A mother has not slept for three da

A mother has not slept for three days and nights watching over her sick child. When she closes her eyes for just a moment, Death comes and takes her child. The mother rushes into the street and asks a woman, who is Night, which way Death went.

"Death walks faster than the wind and never returns what he has taken."
"Tell me which way he went and I will find him!"
Night tells her to go into the forest, but first the mother must sing every lullaby that she has ever sung for her child. In the forest, a thorn bush tells her which way to continue, but only after she has warmed the bush by pressing it to her chest, causing her to bleed. The mother then reaches a lake that carries her across in exchange for her eyes, which she cries out.

The now blind mother reaches the greenhouse where Death cares for the flowers and trees, each one a human life. Here the mother finds the little sick plant that is her child, recognizing it by the sound of its heartbeat. The old woman who helps care for the greenhouse tells her, in exchange for her hair, that when Death comes, she must threaten to rip up the other flowers. Death will then be afraid for he must answer to God; only God decides when the plants are pulled up and planted in the garden of Paradise, where we do not know what happens.

Death comes carrying the child and when he asks the mother how she could have gotten there before him, she answers, "I am a mother." She threatens to rip out two of the flowers, but when Death asks her if she would make two other mothers as unhappy as she is, she immediately lets go.

Death gives her back her eyes and asks her to look into a well. Here she sees the futures of two children, one full of happiness and love, the other full of misery and despair. He says that one of these futures would be the future of her child, were it to live.

Then the mother screams in fear, "Which is my child! Rather carry my child into God's kingdom than allow it to suffer such a life."

Death says, "I do not understand. Do you want your child back or should I carry it away into the unknown?"

And the mother wrings her hands, gets down on her knees, and prays to God:

"Do not listen to me when I ask against your will! Do not listen to me, do not listen to me, do not listen to me!"

And Death leaves, carrying her child into the unknown land.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แม่มีไม่นอนสามวันและคืนที่ชมลูกป่วย เมื่อเธอปิดตาเธอเพียงครู่ ตายมา และใช้ลูกของเธอ แม่วิ่งเข้าถนน และถามสาว คืน วิธีที่ตายไป"ตายเดินได้เร็วกว่าลม และไม่เคยส่งคืนสิ่งที่เขาได้นำ""บอกทางเขา และจะพบเขา"คืนให้เธอไปเข้าป่า แต่ก่อน แม่ต้องร้องทุกลัลที่เธอเคยได้สูงสำหรับลูก ในป่า บุชทอร์นบอกเธอทางที่ต้องการ แต่หลังจากที่เธอได้ warmed บุชที่กดกับหน้าอกของเธอ เธอออกทำให้เกิดการ แม่ถึงทะเลสาบที่เธอผ่านแลกเปลี่ยนดวงตาของเธอ ที่เธอทุกคนได้ยินหมด แล้วแม่ตาบอดตอนนี้ถึงเรือนกระจกที่ตายใส่ดอกไม้ และต้นไม้ แต่ละชีวิตมนุษย์ ที่นี่แม่พบพืชป่วยเล็กน้อยที่เป็นลูกของเธอ จดจำเสียงของเต้นของ หญิงชราที่ช่วยดูแลสำหรับเรือนกระจกบอกเธอ ดำรง ผม ว่า เมื่อความตายมา เธอต้องคุกคามกระชากดอกไม้อื่น ๆ ตายแล้วจะกลัวสำหรับเขาต้องตอบพระเจ้า พระเจ้าเท่านั้นตัดสินใจเมื่อพืชถูกทำลายขึ้น และปลูกในสวนของสวรรค์ ที่เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นความตายมาแบกเด็กและเมื่อเขาถามแม่ว่าเธออาจมีอากาศมีก่อนเขา เธอตอบ "ฉันเป็นแม่" เธอข่มขู่ให้ออกสองดอกไม้ แต่เมื่อตายถามเธอถ้า เธอจะทำให้สองแม่อื่น ๆ ที่ไม่มีความสุขเป็น เธอ เธอทันทีช่วยให้ไปตายให้เธอกลับดวงตาของเธอ และถามเธอมองเข้าไปในบ่อ นี่เธอเห็นในอนาคตของเด็กสองคน หนึ่งเต็มไปด้วยความสุขและความรัก เต็มความทุกข์ยากและความสิ้นหวัง เขาบอกว่า ในอนาคตเหล่านี้อย่างใดอย่างหนึ่งจะเป็นอนาคตของลูก ได้อยู่แล้ว แม่ตะโกนบอกในความหวาดกลัว "ซึ่งเป็นลูกของฉัน ค่อนข้าง มีเด็กเป็นราชอาณาจักรของพระเจ้ามากกว่าให้ทนทรมานมีชีวิต"ความตายกล่าวว่า "ฉันไม่เข้าใจ คุณต้องลูกกลับ หรือฉันควรจะไปเป็นไม่รู้จัก"และแม่ wrings มือของเธอ ได้รับลงบนหัวเข่าของเธอ และอธิษฐานกับพระเจ้า:"ไม่ฟังฉันเมื่อฉันถามกับของคุณ ไม่ฟังฉัน ไม่ฟังฉัน ไม่ฟังฉัน"และตาย ใบ ลูกการถือครองในที่ดินไม่รู้จัก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม่ยังไม่ได้นอนสามวันสามคืนเฝ้าดูเด็กป่วยของเธอ เมื่อเธอปิดตาของเธอเพียงช่วงเวลาที่ความตายมาพาลูกของเธอ แม่รีบวิ่งไปที่ถนนและขอให้ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นคืนซึ่งวิธีที่ตายไป. "ความตายเดินได้เร็วกว่าลมและไม่เคยกลับสิ่งที่เขาได้ดำเนินการ." "บอกวิธีการที่เขาไปและฉันจะได้พบกับเขา!" คืนบอกให้เธอไปเข้าไปในป่า แต่ก่อนแม่จะต้องร้องเพลงกล่อมเด็กทุกคนที่เธอได้เคยร้องลูกของเธอ ในป่าพุ่มไม้หนามบอกวิธีที่จะดำเนินการต่อไป แต่หลังจากที่เธอได้อบอุ่นพุ่มไม้โดยการกดมันไปที่หน้าอกของเธอทำให้เธอมีเลือดออก แม่แล้วถึงทะเลสาบที่ดำเนินเธอข้ามในการแลกเปลี่ยนสำหรับดวงตาของเธอซึ่งเธอร้องออกมา. แม่ตาบอดขณะนี้ถึงเรือนกระจกที่ตายห่วงใยดอกไม้และต้นไม้แต่ละคนดำรงชีวิตของมนุษย์ นี่แม่พบว่าพืชป่วยเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เป็นลูกของเธอตระหนักถึงมันด้วยเสียงของการเต้นของหัวใจของตน หญิงชราคนหนึ่งที่จะช่วยให้การดูแลเรือนกระจกบอกเธอเพื่อแลกกับผมของเธอว่าเมื่อความตายมาถึงเธอจะต้องขู่ว่าจะตัดขึ้นดอกไม้อื่น ๆ ตายแล้วจะกลัวเพราะเขาจะต้องตอบให้กับพระเจ้า พระเจ้าเท่านั้นที่ตัดสินใจเมื่อพืชถูกดึงขึ้นและปลูกในสวนสวรรค์ที่เราไม่ทราบว่าสิ่งที่เกิดขึ้น. ตายมาอุ้มลูกและเมื่อเขาถามแม่ว่าเธอจะมีอากาศที่นั่นมาก่อนเขาเธอตอบว่า "ฉัน แม่. " เธอขู่ว่าจะตัดออกสองของดอกไม้ แต่เมื่อตายถามเธอว่าเธอจะทำให้ทั้งสองแม่คนอื่น ๆ ในขณะที่ไม่มีความสุขในขณะที่เธอเป็นเธอทันทีให้ไป. ตายให้เธอกลับมาดวงตาของเธอและขอให้เธอดูเป็นอย่างดี ที่นี่เธอเห็นฟิวเจอร์สของเด็กสองคนหนึ่งที่เต็มไปด้วยความสุขและความรักอื่น ๆ ที่เต็มไปด้วยความทุกข์ยากและความสิ้นหวัง เขาบอกว่าหนึ่งในฟิวเจอร์สเหล่านี้จะเป็นอนาคตของลูกของเธอเป็นมันจะมีชีวิตอยู่. จากนั้นแม่กรีดร้องด้วยความกลัว "ซึ่งเป็นลูกของฉัน! แทนที่จะพาเด็กของฉันเข้าไปในอาณาจักรของพระเจ้ากว่าให้มันทุกข์ทรมานเช่นชีวิต." ตายกล่าวว่า "ผมไม่เข้าใจว่าคุณต้องการให้บุตรหลานของคุณกลับมาหรือฉันควรจะดำเนินการไปในที่ไม่รู้จัก.?" และแม่ wrings มือของเธอได้รับลงบนหัวเข่าของเธอและสวดภาวนาต่อพระเจ้า"ไม่ฟังฉัน เมื่อผมถามต่อจะของคุณไม่ฟังฉันไม่ฟังฉันไม่ฟังฉัน! " และใบตายแบกลูกของเธอเข้าไปในดินแดนที่ไม่รู้จัก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม่ไม่ได้นอนมา 3 วัน 3 คืน คอยดูแลเด็กที่ป่วยของเธอ ตอนที่เธอหลับตาลงเพียงครู่ ความตายมาและใช้ลูก แม่วิ่งเข้าไปในถนนและถามผู้หญิงที่เป็นคืน ซึ่งทางตายไป

