To investigate the mechanism of sub

To investigate the mechanism of submerged macrophyte–bacteria interactions on the removal of phthalic
acid esters from surface water, experiments with and without Potamogeton crispus L. were performed. A
two-compartment (i.e., water and plant) kinetic model was developed. The model adequately described
the variation of dibutyl phthalate (DBP) and di-2-ethylhexyl phthalate (DEHP) in the plant-water system
by providing the first-order rate constants of plant uptake (k1) and release (k2), microbial degradation in
water (k3) and plant degradation (k4). During 10-d incubation, the presence of P. crispus enhanced the
removal of DBP and DEHP from water by 6.3% and 22.4%. Compared with the experiment without
P. crispus, biodegradation of DBP in water with P. crispus decreased by 8.3% because of plant uptake even
though k3 increased by 30%. 21.4% of DBP transferred from water to plants, of which only small amount
(5.1%) retained in the plant and the rest (94.9%) was degraded. Different from DBP, biodegradation of
DEHP in water with P. crispus was a slightly higher than that without P. crispus. 25.5% of DEHP transferred
from water to plants, of which a large portion (73.3%) retained in the plant and the rest (26.7%) was
degraded. This finding reveals that the enhancement of DBP removal from surface water is mainly related
to faster degradation in the plant, whereas it is mainly related to higher plant accumulation for DEHP

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การตรวจสอบกลไกของการโต้ตอบ macrophyte น้ำท่วม – แบคทีเรียในการกำจัดของ phthalicesters กรดจากพื้นผิวน้ำ การทดลองที่มี และไม่ มี Potamogeton crispus L. ดำเนิน Aรูปแบบเดิม ๆ 2 ช่อง (เช่น น้ำและพืช) ได้รับการพัฒนา แบบจำลองที่อธิบายไว้อย่างเพียงพอความผันแปรของ dibutyl พทาเลท (DBP) และดี-2-ethylhexyl พทาเลท (DEHP) ในระบบพืชน้ำโดยให้คงอัตราลำดับแรกของการดูดธาตุอาหารพืช (k1) และปล่อย (k2), จุลินทรีย์ย่อยสลายในน้ำ (k3) และย่อยสลายพืช (k4) ในระหว่างการฟักตัว 10-d ของ P. crispus เพิ่มเอา DBP และ DEHP จากน้ำ 22.4% และ 6.3% เมื่อเทียบกับการทดลองโดยP. crispus, biodegradation DBP ในน้ำ P. crispus ลดลง 8.3% เนื่องจากพืชดูดธาตุอาหารได้แม้ว่า k3 เพิ่มขึ้น 30% 21.4% ของ DBP โอนน้ำพืช จำนวนที่เล็กเท่านั้น(5.1%) เก็บไว้ในโรงงาน และส่วนเหลือ (94.9%) ถูกลดขั้น แตกต่างจาก DBP, biodegradation ของDEHP ในน้ำ P. crispus ถูกสูงขึ้นเล็กน้อยกว่าที่ไม่ P. crispus 25.5% ของ DEHP โอนจากน้ำพืช ซึ่งเป็นส่วนใหญ่ (ร้อยละ 73.3) เก็บไว้ในโรงงานและส่วนเหลือ (ร้อยละ 26.7)เสื่อมโทรม ค้นหานี้พบว่า เกี่ยวข้องของ DBP เอาจากน้ำผิวดินส่วนใหญ่การย่อยสลายได้เร็วขึ้นในโรงงาน ในขณะที่มันเป็นส่วนใหญ่พืชที่เกี่ยวข้องกับสูงสะสมสำหรับ DEHP

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เพื่อศึกษากลไกของมิดมาโครไฟต์และปฏิสัมพันธ์ในการกำจัดแบคทีเรียกรดพทาลิก
เอสเทอร์จากน้ำผิวดิน การทดลองที่มีและไม่มี potamogeton Crispus . การวิจัย a
2 ช่อง ( เช่น น้ำ และพืช ) แบบจำลองที่พัฒนาขึ้น แบบจำลองอธิบาย
อย่างเพียงพอการเปลี่ยนแปลงของ dibutyl phthalate ( DBP ) และ di-2-ethylhexyl พทาเลท ( dehp ) ในระบบน้ำของพืช
โดยการให้คะแนนเพื่อใช้ค่าคงที่ของพืช ( K1 ) และออก ( K2 ) จุลินทรีย์ในการย่อยสลาย
น้ำ ( K3 ) และการย่อยสลายของพืช ( แห่ง ) ในช่วง 10-d บ่ม , การแสดงหน้า Crispus เพิ่ม
dehp จากน้ำและการกำจัดของ DBP โดย 6.3 และร้อยละ 22.4 %เปรียบเทียบกับการทดลองโดยไม่
หน้า Crispus , การย่อยสลายของ DBP ในน้ำกับหน้า Crispus ลดลง 8.3% เนื่องจากธาตุอาหารพืชแม้
ถึงแม้ว่า K3 เพิ่มขึ้น 30% 21.4 % ของค่าโอนจากน้ำพืช ซึ่งเพียงเล็กน้อย
( 5.1% ) สะสมในพืช และส่วนที่เหลือ ( 94.9 ) คือคุณภาพต่ำ แตกต่างจาก DBP , การย่อยสลาย
dehp ในน้ำกับหน้าCrispus เป็นเล็กน้อยสูงกว่าที่ไม่มีหน้า Crispus . 25.5 % ของ dehp โอน
จากน้ำพืช ซึ่งส่วนใหญ่ ( 29 ) สะสมในพืช และส่วนที่เหลือ ( 26.7% ) คือ
สลายตัว การค้นพบนี้แสดงให้เห็นว่าการเพิ่มค่าเอาออกจากน้ำผิวดินเป็นส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับการย่อยสลาย
เร็วในโรงงาน ในขณะที่มันเป็นหลักที่เกี่ยวข้องกับการสะสม dehp พืชที่สูงขึ้นสำหรับ