The socialist government was fully aware,ofcourse,ofthe continued existence of the UBCCI and the tricks played by the MTIBA.Government officials condonetheir existence because they are not regarded as threats. Indeed, these two business organizations have not only assumed a nonthreatening posture but have formed amicable relations with local authorities by bribing them or donating to state func-tions (interview,former BSPP official,January 2002)
The narrowing of legal space for autonomous political activities did not, however, bring an end to autonomous political organizations. When there was no room
for them within the civil society space set by the government, students, teachers, lawyers, and writers created informal discussion groups and engaged in illegal political activities. As a result of political constraints, membership in such organizations was strictly confined to the social networks of their initial founders (interview, former Burmese Community Party activist, June 2002).If the founder was a teacher, he would try to recruit politically conscious colleagues and students. If students were the founders, they would try to approach their peers. Informal study groups formed by lawyers and writers usually consisted of people from different social backgrounds, including monks and laborers. In the initial stage, those who wished to form an informal organization would try to recruit members by asking like-minded people to read books and articles on politics, history, and social analysis. They then discussed the readings with potential members of their discussion
group, sometimes individually and sometimes in small groups. Usually, they ended up inviting readers who expressed genuine enthusiasm about the books and
exchanging views on them (interview, former BCP member, June 2002).
When the founders were teachers and the recruits were students, discussions
were run more like political training sessions. The teachers tried to teach methods
of analyzing domestic and international political developments. “Whenever we got together,” a former member of an informal reading group organized by a private schoolteacher notes, “ our teacher first gave a brief lecture on the book or article we planned to discuss that day. Then he would ask what we thought of the book. We also had to discuss how we thought we could use the knowledge we gained from the books in analyzing domestic and international political situations” (interview, August 2002).The discussion groups run by students “
provided students with an opportunity to question and discuss rather than merely listen and repeat” (Fink 2001 : 185). “ The discussion sessions were very challenging,” a former student leader said. “ We had to talk about what we thought of the books we read and how we
could apply the knowledge we gained from those books to the situation in our
country. Although we did read banned books from time to time, most of the books were legal publications. In most cases, it was not the books that made our discussion groups illegal but the manner in which the discussions were conducted”
(interview, August2002).Since the subjects they discussed were politically sensitive, informal discussion groups held their meetings in monasteries, private homes, and other secret locations, rarely holding two meetings consecutively in the same place.
The socialist government was fully aware,ofcourse,ofthe continued existence of the UBCCI and the tricks played by the MTIBA.Government officials condonetheir existence because they are not regarded as threats. Indeed, these two business organizations have not only assumed a nonthreatening posture but have formed amicable relations with local authorities by bribing them or donating to state func-tions (interview,former BSPP official,January 2002)
The narrowing of legal space for autonomous political activities did not, however, bring an end to autonomous political organizations. When there was no room
for them within the civil society space set by the government, students, teachers, lawyers, and writers created informal discussion groups and engaged in illegal political activities. As a result of political constraints, membership in such organizations was strictly confined to the social networks of their initial founders (interview, former Burmese Community Party activist, June 2002).If the founder was a teacher, he would try to recruit politically conscious colleagues and students. If students were the founders, they would try to approach their peers. Informal study groups formed by lawyers and writers usually consisted of people from different social backgrounds, including monks and laborers. In the initial stage, those who wished to form an informal organization would try to recruit members by asking like-minded people to read books and articles on politics, history, and social analysis. They then discussed the readings with potential members of their discussion
group, sometimes individually and sometimes in small groups. Usually, they ended up inviting readers who expressed genuine enthusiasm about the books and
exchanging views on them (interview, former BCP member, June 2002).
When the founders were teachers and the recruits were students, discussions
were run more like political training sessions. The teachers tried to teach methods
of analyzing domestic and international political developments. “Whenever we got together,” a former member of an informal reading group organized by a private schoolteacher notes, “ our teacher first gave a brief lecture on the book or article we planned to discuss that day. Then he would ask what we thought of the book. We also had to discuss how we thought we could use the knowledge we gained from the books in analyzing domestic and international political situations” (interview, August 2002).The discussion groups run by students “
provided students with an opportunity to question and discuss rather than merely listen and repeat” (Fink 2001 : 185). “ The discussion sessions were very challenging,” a former student leader said. “ We had to talk about what we thought of the books we read and how we
could apply the knowledge we gained from those books to the situation in our
country. Although we did read banned books from time to time, most of the books were legal publications. In most cases, it was not the books that made our discussion groups illegal but the manner in which the discussions were conducted”
(interview, August2002).Since the subjects they discussed were politically sensitive, informal discussion groups held their meetings in monasteries, private homes, and other secret locations, rarely holding two meetings consecutively in the same place.
