With respect to perceived causes of

With respect to perceived causes of divorce, women appear to be more
likely than men to refer to relational or emotional issues, such as basic unhappiness
and incompatibility (Cleek & Pearson, 1985), former spouses’
personalities (Kitson, 1992), and a general lack of love (Levinger, 1966).
Former wives also are more likely than former husbands to refer to a cluster
of negative partner behaviors, including physical abuse, emotional
abuse, substance use, going out with “the boys,” and neglect of home and
children (Bloom, Niles,&Tatcher, 1985; Cleek&Pearson, 1985; Kitson,
1992; Levinger, 1966). In contrast, men, more often than women, blame
the divorce on external factors, such as work or problems with in-laws
(Kitson, 1992; Levinger, 1966). Former husbands also are more likely to
report that they do not know what caused the divorce (Kitson, 1992).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เกี่ยวกับการรับรู้สาเหตุการหย่า ผู้หญิงต้องเพิ่มเติมมีแนวโน้มมากกว่าผู้ชายถึงอารมณ์ หรือเชิงประเด็น เช่นทุกข์พื้นฐานความไม่เข้ากัน (Cleek & Pearson, 1985), และของคู่สมรสเดิมสับสน (Kitson, 1992), และการขาดความรัก (Levinger, 1966) ทั่วไปอดีตภรรยายังมียิ่งกว่าอดีตสามีถึงคลัสเตอร์ของพฤติกรรมการลบคู่ค้า รวมถึงละเมิดทางกายภาพ อารมณ์ละเมิดสิทธิ การใช้สาร ไปเที่ยว ด้วย "เด็กผู้ชาย ของบ้านและ และเด็ก (บลูม Niles, & Tatcher, 1985 Cleek และ Pearson, 1985 Kitson1992 Levinger, 1966) ในทางตรงข้าม ผู้ชาย บ่อยมากกว่าผู้หญิง ตำหนิหย่ากับปัจจัยภายนอก เช่นทำงานหรือปัญหา in-laws(Kitson, 1992 Levinger, 1966) อดีตสามียังมีแนวโน้มที่จะรายงานว่า พวกเขาไม่รู้อะไรเกิดหย่าร้าง (Kitson, 1992)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ส่วนที่เกี่ยวกับสาเหตุการรับรู้ของการหย่าร้างผู้หญิงดูเหมือนจะเป็นมากขึ้นมีแนวโน้มมากกว่าผู้ชายที่จะอ้างถึงปัญหาความสัมพันธ์หรืออารมณ์เช่นความทุกข์ขั้นพื้นฐานและการเข้ากันไม่ได้(Cleek และเพียร์สัน, 1985) อดีตคู่สมรส 'บุคลิก(คิทสัน, 1992) และ ขาดทั่วไปของความรัก (Levinger, 1966). ภรรยาอดีตนอกจากนี้ยังจะมีแนวโน้มมากกว่าสามีอดีตหมายถึงกลุ่มของพฤติกรรมพันธมิตรเชิงลบรวมทั้งการล่วงละเมิดทางร่างกายอารมณ์การละเมิดการใช้สารเคมีออกไปกับ"เด็ก" และการละเลยของ บ้านและเด็ก(บลูมไนลส์และ Tatcher 1985; Cleek และเพียร์สัน, 1985; คิทสัน1992; Levinger, 1966) ในทางตรงกันข้ามผู้ชายบ่อยกว่าผู้หญิงตำหนิการหย่าร้างกับปัจจัยภายนอกเช่นการทำงานหรือปัญหาเกี่ยวกับในกฎหมาย(คิทสัน 1992; Levinger, 1966) อดีตสามียังมีแนวโน้มที่จะรายงานว่าพวกเขาไม่ทราบว่าสิ่งที่เกิดจากการหย่าร้าง (คิทสัน, 1992)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ด้วยความเคารพ การรับรู้สาเหตุของการหย่าร้าง ผู้หญิงดูเหมือนจะมากขึ้น
โอกาสมากกว่าคนที่อ้างถึงประเด็นความสัมพันธ์หรือทางอารมณ์ เช่น
ทุกข์ขั้นพื้นฐานและเข้ากันไม่ได้ ( cleek &เพียร์สัน , 1985 ) , อดีตภรรยา
บุคลิก ( คิดสั้น , 1992 ) , และการขาดทั่วไปของความรัก ( levinger
, 1966 ) อดีตภรรยายังมากกว่าอดีตสามีอ้างถึงกลุ่ม
พฤติกรรมของพันธมิตรเชิงลบ รวมถึงการละเมิดทางกายภาพ , อารมณ์
ละเมิด การใช้สารเสพติด ออกไปกับ " ชาย " และการละเลยของบ้านและ
เด็ก ( บาน , ไนล์ & tatcher , 1985 ; cleek &เพียร์สัน , 1985 ; คิดสั้น
, 1992 ; levinger , 1966 ) ในทางตรงกันข้าม ผู้ชาย มากกว่า ผู้หญิง โทษ
การหย่าเกี่ยวกับปัจจัยภายนอก เช่น ทำงาน หรือปัญหาในกฎหมาย
( คิดสั้น , 1992 ; levinger , 1966 )อดีตสามีก็มีแนวโน้มที่จะรายงานว่าพวกเขาไม่ได้รู้ว่าอะไรเป็นสาเหตุของการหย่าร้าง ( คิดสั้น , 1992 )