Two months passed. Meng Hao sat cro

Two months passed. Meng Hao sat cross-legged in the Immortal’s Cave in the deep mountains. Suddenly, a thunderous noise rang out, sending the nearby animals scattering. The large stone slab he had sliced out to seal the cave suddenly shattered into pieces.

Stone fragments showered out in all directions as Meng Hao emerged from the Immortal’s Cave. His hair hung down like a cloak around his scholar’s robe. His eyes glittered like lightning, and a shocking aura emanated from him, as well as a pleasant, fragrant aroma.

A look of joy filled his face. After having been in secluded meditation for such a long time, he let out a laugh which echoed out and sent the wild beasts running.

“The eighth level of Qi Condensation!” he said, his fists clenched. His eyes shone, which would have been even more obvious were it nighttime.

The two months of meditation had begun with a sense of nervousness and imminent danger. Those feeling disappeared slowly as he practiced Cultivation. He used over ten thousand Spirit Stones to duplicate medicinal pills, which he used in his meditation.

He did not want to be in a position of danger ever again. He needed to become strong, so that he could surpass the people who threatened him.

“I need to become powerful. There is no other reason. I must become powerful!”

He stood outside of the Immortal’s cave, breathing the fresh mountain air, his eyes filled with resolve.

He was a simple scholar, a student of Confucianism. But the past three years had caused him to become a bit more inwardly focused. After everything that he had experienced, his personality was very different than it had been. His stubbornness was now much more obvious.

He had been stubborn in his refusal to give up even after failing in the Imperial examinations. He had been stubborn in his struggles in the Reliance Sect. He had been stubborn when he stood up to Wang Tengfei. And now he was stubborn in his hopes for the future.

Becoming powerful is much the same as becoming rich. It is a dream that does not require a reason. If a reason is required, perhaps it is fear of being poor or weak. That is what Meng Hao believed.

“Life is an ever-burning flame, filled with exuberance. In life, one must be strong, and never lower one’s head.” He looked up into the sky, thinking about the Reliance Sect. He thought about the arrogant conceit of the experts from the State of Zhao. He thought of the coldness of the people who had tried to kill him. He thought of the gaze of that middle-aged Dao Protector who had stood next to Wang Tengfei that night.

“My mother and father disappeared when I was young. If I hadn’t struggled to improve myself, I wouldn’t have lived down to this day. Instead, I would have resigned myself to the hopelessness. If I hadn’t struggled to grow stronger during my time in the Reliance Sect, I would never have become a member of the Inner Sect. Stubborn insistence on self-improvement. That is my path into the future.” He let out a very long breath. Then, he lifted his hand and flicked his sleeve. A black beam appeared which solidified into a black spike. Emanating a black glow, it shot toward a nearby boulder.

A boom rang out, and the boulder, which was over eighteen meters tall, collapsed into chunks, interspersed with pieces of black ice. They fell to the ground, emanating an intense coldness.

With a look of satisfaction, Meng Hao waved his hand, and the black spike flew back to him. He moved his hand again, and this time a multicolored beam swirled around him. The sixteen-feathered fan appeared, flying back and forth as it followed the movements of his fingers. Suddenly, there was bang as the feathers separated.

Sixteen beams of light circled around. The sixteen feathers had become like flying swords, swift and fierce. They followed the movements of his hand, moving to spin rapidly around him, making an impenetrable shield, empowered by his spiritual power.

Then the feathers re-formed into a fan and settled onto his hand.

