‘I don’t know anybody anyway, so I’

‘I don’t know anybody anyway, so I’ll just wait until they’re finish and join a group with vacancies.’
Since the only thing he wanted was the credits, it didn’t matter which group he’d join.
“Donghyeon, this way!”
“Senior Sangho, come join us.”
Lee Hyun thought to himself as people were forming groups.
More and more singular people were reduced until there was only a third left.
Among them were three acquaintances Park Sunjo, Lee Yuu-Chong, and Min Sura who remained undecided. The freshmen uptakes on their senior were too fast and made it far difficult for them to form a group.
There were only 20 people remaining.
Park Sunjo saw Lee Hyun.
“Lee Hyun Hyeongnim, come this way! There are two spots open here!”
In this situation, Lee Hyun figured it’d be better for them to assumed(he was a senior) otherwise.
Lee Hyun scratched his head in embarrassment.
“You don’t need to bother. I don’t think I could attend the MT.”
“Come on! Let’s go together Hyeongnim!”
“I see. Well, if you want.”
Lee Hyun replied with a bit of courtesy and joined Bak Sunjo’s group.
He had already met these guys in a brief instant so it was best for him to join them. Not long after, the group increased with the addition of two girls.
“Hello. I’m Hong Seonye.”
“I’ve heard so much about you (just a greeting). I’m Ju Eunhee.”
“Lee Hyun. Pleased to meet you.”
The two women were a bit reluctant toward Lee Hyun, due to the horrid reputation he had within the Department.
Even so, they did not plainly hate him.
‘Anyway, at least in this way I can go to the MT.’
Lee Hyun felt at ease.
The fact was that he had a little expectation with his first ever college MT!
Then, someone came and stood behind Lee Hyun.
The attention of the auditorium turned to her. It was Seoyoon who approached Lee Hyun.
***
The Seoyoon who have never participated in an MT.
‘Everybody else will not like me.’
She was afraid of meeting people. She was afraid of getting hurt so she bounded herself in a frozen state.
Then, she found Lee Hyun.
‘It’s him.’
If it weren’t for the fact that he looked exactly like how he did in Royal Road, then she would never be able to recognize him.
While she had the chance to meet him and accompanied him, he cooked and created a sculpture.
‘The heartwarming sculpture of a pair of lovers, that man.’
Seoyoon unwittingly reached her hand toward Lee Hyun.
Lee Hyun reacted and turned around, only to find Seoyoon.
His eyes dilated; the instinctive attribute when one perceives a crisis.
“No way…MT..you want to come with…?”
Seoyoon's head nodded in silence.
She thought it’d be fine if she could tag along with Lee Hyun on the MT trip. Surely in his case, he would not abandon her, because they were friends.
To Seoyoon, the moment they registered themselves as friends, she had already regarded Lee Hyun as a real friend.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

