Today marked the end of the first o

Today marked the end of the first oral arguments in the Philippines’ arbitration case regarding Chinese actions in the South China Sea. From July 7 -13 ,the Permanent Court of Arbitration in The Hague held a hearing on the question of jurisdiction, a response to China’s claims (expressed obliquely, in a publicly-released position paper) that the arbitral tribunal has no jurisdiction to resolve the case, as it cannot judge on issues of sovereignty. The tribunal expects to make a decision on the issue of jurisdiction by the end of the year. If it dismisses concerns about jurisdiction, the tribunal will only then begin to hear the meat of the Philippines’ argument regarding the validity of China’s nine-dash line and the question of the status of certain maritime features in the South China Sea.

Though this hearing was nominally limited to the question of jurisdiction, statements from the Philippines went beyond that narrow scope to get at the meaning of the case as a whole. As one might expect, Manila and Beijing have opposing views on the purpose and utility of arbitration, and that opposition sets them up for a showdown when the court makes its final decision.

Manila claims that this arbitration is a test case for the utility of international law itself. In a statement made before the Permanent Court of Arbitration, Philippine Foreign Secretary Albert del Rosario sought to answer the question of why the Philippines brought the case. Del Rosario argued that the case is important not only for the Philippines, but for “the rule of law in international relations” in general, particularly as pertains to the UN Convention on the Law of the Sea. It is the dispute resolution mechanisms provided for in UNCLOS, del Rosario said, “that allow the weak to challenge the powerful on an equal footing, confident in the conviction that principles trump power; that law triumphs over force; and that right prevails over might.” According to that argument, if the dispute resolution process – in this case, the resort to independent arbitration – fails, it is tantamount to a win for those who argue “might is right” in international relations.

It’s no wonder, then, that del Rosario’s statement invoked a constant refrain of China using “overwhelming force” in the South China Sea, which “the Philippines can only counter by invoking international law.” China’s stance and actions have become “progressively more aggressive and disconcerting,” del Rosario said, creating a “need for judicial intervention.” Del Rosario particularly noted China’s forcible expulsion of Filipino fisherman from the Scarborough Shoal in 2012 and land reclamation activities in 2014 and 2015.

From the Philippines’ perspective, then, this is more than a simple arbitration case. Manila paints the case a test for the question of “right vs might.” In other words, does international law truly “serve as the great equalizer among States,” as del Rosario put it? The Philippines portray this case as a litmus test for the feasibility of international law. “The case before you is … of utmost significance to the integrity of the Convention, and to the very fabric of the ‘legal order for the seas and oceans’ that the international community so painstakingly crafted over many years,” del Rosario concluded. “In the Philippines’ view, it is not just the Philippines’ claims against China that rest in your capable hands, Mr. President, it is the spirit of UNCLOS itself.”

As a sign of the importance Manila attaches to the case, some of its top officials – del Rosario, the secretary of justice, and the secretary of national defense, plus lawmakers and ambassadors – were present at the oral arguments. China, meanwhile, did not send any representatives to participate or observe in the hearing. China’s lack of participation is part of its strategy to try and deny the legitimacy of the arbitration case.

While Manila sees its case as a test for international law, China dismisses it as a blatant grab for territory. A June op-ed in Xinhua accused Manila of “hyping the tale of a bullying China” to gain sympathy “from those who are not familiar with the real situation.” “By negating China’s territorial sovereignty and maritime rights and interests in the South China Sea, the Philippines attempts to attain more illegal interests for itself and force China to make [a] compromise,” Foreign Ministry spokesperson Hua Chunying said in a July 2 press conference.

China also argues that the Philippines’ arbitration case is itself a violation of previous agreements reached both bilaterally and multilaterally. The case “violates the consensus that has been repeatedly reached with China and violates the promise made in the Declaration on the Code of Conduct on the South China Sea,” Hua said last Tuesday, repeating points made many times before.

