A comparative study of safety and e

A comparative study of safety and efficacy of tiotropium bromide with salbutamol in moderate persistent bronchial asthma in a tertiary care hospital
Vijaya S1, Rajyalakshmi N1, Ramanath B2,*
INTRODUCTION
Asthma is derived from the Greek word meaning “to stay in order to breathe or difficulty in breathing”.1 Bronchial asthma is a condition of the lungs characterized by widespread narrowing of the airways due to spasm of the smooth muscle, edema of the mucosa, and the presence of mucus in the lumen of the bronchi and bronchioles. It is caused by the local release of spasmogens and vasoactive substances in the course of an allergic reaction.2 According to World Health Organization (WHO-2010) 300 million people worldwide were affected by asthma leading to approximately 250,000 deaths per year.3 It is the most common chronic illness in childhood and is one of the most common causes of admission to the hospital among children and adults.4
Salbutamol is a fairly selective beta-2 agonist with relaxant effects on smooth muscles of bronchi and uterus. Being a non-catecholamine it is not metabolized by COMT and thus exhibits longer duration of action than isoprenaline. For immediate relief of asthma it is given by oral inhalation from a metered dose inhaler, 100 micro grams in a single dose. It can also be given orally, intra muscularly or by slow I.V injection. Sustained release tablets are also available. Inhalation causes fewer side effects than systemic administration. Tiotropium bromide has longer duration of action and shows some selectivity
ABSTRACT
Background: The objective of this study was to compare the safety and efficacy of tiotropium bromide with salbutamol in moderate persistent cases of bronchial asthma at tertiary care hospital.
Methods: This was an open label, randomized parallel group study done in Government General Hospital, Srikakulam for a period of 12 weeks. Group-1 was given tiotropium bromide metered dose inhalational therapy 18mcg once daily in 50 patients. Group-2 was given salbutamol metered dose inhalational therapy 100mcg thrice daily in 30 patients.
Results: Symptomatic improvement was observed in l two groups. At end point, mean FEV1 in tiotropium bromide treatment group improved by 149.96% compared with 135.16% salbutamol treatment group. At end point, mean FVC value in tiotropium bromide treatment group improved by 145.71% compared with 122.34% in salbutamol group. Mean FEV1 / FVC also improved by 155.41% in tiotropium bromide group compared with 105.41 % in salbutamol group.
Conclusion: The present study proved tiotropium provide superior safety and efficacy relative to control drug in bronchial asthma patients in both clinical assessment score and spirometrically.
Keywords: Tiotropium bromide, Salbutamol, FEV1, FVC, FEV1 / FVC and moderate persistent asthma
1Department of Pharmacology, Rajiv Gandhi Institute of Medical Sciences, Srikakulam, Andhra Pradesh, India.
2Department of Pharmacology, Basaveshwara Medical College and Hospital, Chitradurga, Karnataka, India
Received: 22 August 2014
Accepted: 6 September 2014
*Correspondence:
Dr. Ramanath B,
E-mail: [e-mail]
Copyright: © the author(s), publisher and licensee Medip Academy. This is an open-access article distributed under the terms of the Creative Commons Attribution Non-Commercial License, which permits unrestricted non-commercial use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original work is properly cited.
DOI: 10.5455/2320-6012.ijrms20141143
Vijaya S et al. Int J Res Med Sci. 2014 Nov;2(4):1479-1482
International Journal of Research in Medical Sciences | October-December 2014 | Vol 2 | Issue 4 Page 1480
for M1 and M3 receptors, with lower affinity for M2 receptors and thus less presynaptic effect on acetylcholine release. It has slower onset of action and the effect of tiotropium persists for 24 hours and the drug has once a day. Dry mouth is the only side effect reported frequently.
METHODS
The present clinical study was an open label randomized parallel group study conducted in patients with stable as well as exacerbated bronchial asthma in Andhra Pradesh Government RIMS General Hospital, Srikakulam (from March 2012 to June 2012). The study design was approved by institutional ethical committee.
