน ละลายบางส่วนของหินเสื้อคลุม (peridotite) สร้างแมกมาที่มีองค์ประกอบทุรกันดาร หลังจากที่ปริมาณที่เพียงพอของแมกได้สะสมมันช้าตะแกรง mi- ขึ้นภูเขาไฟที่แผ่นมาบรรจบผลอัตรากำไรขั้นต้นในการพัฒนาห่วงโซ่โค้งเล็กน้อยของภูเขาไฟที่เรียกว่าโค้งภูเขาไฟ เหล่านี้โซ่ภูเขาไฟพัฒนาประมาณขนานไปกับระยะทางที่เกี่ยวข้องสลักที่ 200-300 กิโลเมตร (100-200 ไมล์) โค้งภูเขาไฟสามารถสร้างขึ้นบนมหาสมุทรหรือทวีปเปลือกโลก ผู้ที่พัฒนาในมหาสมุทรและการเติบโตของขนาดใหญ่พอสำหรับท็อปส์ซูของพวกเขาที่จะอยู่เหนือพื้นผิวที่มีความโดดเด่นหมู่เกาะเกาะในแผนที่มากที่สุด ogists Geol ต้องการคำอธิบายเพิ่มเติมโค้งเกาะภูเขาไฟหรือเพียงแค่โค้งเกาะ (รูปที่ 9.36A) หนุ่มหลายโค้งเกาะภูเขาไฟชายแดนลุ่มน้ำแปซิฟิกตะวันตกรวมทั้งอลูเทียน, Tongas และเกาะมาริอานา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หินในการเรียกคืนแผ่นกั้นเขตแดน
ที่ลู่เข้ารอยต่อแผ่นเปลือกโลกแผ่นเปลือกโลกใต้มหาสมุทรที่เป็นโค้งที่พวกเขาลงไปในเนื้อโลก , สร้างร่องลึกมหาสมุทรลึก - เป็นแผ่นพื้นจมลึกเข้าไปในเสื้อคลุม , - รอยพับในอุณหภูมิและความดันทำให้สารระเหย ( ส่วนใหญ่น้ำ ) จากเปลือกโลกมหาสมุทรของเหลวเคลื่อนที่เหล่านี้อพยพขึ้น - ลง แยกชิ้นของวอร์ดหิ้งอยู่ระหว่าง subductingslab และยกเลิกจาน เมื่อจมพื้นถึงระดับความลึกของน้ำประมาณ 100 กิโลเมตร ซึ่งอุดมไปด้วยของเหลวลดจุดหลอมเหลวของหินหิ้งร้อนพอที่จะเรียกบางส่วนละลาย การหลอมละลายบางส่วนของแมนเทิล ( หินเพริโดไทต์ แมกมาบะซอลต์ ) สร้างด้วยองค์ประกอบ .หลังจากที่ปริมาณที่เพียงพอของหินหนืดจะสะสมอย่างช้าๆ มิ - . ขึ้นไปที่ขอบแผ่นหินซึ่งได้ผลในการพัฒนาห่วงโซ่ของภูเขาไฟโค้งเล็กน้อย เรียกว่า อาร์ค ลาวา ภูเขาไฟ กลุ่มภูเขาไฟเหล่านี้พัฒนาประมาณขนานกับร่องที่เกี่ยวข้องระยะทาง 200-300 กิโลเมตร ( 100-200 ไมล์ ) ภูเขาไฟโค้ง สามารถสร้างมหาสมุทร หรือแบบคอนติเนนตอล ,เปลือกโลก . ที่พัฒนาภายในมหาสมุทรและเติบโตใหญ่พอสำหรับตัวของพวกเขาที่จะอยู่เหนือพื้นผิวเป็นชื่อหมู่เกาะเกาะในหนังสือแผนที่มากที่สุด กอล ogists ชอบบรรยายมากขึ้นในระยะภูเขาไฟเกาะโค้งหรือเพียงแค่โค้งเกาะ ( รูป 9.36a ) หลายหนุ่มภูเขาไฟเกาะโค้งขอบอ่างแปซิฟิกตะวันตก รวมทั้งอลูเทียน , tongas และสหรัฐอเมริกา