the ITS-PCR groups of bacteria to g

the ITS-PCR groups of bacteria to genus and species level (Table 1).
The predominant group of LAB isolates (64%) found in all cassava
samples investigated were classified as ITS Group A and identified
by API as L. plantarum except for one isolate, T, which was identified
as L. paracasei (Table 1, Fig. 1a). These isolates were clearly identified
as L. plantarum (99% similarity to GenBank sequences) by pheS
gene sequencing, as their 16S rRNA gene sequences could not
differentiate between L. plantarum and Lactobacillus pentosus. Isolates
in this group were further discriminated into 3 genotypes
based on their rep-PCR profiles (Fig. 2a), revealing intraspecies
diversity amongst the isolates. Out of 26 isolates, 24 displayed the
same rep-PCR fingerprint, indicating this was the dominant genotype
of L. plantarum in the samples investigated. The single isolate
in ITS Group B (2%) was identified as L. paracasei (97% similarity) by
16S rRNA gene sequencing as well as API. For Group C (5%), the two
isolates were identified as Enterococcus casseliflavus (99% similarity)
by 16S rRNA gene sequencing. The identity of the isolates in
group D (8%) was revealed as Ent. faecium (98%) by pheS gene
sequencing as their 16S rRNA gene sequences could not differentiate
between Ent. faecium and Enterococcus durans. Similarly, isolates
in Group E (8%) were identified asW. confusa/Weissella cibaria/
Weissella salipscis (98% similarity) based on their 16S rRNA gene
sequences but were clearly identified asW. confusa (99% similarity)
by pheS gene sequencing. Two genotypes, based on rep-PCR band
patterns were also observed for this group (Fig. 2a). Group F (2%)
included one isolate and was identified as W. paramesenteroides
(100% similarity) by both 16S rRNA and pheS gene sequencing. The
two isolates in group G (5%) were identified as Leuc. mesenteroides
(100% similarity) by rpoA sequencing, confirming the result obtained
from its 16S rRNA sequence. Groups H, I and J included only

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กลุ่มของ PCR ของแบคทีเรียในระดับสกุลและชนิด (ตาราง 1)กลุ่มกันปฏิบัติแยก (64%) พบในมันสำปะหลังทั้งหมดตัวอย่างที่ตรวจสอบได้จัดให้เป็นกลุ่ม A ของ และระบุโดย API เป็น L. plantarum ยกเว้นแยก T ซึ่งมีการระบุไว้เป็น L. paracasei (ตารางที่ 1, Fig. 1a) แยกเหล่านี้ได้อย่างชัดเจนระบุเป็น L. plantarum (99% คล้ายคลึงกับ GenBank ลำดับ) โดย pheSยีนลำดับเบส เป็นของ 16S rRNA ยีนลำดับไม่ความแตกต่างระหว่าง L. plantarum และ pentosus แลคโตบาซิลลัส แยกในกลุ่มนี้ได้เพิ่มเติม discriminated ไปศึกษาจีโนไทป์ 3ตามของ PCR แทนโพรไฟล์ (Fig. 2a), เปิดเผย intraspeciesความหลากหลายแห่งการแยก จากแยก 26, 24 แสดงการเดียวกับ PCR แทนลายนิ้วมือ บ่งชี้นี้มีลักษณะทางพันธุกรรมหลักของ L. plantarum ในตัวอย่างตรวจสอบ แยกเดี่ยวในของกลุ่ม B (2%) ระบุเป็น paracasei L. (คล้าย 97%) โดย16S rRNA ยีนลำดับเป็น API สำหรับกลุ่ม C (5%), 2แยกระบุเป็น casseliflavus Enterococcus (คล้าย 99%)โดยยีน 16S rRNA จัดลำดับ ลักษณะเฉพาะของแยกในกลุ่ม D (8%) ถูกเปิดเผยเป็นเอนท์ faecium (98%) โดยยีน pheSลำดับเบสเป็นของ 16S rRNA ลำดับยีนอาจไม่แตกต่างระหว่างเอนท์ faecium และ Enterococcus durans ในทำนองเดียวกัน แยกในกลุ่ม E (8%) ไม่ระบุ asW. confusa/Weissella cibaria /Salipscis Weissella (คล้าย 98%) ตามของ 16S rRNA ยีนลำดับแต่ถูก asW ชัดเจน confusa (คล้าย 99%)โดย pheS ยีนลำดับนั้น 2 ศึกษาจีโนไทป์ ตามวงดนตรีตัวแทนของ PCRรูปแบบก็ยังสังเกตสำหรับกลุ่มนี้ (Fig. 2a) กลุ่ม F (2%)รวมหนึ่งแยก และระบุเป็นปริมาณ paramesenteroides(คล้าย 100%) โดย 16S rRNA และลำดับยีน pheS ที่สองแยกในกลุ่ม G (5%) ระบุเป็น Leuc mesenteroides(คล้าย 100%) ตามลำดับ rpoA ยืนยันผลได้รับจากลำดับของ 16S rRNA กลุ่ม H ผม และ J รวมเท่านั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กลุ่ม ITS-PCR ของแบคทีเรียในจีนัสและระดับสปีชีส์ (ตารางที่ 1).