2.1. Inclusion criteria
1. Patients in the age group of 20-55 years of either sex
2. Patients with a history of episodic wheezing, difficulty in breathing, chest tightness and cough with or without expectoration
3. Patients having nocturnal symptoms and family history of asthma
4. Patients with the history of seasonal and the diurnal variation.
2.2. Exclusion criteria:
1. Pregnant and lactating women,
2. Smokers and patients with symptoms related to occupation
3. Patients who were already on steroid treatment for bronchial asthma
4. Patients with history of pulmonary tuberculosis, chronic obstructive pulmonary disease, recurrent pulmonary emboli, carcinoid tumor, tropical eosinophilia.
5. Patients with history of diabetes mellitus, hypertension, chronic renal failure.
6. Patients with history of bronchogenic carcinoma and suspected malignancy anywhere in the body
After history was taken, a detailed clinical examination was done, these are, complete blood picture, Sputum examination, Random blood sugar, Serum creatinine, Chest X ray PA view, Electrocardiography. Pulmonary function tests with micro loop / micro lab spirometer with this, forced vital capacity (FVC), forced expiratory volume in one second (FEV1), forced expiratory ratio (FEV1/FVC) are measured. A written informed consent was obtained from each patient
In total 80 patients of bronchial asthma cases, 50 patients are taken as test group and another 30 patients taken as control group. They were diagnosed based on the clinical findings and pulmonary function test. The study was conducted for a period of 12 weeks. The patients of bronchial asthma were randomized into two groups
Group-1 (Test): 50 patients of bronchial asthma treated with 18mcg of Tiotropium bromide metered dose inhaler (2 puffs /day).
Group-2 (Control): 30 patients of bronchial asthma treated with Salbutamol 100mcg by metered dose inhaler (2 puffs/t.i.d).
The respected group patients were advised to take Salbutamol (100mcg) and tiotropium bromide (18mcg) inhalation as needed. Metered dose inhaler with spacer was used for taking medication. Patients were shown inhalation technique with spacers. They were followed up once in every two weeks till a period of 12 weeks. At each visit, they were clinically assessed and pulmonary function tests were done. Scoring was done for cough, wheeze, breathlessness and severity of nocturnal symptoms.5,6
0 - No symptoms
1 - Mild
2 - Moderate
3 - Severe.
Score for frequency of use of rescue medication7
0 - < 2 puffs/week
1 - < 2 puffs/day
2 - 2 to 4 puffs/day
3 - > 4 puffs/day
At each visit, patients were assessed for any adverse effects.