And in any event, China has pointed out that it is legally entitled to refuse to participate in the arbitration and to ignore any judgment that results from it. China “would not accept and would not engage in the arbitration case that was unilaterally brought up by the Philippines,” Hua added.

This brings the two sides to an impasse. On one side, Manila argues that China’s belligerence and intransigence has left it no recourse other than international arbitration – and if that fails, the Philippines suggests, it’s nothing less than the failure of the law-based international system. Beijing, meanwhile, has sworn that it will not change its policies or position in the South China Sea, regardless of international pressure (including a potentially unfavorable ruling from the tribunal).

I’ve already covered this basic publicity war, where the Philippines and China both seek to sway international opinion to their favor using media coverage and carefully timed official statements. This time, however, the judgment will come not in the ‘court’ of public opinion, but the Permanent Court of Arbitration.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วันนี้ทำเครื่องหมายสิ้นสุดของอาร์กิวเมนต์ปากแรกในฟิลิปปินส์อนุญาโตตุลาการกรณีเกี่ยวกับการดำเนินการของจีนในทะเลจีนใต้ จากวันที่ 7 กรกฎาคม -13 ถาวรคอร์ทของอนุญาโตตุลาการในเดอะเฮกจัดการฟังคำถามของอำนาจ การตอบสนองการเรียกร้องของจีน (แสดง obliquely ในตำแหน่งกระดาษออกสาธารณะ) ว่า ศาล arbitral มีอำนาจไม่มีปัญหา เป็นมันไม่สามารถตัดสินในเรื่องของอำนาจอธิปไตย ศาลคาดว่าจะตัดสินใจในเรื่องของอำนาจ โดยสิ้นปี ถ้ามัน dismisses ข้อสงสัยเกี่ยวกับอำนาจ ศาลจะเริ่มฟังเนื้อของอาร์กิวเมนต์ของฟิลิปปินส์เกี่ยวกับคำถามสถานะของคุณลักษณะบางอย่างทางทะเลในทะเลจีนใต้และมีผลบังคับใช้ของบรรทัดเก้าประของจีนเท่านั้นแม้ได้ยินนี้ถูกจำกัดเมื่อคำถามของอำนาจ งบจากฟิลิปปินส์ไปเกินขอบเขตที่แคบไปที่ความหมายของกรณีทั้งหมด หนึ่งอาจคาดหวัง มะนิลาและปักกิ่งมีมุมมองวัตถุประสงค์และโปรแกรมอรรถประโยชน์ของอนุญาโตตุลาการฝ่ายตรงข้าม และฝ่ายค้านที่ทำให้เขาสำหรับเปิดไพ่เมื่อศาลทำการตัดสินใจขั้นสุดท้ายมะนิลาอ้างว่า อนุญาโตตุลาการนี้กรณีทดสอบสำหรับโปรแกรมอรรถประโยชน์ของกฎหมายระหว่างประเทศตัวเอง ในคำสั่งที่ทำก่อนศาลอนุญาโตตุลาการถาวร del Rosario