The two most common kicks in muay T

The two most common kicks in muay Thai are known as the thip (literally "foot jab") and the te chiang (kicking upwards in the shape of a triangle cutting under the arm and ribs) or roundhouse kick. The Thai roundhouse kick uses a rotational movement of the entire body and has been widely adopted by practitioners of other combat sports. it is done from a circular stance with the back leg just a little ways back (roughly shoulder width apart) in comparison to instinctive upper body fighting (boxing) where the legs must create a wider base. The roundhouse kick draws its power entirely from the rotational movement of the body; the hips. It is thought many fighters use a counter rotation of the arms to intensify the power of this kick, but in actuality the power is from the hips and the arms are put in said position to get them out of the way.[citation needed]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เตะที่พบมากที่สุดสองในมวยไทยรู้จักกันเป็นทิพย์ (อักษร "เท้า jab") และเชียงใหม่ te (เตะขึ้นรูปตัดสามเหลี่ยมใต้แขนและซี่โครง) หรือเตะราวนด์เฮาส์ เตะไทยราวนด์เฮาส์ใช้การเคลื่อนไหวในการหมุนของร่างกายทั้งหมด และได้รับการรับรองอย่างกว้างขวาง โดยผู้อื่นกีฬาต่อสู้ มันจะทำจากตัวกลมท่าทางด้วยขาหลังเพียงเล็กน้อยวิธีกลับ (ประมาณไหล่กว้างออกจากกันโดยร่างกายส่วนบนภาวะบอบบางต่อสู้ (มวย) ที่ขาต้องสร้างฐานที่กว้างขึ้น เตะราวนด์เฮาส์ดึงพลังงานทั้งจากการเคลื่อนไหวในการหมุนของร่างกาย สะโพก มันเป็นความคิดนักรบหลายใช้หมุนตัวนับของแขนเพื่อกระชับอำนาจของเตะนี้ แต่ใน actuality อำนาจเป็นสะโพก และแขนจะวางในตำแหน่งดังกล่าวเพื่อให้พวกเขาออกไป [ต้องการอ้างอิง]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทั้งสองลูกที่พบมากที่สุดในมวยไทยเป็นที่รู้จักกัน thip (ตัวอักษร "กระทุ้งเท้า") และเต้ chiang (เตะขึ้นไปในรูปของการตัดรูปสามเหลี่ยมใต้แขนและซี่โครง) หรือเตะวงกว้าง เตะควงไทยใช้การหมุนการเคลื่อนไหวของร่างกายทั้งหมดและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางโดยผู้ปฏิบัติงานของศึกกีฬาอื่น ๆ มันจะทำจากท่าทางวงกลมที่มีขาหลังเพียงวิธีการเล็ก ๆ น้อย ๆ กลับ (กว้างประมาณไหล่ออกจากกัน) ในการเปรียบเทียบกับร่างกายส่วนบนสัญชาตญาณการต่อสู้ (มวย) ที่ขาต้องสร้างฐานที่กว้างขึ้น เตะควงดึงอำนาจของตนอย่างสิ้นเชิงจากการเคลื่อนไหวหมุนของร่างกาย; สะโพก มันเป็นความคิดสู้จำนวนมากใช้การหมุนเคาน์เตอร์ของแขนที่จะกระชับอำนาจในการเตะนี้ แต่ในความเป็นจริงอำนาจจากสะโพกและแขนจะถูกวางในตำแหน่งที่จะกล่าวว่าพวกเขาได้รับออกจากทาง. [อ้างจำเป็น]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สองที่พบมากที่สุดเตะในมวยไทยเป็นที่รู้จักกันเป็นทิพย์ ( ตัวอักษร " เท้ากระทุ้ง " ) และ ทีเชียงใหม่ ( เตะขึ้นไปในรูปร่างของรูปสามเหลี่ยมตัดภายใต้แขน และซี่โครง ) หรือเตะ . ไทยเตะ Roundhouse ใช้การเคลื่อนไหวการหมุนของร่างกายทั้งหมดและได้รับการรับรองอย่างกว้างขวางโดยผู้ปฏิบัติงานของกีฬาการต่อสู้อื่น ๆเสร็จจากท่าทางที่วงกลมด้วยขาหลังเพียงเล็กน้อยทางด้านหลัง ( ประมาณไหล่กว้างออกจากกัน ) ในการเปรียบเทียบกับร่างกายส่วนบนสัญชาตญาณการต่อสู้ ( มวย ) ที่ขาต้องสร้างฐานที่กว้างขึ้น ที่เตะดึงพลังทั้งหมดจากการเคลื่อนไหวของร่างกายหมุน ; สะโพกมันมีความคิดมากมายสู้ใช้เคาน์เตอร์หมุนของแขน เพื่อกระชับอำนาจของการเตะนี้ แต่ในความเป็นจริงแล้วอำนาจจากสะโพกและแขน จะวางในตำแหน่งที่จะพูดให้พวกเขาออกจากทาง . [ อ้างอิงที่จำเป็น ]