กลุ่มเด่นของสายพันธุ์ LAB (64%) พบในทุกมันสำปะหลัง
ตัวอย่างการตรวจสอบได้รับการจัดเป็นกลุ่มและมีการระบุ
โดย API เป็น L. plantarum ยกเว้นหนึ่ง แยก, T, ซึ่งถูกระบุว่า
เป็นลิตร paracasei (ตารางที่ 1, รูปที่. 1a) เชื้อเหล่านี้ถูกระบุไว้อย่างชัดเจน
เป็น L. plantarum (คล้ายคลึงกัน 99% เป็นลำดับ GenBank) โดย pheS
ลำดับยีนของพวกเขาเป็น 16S rRNA ลำดับยีนไม่สามารถ
แยกความแตกต่างระหว่าง L. plantarum และ pentosus แลคโตบาซิลลัส แยก
ในกลุ่มนี้ถูกเลือกปฏิบัติต่อไปใน 3 สายพันธุ์
ขึ้นอยู่กับรูปแบบตัวแทน-PCR ของพวกเขา (รูป. 2a) เผยให้เห็น intraspecies
ความหลากหลายในหมู่ไอโซเลท ออกจาก 26 สายพันธุ์ 24 แสดง
ลายนิ้วมือตัวแทน-PCR เดียวกันแสดงให้เห็นนี้เป็นสายพันธุ์ที่โดดเด่น
ของ L. plantarum ในตัวอย่างการตรวจสอบ แยกเดียว
ในกลุ่ม B (2%) ถูกระบุว่าเป็นลิตร paracasei (คล้ายคลึงกัน 97%) โดย
16S rRNA ลำดับยีนเช่นเดียวกับ API สำหรับกลุ่ม C (5%) ของทั้งสอง
สายพันธุ์ถูกระบุว่าเป็น Enterococcus casseliflavus (คล้ายคลึงกัน 99%)
โดย 16S rRNA ลำดับยีน ตัวตนของเชื้อใน
กลุ่ม D (8%) ถูกเปิดเผยเป็น Ent faecium (98%) โดยยีน pheS
ลำดับเป็น 16S rRNA ของพวกเขาลำดับยีนไม่สามารถแยกความแตกต่าง
ระหว่าง Ent และ Enterococcus faecium Durans ในทำนองเดียวกันที่แยกได้
ในกลุ่มอี (8%) ถูกระบุ asW confusa / Weissella Cibaria /
Weissella salipscis (98% คล้ายคลึงกัน) ตามสถานที่ของพวกเขา 16S rRNA ยีน
ลำดับ แต่ถูกระบุไว้อย่างชัดเจน asW confusa (คล้ายคลึงกัน 99%)
โดยการหาลำดับเบสของยีน pheS สองสายพันธุ์ขึ้นอยู่กับวงดนตรีตัวแทน-PCR
รูปแบบยังพบได้ในกลุ่มนี้ (รูป. 2a) กลุ่ม F (2%)
รวมถึงหนึ่งแยกและถูกระบุว่าเป็น paramesenteroides ดับบลิว
(คล้ายคลึงกัน 100%) โดยทั้งสอง rRNA 16S และ pheS ลำดับยีน
สองสายพันธุ์ในกลุ่ม G (5%) ถูกระบุว่าเป็น Leuc mesenteroides
(คล้ายคลึงกัน 100%) โดยลำดับ RPOA ยืนยันผลที่ได้รับ
จากลำดับของ 16S rRNA กลุ่ม H, I และ J รวมเท่านั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การ its-pcr กลุ่มของแบคทีเรียสกุลและสปีชีส์ระดับ ( ตารางที่ 1 ) .
