1. Marshalling A ContradictionIn th

1. Marshalling A Contradiction
In the third edition of his Principles, Marshall defended his consumer surplus analysis,
acknowledging that, in strict theoretical terms, it required that the marginal utility of
money remained constant. Provided, however, that there were only small changes in
"the neighborhood of the customary price" and that special care was taken in dealing
with "necessaries", the "substance" of the analysis remained valid and there would be
"very few practical problems" in which changes in the marginal utility of money would
have "any importance" [Marshall 1895, pp.208-9]. To illustrate the last point, he
argued that
5
For biographical information on Giffen, see Mason 1989, ch. 3.
6
Following George Stigler [1947; 1948], this point is generally accepted by historians of
economics. The news has, however, been slow to reach some quarters: “[A Giffen good is
named] after the nineteenth - century economist who first noted the possibility” [Varian 2010,
p.105].
4
There are however some exceptions. For instance, as Mr Giffen has pointed
out, a rise in the price of bread makes so large a drain on the resources of the
poorer labouring families and raises so much the marginal utility of money to
them, that they are forced to curtail their consumption of meat and the more
expensive farinaceous foods: and, bread being still the cheapest food which
they can get and will take, they consume more, and not less of it. But such
cases are rare; when they are met with, they must be treated separately [ibid.
p. 208].7
Contrary to the assumption in much of the subsequent literature, Marshall was not
concerned with explaining an upward-sloping market demand curve in the
Principles.
8
Rather, the point of his analysis was to defend the concept of consumer
surplus against the criticism that it was of little practical use because it was not
possible to provide accurate estimates of aggregate consumer material welfare if
there were marked differences in the distribution of income and thus the marginal
utility of money between different groups of transactors. Rejecting that criticism,
Marshall argued that the extreme case of the labouring poor increasing their
consumption of bread as the price rose was atypical. Such behaviour did not threaten
the estimation of consumer surplus with a downward-sloping market demand curve
because ‘such cases are rare’. To argue that the market demand curve was upward
sloping would have destroyed the point of his argument. In the Principles, the
question was not: what are the conditions in which a market demand curve has an
upward slope? Rather the question was: is the concept of consumer surplus of
practical use in estimating changes in consumer welfare, given a downward-sloping
market demand curve?9
7 The paragraph was largely unchanged in subsequent editions, although Giffen was elevated
to Sir R. Giffen (he was knighted in 1895) and “they must be treated separately” became “each
must be treated on its own merits" [Marshall 1961, 1, p. 132].
8
The following paragraphs draw on White 1990; 1991.
9
In the second edition of the Principles, possibly responding to criticism of the first edition,
Marshall had distinguished between an explanation for a positive relation between price and
quantity demanded in terms of a movement along, and a shift in, a market demand curve.
There was an "implicit condition in this law [of diminishing marginal utility] … It is that we do
not suppose time to be allowed for any alteration in the character or tastes of the man himself.
It is therefore no exception to the law that the more good music a man hears, the stronger in
his taste for it likely to become; that avarice and ambition are often insatiable; or that the
5
Marshall then produced a different argument in his Memorandum, which was first
written in 1903 and published in 1908 [Marshall 1926 (1908), pp.380 – 85]. The
market demand curve for bread was now claimed to be upward sloping, at least over
a range. With an increase in the price of wheat following the implementation of an
import duty, the "total demand" of “nearly the whole of the English people" for bread
would increase:
as Sir R. Giffen seems to have been the first to observe, a rise in the price of
wheat still leaves bread the cheapest food, which they will consent to eat in any
quantity; so that, having to curtail their purchases of more expensive foods,
they buy not less bread than they would have done, but more" [Marshall 1926
(1908), p. 382].
In a subsequent exchange of letters with a sceptical F.Y. Edgeworth, Marshall
defended his argument by referring to his own observations and to his familiarity with
statistics underpinning estimates of demand and supply elasticities for wheat
[Whitaker 1996, 220-224].10 He also referred to a hypothetical case to support his
argument, although that was not relevant for the argument about elasticity estimates
[Dooley 1992]. The key point, however, is that, within the space of eight years,
Marshall claimed that the English market demand curve for bread was both upward
and downward sloping.

virtue or cleanliness and the vice of drunkenness alike grow on what they feed upon"
[Marshall 1961, 1, p.94].
