Children's LiteratureInstructor: Ch

Children's Literature

Instructor: Chi-Fen Emily Chen, Ph.D. 陳其芬
Department of English, National Kaohsiung First University of Science and Technology, Taiwan
Home
About the Course
Introduction
History
Study of Literature
Teaching Literature
Poetry for Children
Picture Books
Folk Literature
Fantasy
Realistic Fiction
Web Resources
Students' Works
Teaching Literature to Children



Please read Chapter 4 from Russell, D. L. (2009). Literature for children: a short introduction.

Introduction Reader-Centered Approach Writing Experiences Dramatic Responses Artistic Responses Demo
Introduction

Before we start this unit, let's think about the following questions.

Question 1: Should we teach children how to read literature?
Think about your own experiences of reading literature. Have educational experiences increased your enjoyment of specific texts? If so, how? If not, why not?
Read the following statements and see if you agree or not.
Children are naturally capable of taking pleasure in what they read.
Readers are made, not born (Chambers, 1983, p. 30).
Literature is more experienced than taught (Glazer, 1986, p. 51).
Critical analysis of literature somehow destroys pleasure in it.
Many people don’t focus their teaching of literature on the enhancement of pleasure because they believe that pleasure is private, too dependent on individual tastes and feelings to be taught (Nodelman & Reimer, 2003, p. 32).
Literature must be discussed. It is only by discussing with others who have experienced a book that new meaning can be effectively constructed (Bicknell, p. 45).
Children need teachers to demonstrate how to enter into and explore the world of literature, just as children learning language need adults who show them how the language functions in the everyday world (Peterson & Eeds, 1990, p. 12).