2.3. Statistical analysis
Data is presented in mean ± SEM and percentages as applicable. ANOVA was applied for comparison of the treatment groups. Unpaired Student’s t-test was applied to test the level of significance.
RESULTS
Both the groups were identical, subjects in both groups comprise 80 cases out of which 50 (62%) patients were male and 30 patients were female (38 %). All the patients were followed up for 3 visits in the 1st week, 6th week and 12th week and under regular observation throughout the period, subjective clinical improvement was assessed, pulmonary function tests were done at each visit.
In cough Test group showed base line mean value was 1.68 (100%) which reduced to 0.46 (27.38%) at 12th week while in Control group the base line value was 1.321 (100%) which reduced to 0.950 (71.91%) at 12th week. In shortness of breath Test group showed base line mean value was 1.77 (100%) which reduced to 0.421 (23.78%) at 12th week while in Control group the base line value was 1.18 (100%) which reduced to 0.671 (56.86 %) at 12th week. In wheeze Test group showed base line mean

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษาเปรียบเทียบความปลอดภัยและประสิทธิภาพของ tiotropium โบรไมด์กับ salbutamol ในปานกลางแบบโรคหืดในโรงพยาบาลการดูแลระดับตติยภูมิVijaya S1, Rajyalakshmi N1, Ramanath B2, *แนะนำโรคหอบหืดมาจากความหมายของคำภาษากรีก "การพักผ่อนการหายใจหรือความยากลำบากในการหายใจ" หืด.1 คือ สภาพของปอดโดยจำกัดให้แคบลงอย่างแพร่หลายเนื่องจากอาการกระตุกของกล้ามเนื้อเรียบ อาการบวมน้ำของ mucosa และสถานะของมูกใน lumen ของหลอดลมและ bronchioles ของ มันเกิดจากการปล่อยภายใน spasmogens และสาร vasoactive ในหลักสูตร reaction.2 แพ้ตามองค์การอนามัยโลก (-2010) 300 ล้านคนทั่วโลกได้รับผลกระทบจากโรคหอบหืด นำประมาณ 250000 ตายต่อ year.3 มันเป็นโรคที่พบบ่อยที่สุดในวัยเด็ก และเป็นหนึ่งสาเหตุส่วนใหญ่ของโรงพยาบาลเด็กและ adults.4 เข้าอะโกนิสต์เบต้า-2 ค่อนข้างใช้กับกล้ามเนื้อเรียบของหลอดลมและมดลูกผล relaxant salbutamol ได้ การไม่ใช่-catecholamine มันไม่ถูก metabolized โดย COMT และจึง จัดแสดงระยะยาวของการดำเนินการมากกว่า isoprenaline สำหรับบรรเทาโรคหอบหืดได้ทันที มันถูกกำหนด โดยดมปากจากการเรียกยายา 100 ไมโครกรัมในปริมาณเดียวกัน มันยังจะได้รับเนื้อหา อินทรา muscularly หรือฉีดยาช้า I.V ยังมีรุ่น sustained เม็ด ดมทำให้เกิดผลข้างเคียงน้อยกว่าระบบบริหาร โบรไมด์ Tiotropium มีระยะเวลาดำเนินการนาน และแสดงบางวิธีบทคัดย่อพื้นหลัง: วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้ได้เปรียบเทียบความปลอดภัยและประสิทธิภาพของ tiotropium โบรไมด์กับ salbutamol ในกรณีแบบปานกลางของโรคหืดที่โรงพยาบาลในการดูแลระดับตติยภูมิวิธีการ: นี้เป็นการเปิดป้าย กลุ่ม randomized พร้อมศึกษาในโรงพยาบาลรัฐบาล Srikakulam