อัลเบิร์ตรัฐมนตรีต่างประเทศฟิลิปปินส์พยายามที่จะตอบคำถามที่ทำไมฟิลิปปินส์นำกรณี Del Rosario โต้เถียงว่า กรณีที่มีความสำคัญไม่เฉพาะ สำหรับฟิลิปปินส์ แต่ สำหรับ "กฎของกฎหมายในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ" โดยทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นเกี่ยวข้องกับอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล มันเป็นกลไกแก้ไขปัญหาข้อโต้แย้งให้ใน UNCLOS เดลโรซาริโอกล่าวว่า "ที่ทำให้อ่อนแอท้ามีประสิทธิภาพบนหลัก มั่นใจในความเชื่อมั่นว่า หลักการเสกสรรปั้นไฟฟ้า เสมอ กฎหมายที่ triumphs ผ่านแรง และขวาที่แสดงผ่านอาจ" ตามที่อาร์กิวเมนต์ ถ้ากระบวนการโต้แย้งความละเอียด – ในกรณีนี้ รีสอร์ทการอนุญาโตตุลาการอิสระ – ล้มเหลว เป็น tantamount to ชนะสำหรับผู้ที่โต้แย้ง "อาจเป็น" ในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศได้มันไม่พบ แล้ว ที่คำสั่ง del Rosario เรียกละเว้นค่าคงที่ของจีนใช้ "กองทัพครอบงำ" ในทะเลจีนใต้ ซึ่ง "ฟิลิปปินส์สามารถเฉพาะเคาน์เตอร์ โดยกฎหมายระหว่างประเทศที่เรียก" ท่าทางและการกระทำของจีนได้กลายเป็น "ความก้าวหน้ามากก้าวร้าว และ disconcerting กล่าวว่า เดลโรซาริโอ สร้าง"ต้องขัดจังหวะโดยยุติธรรมไว้" Del Rosario อย่างยิ่งไว้ขับของจีน forcible ของชาวประมงชาวฟิลิปปินส์จากสการ์ Shoal ใน 2012 และกิจกรรมการถมที่ดินในปี 2014 และ 2015จากมุมมองของฟิลิปปินส์ แล้ว นี้เป็นกรณีอนุญาโตตุลาการได้มากกว่า มะนิลาวาดกรณีทดสอบสำหรับคำถามที่ "เสีย vs ขวาอาจจ่าย" ในคำอื่น ๆ ไม่กฎหมายระหว่างประเทศอย่างแท้จริง "ทำหน้าที่เป็นตัวปรับแต่งเสียงมากในอเมริกา เป็น del Rosario วาง ฟิลิปปินส์วาดภาพกรณีนี้เป็นการทดสอบสารสีน้ำเงินสำหรับความเป็นไปของกฎหมายระหว่างประเทศ "กรณีที่คุณเป็น...ความสำคัญของการประชุม และผ้าสวยมากของ 'กฎหมายตามลำดับที่ในทะเลและมหาสมุทร' ประชาคมเพื่อบรรจงสลักปี del Rosario สรุป "ในมุมมองของฟิลิปปินส์ ไม่เพียงฟิลิปปินส์เรียกร้องจีนที่เหลือในมือของคุณสามารถ นายประธาน มันเป็นจิตวิญญาณของ UNCLOS เอง"เป็นเครื่องหมายของความสำคัญแนบกับกรณี บางส่วนของเจ้าหน้าที่สูงสุด – เดลโรซาริโอ เลขานุการยุติธรรม และเลขาธิการ กลาโหมแห่งชาติ รวมร่างกฎหมาย และแอมบา สเดอร์ถูกอยู่ในอาร์กิวเมนต์ปาก จีน ในขณะเดียวกัน ไม่ได้ส่งตัวแทนใด ๆ เพื่อมีส่วนร่วม หรือปฏิบัติในการฟัง ไม่มีของจีนเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์ความชอบธรรมกรณีอนุญาโตตุลาการปฏิเสธ และพยายามในขณะที่มะนิลาเห็นกรณีที่เป็นการทดสอบสำหรับกฎหมายระหว่างประเทศ จีน dismisses มันเป็นคว้ามุทะลุในอาณาเขต Op-ed มิถุนายน Xinhua ในมะนิลาของ "hyping เรื่องของจีน bullying" ที่ถูกกล่าวหาว่าได้รับการเห็นใจ "จากคนไม่คุ้นเคยกับสถานการณ์จริง" "โดย negating จีนแดน และสิทธิทางทะเล และในทะเลจีนใต้ ในฟิลิปปินส์พยายามบรรลุประโยชน์เพิ่มเติมไม่ถูกต้องสำหรับตัวเอง และบังคับให้จีนทำการประนีประนอม [a] โฆษกกระทรวงต่างประเทศหัว Chunying กล่าวว่า ในการแถลงข่าวเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคมจีนจนฟิลิปปินส์อนุญาโตตุลาการกรณีว่าตัวเองมีการละเมิดข้อตกลงก่อนหน้านี้ถึงทั้ง bilaterally และ multilaterally กรณี "ละเมิดมติที่ซ้ำ ๆ แล้วกับจีน และละเมิดสัญญาที่ทำตามจรรยาบรรณในทะเลจีนใต้ หัวกล่าวเมื่อวันอังคาร สถานที่ทำการหลายครั้งก่อนการทำซ้ำและในกรณีใด ๆ จีนได้ชี้ให้เห็นว่า เป็นสิทธิตามกฎหมายเพื่อปฏิเสธ การมีส่วนร่วมในการอนุญาโตตุลาการ และละเว้นการตัดสินใด ๆ ที่เป็นผลจาก จีน "จะไม่ยอมรับ และจะไม่มีส่วนร่วมในกรณีอนุญาโตตุลาการที่ถูกนำ unilaterally ขึ้น โดยฟิลิปปินส์ หัวเพิ่มนี้นำทั้งสองฝั่งไปจนการ ด้านหนึ่ง มะนิลาจนว่า belligerence ของจีนและกูเกิลได้ปล่อยเบี้ยไม่ใช่อนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศ – และถ้าที่ล้มเหลว ฟิลิปปินส์แนะนำ ไว้ไม่น้อยกว่าความล้มเหลวของระบบระหว่างประเทศตามกฎหมาย ปักกิ่ง ในขณะเดียวกัน ได้สาบานว่า จะไม่เปลี่ยนแปลงนโยบาย หรือวางในทะเลจีนใต้ ว่าความดันระหว่างประเทศ (รวมทั้งปกครองอาจร้ายจากศาล)แล้วฉันได้ครอบคลุมสงครามประชาสัมพันธ์พื้นฐานนี้ ที่ฟิลิปปินส์และจีนทั้งแสวงหาเอนเอียงเห็นนานาชาติการโปรดปรานของพวกเขาใช้สื่อมวลชน และเวลารายงานอย่างเป็นทางการอย่างระมัดระวัง เวลานี้ อย่างไรก็ตาม พิพากษาจะมาใน 'ศาล' ของมติมหาชน ศาลอนุญาโตตุลาการถาวรไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วันนี้เครื่องหมายสิ้นสุดของแรกในช่องปากอาร์กิวเมนต์ในฟิลิปปินส์ คดีเกี่ยวกับการอนุญาโตตุลาการจีนในทะเลจีนใต้ 7 ก.ค. - 13 ของศาลอนุญาโตตุลาการถาวรในกรุงเฮก จัดที่ได้ยินกับคำถามของเขตอำนาจ การตอบสนองต่อข้อเรียกร้องของจีน ( แสดงออกอ้อมๆ ,ในธนากรตำแหน่งกระดาษ ) ที่คณะอนุญาโตตุลาการไม่มีอำนาจพิพากษาคดีตามที่มันสามารถตัดสินในเรื่องของอธิปไตย ศาล คาดว่าจะตัดสินใจในเรื่องของอำนาจ โดยจุดสิ้นสุดของปี ถ้ามันไล่ความกังวลเกี่ยวกับสังกัดศาลจะเริ่มที่จะได้ยินเนื้อของฟิลิปปินส์ ' อาร์กิวเมนต์เกี่ยวกับความถูกต้องของประเทศจีนเก้าเส้นประและคำถามของสถานะของบางคุณสมบัติทางทะเลในทะเลจีนใต้ .