Question 2: What should teachers do to help children read literature?
Think about your own experiences of reading literature. Did any of your teachers teach you how to read literature when you were a child? If so, how?
Read the following statements and see if you agree or not.
Ask children to understand every word written in a text.
Ask children to derive meaning from context as they read,
Ask children to always read closely and analytically.
Allow children to feel free to read against a text.
Encourage children to see their reading of literature as a source of questions to think about rather than answers to accept.
Ask children to parrot the responses or interpretations of other people, particularly those with authority over them, to prove that they understood the “right” things about a book they read.
Encourage children to have their own ideas about what they read.
Encourage children to exchange their viewpoints with others and respect the differences.
Provide children with diverse experiences of literature.
Help children to read with an awareness of ideological implications, that is, of the ways in which texts represent or misrepresent reality and work to manipulate readers.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วรรณกรรมสำหรับเด็กผู้สอน: Chi Fen 陳其芬เอมิลี่เฉิน ph.d แผนกภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยแห่งชาติเกาสงแรกวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ไต้หวันบ้านเกี่ยวกับหลักสูตรแนะนำประวัติการศึกษาวรรณคดีการสอนวรรณคดีบทกวีสำหรับเด็กหนังสือภาพวรรณกรรมพื้นบ้านจินตนาการเรื่องจริงทรัพยากรบนเว็บผลงานของนักเรียน เอกสารประกอบการสอนเด็ก โปรดอ่านบทที่ 4 จากรัสเซล D. L. (2009) วรรณกรรมสำหรับเด็ก: แนะนำที่สั้น แนะนำวิธีเน้นการอ่านเขียนประสบการณ์การตอบสนองอย่างมากตอบสนองศิลปะสาธิตแนะนำ ก่อนเริ่มหน่วยนี้ ลองนึกคำถามต่อไปนี้คำถามที่ 1: ควรเราสอนเด็กวิธีการอ่านวรรณกรรมคิดเกี่ยวกับประสบการณ์ของคุณเองการอ่านวรรณคดี ประสบการณ์การเรียนรู้เพิ่มขึ้นของข้อความเฉพาะหรือไม่ ถ้าเป็นเช่นนั้น อย่างไร ถ้าไม่ ทำไมไม่อ่านข้อความต่อไปนี้ และดูถ้าคุณยอมรับ หรือไม่เด็กมีความสามารถตามธรรมชาติของความสุขในสิ่งที่พวกเขาอ่านผู้อ่านมี ไม่เกิด (Chambers, 1983, p. 30)มีประสบการณ์มากขึ้นกว่าสอน (Glazer, 1986, p. 51)การวิเคราะห์วรรณกรรมสำคัญอย่างใดทำลายความสุขในหลายคนไม่เน้นการสอนวรรณคดีบนของความสุข เพราะพวกเขาเชื่อว่าความสุขที่เป็นส่วนตัว เกินไปขึ้นอยู่กับรสนิยมและความรู้สึกเพื่อสอน (Nodelman & Reimer, 2003, p. 32)ต้องได้กล่าวถึงวรรณคดี มันเป็นเพียงโดยคุยกับคนอื่นที่มีประสบการณ์เป็นความหมายใหม่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ สร้างขึ้น (Bicknell, p. 45)เด็กต้องการครูสาธิตวิธีการเข้า และสำรวจโลกของวรรณกรรม เพียงแค่เรียนรู้ภาษาของเด็กผู้ใหญ่ที่แสดงวิธีการฟังก์ชั่นของภาษาในโลกประจำวัน (ปิเตอร์สัน & Eeds, 1990, p. 12)คำถามที่ 2: ครูไรเพื่อช่วยเด็กในการอ่านวรรณกรรมคิดเกี่ยวกับประสบการณ์ของคุณเองการอ่านวรรณคดี ของครูผู้สอนสอนคุณวิธีการอ่านวรรณกรรมเมื่อคุณเด็ก ถ้าเป็นเช่นนั้น อย่างไรอ่านข้อความต่อไปนี้ และดูถ้าคุณยอมรับ หรือไม่ขอให้เด็กเข้าใจทุกคำที่เขียนในข้อความขอให้เด็กได้ความหมายจากบริบท