เป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ 1 กลุ่มได้รับ tiotropium โบรไมด์โดยยารักษา inhalational 18mcg ทุกครั้งในผู้ป่วย 50 2 กลุ่มที่ให้ salbutamol โดยยารักษา inhalational 100mcg สามครั้งต่อวันในผู้ป่วย 30ผลลัพธ์: ปรับปรุงอาการถูกสังเกตในกลุ่มสอง l ที่จุดสิ้นสุด ความหมาย FEV1 ในกลุ่มรักษาโบรไมด์ tiotropium 149.96% เมื่อเทียบกับ 135.16% salbutamol รักษากลุ่มการปรับปรุง ที่จุดสิ้นสุด หมายถึง ค่า FVC ในกลุ่มรักษาโบรไมด์ tiotropium ขึ้น 145.71% เมื่อเทียบกับ 122.34% ในกลุ่ม salbutamol หมายความว่า FEV1 / FVC ยังปรับปรุง 155.41% ในกลุ่มโบรไมด์ tiotropium เทียบกับ 105.41% ในกลุ่ม salbutamolสรุป: tiotropium ศึกษาพิสูจน์แสดงให้ความปลอดภัยที่เหนือกว่าและประสิทธิภาพเมื่อเทียบกับการควบคุมยาเสพติดในผู้ป่วยโรคหืดทั้งคะแนนประเมินทางคลินิก และ spirometricallyคำสำคัญ: Tiotropium โบรไมด์ Salbutamol, FEV1, FVC, FEV1 / FVC และบรรเทาโรคหอบหืดแบบถาวร1Department ของเภสัชวิทยา ราชีพคานธี สถาบันวิทยาศาสตร์การแพทย์ Srikakulam รัฐอานธรประเทศ อินเดีย2Department เภสัชวิทยา Basaveshwara วิทยาลัยแพทยศาสตร์ และโรงพยาบาล Chitradurga นิรภัย อินเดียได้รับ: ปี 2014 เดือน 22 สิงหาคมยอมรับ: 2014 6 กันยายน* ติดต่อ:ดร. Ramanath Bอีเมล์: [e-mail]ลิขสิทธิ์: © สถาบัน Medip author(s) ผู้เผยแพร่ และผู้รับใบอนุญาต บทความเปิดเข้าแจกจ่ายภายใต้เงื่อนไขสร้างสรรค์คอมมอนส์แสดงที่มาไม่ใช่เชิงพาณิชย์ใบ ที่อนุญาตให้ใช้งานเชิงพาณิชย์จำกัด จำหน่าย และผลิตซ้ำในสื่อใด ๆ มีงานต้นฉบับจะถูกอ้างถึง อยู่ดอย: 10.5455/2320-6012.ijrms20141143Vijaya S et al. Int J Res Med Sci. 2014 พฤศจิกายน 2 (4): 1479-1482สมุดรายวันต่างชาติวิจัยวิทยาศาสตร์การแพทย์ | ตุลาคม 2014 ธันวาคม | Vol 2 | ฉบับที่ 4 หน้าค.ศ. 1480สำหรับ M1 และ M3 receptors มีความเกี่ยวข้องด้านล่าง สำหรับ M2 receptors จึงน้อย กว่ารุ่น acetylcholine presynaptic ผลการ มีเริ่มมีอาการช้าลงของการกระทำ และผลของ tiotropium ยังคงอยู่ 24 ชั่วโมง และยาได้วันละครั้ง ผลข้างเคียงเฉพาะที่รายงานบ่อยปากแห้งได้วิธีการการศึกษาทางคลินิกที่ปัจจุบันมีการเปิดป้าย randomized ขนานกลุ่มศึกษาในผู้ป่วยที่มีคอก เป็นเลวร้ายโรคหืด bronchial ในรัฐอานธรประเทศรัฐขอบล้อโรงพยาบาล Srikakulam (ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึง 2555 มิถุนายน) การออกแบบการศึกษาได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการจริยธรรมสถาบัน2.1 การรวมเกณฑ์1. ผู้ป่วยในกลุ่มอายุ 20-55 ปีทั้งสองเพศ2. ผู้ป่วย มีประวัติยาก episodic ที่หายใจหอบ หายใจ แน่นหน้าอก และไอ หรือ ไม่ expectoration3. ผู้ป่วยมีอาการบรรณาธิการและประวัติครอบครัวของโรคหอบหืด4. ผู้ป่วยที่ มีประวัติความเป็นมาของตามฤดูกาลและเปลี่ยนแปลง diurnal2.2 การแยกเงื่อนไข:1. ตั้งครรภ์ และ สตรีศึกษา2. ผู้สูบบุหรี่และผู้ป่วยที่ มีอาการเกี่ยวข้องกับอาชีพ3. ผู้ป่วยมาแล้วสเตอรอยด์รักษาโรคหืด4. ผู้ป่วยที่ มีประวัติวัณโรคระบบทางเดินหายใจ โรคระบบทางเดินหายใจเรื้อรังอุปสรรค emboli เกิดซ้ำระบบทางเดินหายใจ carcinoid เนื้องอก eosinophilia เขตร้อน5. ผู้ป่วยที่ มีประวัติความดันโลหิตสูง เบาหวาน ภาวะไตวายเรื้อรัง6. ผู้ป่วยที่ มีประวัติศาสตร์ของ bronchogenic carcinoma และสงสัยว่าเป็น malignancy ที่ใดก็ได้ในร่างกายหลังจากดำเนินการประวัติ การตรวจสอบทางคลินิกอย่างละเอียดเสร็จ เหล่านี้คือ รูปภาพเลือดสมบูรณ์ ตรวจ Sputum สุ่มระดับน้ำตาลในเลือด Serum creatinine อก X ray ดู PA ตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ระบบทางเดินหายใจฟังก์ชันทดสอบกับวงไมโคร / ห้องปฏิบัติการไมโคร spirometer นี้ บังคับสำคัญกำลัง (FVC), บังคับ expiratory volume ในหนึ่งวินาที (FEV1), อัตราส่วน expiratory บังคับ (FEV1/FVC) จะวัด แจ้งความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษรได้รับจากผู้ป่วยแต่ละในผู้ป่วย 80 รวมของกรณีและปัญหาโรคหืด 50 ผู้ป่วยถูกนำเป็นทดสอบผู้ป่วย 30 อื่นที่มาเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่ม พวกเขาถูกวินิจฉัยตามผลการวิจัยทางคลินิกและตรวจการทำงานของระบบทางเดินหายใจ การศึกษาได้ดำเนินการเป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ ผู้ป่วยของโรคหืดได้ randomized เป็น 2 กลุ่มกลุ่ม-1 (ทดสอบ): 50 ผู้ป่วยของโรคหืดที่รักษา ด้วย 18mcg ของ Tiotropium โบรไมด์โดยยาเครื่องพ่นยา (2 puffs/วัน)กลุ่ม 2 (ควบคุม): 30 ผู้ป่วยของโรคหืดรักษา ด้วย Salbutamol 100mcg โดยเรียกยายา (2 puffs/t.i.d)ผู้ป่วยกลุ่มที่ยอมรับได้ควรจะใช้ Salbutamol (100mcg) และ tiotropium ดมโบรไมด์ (18mcg) ตาม โดยยายา มีเป็นตัวเว้นวรรคใช้สำหรับทำยา ผู้ป่วยได้แสดงเทคนิคดมกับ spacers พวกเขาถูกตามค่าครั้งหนึ่งในทุกสองสัปดาห์จนถึงระยะเวลา 12 สัปดาห์ ในแต่ละชม พวกเขาได้ประเมินทางคลินิก และตรวจการทำงานของระบบทางเดินหายใจทำ คะแนนเสร็จไอ wheeze พ่อ และความรุนแรงของ symptoms.5,6 บรรณาธิการ0 - อาการไม่1 - อ่อน2 - ปานกลาง3 - รุนแรงคะแนนสำหรับความถี่ของการใช้ medication7 กู้ภัย0 - < สัปดาห์ละ 2 puffs1 - < 2 puffs วัน2 - 2-4 puffs วัน3 - > 4 puffs วันในแต่ละชม ผู้ป่วยมีประเมินผลข้างเคียงใด ๆ2.3. สถิติวิเคราะห์มีการนำเสนอข้อมูลเฉลี่ย± SEM และเปอร์เซ็นต์เป็น ใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนสำหรับการเปรียบเทียบของกลุ่มบำบัด ของนักเรียน unpaired t-ทดสอบใช้ทดสอบนัยสำคัญของระดับผลลัพธ์ทั้งกลุ่มได้เหมือนกัน ในทั้งสองกลุ่มประกอบด้วยกรณี 80 จากที่ 50 (62%) ผู้ป่วยมีเพศชาย และผู้ป่วย 30 ถูกหญิง (38%) ตามชม 3 ในสัปดาห์แรก สัปดาห์ที่ 6 และ 12 สัปดาห์สำหรับผู้ป่วยทั้งหมด และภายใต้การสังเกตปกติตลอดระยะเวลา การปรับปรุงทางคลินิกตามอัตวิสัยประเมิน ตรวจการทำงานของระบบทางเดินหายใจทำที่เยี่ยมชมแต่ละในไอ กลุ่มทดสอบพบฐานหมายถึงค่า 1.68 (100%) ซึ่งลดลง 0.46 (27.38%) ในสัปดาห์ที่ 12 ขณะควบคุม กลุ่มค่าบรรทัดฐาน 1.321 (100%) ซึ่งลดลงเป็น 0.950 (71.91%) ในสัปดาห์ที่ 12 ในกลุ่มทดสอบลมหายใจแสดงบรรทัดฐานหมายความว่าหายใจไม่ออก ค่าขึ้น 1.77 (100%) ซึ่งลดลงเป็น 0.421 (23.78%) ในสัปดาห์ที่ 12 ขณะควบคุม กลุ่มค่าบรรทัดฐาน 1.18 (100%) ซึ่งลดลงเป็น 0.671 (56.86%) ในสัปดาห์ที่ 12 ในการทดสอบกลุ่มบรรทัดฐานแสดงมัชฌิม wheeze