10 In the Memorandum, for example, when referring to "distant wheat-fields", Marshall noted
that "there has been a rise [in price], as Mr. Powers has well shown, even when the price in
Liverpool was falling rapidly in consequence of the great diminution in transport charges on
the west of the Mississippi, as well as between Chicago and Liverpool" [Marshall (1908) 1926,
p.383]. Peter Groenewegen has informed me that Marshall was referring to Henry Huntington
Powers (1859 - 1936), associated with the University of California, author of an article on
“Expansion and Protection” in the Quarterly Journal of Economics [Powers 1899], contributor
of three articles to the 1926 Palgrave’s Dictionary of Political Economy and author of the
following books: Lectures on Money (1893), Wealth and Welfare (1899); America among the
Nations (1918); and, America and Britain (1918). Marshall also cited Powers on US wheat
production in Industry and Trade [Marshall 1920, p. 776].
6
An explanation for Marshall's switch can be found in the different contexts in which
the two arguments were produced. In the Principles, he was attempting to confute
the critics of his consumer surplus analysis, particularly J.S. Nicholson, his former
student who was professor of political economy at the University of Edinburgh. In the
Memorandum, however, he was attacking the proponents, especially W.A.S. Hewins,
first director of the London School of Economics, of the use of tariffs within a system
of imperial preference.11 The question Marshall posed in the relevant section of the
Memorandum was: what will be the effect on the price of bread of imposing a tariff on
imported grain? The upward-sloping demand curve supported the claim that
domestic consumers, rather than foreign suppliers, would bear at least the full
incidence of the tariff.
The figure of Marshall as the origin of a single ‘Giffen conjecture’ erases the context,
contradictions, complexity and specific arguments of Marshall's texts, imposing a
question that, in the case of the Principles, would have destroyed the point of his
analysis. Nevertheless, it became common to refer only to the Principles in
subsequent references to Marshall having discussed a demand curve with a positive
slope. An early example was W.E. Johnson's discussion of demand curves in 1913,
which included perhaps the first published reference to “Giffen’s paradox” [Johnson
1913, p.484]. Despite subsequent claims to the contrary, Marshall did not use the
latter phrase, which is not surprising as he rejected the notion of a paradox with