ถึงแม้ว่าได้ยินเป็นนาม จำกัด กับคำถามของสังกัด งบจากฟิลิปปินส์ไปเกินขอบเขตที่แคบ ได้รับในความหมายของคดีทั้งหมดในฐานะที่เป็นหนึ่งอาจคาดหวัง , มะนิลาและปักกิ่งมีมุมมองที่ตรงข้ามกันเกี่ยวกับวัตถุประสงค์และประโยชน์ของการอนุญาโตตุลาการ และการตั้งพวกเขาขึ้นสำหรับการเปิดไพ่ เมื่อศาลตัดสินใจสุดท้าย

มะนิลาอ้างว่า นี้เป็นกรณีทดสอบสำหรับการสาธารณูปโภคของกฎหมายระหว่างประเทศนั่นเอง ในงบที่ทำก่อนที่ศาลประจำอนุญาโตตุลาการรัฐมนตรีต่างประเทศฟิลิปปินส์ อัลเบิร์ต เดล โรซาริโอ พยายามที่จะตอบคำถามว่าทำไมฟิลิปปินส์นำคดี เดล โรซาริโอ แย้งว่า กรณีนี้เป็นสิ่งสำคัญไม่เพียง แต่ในประเทศฟิลิปปินส์ แต่สําหรับ " กฎของกฎหมายในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ " ในทั่วไป , โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับอนุสัญญาว่าด้วยกฎหมายทะเล มันคือ ข้อพิพาทในเรื่องกลไกให้ ,เดล โรซาริโอ กล่าว " นั่นให้อ่อนเพื่อท้าทายที่มีประสิทธิภาพในการรับเลือกตั้ง มั่นใจในการลงโทษที่หลักการเอาชนะอำนาจ กฎหมายบังคับว่าชนะ และที่ถูกต้องมาก่อนอาจจะ " ตามหลักฐาน ถ้ากระบวนการระงับข้อพิพาทฯ ในกรณีนี้ รีสอร์ท เพื่ออิสระ–การล้มเหลวมันก็ชนะคนที่เถียง " อาจจะใช่ " ในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ .

มันไม่น่าแปลกใจแล้ว งบ เดล โรซาริโอก็เรียกไม่คงที่ของจีนใช้ " แรง " อย่างท่วมท้นในทะเลจีนใต้ ซึ่ง " ฟิลิปปินส์สามารถตอบโต้ด้วยการกฎหมายระหว่างประเทศ" ท่าทางของจีนและการกระทำได้กลายเป็น " ผู้ก้าวร้าวมากขึ้น และอึกอัก " เดล โรซาริโอ กล่าวว่า การสร้าง " ความต้องการการแทรกแซงตุลาการ " เดล โรซาริโอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งระบุจีนโฟซิเบอะการขับไล่ของชาวประมงชาวฟิลิปปินส์จากสการ์ Shoal ใน 2012 และกิจกรรมฟื้นฟูในปี 2014 และ 2015 ที่ดิน

จากมุมมองของฟิลิปปินส์แล้ว ,นี้เป็นมากกว่าการอนุญาโตตุลาการคดีง่ายๆ มะนิลาสีกรณีทดสอบสำหรับคำถาม " ใช่ VS อาจ . " ในคำอื่น ๆไม่ได้ กฎหมายนานาชาติอย่างแท้จริง " เป็นเสียงที่ยิ่งใหญ่ของอเมริกา " เป็น เดล โรซาริโอ ใส่มัน ฟิลิปปินส์แสดงกรณีนี้เป็นกระดาษลิตมัสทดสอบความเป็นไปได้ของกฎหมายระหว่างประเทศ" คดีนี้ก่อนที่คุณจะ . . . . . . . สำคัญที่สุดเพื่อความสมบูรณ์ของอนุสัญญา และโครงสร้างในทางกฎหมายเพื่อให้ทะเลและมหาสมุทรที่ชุมชนระหว่างประเทศเพื่อพยายามสร้างขึ้นมาเป็นเวลาหลายปี " del Rosario อีกด้วย " ในมุมมองของฟิลิปปินส์ ไม่ก็ฟิลิปปินส์เรียกร้องกับประเทศจีนที่เหลืออยู่ในมือของคุณ ความสามารถท่านประธานาธิบดีมันเป็นจิตวิญญาณของนายกรัฐมนตรีเอง "