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาเปรียบเทียบความปลอดภัยและประสิทธิภาพของโบรไมด์ tiotropium กับ salbutamol ในหลอดลมหอบหืดปานกลางถาวรในโรงพยาบาลระดับตติยภูมิ
วิชัย S1, Rajyalakshmi N1, B2 Ramanath *
บทนำ
โรคหืดที่ได้มาจากความหมายของคำภาษากรีก "ที่จะอยู่ในลำดับที่จะหายใจหรือความยากลำบาก ในการหายใจ "0.1 โรคหอบหืดหลอดลมเป็นเงื่อนไขของปอดที่โดดเด่นด้วยการกวดขันอย่างแพร่หลายของสายการบินเนื่องจากอาการกระตุกของกล้ามเนื้อเรียบ, บวมของเยื่อบุและการปรากฏตัวของเมือกในลูเมนของหลอดลมและหลอดลม มันเกิดจากการเปิดตัวในท้องถิ่นของ spasmogens และสาร vasoactive ในหลักสูตรของ reaction.2 แพ้ตามที่องค์การอนามัยโลก (WHO-2010) 300 ล้านคนทั่วโลกได้รับผลกระทบจากโรคหอบหืดที่นำไปสู่การเสียชีวิตประมาณ 250,000 ต่อ year.3 มันเป็น เจ็บป่วยเรื้อรังที่พบบ่อยที่สุดในวัยเด็กและเป็นหนึ่งในสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของการเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลในหมู่เด็กและ adults.4
Salbutamol เป็นตัวเอกเบต้า 2 เลือกที่มีผลกระทบอย่างเป็นธรรมในการคลายกล้ามเนื้อเรียบของหลอดลมและมดลูก การที่ไม่ catecholamine มันไม่ได้เผาผลาญโดย COMT และทำให้การจัดแสดงนิทรรศการระยะเวลานานในการดำเนินการกว่า isoprenaline เพื่อบรรเทาอาการของโรคหอบหืดได้ทันทีก็จะได้รับโดยการหายใจทางปากจากยาสูดพ่นยามิเตอร์ 100 กรัมขนาดเล็กในครั้งเดียว นอกจากนี้ยังสามารถได้รับการรับประทานภายในกล้ามเนื้อหรือโดยการฉีด IV ช้า แท็บเล็ตที่วางจำหน่ายอย่างต่อเนื่องนอกจากนี้ยังมี การสูดดมทำให้เกิดผลข้างเคียงน้อยกว่าการบริหารงานอย่างเป็นระบบ โบรไมด์ tiotropium มีระยะเวลานานของการกระทำและแสดงให้เห็นถึงการเลือก
บทคัดย่อ
พื้นหลัง:. วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความปลอดภัยและประสิทธิภาพของโบรไมด์ tiotropium กับ salbutamol ในกรณีถาวรปานกลางของโรคหอบหืดหลอดลมที่โรงพยาบาลระดับตติยภูมิ
วิธีการ: นี่คือการเปิดป้าย กลุ่มขนานการศึกษาแบบสุ่มทำในโรงพยาบาลรัฐบาลทั่วไป, Srikakulam เป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ กลุ่มที่ 1 ได้รับโบรไมด์ tiotropium มิเตอร์ยาการรักษาด้วยการหายใจ 18mcg วันละครั้งใน 50 ผู้ป่วย กลุ่มที่ 2 ได้รับยา salbutamol มิเตอร์ 100mcg การรักษาด้วยการหายใจสามครั้งในชีวิตประจำวันใน 30 ผู้ป่วย.
ผลการศึกษา: การปรับปรุงอาการพบว่าในกลุ่มที่สองลิตร เมื่อมาถึงจุดสิ้นสุด FEV1 หมายถึงการรักษาในกลุ่มโบรไมด์ tiotropium ปรับปรุงโดย 149.96% เมื่อเทียบกับ 135.16% กลุ่มการรักษา salbutamol เมื่อมาถึงจุดสิ้นสุดหมายถึงค่า FVC tiotropium ในกลุ่มการรักษาดีขึ้นโดยโบรไมด์ 145.71% เมื่อเทียบกับ 122.34% ในกลุ่ม salbutamol หมายถึง FEV1 / FVC ปรับตัวดีขึ้นจาก 155.41% ในกลุ่มโบรไมด์ tiotropium เมื่อเทียบกับ 105.41% ในกลุ่ม salbutamol.