ตามที่พวกเขาอ่านขอให้เด็กอ่านอย่างใกล้ชิด และ analyticallyให้เด็กสามารถอ่านจากข้อความส่งเสริมให้เด็กเห็นการอ่านวรรณกรรมเป็นแหล่งที่มาของคำถามที่ต้องคิดมากกว่า คำตอบรับถามเด็ก parrot ตอบสนองหรือการตีความของคนอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่ มีอำนาจเหนือพวกเขา เพื่อพิสูจน์ว่า พวกเขาเข้าใจสิ่งที่ "ถูกต้อง" เกี่ยวกับหนังสือที่จะอ่านส่งเสริมให้เด็กมีความคิดของตนเองเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาอ่านส่งเสริมให้เด็กแลกเปลี่ยนมุมมองของพวกเขากับผู้อื่น และเคารพความแตกต่างให้เด็ก มีประสบการณ์ที่หลากหลายของวรรณกรรมช่วยให้เด็กอ่าน ด้วยการรับรู้ของอุดมการณ์ความหมาย คือ วิธีที่ข้อความแทน หรือแสดงความเป็นจริงและทำงานเพื่อจัดการกับผู้อ่าน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วรรณกรรมเด็กสอน: Chi-Fen เอมิลี่เฉิน, Ph.D. 陳其芬ภาควิชาภาษาอังกฤษ, เกาสงมหาวิทยาลัยแห่งชาติครั้งแรกของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีไต้หวันหน้าแรกเกี่ยวกับหลักสูตรการแนะนำประวัติความเป็นมาการศึกษาวรรณกรรมการสอนวรรณคดีบทกวีสำหรับเด็กหนังสือภาพพื้นบ้านวรรณกรรมแฟนตาซีนิยายสมจริงแหล่งข้อมูลบนเว็บธินักศึกษาวรรณคดีการเรียนการสอนให้กับเด็กโปรดอ่านบทที่ 4 จาก รัสเซล DL (2009) วรรณกรรมสำหรับเด็ก: ก. แนะนำสั้นบทนำอ่านเป็นศูนย์กลางการเขียนประสบการณ์คำตอบละครคำตอบศิลปะสาธิตบทนำก่อนที่เราจะเริ่มต้นหน่วยนี้ลองคิดเกี่ยวกับคำถามดังต่อไปนี้. คำถามที่ 1: เราควรจะสอนเด็กวิธีการอ่านวรรณกรรม? คิดเกี่ยวกับตัวคุณเอง ประสบการณ์ของวรรณกรรมอ่าน มีประสบการณ์ด้านการศึกษาเพิ่มขึ้นความบันเทิงของคุณจากตำราที่เฉพาะเจาะจง ถ้าเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร? ถ้าไม่ได้ทำไมไม่อ่านข้อความต่อไปนี้และดูว่าคุณเห็นด้วยหรือไม่. เด็กเป็นธรรมชาติความสามารถในการมีความสุขในสิ่งที่พวกเขาอ่าน. ผู้อ่านจะทำไม่ได้เกิด (Chambers 1983, น. 30). วรรณกรรมคือมีประสบการณ์มากขึ้น มากกว่าการเรียนการสอน (เกล 1986, น. 51). การวิเคราะห์ที่สำคัญของวรรณกรรมอย่างใดทำลายความสุขในนั้น. หลายคนไม่ได้มุ่งเน้นการเรียนการสอนของพวกเขาจากหนังสือที่เกี่ยวกับการเพิ่มประสิทธิภาพของความสุขเพราะพวกเขาเชื่อว่าเป็นความสุขส่วนตัวเกินไปขึ้นอยู่กับรสนิยมของแต่ละบุคคล และความรู้สึกที่จะได้รับการสอน (Nodelman และไรเมอร์ 2003, น. 32). วรรณกรรมจะต้องมีการหารือ มันเป็นเพียงโดยการพูดคุยกับคนอื่น ๆ ที่มีประสบการณ์หนังสือที่หมายใหม่จะถูกสร้างขึ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ (Bicknell พี. 45). เด็กต้องการครูที่จะแสดงให้เห็นถึงวิธีการที่จะใส่ลงไปและสำรวจโลกของวรรณกรรมเช่นเดียวกับที่เด็กเรียนรู้ภาษาต้องผู้ใหญ่ ที่แสดงให้พวกเขาวิธีการทำงานของภาษาในโลกในชีวิตประจำวัน (ปีเตอร์สันและ eeds 1990, หน้า 12.). คำถามที่ 2: อะไรครูควรจะทำอย่างไรเพื่อช่วยให้เด็กอ่านวรรณกรรมคิดเกี่ยวกับประสบการณ์ของคุณเองของวรรณกรรมอ่าน ไม่ใด ๆ ของครูสอนวิธีการอ่านวรรณกรรมเมื่อคุณเป็นเด็ก? ถ้าเป็นเช่นนั้นได้อย่างไรอ่านข้อความต่อไปนี้และดูว่าคุณเห็นด้วยหรือไม่. ขอให้เด็กที่จะเข้าใจการเขียนคำในข้อความทุก. ขอให้เด็กที่จะได้รับหมายจากบริบทที่พวกเขาอ่านขอให้เด็กที่มักจะอ่านอย่างใกล้ชิดและวิเคราะห์. อนุญาตให้เด็ก จะรู้สึกอิสระที่จะอ่านกับข้อความ. ส่งเสริมให้เด็กที่จะเห็นการอ่านวรรณกรรมเป็นแหล่งที่มาของคำถามที่จะคิดเกี่ยวกับมากกว่าคำตอบที่จะยอมรับ. ขอให้เด็กนกแก้วตอบสนองหรือการตีความของคนอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่มีอำนาจเหนือพวกเขา