regard to Giffen behaviour [Whitaker 1996, pp.222-23].12

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1. จัดสรรความขัดแย้งในรุ่นที่สามของเขาหลัก มาร์แชลล์มาปกป้องวิเคราะห์ของเขาส่วนเกินผู้บริโภคยอมรับว่า ในแง่ของทฤษฎีอย่างเข้มงวด มันจำเป็นที่โปรแกรมอรรถประโยชน์ส่วนเพิ่มของเงินยังคงคง ให้ อย่างไรก็ตาม ที่มีเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยใน"ย่านราคาจารีตประเพณี" และว่า ดูแลพิเศษที่ดำเนินการในการจัดการ"necessaries" "สาร" ของการวิเคราะห์ยังคงถูกต้อง และจะมี"สวยจริงปัญหา" ในการเปลี่ยนแปลงใดในโปรแกรมอรรถประโยชน์ส่วนเพิ่มของเงินจะมี "ความสำคัญใดๆ" [มาร์แชลปีค.ศ. 1895 เพื่อ pp.208-9] เพื่อแสดงจุดสุดท้าย เขาโต้เถียงที่ 5 สำหรับข้อมูลชีวประวัติของ Giffen ดู 1989 Mason ช. 36 ต่อจอร์จ Stigler [1947; 1948], จุดนี้ยอมรับโดยทั่วไป โดยนักประวัติศาสตร์ของเศรษฐศาสตร์ ข่าว อย่างไรก็ตาม ได้ช้าถึงบางไตรมาส: "[Giffen ที่ดีคือชื่อ] หลังจากปั้นจั่น - ศตวรรษนักเศรษฐศาสตร์คนแรก ไว้เป็นไปได้" [แล้วแต่กำหนด 2010p.105]4อย่างไรก็ตามมีข้อยกเว้นบาง ตัวอย่าง เป็นนาย Giffen ได้ชี้ออก ขึ้นราคาขนมปังทำให้ท่อระบายน้ำขนาดใหญ่เพื่อให้ทรัพยากรของการย่อม labouring ครอบครัว และเพิ่มอรรถประโยชน์กำไรมากของเงินพวกเขา ว่า ให้รวบรัดการปริมาณของเนื้อมากกว่าอาหารแพง farinaceous: และ ขนมปังเป็นอาหารที่ถูกที่สุดยังคงที่พวกเขาได้ และจะใช้ ใช้เพิ่มเติม และไม่น้อยของมัน ดังกล่าวแต่กรณีมี เมื่อพวกเขาจะได้พบกับ พวกเขาต้องถือว่าแยกต่างหาก [ibidp. 208] .7ขัดต่อสมมติฐานที่มากของวรรณกรรมตามมา มาร์แชลล์ไม่เกี่ยวข้องกับการอธิบายถึงการขึ้นที่ลาดเอียงตลาดเส้นอุปสงค์ในการหลักการ8 ค่อนข้าง จุดการวิเคราะห์ของเขาคือการ ปกป้องแนวคิดของผู้บริโภคส่วนเกินกับวิจารณ์ที่ใช้จริงน้อยเนื่องจากไม่สุดให้ประเมินความถูกต้องของผู้บริโภครวมวัสดุสงเคราะห์ถ้ามีถูกทำเครื่องหมายความแตกต่างในการกระจายของรายได้ และกำไรโปรแกรมอรรถประโยชน์ของเงินระหว่างกลุ่มของ transactors ปฏิเสธว่าวิจารณ์มาร์แชลล์โต้เถียงที่กรณีของ labouring ยากจนเพิ่มขึ้นมากนักใช้ขนมปังเป็นกุหลาบราคาถูกพิเศษ พฤติกรรมดังกล่าวได้ไม่คุกคามการประเมินส่วนเกินผู้บริโภคลงลาดเอียงตลาดความโค้งเนื่องจาก "กรณีดังกล่าวได้ยาก' เถียงว่า เส้นอุปสงค์ตลาดคือขึ้นลาดเอียงจะได้ทำลายจุดของการโต้แย้งของเขา ในหลักการ การไม่มีคำถาม: เงื่อนไขเส้นอุปสงค์ตลาดมีการทางลาดขึ้นหรือไม่ แต่ คำถามคือ: เป็นแนวคิดส่วนเกินผู้บริโภคของเหมาะกับการใช้ในการประมาณการเปลี่ยนแปลงในสวัสดิการผู้บริโภค ให้การลงลาดเอียงเส้นอุปสงค์ของตลาด? 9 7 ย่อหน้าถูกแปลงส่วนใหญ่ในรุ่นต่อมา แม้ Giffen ถูกยกระดับรักอาร์ Giffen (เขาถูก knighted ในปีค.