The discovery of vitamin A may have

The discovery of vitamin A may have stemmed from research dating back to 1816, when physiologist François Magendie observed that dogs deprived of nutrition developed corneal ulcers and had a high mortality rate.[9] In 1912, Frederick Gowland Hopkins demonstrated that unknown accessory factors found in milk, other than carbohydrates, proteins, and fats were necessary for growth in rats. Hopkins received a Nobel Prize for this discovery in 1929.[9][10] By 1917, one of these substances was independently discovered by Elmer McCollum at the University of Wisconsin–Madison, and Lafayette Mendel and Thomas Burr Osborne at Yale University who studied the role of fats in the diet. The "accessory factors" were termed "fat soluble" in 1918 and later "vitamin A" in 1920. In 1919, Harry Steenbock (University of Wisconsin) proposed a relationship between yellow plant pigments (beta-carotene) and vitamin A. In 1931, Swiss chemist Paul Karrer described the chemical structure of vitamin A.[9] Vitamin A was first synthesized in 1947 by two Dutch chemists, David Adriaan van Dorp and Jozef Ferdinand Arens.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การค้นพบวิตามินเออาจมี stemmed จากวิจัยลช่วย 1816 เมื่อ physiologist François Magendie สังเกตว่า สุนัขปราศโภชนาการพัฒนาแผลกระจกตาเปื่อย และมีอัตราการตายสูง [9] ในซาวน่า เฟรเดอริกกาวแลนด์ฮอปกินส์แสดงว่า ปัจจัยไม่รู้จักอุปกรณ์ที่พบในนม ไม่ใช่คาร์โบไฮเดรต โปรตีน และไขมันจำเป็นสำหรับการเจริญเติบโตในหนู ฮ็อปกินส์รับรางวัลโนเบลสำหรับการค้นพบนี้ในปีพ.ศ. 2472 [9] [10] โดย 1917 สารเหล่านี้อย่างใดอย่างหนึ่งถูกค้นพบอย่างอิสระ โดยเอลเมอ McCollum ที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน ลาฟาแยตต์รเกอร์และ Thomas ออสบอร์นเสี้ยนที่มหาวิทยาลัยเยลที่ศึกษาบทบาทของไขมันในอาหาร "ปัจจัยเสริม" ถูกเรียกว่า "ไขมันละลาย" ในภายหลัง และ 1918 "วิตามินเอ" ในปี 1920 ในค.ศ. 1919 แฮร์รี่ Steenbock (มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน) นำเสนอความสัมพันธ์ระหว่างพืชสีเหลืองสี (beta-carotene) และวิตามินเอ ในปี 1931 นักเคมีสวิส Paul Karrer อธิบายโครงสร้างทางเคมีของวิตามิน A วิตามิน A. [9] ก่อนได้ถูกสังเคราะห์ใน โดยสองดัตช์นักเคมี David Adriaan แวน Dorp และ Arens เฟอร์ดินานด์โจเซฟ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การค้นพบของวิตามินเออาจจะเกิดจากการเดทวิจัยกลับไปที่ 1816 เมื่อนักสรีรวิทยาFrançois Magendie ตั้งข้อสังเกตว่าสุนัขปราศจากสารอาหารที่ได้รับการพัฒนาเป็นแผลที่กระจกตาและมีอัตราการตายสูง. [9] ในปี 1912 เฟรเดอริ Gowland ฮอปกินส์แสดงให้เห็นว่าปัจจัยเสริมที่ไม่รู้จักพบ ในนมอื่น ๆ นอกเหนือจากคาร์โบไฮเดรตโปรตีนและไขมันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการเจริญเติบโตในหนู ฮอปกินส์ได้รับรางวัลโนเบลสำหรับการค้นพบนี้ในปี 1929 [9] [10] โดย 1917 ซึ่งเป็นหนึ่งในสารเหล่านี้ถูกค้นพบโดยอิสระโดยเอลเมอ McCollum ที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซินแมดิสันและลาฟาแยตเมนเดลและโทมัสเบอร์ออสบอร์ที่มหาวิทยาลัยเยลที่ศึกษา บทบาทของไขมันในอาหาร "ปัจจัยเสริม" ได้รับการเรียกว่า "ที่ละลายในไขมัน" ในปี 1918 และต่อมา "วิตามินเอ" ในปี 1920 ในปี 1919 แฮร์รี่ Steenbock (มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน) เสนอความสัมพันธ์ระหว่างโรงงานเม็ดสีเหลือง (เบต้าแคโรที) และวิตามินเอใน 1931 นักเคมีชาวสวิสพอล KARRER อธิบายโครงสร้างทางเคมีของวิตามินเอ [9] วิตามินสังเคราะห์เป็นครั้งแรกในปี 1947 โดยสองนักเคมีชาวดัตช์เดวิด Adriaan รถตู้หมู่บ้านและโจเซฟเฟอร์ดินานด์ Arens

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การค้นพบวิตามินอาจสืบเนื่องจากการวิจัยย้อนหลังไปถึง 888 เมื่อลงทะเบียนลิขสิทธิ์ฟรองซัวส์ magendie สังเกตว่าสุนัขขาดโภชนาการพัฒนาแผลที่กระจกตา และมีอัตราการเสียชีวิตสูง . [ 9 ] ใน 1912 , เฟรเดอริฮอปกินส์ พบว่า ปัจจัยเสริม โกว์แลนด์ที่พบในนม โปรตีนมากกว่าคาร์โบไฮเดรตและไขมันคือ จำเป็นสำหรับการเจริญเติบโตในหนูฮอปกินส์ได้รับรางวัลโนเบลสำหรับการค้นพบนี้ใน 1929 . [ 9 ] [ 10 ] โดยในปี 1917 เป็นสารเหล่านี้เป็นอิสระค้นพบโดยเอลเมอร์ McCollum ที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน และลาฟาเย็ต เมนเดล และ โทมัส เสี้ยน ออสบอร์นที่มหาวิทยาลัยเยลที่ศึกษาบทบาทของไขมันในอาหาร " ปัจจัยเสริมคือ termed " ไขมัน " ในค.ศ. 1918 และต่อมา " วิตามิน " ในปี 1920 1919แฮร์รี่ steenbock ( มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน ) เสนอความสัมพันธ์ระหว่างพืชสีเหลือง ( เบต้าแคโรทีน ) และวิตามินเอ ใน 1931 ชาวสวิสนักเคมีพอลคาร์เรอร์อธิบายโครงสร้างทางเคมีของวิตามิน A . [ 9 ] วิตามินถูกสังเคราะห์ครั้งแรกในปี 1947 โดย 2 นักเคมีชาวดัตช์ เดวิด Adriaan รถตู้หมู่บ้านโจเซฟ เฟอร์ดินานด์และเอเรินส์ .