We tend to resolve our perplexity a

We tend to resolve our perplexity arising out of the experience that other people see the world differently than we see it ourselves by declaring that those others, in consequence of some basic intellectual and moral defect are unable to see things “as they really are” and to react to them in a “normal way.” We thus imply of course that things are in fact as we see them, and that our ways are the normal ways. (p. 39, emphasis added)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เรามักจะแก้ perplexity ของเราเกิดจากประสบการณ์ที่คนอื่นมองเห็นโลกแตกต่างกว่าเราเห็นตนเอง โดยประกาศว่า ผู้อื่น in consequence of บางอย่างบกพร่องทางปัญญา และคุณธรรมพื้นฐานไม่สามารถเห็นสิ่งที่ "เป็นจริง" และ การตอบสนองไปใน "ปกติวิธีการ" เราจึงเป็นสิทธิ์แบบแน่นอนว่า สิ่งที่เป็นในความเป็นจริงเราเห็นพวกเขา และวิธีของเราใช้แบบปกติ (p. 39 เน้นเพิ่ม)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เรามีแนวโน้มที่จะแก้ปัญหาความฉงนสนเท่ห์ของเราที่เกิดขึ้นจากประสบการณ์ที่คนอื่น ๆ มองเห็นโลกที่แตกต่างกว่าที่เราเห็นมันเองด้วยการประกาศว่าคนอื่น ๆ เหล่านั้นในผลของบางข้อบกพร่องทางปัญญาและศีลธรรมขั้นพื้นฐานไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่ "ที่พวกเขาจริงๆ" และ ที่จะตอบสนองกับพวกเขาใน "วิธีปกติ." เราจึงบ่งบอกแน่นอนว่าสิ่งที่อยู่ในความเป็นจริงที่เราเห็นพวกเขาและว่าวิธีการของเราเป็นวิธีการปกติ (พี. 39, เน้นเพิ่ม)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เรามักจะแก้ปัญหาของเราความงุนงงที่เกิดจากประสบการณ์ที่หลายๆคนเห็นโลกที่แตกต่างกว่าที่เราเห็นตัวเองด้วยการประกาศว่า คนอื่นนั้น เนื่องจากพื้นฐานทางปัญญาและศีลธรรมบกพร่อง ไม่สามารถมองเห็นสิ่งต่างๆ " ก็จะ " และเพื่อตอบสนองพวกเขาใน " ปกติ " เราจึง บ่งบอกอยู่แล้วว่า สิ่งที่เป็นความจริงที่เราเห็นพวกเขาและวิธีของเราเป็นวิธีธรรมดา ( หน้า 39 , เน้นที่เพิ่มขึ้น )