เพื่อพิสูจน์ว่าพวกเขาเข้าใจในสิ่งที่ "ถูกต้อง" เกี่ยวกับหนังสือที่พวกเขาอ่าน. ส่งเสริมให้เด็กมีความคิดของตัวเองเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาอ่าน. ส่งเสริมให้เด็กเพื่อแลกเปลี่ยนมุมมองกับผู้อื่นและเคารพความแตกต่าง. ให้เด็กที่มีประสบการณ์มีความหลากหลายของวรรณกรรม. ช่วยเหลือ เด็กที่จะอ่านด้วยความตระหนักของผลกระทบอุดมการณ์ที่ว่ามีวิธีการในการที่ตำราแทนหรือบิดเบือนความเป็นจริงและการทำงานในการจัดการกับผู้อ่าน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วรรณกรรมเด็กผู้สอน : ชิ เฟิน เอมิลี่陳其芬เฉิน , Ph.D .ภาควิชาภาษาอังกฤษ ชาติแรกเกามหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีไต้หวันหน้าแรกเกี่ยวกับหลักสูตรแนะนำประวัติการศึกษาวรรณคดีการสอนวรรณกรรมบทกวีสำหรับเด็กหนังสือภาพวรรณกรรมแฟนตาซีนิยายมีเหตุผลทรัพยากรเว็บผลงานของนักเรียนการสอนวรรณกรรมสำหรับเด็กโปรดอ่านบทที่ 4 จากรัสเซล , D . L . ( 2009 ) วรรณกรรมสำหรับเด็ก : แนะนำสั้นๆอ่านแนะนำวิธีการเขียนประสบการณ์นาฏการเป็นศูนย์กลางการสาธิตศิลปะแนะนำก่อนที่เราจะเริ่มต้นในหน่วยนี้ ลองคิดเกี่ยวกับคำถามต่อไปนี้คำถามที่ 1 : เราควรจะสอนเด็กวิธีการอ่านวรรณคดีคิดเกี่ยวกับประสบการณ์ของคุณเองของวรรณกรรมที่อ่าน มีประสบการณ์การศึกษาเพิ่มความเพลิดเพลินของคุณข้อความที่เฉพาะเจาะจง หากดังนั้นวิธีที่ ? ถ้าไม่ทำไมไม่ ?อ่านข้อความต่อไปนี้และดูถ้าคุณเห็นด้วยหรือไม่เด็กตามธรรมชาติสามารถสละความสุขในสิ่งที่พวกเขาอ่านผู้อ่านจะได้ไม่เกิด ( Chambers , 1983 , 30 หน้า )วรรณกรรมคือมีประสบการณ์มากกว่าสอน ( เกล , 2529 , หน้า 51 )การวิเคราะห์และวิจารณ์วรรณกรรมได้ทำลายความสุขในหลายคนไม่เน้นการสอนวรรณกรรมในการเพิ่มความสุข เพราะพวกเขาเชื่อว่า ความสุข คือ เอกชน ก็ขึ้นอยู่กับรสนิยมของแต่ละบุคคลและความรู้สึกที่จะสอน ( nodelman & ไรเมอร์ , 2546 , หน้า 32 )วรรณคดีจะต้องกล่าวถึง มันเป็นเพียงโดยการพูดคุยกับคนอื่น ๆที่มีประสบการณ์ หนังสือ ที่สามารถได้อย่างมีประสิทธิภาพสร้างความหมายใหม่ ( บิกเนิลล์ , หน้า 45 )เด็กต้องการให้ครูสาธิตวิธีการป้อนเข้าและสำรวจโลกของวรรณกรรม ก็เป็นเด็กเรียนภาษาต้องการผู้ใหญ่ที่พวกเขาแสดงวิธีการที่ภาษาฟังก์ชันในโลกทุกวัน ( Peterson & eeds , 2533 , หน้า 12 )คำถามที่ 2 : คุณครูควรทำอะไรเพื่อช่วยให้เด็กได้อ่านวรรณคดีคิดเกี่ยวกับประสบการณ์ของคุณเองของวรรณกรรมที่อ่าน มีคุณครูสอนวิธีการอ่านวรรณกรรมเมื่อคุณเป็นเด็ก ? หากดังนั้นวิธีที่ ?อ่านข้อความต่อไปนี้และดูถ้าคุณเห็นด้วยหรือไม่ถามเด็กที่จะเข้าใจทุกถ้อยคำที่เขียนไว้ในข้อความถามเด็กเพื่อให้ได้ความหมาย จากบริบทที่อ่านถามเด็กมักจะอ่านอย่างใกล้ชิด และวิเคราะห์ .ให้เด็กรู้สึกฟรีเพื่ออ่านต่อข้อความส่งเสริมให้เด็กเพื่อดูการอ่านวรรณกรรมเป็นแหล่งของคำถามที่คิดแทนคำตอบรับถามเด็กเลียนการตอบสนองหรือการตีความของคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่มีอำนาจเหนือพวกเขา เพื่อพิสูจน์ว่าพวกเขาเข้าใจ " ขวา " เรื่องหนังสือที่พวกเขาอ่านส่งเสริมให้เด็กมีความคิดเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาอ่านกระตุ้นให้เด็กที่จะแลกเปลี่ยนทัศนะของผู้อื่น และเคารพในความแตกต่างให้เด็กที่มีประสบการณ์ที่หลากหลายของวรรณคดีช่วยให้เด็กอ่าน กับการรับรู้ของอุดมการณ์ความหมาย นั่นคือ ในวิธีที่ข้อความแสดงหรือบิดเบือนความจริง จริง และทำงานกับผู้อ่าน