เป็นเครื่องหมายของความสําคัญ มะนิลา ยึดติดกับกรณีนี้ บางส่วนของด้านบน เจ้าหน้าที่ และ เดล โรซาริโอ รัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรม และรัฐมนตรีกลาโหม รวมทั้งร่างกฎหมายและทูต–อยู่ในอาร์กิวเมนต์ในช่องปาก จีน ซึ่งไม่ได้ส่งผู้แทนเข้าร่วม หรือสังเกตได้ขาดของจีนมีส่วนร่วมเป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์การพยายามและปฏิเสธความชอบธรรมของอนุญาโตตุลาการกรณี

ขณะที่มะนิลาเห็นกรณีของการทดสอบสำหรับกฎหมายจีนห้ามมันเป็นคว้าโจ่งแจ้งเพื่อดินแดน มิถุนายน op ed ใน Xinhua กล่าวหามะนิลา " hyping เรื่องของการกลั่นแกล้งจีน " ที่จะได้รับความเห็นอกเห็นใจจากผู้ที่ไม่คุ้นเคยกับสถานการณ์จริง" " โดย negating อธิปไตยและสิทธิและผลประโยชน์ของจีน ดินแดนทางทะเลในทะเลจีนใต้ ฟิลิปปินส์พยายามที่จะบรรลุผลประโยชน์ที่ผิดกฎหมายมากขึ้นสำหรับตัวเองและบังคับจีนให้ [ ] ประนีประนอม " โฆษกกระทรวงการต่างประเทศ หัวหิน chunying กล่าวในการแถลงข่าวเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม .

จีนยังระบุว่า ฟิลิปปินส์อนุญาโตตุลาการคดีตัวเองละเมิดข้อตกลงก่อนถึงทั้งทวิภาคีระหว่างกัน กรณี " ละเมิดฉันทามติที่ได้รับซ้ำ ๆถึงกับประเทศจีนและฝ่าฝืนสัญญาในปฏิญญาว่าด้วยจรรยาบรรณในทะเลจีนใต้ " หัวหิน กล่าวว่า วันอังคารที่ผ่านมา ย้ำจุดที่เกิดขึ้นหลายครั้งก่อน

และในเหตุการณ์ใด ๆที่ประเทศจีนได้ชี้ให้เห็นว่ามันมีสิทธิตามกฎหมายที่จะปฏิเสธที่จะเข้าร่วมในการอนุญาโตตุลาการ และละเว้นใด ๆการตัดสินใจว่าผลจากมัน จีน " จะไม่รับและจะไม่ได้มีส่วนร่วมในการพิจารณาคดีฝ่ายเดียว นำขึ้นจากฟิลิปปินส์ " หัวเพิ่ม

นี้ทำให้ทั้งสองฝ่ายถึงทางตัน ในด้านหนึ่งกรุงมะนิลาระบุว่า belligerence ของจีนและ intransigence ไปแล้วมันไม่คืน นอกจาก–อนุญาโตตุลาการระหว่างประเทศและถ้าพลาด ฟิลิปปินส์บอกว่า ไม่มีอะไรน้อยกว่าความล้มเหลวของระบบกฎหมายระหว่างประเทศตาม ปักกิ่ง , ในขณะเดียวกันได้สาบานว่า จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงของนโยบาย หรือตำแหน่งในทะเลจีนใต้ไม่ว่าความดันระหว่างประเทศ ( รวมทั้งอาจเสียเปรียบปกครองจากศาล )

ฉันได้ครอบคลุมพื้นฐานสาธารณะ สงคราม ที่ฟิลิปปินส์ และจีน ต่างแสวงหาเพื่อพลิ้วไหวความคิดเห็นระหว่างประเทศเพื่อประโยชน์ของตนโดยใช้สื่อและรอบคอบหมดงบอย่างเป็นทางการ เวลา นี้ อย่างไรก็ตาม การตัดสินจะมาไม่ได้อยู่ใน ' ศาล ' ของความคิดเห็นสาธารณะแต่ศาลอนุญาโตตุลาการถาวร .