'ผมไม่ทราบว่าใครอยู่แล้วดังนั้นผมจะรอจนกว่าพวกเขาจะเสร็จสิ้นและเข้าร่วมกลุ่มที่มีตำแหน่งงานว่าง.
ตั้งแต่สิ่งเดียวที่เขาต้องการก็คือสินเชื่อก็ไม่ได้สำคัญว่ากลุ่มที่เขาต้องการเข้าร่วม
"Donghyeon วิธีนี้!"
"อาวุโส Sangho มาร่วมงานกับเรา."
ลีฮยอนคิดว่าตัวเองเป็นคนที่ถูกสร้างกลุ่ม.
คนมากเอกพจน์อื่น ๆ ลดลงจนมีเพียงซ้ายที่สาม.
ในหมู่พวกเขาสามคนรู้จักพาร์ Sunjo, ลี Yuu ช่องและมินสุระที่ยังคงลังเล uptakes นักศึกษาในระดับสูงของพวกเขาเร็วเกินไปและทำให้มันไกลยากสำหรับพวกเขาในรูปแบบกลุ่ม.
มีเพียง 20 คนที่เหลืออยู่.
สวน Sunjo เห็นลีฮยอน.
"ลีฮยอน Hyeongnim มาทางนี้! มีสองจุดเปิดที่นี่! "ในสถานการณ์เช่นนี้ลีฮยอนคิดว่ามันต้องการจะดีกว่าสำหรับพวกเขาที่จะสันนิษฐานว่า (เขาเป็นผู้อาวุโส) เป็นอย่างอื่น. ลีฮยอนมีรอยขีดข่วนหัวของเขาในความลำบากใจ." คุณไม่จำเป็นต้องกังวล ฉันไม่คิดว่าฉันจะเข้าร่วมมอนแทนา. "" Come on! ไปด้วยกัน Hyeongnim! "" ผมเห็น ดีถ้าคุณต้องการ. "ลีฮยอนตอบด้วยบิตของมารยาทและเข้าร่วมกลุ่มบากของSunjo. เขาได้พบแล้วคนเหล่านี้ในทันทีสั้น ๆ เพื่อให้มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเขาที่จะร่วมกับพวกเขา ไม่นานหลังจากที่กลุ่มที่เพิ่มขึ้นด้วยนอกเหนือจากสองสาว. "สวัสดีครับ ฉันฮ่องกง Seonye. "" ผมเคยได้ยินมากเกี่ยวกับคุณ (เพียงคำอวยพร) ผมจูนฮี. "" ลีฮยอน ยินดีที่ได้พบคุณ. "ผู้หญิงสองคนเป็นบิตลังเลต่อลีฮยอนเนื่องจากชื่อเสียงที่น่าเกลียดน่ากลัวเขามีภายในกรม. ดังนั้นแม้พวกเขาไม่ได้ชัดถ้อยชัดคำเกลียดเขา. 'อย่างไรก็ตามอย่างน้อยในทางที่ผมสามารถไปที่ MT. 'ลีฮยอนรู้สึกสบายใจ. ความจริงก็คือว่าเขามีความคาดหวังเล็ก ๆ ที่มีมอนแทนาวิทยาลัยเคยครั้งแรกของเขา! แล้วมีคนมายืนอยู่ข้างหลังและลีฮยอน. ความสนใจของหอประชุมหันไปหาเธอ มันเป็น Seoyoon ที่เดินเข้ามาใกล้ลีฮยอน. *** Seoyoon ที่ไม่เคยมีส่วนร่วมในมอนแทนา. 'คนอื่น ๆ จะไม่ชอบฉัน.' เธอเป็นคนที่กลัวการพบปะผู้คน เธอเป็นคนที่กลัวการได้รับบาดเจ็บดังนั้นเธอจึงกระโดดตัวเองอยู่ในสภาพแช่แข็ง. จากนั้นเธอก็พบว่าลีฮยอน. 'มันเขา. ถ้ามันไม่ได้สำหรับความจริงที่ว่าเขามองว่าชอบวิธีที่เขาทำในรอยัลโรดแล้วเธอจะ ไม่สามารถที่จะรู้จักเขา. ในขณะที่เธอมีโอกาสที่จะพบกับเขาและมาพร้อมกับเขาเขาสุกและสร้างประติมากรรม. 'ประติมากรรมอบอุ่นของคู่ของคนรักคนที่. Seoyoon โดยไม่รู้ตัวถึงมือของเธอที่มีต่อลีฮยอน. ลี ฮยอนมีปฏิกิริยาตอบสนองและหันไปรอบ ๆ เพียงเพื่อจะพบ Seoyoon. ดวงตาของเขาพอง; แอตทริบิวต์สัญชาตญาณเมื่อเล็งเห็นว่าวิกฤต. "ไม่มีทาง ... MT..you ต้องการที่จะมาพร้อมกับ ... ?" หัว Seoyoon ของพยักหน้าในความเงียบ. เธอคิดว่ามันจะดีถ้าเธอจะแท็กพร้อมกับลีฮยอนในการเดินทางมอนแทนา แน่นอนในกรณีของเขาเขาจะไม่ทิ้งเธอเพราะพวกเขาเป็นเพื่อน. เพื่อ Seoyoon, ขณะที่พวกเขาลงทะเบียนตัวเองว่าเป็นเพื่อนเธอได้รับการยกย่องว่าแล้วลีฮยอนเป็นเพื่อนที่แท้จริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