" ความตายเดินเร็วกว่าลม และไม่เคยได้คืนในสิ่งที่เขาได้รับ . "
" บอกทางเขาไป และผมจะหาเขาให้พบ !
ไนท์บอกเธอให้เข้าไปในป่า แต่แม่ต้องร้องทุกเพลงที่เธอเคยร้องให้ลูกของเธอ ในป่าหนามบุชบอกเธอทางไหนต่อ แต่หลังจากที่เธอได้อุ่น บุช โดยกดมันหน้าอกของเธอ ทำให้เธอเลือดออก แม่ก็ถึงทะเลสาบที่อุ้มเธอข้ามในการแลกเปลี่ยนสำหรับตาของเธอซึ่งเธอร้องไห้ออกมา .

แม่ตอนนี้ตาบอดไปถึงเรือนกระจกที่ตายใส่ดอกไม้และต้นไม้แต่ละมนุษย์ นี่แม่จะเจ็บป่วยเล็กๆ น้อยๆ ต้นนี้ลูกรับรู้ด้วยเสียงการเต้นของหัวใจของ หญิงชราที่ช่วยดูแลโรงเรือนบอกเธอ แลกกับผมของเธอ เมื่อความตายมาถึง เธอต้องขู่ว่าจะฉีกดอกไม้อื่น ๆความตายแล้วจะกลัว เพราะเขาต้องตอบเพื่อพระเจ้า พระเจ้าเท่านั้นที่ตัดสินใจเมื่อพืชจะถูกดึงขึ้นและปลูกในสวนสวรรค์ที่เราไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้น

ความตายมาอุ้มเด็ก และเมื่อเขาถามแม่ว่าเธอจะต้องมีก่อนเขา เธอตอบ " ฉัน เป็นแม่ เธอขู่ว่าจะฉีกออกสองของดอกไม้แต่เมื่อความตายถามเธอถ้าเธอจะให้แม่อีกสองคนอย่างไม่พอใจที่เธอเป็นเธอทันทีไป

ตายให้กลับเธอตาของเธอและถามเธอดูเป็นอย่างดี นี่เธอเห็นอนาคตของเด็กสองคน คนหนึ่งที่เต็มไปด้วยความสุขและความรักอื่น ๆ ที่เต็มไปด้วยความทุกข์และความสิ้นหวัง เขากล่าวว่าหนึ่งในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าเหล่านี้จะเป็นอนาคตของลูก มันอยู่

แล้วแม่กรีดร้องด้วยความกลัว " ซึ่งเป็นลูกของฉัน แต่อุ้มลูกของฉัน เป็นอาณาจักรของพระเจ้ามากกว่าให้มันประสบเช่นชีวิต "

ตาย บอกว่า " ผมไม่เข้าใจ คุณต้องการให้ลูกของคุณกลับมาหรือฉันควรไปในที่ที่ไม่รู้จัก ?

และแม่ wrings มือของเธอได้รับลงบนเข่าของเธอและอธิษฐานกับพระเจ้า :

" ไม่ฟังฉัน ตอนที่ฉันถามกับคุณจะ ! คุณไม่ฟังฉันไม่ฟัง ไม่ฟังฉัน ! "

และความตายออกไป เด็กแบกเธอเข้าไปในดินแดนที่ไม่รู้จัก