ศ. 1895 เพื่อ) และ "พวกเขาต้องถือว่าแยกต่างหาก" กลายเป็น "ละต้องได้รับการพิจารณาคุณธรรมของตัวเอง" [มาร์แชลล์ 1961, 1, p. 132]8 ย่อหน้าต่อไปนี้วาดในปี 1990 สีขาว 19919 ในรุ่นที่สองหลัก การตอบสนองอาจจะวิจารณ์รุ่นแรกมาร์แชลล์ได้แตกต่างระหว่างคำอธิบายสำหรับความสัมพันธ์ทางบวกระหว่างราคา และปริมาณที่ต้องการเคลื่อนไหวตาม และกะใน เป็นเส้นอุปสงค์ตลาดมีการ "นัยเงื่อนไขกฎหมายนี้ [ของอรรถประโยชน์ส่วนเพิ่มลดลง]... มันอยู่ที่เราทำไม่คิดว่า จะได้รับอนุญาตสำหรับการแก้ไขอักขระหรือรสนิยมของมนุษย์เองจึงไม่มีข้อยกเว้นกฎหมายที่ได้ยินเพลงดีคน แข็งแกร่งในรสชาติของเขามันน่าจะเป็น ความโลภและความทะเยอทะยานจะประเทศไม่เพียงพอ หรือที่ 5มาร์แชลล์ผลิตอาร์กิวเมนต์ต่าง ๆ ในบันทึกของเขา ซึ่งเป็นครั้งแรกแล้วเขียนใน 1903 และตีพิมพ์ในค.ศ. 1908 [มาร์แชล 1926 (1908), pp.380-85] ที่เส้นอุปสงค์ตลาดสำหรับขนมปังที่มีตอนนี้อ้างว่า จะขึ้นลาดเอียง น้อยกว่าช่วงนั้น ด้วยการเพิ่มราคาของข้าวสาลีต่อปฏิบัติการภาษี "รวมความต้องการ" ของ "เกือบทั้งหมดของคนอังกฤษ" สำหรับขนมปังที่นำเข้าจะเพิ่ม:เป็นที่รักอาร์ Giffen น่าจะ ได้รับแรกสังเกต ขึ้นราคาอาหารที่ถูกที่สุด ซึ่งพวกเขาจะยินยอมให้กินในขนมปังข้าวสาลียังคงใบปริมาณ ดังนั้น มีการรวบรัดการซื้ออาหารราคาแพงมากขึ้นซื้อขนมปังไม่น้อยกว่าพวกเขาจะทำ แต่มากขึ้น" [มาร์แชลล์ 1926(1908), p. 382]ในการแลกเปลี่ยนต่อมาอักษรที่มีการความ F.Y. Edgeworth มาร์แชลล์มาปกป้องโต้แย้งของเขา โดยอ้างอิงใน การสังเกตของเขาเอง และความคุ้นเคยกับสถิติ underpinning ประเมินอุปสงค์และอุปทาน elasticities สำหรับข้าวสาลี[วิตเทกเกอร์ 1996, 220-224] .10 เขายังอ้างถึงกรณีสมมุติเพื่อสนับสนุนเขาอาร์กิวเมนต์ แม้ที่ไม่เกี่ยวข้องกับอาร์กิวเมนต์เกี่ยวกับการประเมินความยืดหยุ่น[Dooley 1992] จุดสำคัญ อย่างไรก็ตาม อยู่ที่ พื้นที่ปี 8มาร์แชลล์อ้างว่า เส้นอุปสงค์ตลาดอังกฤษสำหรับขนมปังทั้งสองขึ้นและลาดเอียงลงคุณธรรม หรือความสะอาด และรองของฟเครื่องเหมือนเติบโตในสิ่งที่พวกเขาเลี้ยงตาม"[มาร์แชลล์ 1961, 1, p.94]10 ในบันทึก เช่น เมื่ออ้างอิงถึง "ไกลข้าวสาลีฟิลด์" มาร์แชลกล่าวที่ "มีขึ้น [ราคา], เหมือนนายอำนาจได้ดี แม้ราคาในลิเวอร์พูลก็ตกลงอย่างรวดเร็ว in consequence of จากการพร่องมากในค่าธรรมเนียมการขนส่งในทิศตะวันตก ของมิสซิสซิปปี และ ระหว่างชิคาโกและลิเวอร์พูล" [มาร์แชลล์ (1908) 1926p.383] . Groenewegen ปีเตอร์ทราบผมว่า มาร์แชลล์ถูกอ้างอิงถึงเฮนรีฮันติงตันอำนาจ (ปี 1859-1936), เชื่อมโยงกับมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ผู้เขียนบทความใน"การขยายตัวและการป้องกัน" ในไตรสมุดของเศรษฐศาสตร์ [อำนาจย่าน], ผู้สนับสนุนบทความที่สามของ Palgrave 1926 พจนานุกรมเศรษฐศาสตร์และผู้ตามหนังสือ: บรรยายเกี่ยวกับเงิน (1893), มั่งคั่ง และสวัสดิการ (ย่าน); อเมริการะหว่างประชาชาติ (1918); อเมริกาและสหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1918) ด้วย มาร์แชลล์ยังอ้างอำนาจในข้าวสาลีของสหรัฐอเมริกาการผลิตในอุตสาหกรรมและการค้า [มาร์แชลล์ 1920, p. 776]6อธิบายสวิตช์ของมาร์แชลสามารถพบได้ในบริบทที่แตกต่างกันซึ่งอาร์กิวเมนต์สองถูกผลิต ในหลักการ เขาพยายามหักล้างนักวิจารณ์เขาบริโภคเกินวิเคราะห์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเจเอส