There have been long-lasting legaci

There have been long-lasting legacies of changes to the landscape and riverscape that are exceedingly well documented.
Catchment-scale activities such as agriculture, urbanization, forestry, mining, and other land uses influence catchment hydrology through the amount, quality, and timing of water and sediment discharges. One of the most pervasive alterations to freshwater is flow regulation, which affects the quantity, timing, and quality of water and sediments available to ecosystems, usually at great cost to the species living there (e.g., Arthington et al. 2010; Poff and Zimmerman 2010). Forest harvesting increases the rate at which water runs off into streams, resulting in larger peak flows and more erosive energy, which can both reduce the long-term storage and base-flow amounts of water (e.g., Moore and Wondzell
2005). It can also affect the channel’s structure and reduce potential habitat volume (Northcote and Hartman 2004; Sweeney et al. 2004). Agriculture and urbanization also affect patterns of flow and sediment discharges, especially through impervious surfaces that lead to high instantaneous peak flows (e.g., Chadwick et al. 2006). At the other extreme, natural low flows, exacerbated by high demands of humans for water for irrigation and domestic uses, can result in stranding of fishes with increased rates of mortality (Harvey et al. 2006; Grantham et al. 2012). This is also evident, for example, in stranding of fishes by dam operations that reduce flows too quickly for fishes to respond (Bradford et al. 2011). Lack of strategic plans to deal with low water supplies for all users, including aquatic ecosystems, will probably leave fishes as
a low priority despite the potentially long-term effects of local extinction.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีอดีตยาวนานของการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์และ riverscape ที่มีมากยิ่งดี.
ลุ่มน้ำระดับกิจกรรมเช่นเกษตร เป็น ป่าไม้ เหมืองแร่ และที่ดินอื่นๆ ใช้อิทธิพลอุทกวิทยาลุ่มน้ำผ่านจำนวน คุณภาพ และระยะเวลาของการปล่อยน้ำและตะกอน เปลี่ยนแปลงชุมชนที่แพร่หลายมากที่สุดกับปลาเป็นขั้นตอนระเบียบ ซึ่งมีผลต่อปริมาณ เวลา และคุณภาพของน้ำและตะกอนที่มีระบบนิเวศ ปกติที่ดีต้นทุนสายพันธุ์อยู่ที่นั่น (เช่น Arthington et al. 2010 Poff และ Zimmerman 2010) ป่าเก็บเกี่ยวเพิ่มขึ้นอัตราน้ำที่ล้นเข้าไปในกระแส เกิดกระแสสูงสุดมีขนาดใหญ่และพลังงาน erosive มากขึ้น ซึ่งสามารถทั้งลดยอดเงินระยะยาวของฐานกระแสและเก็บน้ำ (เช่น มัวร์และ Wondzell
2005) นอกจากนี้ยังสามารถส่งผลกระทบต่อโครงสร้างของช่อง และลดระดับเสียงอยู่อาศัยศักยภาพ (เนย์และ Hartman 2004 Sweeney et al. 2004) การเกษตรและความเป็นเมืองมีผลต่อรูปแบบของการปล่อยกระแสและตะกอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านพื้นผิว impervious ที่นำไปสู่ขั้นตอนสูงสุดกำลังสูง (เช่น แชดวิก et al. 2006) ที่สุดอื่น ๆ ธรรมชาติไหลต่ำ เลวร้าย โดยความสูงของมนุษย์น้ำสำหรับการชลประทานและการใช้ภายในประเทศ สามารถทำ stranding ของปลากับเพิ่มอัตราการตาย (ฮาร์วี่ et al. 2006 Grantham et al. 2012) นี้ก็เห็นได้ชัด เช่น ใน stranding ของปลาโดยการดำเนินงานเขื่อนที่ลดขั้นตอนได้อย่างรวดเร็วเกินไปสำหรับปลาตอบ (แบรดฟอร์ด et al. 2011) แผนเชิงกลยุทธ์ในการจัดการกับอุปกรณ์น้ำต่ำสำหรับผู้ใช้ทั้งหมด รวมถึงระบบนิเวศทางน้ำ การขาดอาจจะทำให้ปลาเป็น