“It’s too bad I didn’t have enough Spirit Stones. The copper mirror really eats them up. Duplicating one Earthly Spirit Pill required one hundred Spirit Stones. Not a bad price. The Heavenly Spirit Pill, useful upon reaching the eighth level of Qi Condensation, required five hundred. Just a bit too expensive…” Thinking about Spirit Stones, he frowned. Of the ten thousand Spirit Stones he’d had, not many were left. During the two months he had spent breaking through from the seventh level to the eighth level, he had consumed over eighty Earthly Spirit Pills. That was nearly two per day before he had broken through to the eighth level of Qi Condensation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สองเดือนผ่านไป เม้งเฮานั่งไขว่ห้างอยู่ในถ้ำเป็นอมตะในภูเขาลึก ทันใดนั้นเสียงดังสนั่นดังออกมาส่งสัตว์ในบริเวณใกล้เคียงกระเจิง แผ่นหินขนาดใหญ่ที่เขาได้ออกมาหั่นบาง ๆ ในการปิดผนึกถ้ำก็แตกเป็นชิ้น. เศษหินถล่มออกมาในทุกทิศทางเป็นเม้งเฮาโผล่ออกมาจากถ้ำอมตะของ ผมของเขาแขวนลงเช่นเสื้อคลุมเสื้อคลุมรอบนักวิชาการของเขา ดวงตาของเขา glittered เช่นฟ้าผ่าและกลิ่นอายที่น่าตกใจเล็ดลอดออกมาจากเขาเช่นเดียวกับความรื่นรมย์กลิ่นหอม. มองของความสุขที่เต็มไปด้วยใบหน้าของเขา หลังจากที่ได้รับในการทำสมาธิที่เงียบสงบดังกล่าวเป็นเวลานานเขาให้ออกหัวเราะซึ่งสะท้อนออกมาและส่งสัตว์ป่าวิ่ง a. "ระดับที่แปดของฉีควบแน่น!" เขากล่าวว่าหมัดของเขากำแน่น ดวงตาของเขาส่องซึ่งจะได้รับความชัดเจนมากขึ้นเป็นมันกลางคืน. สองเดือนของการทำสมาธิก็เริ่มมีความรู้สึกของความกลัวและอันตราย ความรู้สึกเหล่านั้นหายไปอย่างช้าๆในขณะที่เขาได้รับการฝึกฝนการเพาะปลูก เขาใช้กว่าหมื่นวิญญาณหินซ้ำยาสมุนไพรซึ่งเขาใช้ในการทำสมาธิของเขา. เขาไม่ได้ต้องการที่จะอยู่ในตำแหน่งของอันตรายที่เคยอีกครั้ง เขาต้องการที่จะกลายเป็นที่แข็งแกร่งเพื่อที่เขาจะดีกว่าคนที่ขู่เขา. "ฉันต้องกลายเป็นที่มีประสิทธิภาพ ไม่มีเหตุผลอื่น ๆ ฉันต้องกลายเป็นที่มีประสิทธิภาพ! " เขายืนอยู่นอกถ้ำอมตะของการหายใจอากาศบนภูเขาสดดวงตาของเขาเต็มไปด้วยการแก้ไข. เขาเป็นนักวิชาการที่เรียบง่ายนักเรียนของขงจื้อ แต่ที่ผ่านมาสามปีที่ผ่านมาได้ทำให้เขากลายเป็นบิตที่มุ่งเน้นมากขึ้นในใจ หลังจากทุกอย่างที่เขาเคยมีประสบการณ์บุคลิกภาพของเขามีความแตกต่างกว่าที่เคยเป็น ความดื้อรั้นของเขาคือตอนนี้มากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด. เขาได้รับปากแข็งในการที่เขาปฏิเสธที่จะให้ขึ้นแม้หลังจากที่ล้มเหลวในการสอบอิมพีเรียล เขาได้รับการปากแข็งในการต่อสู้ของเขาในการพึ่งนิกาย