These initiatives reflect a growing

These initiatives reflect a growing academic and policy consensus that corruption is often
high in low-income countries and that it is costly. The growing policy activism that conditions
international assistance on corruption outcomes in turn reflects a belief that given the right
incentives, politicians, bureaucrats, and civil society in these countries can reduce corruption.
Evaluating these claims requires answers to three questions. The first, and arguably
most basic, question that underlies policy design is, how prevalent is corruption? Second,
what are the costs of corruption (i.e., is corruption actually harmful)? Finally, what factors
influence the level of corrupt behavior? For example, is corrupt behavior responsive
to economic incentives and market forces, and in what ways? Are there other effective
approaches that can be brought to bear on corruption, such as technology, and how might
corrupt officials react to such changes?
In this article we review the literature on these three issues and in each case describe
both what we know and what we do not. We include a wide variety of types of corruption
in our analysis but primarily focus on bribes to government officials and theft of government
resources by public officials.2

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ริเริ่มเหล่านี้สะท้อนถึงวิชาการเติบโตและช่วยให้นโยบายที่เสียหายมักจะเป็นสูงแนซ์ประเทศและว่า มันเป็นค่าใช้จ่าย การเติบโตนโยบายการเคลื่อนไหวที่เงื่อนไขผลเสียหายช่วยเหลือนานาชาติจะสะท้อนให้เห็นถึงความเชื่อการที่ให้แรงจูงใจ นักการเมือง bureaucrats และภาคประชาสังคมในประเทศเหล่านี้สามารถลดความเสียหายประเมินเรียกร้องเหล่านี้ต้องการคำตอบสำหรับคำถามที่สาม แรก และว่าพื้นฐาน คำถามที่ underlies ออกนโยบายคือ วิธีแพร่หลายเสียหาย วินาทีอะไรคือต้นทุนของความเสียหาย (เช่น รับความเสียหายเป็นอันตรายจริง) สุดท้าย ปัจจัยมีอิทธิพลต่อระดับของลักษณะการทำงานเสียหายหรือไม่ ตัวอย่าง คือพฤติกรรมที่เสียหายจึงหรือไม่ตอบสนองแรงจูงใจทางเศรษฐกิจและกลไกตลาด และด้วยวิธีใด มีประสิทธิภาพอื่น ๆแนวทางที่สามารถนำไปในทุจริต เช่นเทคโนโลยี และอาจเจ้าหน้าที่เสียหายตอบสนองการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวหรือไม่ในบทความนี้ เราทบทวนวรรณกรรม ในประเด็นที่สาม และ ใน describe แต่ละกรณีสิ่งที่เรารู้และสิ่งที่เราทำไม่ เรารวมความหลากหลายของชนิดของความเสียหายในการวิเคราะห์ของเราแต่เป็นหลักความสินบนเจ้าหน้าที่รัฐบาลและขโมยของรัฐบาลทรัพยากร โดยสาธารณะ officials.2

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความคิดริเริ่มเหล่านี้สะท้อนถึงฉันทามติทางวิชาการและนโยบายที่เพิ่มขึ้นว่าการทุจริตมักจะสูงในประเทศที่มีรายได้ต่ำและว่ามันเป็นค่าใช้จ่าย นโยบายการเคลื่อนไหวที่เพิ่มขึ้นว่าสภาพความช่วยเหลือระหว่างประเทศเกี่ยวกับผลการทุจริตในทางกลับสะท้อนให้เห็นถึงความเชื่อที่ว่าได้รับสิทธิที่แรงจูงใจนักการเมืองข้าราชการและภาคประชาสังคมในประเทศเหล่านี้สามารถลดความเสียหาย. ประเมินการเรียกร้องเหล่านี้ต้องตอบคำถามสามข้อ ครั้งแรกและเนื้อหาที่พื้นฐานที่สุดคำถามที่รองรับการออกแบบนโยบายคือวิธีการที่แพร่หลายเป็นความเสียหาย? ประการที่สองสิ่งที่มีค่าใช้จ่ายของการทุจริต (กล่าวคือเป็นความเสียหายจริงที่เป็นอันตราย)? ในที่สุดสิ่งที่ปัจจัยที่มีผลต่อระดับของพฤติกรรมการทุจริตหรือไม่ ยกตัวอย่างเช่นเป็นพฤติกรรมเสียหายที่ตอบสนองต่อแรงจูงใจทางเศรษฐกิจและกลไกตลาดและในสิ่งที่วิธี? มีประสิทธิภาพอื่น ๆวิธีการที่สามารถนำมาใช้กับการทุจริตเช่นเทคโนโลยีและวิธีการที่อาจข้าราชการทุจริตตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวหรือไม่ในบทความนี้เราทบทวนวรรณกรรมในประเด็นเหล่านี้สามและในแต่ละกรณีอธิบายทั้งสิ่งที่เรารู้และสิ่งที่พวกเราไม่. เรารวมความหลากหลายของประเภทของการทุจริตในการวิเคราะห์ของเราแต่ส่วนใหญ่มุ่งเน้นไปที่สินบนให้กับเจ้าหน้าที่ของรัฐและการโจรกรรมของรัฐบาลทรัพยากรโดยofficials.2 สาธารณะ