' ไม่รู้จักใครเลย ยังไงผมก็จะรอจนกว่าจะเสร็จ และเข้าร่วมกลุ่มกับงาน '
เพราะสิ่งเดียวที่เขาต้องการคือ เครดิต มันไม่สำคัญที่เขาจะร่วมกลุ่ม .
" donghyeon ทางนี้ ! "
" รุ่นพี่ซังโฮ มานั่งด้วยกันสิ "
ลีฮยอนคิดว่าตัวเองเป็นคนรูปกลุ่ม .
มากขึ้น เอกพจน์ คนถูกลดลงจนมีเพียงซ้าย
3ในหมู่พวกเขาเป็นซุนโจปาร์ค 3 คนรู้จัก ลี ยู ชอง มินซูร่าที่ยังคงลังเล น้องใหม่กับรุ่นพี่ของตนให้เร็วมากและทำให้มันไกลยากสำหรับพวกเขาในรูปแบบกลุ่ม มีเหลือเพียง 20 คนเท่านั้น
.
ปาร์คซุนโจเห็นลีฮยอน .
" ลีฮยอน พี่ มาทางนี้ มีอยู่สองจุดเปิดที่นี่ ! "
ในสถานการณ์นี้ลีฮยอนคิดว่ามันจะดีสำหรับพวกเขาจะถือว่าเขาเป็นรุ่นพี่ ) มิฉะนั้น
ลีฮยอนเกาหัวอย่างอึดอัด .
" เธอไม่ต้องเป็นห่วง ฉันไม่คิดว่าฉันจะสามารถไปที่ "
" เร็วเข้า ! ไปด้วยกันนะพี่ "
" ผมเห็น ถ้าคุณต้องการ "
ลีฮยอนตอบกลับด้วยบิตของมารยาทและเข้าร่วมกลุ่ม
บักซุนโจ .เขาได้พบกับคนเหล่านี้ในทันที สั้น ๆ ดังนั้นมันที่ดีที่สุดสำหรับเขาที่จะเข้าร่วมพวกเขา หลังจากนั้นไม่นาน กลุ่มเพิ่มขึ้น ด้วยการเพิ่มสองสาว
" สวัสดีครับ ผมฮง seonye "
" ผมได้ยินเกี่ยวกับคุณมาเยอะ ( แค่ทักทาย ) ฉันจู eunhee "
" ลีฮยอน ยินดีที่ได้เจอคุณ "
2 สาว ก็ลังเลนิดหน่อย ต่อ ลี ฮยุน เนื่องจาก horrid ชื่อเสียงเขา
ภายในแผนกดังนั้นแม้พวกเขาไม่ได้ให้เกลียดเขา .
'anyway อย่างน้อยในนี้ ฉันสามารถไปที่ '
ลีฮยอนรู้สึกสบาย .
ความจริงของเรื่องนี้คือ เขามีความคาดหวังกับตันวิทยาลัยเคยครั้งแรกของเขา
แล้วมีคนมายืนข้างหลัง ลีฮยอน
ความสนใจของหอประชุมเปิดให้เธอ มัน seoyoon ใครเข้าหาลีฮยอน

* * * seoyoon ที่ไม่เคยมีส่วนร่วมในภูเขา
' ทุกคนจะไม่ชอบฉัน . '
เธอกลัวเจอคน เธอกลัวว่าจะต้องเจ็บปวด เธอจึงจำกัดตัวเองอยู่ในสถานะแช่แข็ง .
แล้ว เธอพบ ลี ฮุน . . . .

' ' มันเลย ถ้ามันไม่ได้สำหรับความจริงที่ว่าเขาเหมือนที่เขาทำในท้องถนนหลวง แล้วหล่อนจะไม่มีวันจำ
ในขณะที่เธอมีเขา โอกาสที่จะได้พบกับเขา และมีเขาเขาทำอาหารและสร้างประติมากรรม .
" อบอุ่นใจประติมากรรมของคู่รักกัน ผู้ชายคนนั้น '
seoyoon เซื่องถึงมือของเธอต่อ ลี ฮยุน
ลีฮยอนทำปฏิกิริยาและหันกลับ เท่านั้นเพื่อค้นหา seoyoon .
ตาของเขาพอง ; สัญชาตญาณคุณลักษณะเมื่อรับรู้วิกฤตการณ์ .
" ไม่มีทาง . . . . . . . ภูเขา คุณจะมาด้วยเหรอ . . . . . . "
seoyoon หัวพยักหน้าในความเงียบ .
แม่คิดว่ามันคงจะดีถ้าเธอสามารถไปกับลีฮยอน MT ทริป แน่นอนว่าในกรณีของเขา เขาจะไม่ทิ้งเธอ เพราะพวกเขาเป็นเพื่อนกัน
เพื่อ seoyoon ช่วงเวลาที่พวกเขาลงทะเบียนตัวเองเป็นเพื่อนเธอก็ถือว่าลีฮยอนเป็นเพื่อนจริง