audiovisual educationaudiovisual ed

audiovisual education

audiovisual education, educational instruction by means of materials that use the senses of sight and hearing to stimulate and enrich learning experiences. The successful use of motion pictures and other visual aids in the U.S. armed forces during World War II demonstrated the effectiveness of this medium as a tool of instruction. The use of audiovisual materials—formerly confined to maps, graphs, textbook illustrations, and museum and field trips—now includes all the developments of the photographic and film industries as well as radio, sound and videotape recordings, computers, and television.

The field of programmed instruction employs computers and other types of audiovisual teaching machines. Many local school systems in the United States have their own film and videocassette libraries that are often supplemented by films and other media rented from universities and government offices. Business, industry, and government also use audiovisual materials for training and informational purposes.

The growth of educational television and multimedia computer programs has greatly expanded the concept of audiovisual education. In 1952 the Federal Communications Commission reserved the first channels for public educational purposes. The Public Broadcasting Act (1967) set up the Corporation for Public Broadcasting, an independent agency responsible for the distribution and support of educational television programs. With the development of closed-circuit and cable television systems, students were able to receive more specialized programming. The advent of multimedia computer programs made learning even more individualized, as students gained the ability to participate in the creation of their own materials and learning programs.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โสตทัศนศึกษาโสตทัศนศึกษา การศึกษาการเรียนการสอนโดยใช้วัสดุที่ใช้ความรู้สึกของสายตา และการได้ยินเพื่อกระตุ้น และเพิ่มประสบการณ์การเรียนรู้ ใช้ภาพเคลื่อนไหวและโสตทัศนูปกรณ์อื่น ๆ ในกองทัพสหรัฐระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองสำเร็จแสดงให้เห็นประสิทธิภาพของสื่อนี้เป็นเครื่องมือสอน การใช้โสตทัศน์วัสดุ — เดิม จำกัดแผนที่ กราฟ ภาพ ประกอบหนังสือ และทัศนศึกษาพิพิธภัณฑ์ — ขณะนี้ มีการพัฒนาของการถ่ายภาพและภาพยนตร์อุตสาหกรรมตลอดจนวิทยุ เสียง และวิดีโอเทปบันทึก คอมพิวเตอร์ โทรทัศน์ และการฟิลด์ programmed สอนใช้คอมพิวเตอร์และชนิดอื่น ๆ ของเครื่องสอนโสต ระบบโรงเรียนในท้องถิ่นต่าง ๆ ในสหรัฐอเมริกามีไลบรารีตัวเอง videocassette และภาพยนตร์ที่มีมักภาพยนตร์ และสื่ออื่น ๆ เช่าจากมหาวิทยาลัยและรัฐบาลสำนักงาน ธุรกิจ อุตสาหกรรม และรัฐบาลยังใช้วัสดุโสตทัศน์เพื่อการฝึกอบรม และการให้ข้อมูลการเจริญเติบโตของโปรแกรมคอมพิวเตอร์มัลติมีเดียและโทรทัศน์การศึกษาอย่างมากได้ขยายแนวคิดของโสตทัศนศึกษา ในปี 1952 การอิเล็กทรอนิกส์จองช่องแรกเพื่อการศึกษาสาธารณะ สาธารณะออกอากาศบัญญัติ (1967) ตั้งบริษัทสำหรับกระจายเสียงสาธารณะ หน่วยงานอิสระรับผิดชอบการจัดจำหน่ายและการสนับสนุนการศึกษารายการโทรทัศน์ กับการพัฒนาของวงจรปิดและระบบเคเบิลทีวี นักเรียนได้รับเขียนโปรแกรมเฉพาะ การถือกำเนิดของโปรแกรมคอมพิวเตอร์มัลติมีเดียผู้เรียนยิ่งออมสิน เป็นนักเรียนที่ได้รับความสามารถในการมีส่วนร่วมในการสร้างตนเองและเรียนรู้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาภาพและเสียงการศึกษาภาพการเรียนการสอนการศึกษาโดยวิธีการของวัสดุที่ใช้ประสาทสัมผัสการมองเห็นและการได้ยินเพื่อกระตุ้นและเสริมสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ การใช้งานที่ประสบความสำเร็จของภาพเคลื่อนไหวและสื่ออื่น ๆ ในกองทัพสหรัฐในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองแสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพของสื่อนี้เป็นเครื่องมือในการเรียนการสอน การใช้ภาพและเสียงวัสดุก่อนถูกคุมขังในแผนที่, กราฟภาพประกอบตำราและพิพิธภัณฑ์และข้อมูลการเดินทางในขณะนี้รวมถึงการพัฒนาทั้งหมดของอุตสาหกรรมการถ่ายภาพและภาพยนตร์เช่นเดียวกับวิทยุเสียงและวิดีโอเทปบันทึก, คอมพิวเตอร์และโทรทัศน์. สนาม การเรียนการสอนโปรแกรมคอมพิวเตอร์มีพนักงานและประเภทอื่น ๆ ของเครื่องการเรียนการสอนภาพและเสียง หลายระบบโรงเรียนท้องถิ่นในประเทศสหรัฐอเมริกามีภาพยนตร์และตลับเองในห้องสมุดของที่มักจะตบท้ายด้วยภาพยนตร์และสื่ออื่น ๆ ที่เช่าจากมหาวิทยาลัยและหน่วยงานภาครัฐ ธุรกิจอุตสาหกรรมและรัฐบาลยังใช้วัสดุที่มีภาพและเสียงสำหรับการฝึกอบรมและการให้ข้อมูล. การเจริญเติบโตของโทรทัศน์และมัลติมีเดียเพื่อการศึกษาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่มีการขยายตัวมากแนวคิดของการศึกษาโสต ในปี 1952 คณะกรรมการการสื่อสารแห่งชาติลิขสิทธิ์ช่องแรกเพื่อการศึกษาของประชาชน ประชาชน Broadcasting Act (1967) ตั้งค่าคอร์ปอเรชั่นเพื่อออกอากาศ, หน่วยงานอิสระที่รับผิดชอบในการจัดจำหน่ายและการสนับสนุนของโปรแกรมโทรทัศน์เพื่อการศึกษา กับการพัฒนาของระบบกล้องวงจรปิดและเคเบิลทีวี, นักเรียนที่มีความสามารถที่จะได้รับการเขียนโปรแกรมพิเศษเพิ่มเติม การปรากฎตัวของโปรแกรมคอมพิวเตอร์มัลติมีเดียทำให้การเรียนรู้แม้กระทั่งรายบุคคลมากขึ้นเป็นนักเรียนได้รับความสามารถในการมีส่วนร่วมในการสร้างวัสดุของตัวเองและโปรแกรมการเรียนรู้