Dog ownership and dogwalking is a c

Dog ownership and dogwalking is a catalyst for physical activity and
is associated with increased likelihood of achieving the recommended
level of physical activity in adults (Christian et al., 2013; Cutt et al.,
2008a; Moudon et al., 2007; Schofield et al., 2005; Thorpe et al., 2006).
Only a handful of studies (Christian et al., 2012; Mathers et al., 2010;
Owen et al., 2010; Salmon et al., 2010; Sirard et al., 2011) explore dog
ownership in relation to youth physical activity. These studies have
found that dog ownership positively influences children's physical
activity (Christian et al., 2012; Owen et al., 2010; Salmon et al., 2010).
For example, a recent study found that children who had a family dog,
walked approximately 30 more minutes per week and were almost
50% more likely to achieve the recommended level of physical activity
compared with non-dog owners (Christian et al., 2012). While it
appears that there is potential for dog ownership to significantly impact
children's physical activity levels, it is unknownwhether dog-facilitated

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เจ้าของสุนัขและ dogwalking เป็น catalyst สำหรับกิจกรรมทางกายภาพ และเชื่อมโยงกับโอกาสที่เพิ่มขึ้นของการบรรลุเป้าหมายที่แนะนำระดับกิจกรรมทางกายภาพในผู้ใหญ่ (คริสเตียน et al., 2013 Cutt et al.,2008a Moudon et al., 2007 Schofield et al., 2005 โธร์ปและ al., 2006)รีสอร์ตศึกษา (คริสเตียน et al., 2012 Mathers et al., 2010Owen et al., 2010 ปลาแซลมอน et al., 2010 Sirard et al., 2011) สำรวจสุนัขเป็นเจ้าของเกี่ยวกับเยาวชนกิจกรรมทางกายภาพ การศึกษาเหล่านี้ได้พบว่า เจ้าของสุนัขบวกมีผลต่อเด็กจริงกิจกรรม (คริสเตียน et al., 2012 Owen et al., 2010 ปลาแซลมอน et al., 2010)ตัวอย่าง การศึกษาล่าสุดพบว่าเด็กมีสุนัขครอบครัวเดินประมาณอย่างละ 30 นาทีสัปดาห์ และถูกเกือบ50% มีแนวโน้มที่จะบรรลุระดับกิจกรรมทางกายภาพแนะนำเมื่อเทียบกับสุนัขไม่มีเจ้าของ (คริสเตียน et al., 2012) ในขณะนั้นปรากฏ ว่า อาจจะเป็นเจ้าของสุนัขอย่างมากส่งผลกระทบต่อระดับกิจกรรมทางกายภาพของเด็ก มันเป็น unknownwhether บริการสุนัข

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เจ้าของสุนัขและ dogwalking
เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาสำหรับการออกกำลังกายและมีความเกี่ยวข้องกับความเป็นไปได้ที่เพิ่มขึ้นของการบรรลุแนะนำระดับของการออกกำลังกายในผู้ใหญ่
(คริสเตียน, et al, 2013;. คัท, et al.
2008a; Moudon et al, 2007;. กอต อัล, 2005.. ธ อร์ป, et al, 2006).
เพียงไม่กี่ของการศึกษา (คริสเตียน et al, 2012;. Mathers et al,
2010;.. โอเว่น, et al, 2010; แซลมอน et al, 2010;. Sirard et al, . 2011)
สำรวจสุนัขเจ้าของที่เกี่ยวข้องกับเด็กและเยาวชนการออกกำลังกาย การศึกษาเหล่านี้ได้พบว่าเจ้าของสุนัขในเชิงบวกที่มีอิทธิพลต่อทางกายภาพของเด็กกิจกรรม(คริสเตียน et al, 2012;.. โอเว่น, et al, 2010;. แซลมอน et al, 2010). ตัวอย่างเช่นการศึกษาล่าสุดพบว่าเด็กที่มีสุนัขครอบครัวเดินประมาณ 30 นาทีต่อสัปดาห์และเกือบ50% มีแนวโน้มที่จะประสบความสำเร็จในระดับที่แนะนำของการออกกำลังกายเมื่อเทียบกับไม่ใช่เจ้าของสุนัข(คริสเตียน et al., 2012) ในขณะที่มันปรากฏว่ามีศักยภาพในการเป็นเจ้าของสุนัขที่จะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญของเด็กระดับการออกกำลังกายก็เป็นสิ่งunknownwhether สุนัขที่อำนวยความสะดวก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นเจ้าของสุนัข และ dogwalking เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาสำหรับกิจกรรมทางกายและ
นั้นเกี่ยวข้องกับการเพิ่มโอกาสในการบรรลุระดับของกิจกรรมทางกายที่แนะนำ
ในผู้ใหญ่ ( คริสเตียน et al . , 2013 ; cutt et al . ,
2008a ; moudon et al . , 2007 ; สโกฟิลด์ et al . , 2005 ; โทรป et al . , 2006 )
เพียงกำมือของการศึกษา ( คริสเตียน et al . , 2012 ; การ et al . , 2010 ;
Owen et al . , 2010 ; ปลาแซลมอน et al . , 2010sirard et al . , 2011 ) สำรวจสุนัข
ความเป็นเจ้าของในความสัมพันธ์กับเยาวชน กิจกรรมทางกาย การศึกษานี้พบว่า เจ้าของสุนัขบวกอิทธิพล

เด็กกิจกรรมทางกาย ( คริสเตียน et al . , 2012 ; Owen et al . , 2010 ; ปลาแซลมอน et al . , 2010 ) .
ตัวอย่างเช่นการศึกษาล่าสุดพบว่า เด็กที่มีสุนัขครอบครัว
เดินประมาณ 30 นาทีต่อสัปดาห์ และ คือ เกือบ
50 % น่าจะบรรลุแนะนำระดับของกิจกรรมทางกาย
เมื่อเทียบกับเจ้าของสุนัขไม่ ( คริสเตียน et al . , 2012 ) ในขณะที่มัน
แสดงว่ามีศักยภาพในการเป็นเจ้าของสุนัขจะมีผลต่อ
เด็กกิจกรรมพลศึกษาระดับ มันเป็นหมา unknownwhether ที่อํานวยความสะดวก