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
รัฐบาลสังคมนิยมก็รู้อยู่เต็มอก ofcourse ของการดำรงอยู่อย่างต่อเนื่องของ ubcci และเคล็ดลับเล่นโดย mtiba เจ้าหน้าที่รัฐบาล condonetheir การดำรงอยู่เพราะพวกเขาจะไม่ถือเป็นภัยคุกคาม แน่นอนทั้งสององค์กรธุรกิจไม่เพียง แต่ถือว่าพึ่งพากันท่าแต่ได้ปั้นผูกมิตรกับหน่วยงานท้องถิ่น โดยการติดสินบน หรือบริจาคให้รัฐ func tions ( สัมภาษณ์ อดีต bspp อย่างเป็นทางการในเดือนมกราคม 2002 )
ให้กฎหมายพื้นที่สำหรับกิจกรรมทางการเมืองเป็นอิสระไม่ได้ อย่างไรก็ตาม ยุติองค์กรทางการเมืองที่ปกครองตนเอง เมื่อไม่มีที่ว่าง
สำหรับพวกเขาในประชาสังคมพื้นที่ตั้งโดยรัฐบาล , นักเรียน , ครู , ทนายความ , นักเขียนและสร้างกลุ่มสนทนาอย่างไม่เป็นทางการ และร่วมในกิจกรรมทางการเมืองที่ผิดกฎหมาย ผลของปัญหาทางการเมือง สมาชิกในองค์กรดังกล่าวอย่างเคร่งครัดคับเครือข่ายทางสังคมของผู้ก่อตั้งครั้งแรกของพวกเขา ( สัมภาษณ์ อดีตพม่าพรรคกิจกรรมชุมชน มิถุนายน 2545 )ถ้าเจ้าของเป็นครู เขาก็พยายามที่จะรับสมัครเพื่อนร่วมงาน จิตสำนึกทางการเมือง และนักเรียน ถ้านักเรียนเป็นผู้ก่อตั้ง พวกเขาต้องพยายามเข้าหาเพื่อน ทางการศึกษากลุ่มที่ก่อตั้งโดยทนายความและผู้เขียนมักจะประกอบด้วยผู้คนจากภูมิหลังทางสังคมที่แตกต่างกัน รวมทั้งพระสงฆ์ และรับจ้าง ในเริ่มแรกผู้ที่ประสงค์จะจัดตั้งองค์กรเองก็พยายามที่จะรับสมัครสมาชิกโดยการถามคนที่มีใจเดียวกันที่จะอ่านหนังสือและบทความเกี่ยวกับการเมือง ประวัติศาสตร์และการวิเคราะห์สังคม จากนั้นพวกเขากล่าวถึงการอ่านกับสมาชิกที่มีศักยภาพของการอภิปรายกลุ่ม
ของพวกเขาบางครั้งแต่ละรายการ และบางครั้งในกลุ่มเล็ก ๆ โดยปกติพวกเขาสิ้นสุดขึ้นเชิญผู้อ่านที่แสดงความกระตือรือร้นของแท้เกี่ยวกับหนังสือและ
แลกเปลี่ยนมุมมองในพวกเขา ( สัมภาษณ์ อดีตสมาชิก 8 , มิถุนายน 2002 ) .
เมื่อผู้ก่อตั้งคือ ครู นักเรียน และสมาชิก สนทนา
ถูกวิ่งมากขึ้นเช่นการฝึกอบรมในทางการเมือง ครูพยายามสอนวิธีการ
วิเคราะห์ภายในประเทศและระหว่างประเทศพัฒนาทางการเมือง" เมื่อใดก็ตามที่เราได้ร่วมกัน " เป็นอดีตสมาชิกของทางการอ่านกลุ่มจัดโดยครูผู้สอนหมายเหตุส่วนบุคคล , " ครูคนแรกของเราบรรยายสั้น ๆ ในหนังสือ หรือบทความที่เราวางแผนที่จะหารือในวันนั้น แล้วเขาจะถามอะไรเรา คิด ว่า หนังสือนอกจากนี้เรายังได้หารือเกี่ยวกับวิธีที่เราคิดว่าเราสามารถใช้ความรู้ที่เราได้รับจากหนังสือ วิเคราะห์สถานการณ์การเมืองในประเทศและระหว่างประเทศ " ( สัมภาษณ์ , สิงหาคม 2002 ) การสนทนากลุ่มที่ดำเนินการโดยนักเรียน "
ให้นักเรียนมีโอกาสที่จะตอบคำถามและหารือเกี่ยวกับมากกว่าเพียงแค่ฟังและพูดตาม " ( ฟิง 2001 : 185 ) " การอภิปรายการประชุมถูกท้าทายมาก" ผู้นำนักเรียน กล่าว " เราได้พูดคุยเกี่ยวกับสิ่งที่เรา คิด ว่า หนังสือที่เราอ่านแล้วเรา
นําความรู้ที่เราได้รับจากหนังสือเหล่านั้นเพื่อให้สถานการณ์ในประเทศของเรา
แม้ว่าเราจะอ่านหนังสือต้องห้าม เวลาส่วนใหญ่ของหนังสือสิ่งพิมพ์ทางกฎหมาย ในกรณีส่วนใหญ่ไม่ใช่หนังสือที่ทำให้กลุ่มการสนทนาของเราไม่ถูกต้อง แต่ลักษณะการอภิปราย มีวัตถุประสงค์ "
( สัมภาษณ์ august2002 ) เนื่องจากคนถกกันต่อในทางการเมือง การอภิปรายกลุ่มแบบไม่เป็นทางการ การจัดประชุมของพวกเขาในวัด , บ้านส่วนตัว , และสถานที่ที่เป็นความลับอื่น ๆไม่ค่อยถือสองนัดติดต่อกันในที่เดียวกัน
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)