ลำดับความสำคัญต่ำแม้ มีผลระยะยาวอาจสูญพันธุ์ในท้องถิ่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีมรดกยาวนานของการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์และ RiverScape ที่มีเอกสารดีเหลือเกิน
กิจกรรมกักใหญ่เช่นการเกษตรกลายเป็นเมือง, ป่าไม้, เหมืองแร่และที่ดินอื่น ๆ ที่มีอิทธิพลต่อการใช้การเก็บกักน้ำอุทกวิทยาผ่านจำนวนเงินที่มีคุณภาพและระยะเวลาของการ น้ำและตะกอนปล่อย หนึ่งในการเปลี่ยนแปลงที่แพร่หลายมากที่สุดที่จะเป็นน้ำจืดไหลกฎระเบียบซึ่งมีผลต่อปริมาณระยะเวลาและคุณภาพของน้ำและตะกอนที่มีต่อระบบนิเวศมักจะมีค่าใช้จ่ายที่ดีในการขยายพันธุ์อยู่ที่นั่น (เช่น Arthington et al, 2010;. POFF และ Zimmerman 2010) การเก็บเกี่ยวป่าเพิ่มอัตราการที่น้ำไหลออกไปสู่ลำธารทำให้เกิดกระแสสูงสุดมีขนาดใหญ่และพลังงานกัดกร่อนมากขึ้นซึ่งสามารถลดทั้งระยะยาวการจัดเก็บและฐานการไหลของปริมาณของน้ำ (เช่นมัวร์และ Wondzell
2005) นอกจากนี้ยังสามารถส่งผลกระทบต่อโครงสร้างของช่องทางและลดปริมาณที่อยู่อาศัยที่มีศักยภาพ (อดีตและฮาร์ทแมน 2004;. สวีนีย์เอตแอล 2004) การเกษตรและการขยายตัวของเมืองยังส่งผลกระทบต่อรูปแบบของการไหลของตะกอนและการปล่อยของเสียโดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านพื้นผิวที่ไม่อนุญาตที่นำไปสู่กระแสสูงสูงสุดทันที (เช่นมิสชัดวิคและอัล. 2006) ที่มาก ๆ กระแสต่ำธรรมชาติที่มาจากความต้องการสูงของมนุษย์สำหรับน้ำเพื่อการชลประทานและการใช้ในประเทศจะส่งผลใน stranding ของปลาที่มีอัตราการเพิ่มขึ้นของการตาย (ฮาร์วีย์, et al 2006.. ธัม et al, 2012) นี้ยังเห็นได้ชัดเช่นใน stranding ของปลาโดยการดำเนินงานของเขื่อนที่ลดกระแสได้อย่างรวดเร็วเกินไปสำหรับปลาที่จะตอบสนอง (แบรดฟอตอัล. 2011) ขาดแผนกลยุทธ์ในการจัดการกับแหล่งน้ำต่ำสำหรับผู้ใช้ทั้งหมดรวมทั้งระบบนิเวศน้ำอาจจะทำให้ปลาเป็น
ลำดับความสำคัญต่ำแม้จะมีผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นในระยะยาวของการสูญพันธุ์ในท้องถิ่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีการเปลี่ยนแปลงที่ยาวนานมรดกของภูมิทัศน์และ riverscape ที่โคตรดีจัด กิจกรรมต่างๆ เช่น การเกษตร
ลุ่มน้ำขนาดเศรษฐกิจ ป่าไม้ เหมืองแร่ และที่ดินที่ใช้อื่น ๆมีอิทธิพลต่ออุทกวิทยาลุ่มน้ำผ่านปริมาณ คุณภาพ เวลา และอัตราการไหลของน้ำและตะกอน หนึ่งของการเปลี่ยนแปลงที่แพร่หลายที่สุดคือน้ำจืดไหลระเบียบซึ่งมีผลต่อปริมาณ ระยะเวลาและคุณภาพของน้ำและตะกอนที่มีระบบนิเวศมักจะเสียเงินมากกับชนิดอาศัยอยู่ เช่น arthington et al . 2010 และ 2010 ; พอฟ Zimmerman ) การเก็บเกี่ยวป่าเพิ่มอัตราที่น้ำไหลออกสู่ลำธารซึ่งไหลสูงสุดที่มีขนาดใหญ่และการกัดกร่อนมากขึ้น พลังงานซึ่งทั้งสองสามารถลดการจัดเก็บข้อมูลระยะยาวและการไหลของฐานปริมาณน้ำ ( เช่น มัวร์และ wondzell
2005 ) มันยังมีผลต่อโครงสร้างของช่อง และลดปริมาณที่อยู่อาศัยและศักยภาพ ( Northcote Hartman 2004 ; Sweeney et al . 2004 ) การเกษตรและเศรษฐกิจยังส่งผลกระทบต่อรูปแบบการไหลและการระบายตะกอนโดยเฉพาะอย่างยิ่งทึบพื้นผิวที่นำไปสู่การไหลสูงสุดสูงทันที ( เช่น แชดวิค et al . 2006 ) ที่รุนแรงอื่น ๆไหลต่ำ , ธรรมชาติ , exacerbated โดยสูง ความต้องการของมนุษย์ สำหรับน้ำเพื่อการชลประทานและในประเทศที่ใช้ สามารถส่งผลนําปลาที่มีอัตราการเพิ่มขึ้นของการตาย ( ฮาร์วีย์ et al . 2006 ; Grantham et al . 2012 ) นี้ยังเป็นที่ประจักษ์ ตัวอย่างเช่นในปลาจากเขื่อนนําการลดกระแสได้อย่างรวดเร็วเกินไปสำหรับปลาที่จะตอบสนอง ( แบรดฟอร์ด et al . 2011 ) ขาดแผนกลยุทธ์ที่จะจัดการกับวัสดุที่น้ำต่ำสำหรับผู้ใช้ทั้งหมดรวมทั้งระบบนิเวศทางน้ำ จะทิ้งปลาเป็น
ลำดับความสำคัญต่ำแม้ผลที่อาจเกิดขึ้นในระยะยาวของการท้องถิ่น