Most descriptions of theory constru

Most descriptions of theory construction sound very much like conventional linear descriptions of problem solving (e.g., Jackson, 1975), which is unfortunate in at least two ways. First, as Bour­geois took pains to make clear, theory building involves simultaneous parallel processing, not sequential thinking. One might go even further and argue that when theorizing is modeled after linear problem solving, the outcomes are unre­markable. Second, when theorizing is equated with problem solving, the theorizing is domi­nated by the question, Does this conjecture solve the problem? That construction is unduly narrow because theorizing does not always originate in response to a problem (Ziman, 1987), and the single criterion of a solution is inadequate to cover other reasons why a conjecture might be selectively retained in theorizing (e.g., plausability, coherence, elegance, simplicity, usefulness).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ส่วนใหญ่คำอธิบายของทฤษฎีเสียงมากเช่นคำอธิบายเชิงเส้นทั่วไปของการแก้ปัญหา (เช่น Jackson, 1975), ซึ่งเป็นโชคร้ายที่สองวิธีการ ครั้งแรก เป็นชนชั้นกลางเอาปวดให้ชัดเจน อาคารขนานพร้อมประมวลผล ไม่ต่อเนื่องที่เกี่ยวข้องกับทฤษฎีการคิด หนึ่งอาจไปยิ่ง และโต้เถียงว่า เก่าจำลองหลังจากการแก้ปัญหาเชิงเส้น ผลที่จะ unremarkable สอง เมื่อเก่า equated กับการแก้ปัญหา ที่เก่าที่ถูกครอบงำ ด้วยคำถาม ข้อความคาดการณ์นี้ไม่แก้ปัญหา ก่อสร้างที่เป็น unduly แคบ เพราะเก่าไม่เสมอมาในการตอบปัญหา (Ziman, 1987), และเงื่อนไขหนึ่งของโซลูชันที่มีไม่เพียงพอจะครอบคลุมเหตุผลอื่น ๆ ทำไมข้อความคาดการณ์อาจจะเลือกเก็บไว้ในเก่า (เช่น plausability โปรเจค สง่างาม เรียบง่าย ประโยชน์)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รายละเอียดของเสียงส่วนใหญ่ก่อสร้างทฤษฎีมากเช่นรายละเอียดเชิงเส้นทั่วไปของการแก้ปัญหา (เช่นแจ็คสัน, 1975) ซึ่งเป็นที่น่าเสียดายอย่างน้อยสองวิธี ครั้งแรกที่เป็นชนชั้นกลางเอาความเจ็บปวดให้ชัดเจนสร้างทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการประมวลผลแบบคู่ขนานพร้อมกันไม่เรียงตามลำดับความคิด หนึ่งอาจจะไปให้ดียิ่งขึ้นและยืนยันว่าเมื่อทฤษฎีเป็นแบบจำลองหลังจากการแก้ปัญหาเชิงเส้นผลเป็นธรรมดา ประการที่สองเมื่อทฤษฎีถูกบรรจุด้วยการแก้ปัญหาทฤษฎีถูกครอบงำด้วยคำถามที่ไม่คาดเดานี้แก้ปัญหาได้หรือไม่ ก่อสร้างนั่นคือเกินควรแคบเพราะทฤษฎีไม่เคยเกิดในการตอบสนองต่อปัญหา (Ziman, 1987) และเกณฑ์เดียวของการแก้ปัญหาไม่เพียงพอที่จะครอบคลุมเหตุผลอื่น ๆ เหตุผลที่คาดเดาอาจจะมีการสะสมการคัดเลือกในทฤษฎี (เช่น plausability, การเชื่อมโยงกัน สง่างามเรียบง่ายประโยชน์)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ลักษณะส่วนใหญ่ของการสร้างทฤษฎีเสียงมากเช่นคำอธิบายของการแก้ปัญหาแบบเชิงเส้น ( เช่น แจ็คสัน , 1975 ) ซึ่งเป็นโชคร้ายในอย่างน้อยสองวิธี อย่างแรก บัวอง geois อุตส่าห์เคลียร์ ทฤษฎีการสร้างที่เกี่ยวข้องกับการประมวลผลแบบขนานพร้อมกัน ไม่ใช่ลำดับการคิดหนึ่งอาจจะไปไกลกว่า และยืนยันว่าเมื่อทฤษฎีนี้ modeled หลังจากการแก้ปัญหาเชิงเส้น ผลคือ unre องแสตมป์ . ประการที่สอง เมื่อทฤษฎีนี้เป็น equated กับการแก้ปัญหา ซึ่งทฤษฎีนี้ คือ วัน nated อง โดยคำถามจะคาดเดานี้แก้ไขปัญหาได้หรือไม่ สิ่งก่อสร้างที่แคบจนเกินไป เพราะทฤษฎีนี้มักไม่เกิดในการตอบสนองต่อปัญหา ( ziman , 1987 )และเกณฑ์เดียวของการแก้ปัญหาที่ไม่เพียงพอที่จะครอบคลุมเหตุผลที่คาดเดาอาจจะเลือกเก็บไว้ในทฤษฎี ( เช่นการ plausability , , , สง่างาม , ความเรียบง่าย , ความมีประโยชน์ )