บนโลกนี้มีคนอยู่ 6พันล้าน มีบ้านอยู

บนโลกนี้มีคนอยู่ 6พันล้าน มีบ้านอยู่นับพันล้านหลัง มีทีวี ตู้เย็น เครื่องใช้มากมาย เป็น ล้านๆเครื่อง มีสิ่งมีชีวิตมากมาย ที่นับไม่มีวันหมด แต่ทำไปเรายังรู้สึกว่าโลกนี่ไม่น่าอยู่ ขึ้นเลย ท่ามกลางผู้คนมากมาย บนท้องถนน ในห้องสรรพสินค้า โรงหนัง ที่ทำงาน ร้านอาหาร มหาลัย โรงเรียน หรือที่อื่นๆ เรายังคงรู้สึกโดดเดี่ยวได้อยู่เสมอ ...เสมอ...

เคยไหม ที่คุณรู้สึกพิเศษกับของสิ่งหนึ่ง ที่แห่งหนึ่ง หรือคนคนนั้น อยากอยู่ใกล้ ไปหา หรือพบเจอ เสียใจเมื่อสูญเสีย ไกลห่าง หรือพรากจาก ทำสิ่งทำให้โลกรอบตัวเราน่าอยู่ขึ้น และน้อยลง สลับกันไป แต่ก็ยังมีสิ่งที่ให้จดจำให้ละรึก และย้ำเตือน ทั้งดีและไม่ดี แต่เราก็เลือกได้นิว่าจะระลึกถึงสิ่งใด เมื่อใด ยังไง ณ ที่ไหน

โลกเราน่าอยู่ขึ้นเพราะเรามีเรื่องให้จดจำ มีสิ่งให้ผูกสัมพันธ์ ไม่งั้นเราจะแยกเพื่อนของเราออกจาก คนนับพันล้านได้ยังไง หากเราไม่รู้จัก ไม่คุ้นเคย ไม่คุ้นตา แล้วเราจะแยกเสื้อตัวโปรดออกจากกองเสื้อผ้านับพันพันตัวได้ยังไง หากไม่ใช่เพราะใครคนนึงซื้อให้หรือมีรอยจากสิ่งต่างๆ เราจะจำได้อย่างไรว่า ดอกไม้ที่เหี่ยวเฉาอยู่ในกรอบ หากไม่ใช่ใครเอามาใส่ไว้ มันคงไม่แตกต่าจากดอกอื่นๆทั่วโลก นั่นแหละที่ทำให้ทุกนาที ทุกริ้วลอย มีคุณค่าแก่การจดจำ และระลึกถึง เมื่อยามเราเหงา อ้างว้าง หรือหมดกำลังใจ หรือยามที่มีสุข ยิ้มแย้ม มีความรัก... เรื่องเหล่านี้จะทำให้เราคลายทุกข์ และมีความสุขเพิ่มขึ้นอีกเมื่อมีอยู่แล้ว เหลานี้แหละที่ทำให้ โลกน่าอยู่ขึ้น

อย่าลืมใช้ทุกนาทีให้มีค่า และผูกสัมพันธ์กัยสิ่งที่รัก

โปรดอย่าใช้แค่เพียงคำพูด เพราะมันอาจเปลี่ยนแปลงได้

โปรดใช้การกระทำ เพราะสิ่งนั้นจะคงอยู่และเกิดขึ้นจริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บนโลกนี้มีคนอยู่ 6 พันล้านมีบ้านอยู่นับพันล้านหลังมีทีวีตู้เย็นเครื่องใช้มากมายเป็นล้าน ๆ เครื่องมีสิ่งมีชีวิตมากมายที่นับไม่มีวันหมด ขึ้นเลยท่ามกลางผู้คนมากมายบนท้องถนนในห้องสรรพสินค้าโรงหนังที่ทำงานร้านอาหารมหาลัยโรงเรียนหรือที่อื่น ๆ ... เสมอ ... เคยไหมที่คุณรู้สึกพิเศษกับของสิ่งหนึ่งที่แห่งหนึ่งหรือคนคนนั้นอยากอยู่ใกล้ไปหาหรือพบเจอเสียใจเมื่อสูญเสียไกลห่างหรือพรากจาก และน้อยลงสลับกันไป แต่ก็ยังมีสิ่งที่ให้จดจำให้ละรึกและย้ำเตือนทั้งดีและไม่ดี เมื่อใดยังไง ณ มีสิ่งให้ผูกสัมพันธ์ไม่งั้นเราจะแยกเพื่อนของเราออกจากคนนับพันล้านได้ยังไงหากเราไม่รู้จักไม่คุ้นเคยไม่คุ้นตา เราจะจำได้อย่างไรว่าดอกไม้ที่เหี่ยวเฉาอยู่ในกรอบหากไม่ใช่ใครเอามาใส่ไว้มันคงไม่แตกต่าจากดอกอื่น ๆ ทั่วโลกนั่นแหละที่ทำให้ทุกนาทีทุกริ้วลอยมีคุณค่าแก่การจดจำและระลึกถึงเมื่อยามเรา เหงาอ้างว้างหรือหมดกำลังใจหรือยามที่มีสุขยิ้มแย้มมีความรัก ... เรื่องเหล่านี้จะทำให้เราคลายทุกข์ เหลานี้แหละที่ทำให้