Nicholson อดีตของเขานักเรียนผู้เป็นศาสตราจารย์ทางเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระ ในบันทึก อย่างไรก็ตาม เขาถูกโจมตี proponents โดยเฉพาะอย่างยิ่ง W.A.S. Hewinsกรรมการลอนดอนโรงเรียนเศรษฐศาสตร์ การใช้ภาษีศุลกากรในระบบแรกของอิมพีเรียล preference.11 คำถาม มาร์แชลล์อึ้งในส่วนเกี่ยวข้องของการถูกบันทึก: อะไรจะได้ผลราคาของขนมปังของสถานะการภาษีในเมล็ดข้าวที่นำเข้าหรือไม่ เส้นอุปสงค์ขึ้นลาดเอียงสนับสนุนการเรียกร้องที่ผู้บริโภคภายในประเทศ แทนซัพพลายเออร์ต่างประเทศ จะหมีน้อยเต็มอุบัติการณ์ของอัตราค่าโดยสารรูปของมาร์แชลเป็นต้นกำเนิดของคำเดียว 'Giffen ข้อความคาดการณ์' ลบบริบทกันข้าม ความซับซ้อน และอาร์กิวเมนต์เฉพาะข้อความของมาร์แชลล์ สถานะการคำถามที่ ในกรณีของหลัก จะได้ทำลายจุดของเขาวิเคราะห์ อย่างไรก็ตาม มันเป็นไปเฉพาะถึงหลักในอ้างอิงมาร์แชลที่มีกล่าวถึงเส้นอุปสงค์กับการบวกตามมาความชัน ตัวอย่างช่วงสนทนา W.E. Johnson ของความโค้งในปี 1913ซึ่งรวมทีแรกประกาศอ้างถึง "ของ Giffen paradox" [Johnsonค.ศ. 1913, p.484] ทั้ง ๆ ที่ต่อมาอ้างว่า ขัด มาร์แชลไม่ได้ใช้การวลีหลัง ซึ่งไม่น่าแปลกใจเขาปฏิเสธแนวคิดของ paradox ด้วยเกี่ยวกับการพฤติกรรม Giffen [วิตเทกเกอร์ 1996, pp.222-23] .12

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. จัดสรรความขัดแย้งในรุ่นที่สามของหลักการของเขามาร์แชลล์ได้รับการปกป้องวิเคราะห์ส่วนเกินผู้บริโภคของเขายอมรับว่าในแง่ทฤษฎีที่เข้มงวดก็จำเป็นที่ยูทิลิตี้ส่วนเพิ่มของเงินคงที่ ให้ แต่ที่มีการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ เท่านั้นใน"บ้านใกล้เรือนเคียงของราคาประเพณี" และการดูแลเป็นพิเศษได้รับการดำเนินการในการจัดการกับ"จำเป็น" ที่ "สาร" ของการวิเคราะห์ยังคงถูกต้องและจะมี"ปัญหาในทางปฏิบัติน้อยมาก "ซึ่งการเปลี่ยนแปลงในอรรถประโยชน์ส่วนเพิ่มของเงินจะมี" ความสำคัญใด ๆ "[มาร์แชลล์ 1895 pp.208-9] เพื่อแสดงให้เห็นจุดสุดท้ายที่เขาแย้งว่า5 สำหรับข้อมูลชีวประวัติฟเฟ่นเมสันเห็น 1989, CH 3. 6 หลังจากที่จอร์จ Stigler [1947; 1948] จุดนี้เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปประวัติศาสตร์เศรษฐศาสตร์ ข่าวที่มี แต่รับช้าไปถึงบางส่วน "[A ฟเฟ่นที่ดีคือชื่อ] หลังจากที่สิบเก้า - นักเศรษฐศาสตร์คนแรกที่สังเกตเห็นศตวรรษที่เป็นไปได้" [Varian 2010. p.105] 4 มี แต่ข้อยกเว้นบาง ยกตัวอย่างเช่นขณะที่นายฮฟเฟ่นได้ชี้ออกที่เพิ่มขึ้นในราคาของขนมปังทำให้ท่อระบายน้ำขนาดใหญ่เพื่อทรัพยากรของครอบครัวแรงงานที่ยากจนและยกให้มากยูทิลิตี้ของเงินที่จะให้พวกเขาว่าพวกเขาถูกบังคับให้ลดการบริโภคของพวกเขาเนื้อสัตว์และอื่น ๆอาหารที่มีราคาแพงอาหารประเภทแป้งและขนมปังเป็นอาหารที่ยังคงถูกที่สุดที่พวกเขาได้รับและจะใช้เวลาที่พวกเขาบริโภคมากขึ้นและไม่น้อยของมัน แต่เช่นกรณีที่หายาก; เมื่อพวกเขาจะได้พบกับพวกเขาจะต้องได้รับการปฏิบัติที่แยกจากกัน [ibid. พี 208] 0.7 