กลุ่มโดดแลป ไอโซเลท ( 64 ) พบในมันสำปะหลัง
ตัวอย่างที่ศึกษา คือ จัดเป็นกลุ่มและระบุ
โดย API เป็น L . plantarum ยกเว้นแยก T ซึ่งถูกระบุเป็น ( ตารางที่ 1 paracasei
L มะเดื่อ , 1A ) ไอโซเลทเหล่านี้ระบุไว้อย่างชัดเจน
เป็น Lกรด ( 99% พบความคล้ายคลึงกับลำดับ ) โดยเยื่อ
วิเคราะห์ลำดับของยีนเป็นยีน 16S rRNA ลำดับของพวกเขาไม่สามารถแยกความแตกต่างระหว่าง L . plantarum
Lactobacillus pentosus และ . เชื้อในกลุ่มนี้ได้

จำแนกออกเป็น 3 ชนิด ตาม rep PCR โปรไฟล์ ( รูปที่ 2A ) เปิดเผย intraspecies
ความหลากหลายในหมู่เชื้อ จาก 26 สายพันธุ์ 24 แสดง
ตรวจลายนิ้วมือตัวแทนเดียวกัน ซึ่งนี้คือ L . plantarum
เด่น genotype ในกลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา เดียวแยก
ในกลุ่ม B ( 2 % ) ที่ถูกระบุว่าเป็น L . paracasei ( 97 % ความเหมือน ) โดย
เบส 16S rRNA ลำดับยีนเช่นเดียวกับ API กลุ่ม c ( 5 % ) 2
ไอโซเลตที่ถูกระบุว่าเป็นเอ็นเทโรค็อกคัส casseliflavus ( 99% กันโดยลำดับเบส 16S rRNA ยีน )
.เอกลักษณ์ของเชื้อในกลุ่ม d (
8 % ) ถูกเปิดเผยเป็นเอนเตอร์เทนเมนต์ จาก ( 98% ) โดยเยื่อลำดับเบส 16S rRNA ยีนเป็นยีน

ลำดับ ไม่สามารถแยกระหว่างเข้าร่วม จาก และ เอ็นเทโรค็อกคัส durans . ในทำนองเดียวกันสายพันธุ์
ในกลุ่ม E ( 8% ) ระบุ ASW weissella confusa / cibaria /
weissella salipscis ( 98% ความเหมือน ) บนพื้นฐานของยีน 16S rRNA
ลำดับ แต่ถูกระบุไว้อย่างชัดเจน ASW confusa ( 99% เยื่อความเหมือน )
โดยยีนของ สองสายพันธุ์ จากตัวแทนจากวง
รูปแบบการพบกลุ่มนี้ ( รูปที่ 2A ) กลุ่ม F ( 2% )
รวมหนึ่งแยก และถูกระบุว่าเป็น . paramesenteroides
( 100% ทั้งความเหมือน ) และลำดับเบส 16S rRNA เยื่อของยีน
สองสายพันธุ์ในกลุ่ม G ( 5 % ) ที่ถูกระบุว่าเป็น leuc . ฆ่าเชื้อแล้วผสม
( 100 % ความเหมือน ) โดยลำดับ rpoa ยืนยันผลที่ได้รับจาก 16S rRNA ลำดับ
. กลุ่ม H , I และ J รวมเพียง