เขาได้รับปากแข็งเมื่อเขาลุกขึ้นยืนเพื่อวัง Tengfei และตอนนี้เขาก็ดื้อรั้นในความหวังของเขาในอนาคต. กลายเป็นที่มีประสิทธิภาพมากเช่นเดียวกับการเป็นที่อุดมไปด้วย มันเป็นความฝันที่ไม่ต้องด้วยเหตุผล หากเหตุผลที่จำเป็นต้องมีบางทีมันอาจจะเป็นความกลัวของการเป็นคนจนหรืออ่อนแอ นั่นคือสิ่งที่เม้งเฮาเชื่อ. "ชีวิตเป็นเปลวไฟเผาไหม้ที่เคยเต็มไปด้วยความอุดมสมบูรณ์ ในชีวิตหนึ่งจะต้องแข็งแกร่งและหัวหนึ่งไม่ต่ำกว่า. "เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่คิดเกี่ยวกับการพึ่งนิกาย เขาคิดเกี่ยวกับความคิดหยิ่งของผู้เชี่ยวชาญจากรัฐ Zhao เขาคิดว่าความหนาวเย็นของคนที่พยายามจะฆ่าเขา เขาคิดของการจ้องมองของวัยกลางคนเชียงดาวป้องกันที่ได้ยืนอยู่ติดกับวัง Tengfei ในคืนนั้น. "พ่อและแม่ของฉันหายไปตอนที่ผมยังเป็นเด็ก ถ้าผมไม่ได้พยายามที่จะปรับปรุงตัวเองผมจะไม่ได้อาศัยอยู่ลงไปในวันนี้ แต่ผมจะลาออกจากตัวเองเพื่อความสิ้นหวัง ถ้าผมไม่ได้พยายามที่จะเติบโตแข็งแกร่งในช่วงเวลาของฉันในการพึ่งนิกายฉันจะไม่ได้เป็นสมาชิกของภายในนิกาย ยืนกรานปากแข็งในการปรับปรุงตนเอง นั่นคือเส้นทางของฉันในอนาคต. "เขาให้ออกลมหายใจยาวมาก จากนั้นเขายกมือของเขาและสะบัดแขนเสื้อของเขา ลำแสงสีดำปรากฏซึ่งผลึกเป็นเข็มสีดำ เล็ดลอดออกมาเรืองแสงสีดำก็ยิงไปยังก้อนหินอยู่บริเวณใกล้เคียง. บูมดังออกมาและก้อนหินซึ่งเป็นสูงกว่าสิบแปดเมตรทรุดตัวลงเป็นชิ้นสลับกับชิ้นส่วนของน้ำแข็งสีดำ พวกเขาล้มลงกับพื้นเล็ดลอดออกมาความหนาวเย็นที่รุนแรง. กับรูปลักษณ์ของความพึงพอใจเม้งเฮาโบกมือและเข็มสีดำบินกลับไปให้เขา เขาย้ายไปอยู่ในมือของเขาอีกครั้งและครั้งนี้ลำแสงหลากสีหมุนวนอยู่รอบ ๆ ตัวเขา พัดลมสิบหกขนปรากฏการบินที่บินไปมาในขณะที่มันตามการเคลื่อนไหวของนิ้วมือของเขา ทันใดนั้นมีแบงเป็นขนแยกออกจากกัน. สิบหกลำแสงวงกลมรอบ ขนสิบหกได้กลายเป็นเหมือนดาบบินที่รวดเร็วและรุนแรง พวกเขาติดตามความเคลื่อนไหวของมือของเขาย้ายไปหมุนอย่างรวดเร็วรอบ ๆ ตัวเขาทำให้โล่ไม่ยอมรับอำนาจโดยพลังทางจิตวิญญาณของเขา. จากนั้นขนใหม่เกิดขึ้นเป็นพัดลมและตั้งรกรากอยู่บนมือของเขา. "มันเลวร้ายเกินไปฉันไม่ได้มี หินวิญญาณพอ กระจกทองแดงจริงๆกินพวกเขาขึ้น โรเนียวหนึ่งของโลกวิญญาณยาจำเป็นหนึ่งร้อยหินวิญญาณ ไม่ได้เป็นราคาที่ไม่ดี ยาสวรรค์วิญญาณที่มีประโยชน์เมื่อมาถึงระดับที่แปดของการควบแน่นฉีต้องห้าร้อย เพียงเล็กน้อยราคาแพงเกินไป ... "ความคิดเกี่ยวกับวิญญาณหินเขาขมวดคิ้ว ของหมื่นหินวิญญาณเขาจะมีไม่มากถูกทิ้ง ในช่วงสองเดือนที่เขาได้ใช้เวลาทะลุจากระดับเจ็ดแปดระดับที่เขาได้บริโภคกว่าแปดสิบยาโลกวิญญาณ นั่นคือเกือบสองต่อวันก่อนที่เขาจะเสียผ่านไปยังระดับที่แปดของฉีควบแน่น