ตรงกันข้ามกับสมมติฐานมากในวรรณคดีที่ตามมามาร์แชลล์ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการอธิบายตลาดที่ปรับตัวสูงขึ้นลาดเส้นอุปสงค์ในหลักการ. 8 แต่จุดของการวิเคราะห์ของเขาคือการปกป้องความคิดของผู้บริโภคส่วนเกินกับวิจารณ์ว่ามันเป็นของเล็ก ๆ น้อย ๆ การใช้งานจริงเพราะมันไม่ได้เป็นไปได้ที่จะให้ข้อมูลประมาณการที่ถูกต้องของวัสดุสวัสดิการของผู้บริโภคโดยรวมถ้ามีถูกทำเครื่องหมายความแตกต่างในการกระจายรายได้และทำให้ขอบยูทิลิตี้ของเงินระหว่างกลุ่มที่แตกต่างกันของtransactors ปฏิเสธการวิจารณ์ว่า, มาร์แชลล์แย้งว่ากรณีที่รุนแรงของคนยากจนที่ทำงานหนักของพวกเขาเพิ่มขึ้นการบริโภคขนมปังเป็นราคาเพิ่มขึ้นเป็นที่ผิดปกติ พฤติกรรมดังกล่าวไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อการประมาณค่าส่วนเกินของผู้บริโภคที่มีเส้นโค้งการตลาดลดลงลาดความต้องการเพราะ'กรณีดังกล่าวเป็นของหายาก' ที่จะยืนยันว่าเส้นโค้งความต้องการของตลาดได้ปรับตัวสูงขึ้นลาดจะทำลายจุดของการโต้แย้งของเขา ในหลักการที่คำถามที่ไม่ได้เป็นสิ่งที่เป็นเงื่อนไขในการที่เส้นโค้งความต้องการของตลาดที่มีความลาดชันสูงขึ้น? แต่คำถามคือ: เป็นแนวคิดของส่วนเกินผู้บริโภคในการใช้งานจริงในการประมาณการเปลี่ยนแปลงในการจัดสวัสดิการของผู้บริโภคได้รับการลงลาดตลาดเส้นอุปสงค์9 7 วรรคเป็นส่วนใหญ่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในรุ่นต่อ ๆ มาแม้ว่าฟเฟ่นอยู่สูงขึ้นไปยังเซอร์ฟเฟ่นอาร์(เขาเป็นอัศวินในปี 1895) และ "พวกเขาจะต้องได้รับการปฏิบัติที่แยกจากกัน" กลายเป็น "แต่ละคนจะต้องได้รับการปฏิบัติเกี่ยวกับประโยชน์ของตัวเอง" [มาร์แชลล์ 1961, 1, p 132.]. 8 ย่อหน้าต่อไปนี้วาดบนสีขาว 1990; 1991 9 ใน รุ่นที่สองของหลักการที่อาจจะตอบสนองต่อการวิจารณ์ของฉบับพิมพ์ครั้งแรกมาร์แชลล์ได้โดดเด่นระหว่างคำอธิบายสำหรับความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างราคาและปริมาณการเรียกร้องในแง่ของการเคลื่อนไหวพร้อมและการเปลี่ยนแปลงในการเป็นเส้นอุปสงค์ตลาด. มี เป็น "สภาพนัยในกฎหมายนี้ [ของลดน้อยลงยูทิลิตี้] ... มันคือการที่เราไม่ได้คิดว่าถึงเวลาที่จะได้รับอนุญาตสำหรับการเปลี่ยนแปลงใดๆ ในตัวละครหรือรสนิยมของคนที่ตัวเอง. ดังนั้นจึงไม่มีข้อยกเว้นกฎหมายที่ดีมากขึ้น เพลงชายคนหนึ่งได้ยินเสียงที่แข็งแกร่งในรสชาติของเขามันน่าจะเป็น; ที่ความโลภและความทะเยอทะยานมักจะไม่รู้จักพอ; หรือว่า5 มาร์แชลล์แล้วหยิบอาร์กิวเมนต์ที่แตกต่างกันในบันทึกข้อตกลงของเขาซึ่งเป็นครั้งแรกที่เขียนขึ้นในปี 1903 และตีพิมพ์ในปี 1908 [1926 มาร์แชลล์ (1908), pp.380 - 85] โค้งความต้องการของตลาดสำหรับขนมปังก็อ้างว่าตอนนี้จะขึ้นลาดอย่างน้อยในช่วงช่วง ด้วยการเพิ่มขึ้นของราคาข้าวสาลีต่อไปนี้การดำเนินการของที่ภาษีนำเข้าที่ "อุปสงค์รวม" ของ "เกือบทั้งหมดของคนอังกฤษ" สำหรับขนมปังจะเพิ่มขึ้น: ขณะที่เซอร์ฟเฟ่นอาร์ดูเหมือนจะเป็นคนแรกที่สังเกต เพิ่มขึ้นของราคาที่ข้าวสาลียังคงใบขนมปังอาหารที่ถูกที่สุดที่พวกเขาจะยินยอมที่จะกินในปริมาณเพื่อให้มีการลดการซื้อของพวกเขาของอาหารที่มีราคาแพงกว่าที่พวกเขาซื้อไม่ใช่อาหารน้อยกว่าที่พวกเขาจะได้ทำแต่ "[มาร์แชลปี 1926 (ปี 1908), หน้า 382]. ในการแลกเปลี่ยนที่ตามมาของตัวอักษรที่มีความเชื่อในปีงบประมาณ Edgeworth มาร์แชลล์ได้รับการปกป้องโต้แย้งของเขาโดยอ้างถึงข้อสังเกตของเขาและความคุ้นเคยของเขากับสถิติหนุนประมาณการของความยืดหยุ่นอุปสงค์และอุปทานข้าวสาลี[วิเท 1996, 220-224] 0.10 นอกจากนี้เขายังอ้างถึงกรณีที่สมมุติให้การสนับสนุนเขาโต้แย้งถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้เกี่ยวข้องกับการโต้แย้งเกี่ยวกับการประมาณการความยืดหยุ่น[Dooley 1992] จุดสำคัญก็คือว่าภายในระยะเวลาแปดปีที่ผ่านมามาร์แชลล์อ้างว่าเส้นโค้งความต้องการของตลาดภาษาอังกฤษสำหรับขนมปังเป็นทั้งขึ้นและลงลาด. คุณธรรมหรือความสะอาดและรองเมาเหมือนกันเติบโตในสิ่งที่พวกเขากินอาหารบน "[ มาร์แชลล์ 1961, 1, p.94]. 10 ในหนังสือบริคณห์สนธิตัวอย่างเช่นเมื่อพูดถึง "ทุ่งข้าวสาลีไกล" มาร์แชลล์ตั้งข้อสังเกตว่า"มีการเพิ่มขึ้น [ราคา] ขณะที่นายอำนาจได้แสดงให้เห็นเป็นอย่างดี แม้ในขณะที่ราคาในลิเวอร์พูลกำลังตกอย่างรวดเร็วในผลมาจากการลดลงของค่าใช้จ่ายที่ดีในการขนส่งในตะวันตกของแม่น้ำมิสซิสซิปปีเช่นเดียวกับระหว่างชิคาโกและหงส์แดง"[มาร์แชลล์ (1908) 1926, p.383]. ปีเตอร์ Groenewegen ได้แจ้งผม ที่มาร์แชลล์หมายถึงเฮนรี่ฮันติงตันพลัง(1859 - 1936) ที่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยแห่งแคลิฟอร์เนียผู้เขียนบทความเกี่ยวกับ"การขยายตัวและการคุ้มครอง" ในไตรมาสวารสารเศรษฐศาสตร์ [พลัง 1899] ผู้อุปถัมภ์ในสามของบทความเพื่อ1926 พัของ พจนานุกรมเศรษฐกิจการเมืองและผู้เขียนหนังสือต่อไปนี้: การบรรยายเรื่องเงิน (1893), ความมั่งคั่งและสวัสดิการ (1899); อเมริกาในหมู่สหประชาชาติ (1918); และอเมริกาและสหราชอาณาจักร (1918) มาร์แชลล์ยังอ้างอำนาจข้าวสาลีสหรัฐการผลิตในอุตสาหกรรมและการค้า [มาร์แชลล์ 1920 พี 776]. 6 คำอธิบายสำหรับสวิทช์มาร์แชลล์สามารถพบได้ในบริบทที่แตกต่างกันในการที่ทั้งสองมีปากเสียงมีการผลิต ในหลักการเขาก็พยายามที่จะพิสูจน์ว่าผิดนักวิจารณ์ของการวิเคราะห์ส่วนเกินผู้บริโภคของเขาโดยเฉพาะอย่างยิ่ง JS นิโคลสันในอดีตของเขานักเรียนที่เป็นอาจารย์ของเศรษฐกิจการเมืองที่มหาวิทยาลัยเอดินเบอระ ในบันทึกข้อตกลง แต่เขาก็โจมตีผู้เสนอโดยเฉพาะอย่างยิ่ง WAS Hewins, ผู้อำนวยการคนแรกของลอนดอนสกูลของการใช้อัตราภาษีศุลกากรภายในระบบของ preference.11 ​​จักรวรรดิคำถามมาร์แชลล์ถูกวางในส่วนที่เกี่ยวข้องของบันทึกข้อตกลงเป็น: สิ่งที่จะเป็นผลกระทบต่อราคาของขนมปังของการจัดเก็บภาษีภาษีในข้าวที่นำเข้า? เส้นอุปสงค์ขึ้นลาดสนับสนุนอ้างว่าผู้บริโภคในประเทศมากกว่าซัพพลายเออร์ต่างประเทศจะทนอย่างน้อยเต็มอุบัติการณ์ของภาษี. รูปมาร์แชลล์เป็นที่มาของซิงเกิ้ล 'คาดเดาฟเฟ่น' ลบบริบทความขัดแย้งซับซ้อนและข้อโต้แย้งที่เฉพาะเจาะจงของตำรามาร์แชลล์, การจัดเก็บภาษีสำหรับคำถามที่ว่าในกรณีของหลักการที่จะทำลายจุดของการวิเคราะห์ แต่มันก็กลายเป็นเรื่องธรรมดาที่จะกล่าวถึงเฉพาะหลักการในการอ้างอิงภายหลังจากที่มีการกล่าวถึงมาร์แชลล์เส้นอุปสงค์ที่มีบวกความลาดชัน ตัวอย่างแรกคือเราอภิปรายจอห์นสันโค้งความต้องการในปี 1913 ซึ่งรวมถึงการอ้างอิงอาจจะตีพิมพ์ครั้งแรกที่ "ความขัดแย้งของฟเฟ่น" [จอห์นสัน1913, p.484] แม้จะมีการเรียกร้องที่ตามมาไปในทางตรงกันข้ามมาร์แชลล์ไม่ได้ใช้วลีหลังซึ่งไม่น่าแปลกใจที่เขาปฏิเสธความคิดของความขัดแย้งที่มีเรื่องเกี่ยวกับพฤติกรรมฟเฟ่น[วิเท 1996 pp.222-23] 0.12

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . marshalling ขัดแย้ง
ในรุ่นที่สามของหลักการของเขามาป้องกันตัวของเขาส่วนเกินผู้บริโภควิเคราะห์
ยอมรับว่า ในแง่ทฤษฎีที่เข้มงวด มันต้องว่าอรรถประโยชน์ของ
ขอบเงินอัตราที่คงที่ ให้ อย่างไรก็ตาม มีเพียงการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆใน
" เพื่อนบ้านของราคา " จารีตประเพณีและดูแลที่พิเศษเกิดขึ้นในการจัดการ
" จำเป็น "" สาร " จากการวิเคราะห์ยังคงใช้ได้และจะมี
" น้อยมากในทางปฏิบัติปัญหา " ซึ่งการเปลี่ยนแปลงในค่าสาธารณูปโภคของเงิน
" ความสำคัญ " มาร์แชล 1895 pp.208-9 [ , ] แสดงให้เห็นถึงจุดสุดท้าย เขาแย้งว่า
5

สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับชีวประวัติในกิฟเฟน เห็นเมสัน 1989 ตอนที่ 3
6
ต่อไปนี้จอร์จสติกเลอร์ [ 1947 ; พ.ศ. 2491 ]จุดนี้เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปโดยนักประวัติศาสตร์
เศรษฐศาสตร์ ข่าวได้ แต่ช้า ไปถึงบางไตรมาส " [ ชะลอร่างจากกางเขนคือ
ชื่อ ] หลังจากศตวรรษที่สิบเก้า - นักเศรษฐศาสตร์คนแรกที่สังเกตความเป็นไปได้ " [ เครื่อง 2010 ,
p.105 ] .
4
มีอย่างไรก็ตามมีข้อยกเว้น ตัวอย่างเช่น เมื่อคุณกิฟเฟ่นได้ชี้
ออกไปเพิ่มขึ้นในราคาของขนมปังทำให้มันกว้างระบายบนทรัพยากรของครอบครัวยากจนทำงาน
และหัสมากสาธารณูปโภคเพิ่มเงิน

พวกเขา ว่า พวกเขาถูกบังคับให้หยุดการบริโภคเนื้อสัตว์และอาหารราคาแพงมากขึ้น
ซึ่งทำด้วยแป้งและขนมปังยังเป็นอาหารที่พวกเขาได้
ราคาถูก รับและจะใช้เวลาที่พวกเขากินมากขึ้นและไม่น้อยเลย แต่บางกรณี
หายาก ;เมื่อพวกเขาเจอ พวกเขาต้องแยกรักษา [ อ้าง .
หน้า 208 ] 7
ขัดกับสมมติฐานในมากของวรรณคดีที่ตามมา , มาแชล ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการอธิบายที่ลาดชันขึ้น

ตลาดโค้งในหลักการ .
8
ค่อนข้าง การวิเคราะห์จุดของเขาเพื่อปกป้อง แนวคิดของส่วนเกินผู้บริโภค
กับการวิจารณ์ที่เป็นประโยชน์เล็ก ๆน้อย ๆเพราะมันไม่ได้
เป็นไปได้ให้ถูกต้องประมาณการสวัสดิการวัสดุรวมผู้บริโภคถ้า
มีเครื่องหมายความแตกต่างในการกระจายรายได้และดังนั้นค่า
อรรถประโยชน์ของเงินระหว่างกลุ่มที่แตกต่างกันของ transactors . ปฏิเสธที่จะวิจารณ์
มาร์แชลแย้งว่าคดีที่รุนแรงของการทำงานที่น่าสงสารของ
การบริโภคขนมปังราคาเพิ่มขึ้นผิดปกติพฤติกรรมเช่นนี้ไม่ได้ขู่
การประเมินผู้บริโภคส่วนเกินด้วยลง sloping
เส้นอุปสงค์ของตลาด เพราะกรณีดังกล่าวหายาก ' ' ให้เหตุผลว่า ความต้องการของตลาดมีขึ้น
ลาดโค้ง จะทำลายข้อโต้แย้งของเขา ในหลักการ
คำถามไม่ได้ว่า เงื่อนไขที่ตลาดโค้งมี
ลาดขึ้นหรือไม่ แต่คำถามคือ :