สรุป:. การศึกษาครั้งนี้ได้รับการพิสูจน์ tiotropium ให้ความปลอดภัยที่เหนือกว่าและมีประสิทธิภาพเมื่อเทียบกับการควบคุมยาเสพติดในผู้ป่วยโรคหอบหืดหลอดลมคะแนนในการประเมินทั้งทางคลินิกและ spirometrically
คำสำคัญ โบรไมด์ Tiotropium, Salbutamol, FEV1, FVC, FEV1 / FVC และโรคหอบหืดปานกลางถาวร
1 ภาควิชาเภสัชวิทยา Rajiv Gandhi สถาบันวิทยาศาสตร์การแพทย์, Srikakulam รัฐอานธรประเทศอินเดีย.
2 ภาควิชาเภสัชวิทยา Basaveshwara วิทยาลัยแพทย์และโรงพยาบาล, Chitradurga, India
ที่ได้รับ: 22 สิงหาคม 2014
ได้รับการยอมรับ: 6 กันยายน 2014
* สารบรรณ:
ดร. Ramanath B,
E-mail: [e-mail]
ลิขสิทธิ์: ©เขียน (s) สำนักพิมพ์และได้รับใบอนุญาต Medip สถาบันการศึกษา นี่คือบทความเปิดการเข้าถึงการกระจายภายใต้เงื่อนไขของ Creative Commons Attribution ใบอนุญาตที่ไม่ใช่เชิงพาณิชย์ซึ่งอนุญาตให้ไม่ จำกัด การใช้งานที่ไม่ใช่เชิงพาณิชย์, การกระจายและการทำสำเนาในสื่อใด ๆ ให้ทำงานเดิมจะอ้างอย่างถูกต้อง.
ดอย: 10.5455 / 2320 -6012.ijrms20141143
Vijaya S et al, Int J Med Sci Res พฤศจิกายน 2014; 2 (4): 1479-1482
วารสารนานาชาติวิจัยวิทยาศาสตร์การแพทย์ | ตุลาคมธันวาคม 2014 | ฉบับที่ 2 | ฉบับที่ 4 หน้า 1480
สำหรับ M1 และผู้รับ M3 ที่มีความสัมพันธ์ที่ต่ำกว่าสำหรับผู้รับ M2 และทำให้ผลกระทบน้อยลงใน presynaptic acetylcholine ปล่อย แต่ก็มีการโจมตีที่ช้าลงของการกระทำและผลของ tiotropium ยังคงมีอยู่ตลอด 24 ชั่วโมงและมียาเสพติดวันละครั้ง ปากแห้งเป็นผลข้างเคียงเพียงรายงานบ่อย.
วิธี
การศึกษาทางคลินิกในปัจจุบันเป็นฉลากสุ่มเปิดการศึกษากลุ่มที่คล้ายกันดำเนินการในผู้ป่วยที่มีความเสถียรเช่นเดียวกับโรคหอบหืดหลอดลมเลวร้ายในรัฐอานธรประเทศรัฐบาลขอบโรงพยาบาลทั่วไป Srikakulam (ตั้งแต่เดือนมีนาคม 2012 ถึงมิถุนายน 2012 ) การออกแบบการศึกษาได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการจริยธรรมสถาบัน.
2.1 เกณฑ์การคัดเลือก
1 ผู้ป่วยในกลุ่มอายุ 20-55 ปีที่ผ่านมาของทั้งสองเพศ
2 ผู้ป่วยที่มีประวัติของการหายใจดังเสียงฮืดหลักการหายใจติดขัดหนาแน่นหน้าอกและไอมีหรือไม่มี expectoration
3 ผู้ป่วยที่มีอาการออกหากินเวลากลางคืนและประวัติครอบครัวของโรคหอบหืด
4 ผู้ป่วยที่มีประวัติของฤดูกาลและการเปลี่ยนแปลงรายวัน.
2.2 หลักเกณฑ์การยกเว้น:
1 หญิงตั้งครรภ์และให้นมบุตร,
2 ผู้สูบบุหรี่และผู้ป่วยที่มีอาการที่เกี่ยวข้องกับการประกอบอาชีพ
3 ผู้ป่วยที่มีอยู่แล้วในการรักษาเตียรอยด์โรคหอบหืดหลอดลม
4 ผู้ป่วยที่มีประวัติของวัณโรคปอดโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง, emboli ปอดกำเริบเนื้องอก carcinoid, eosinophilia เขตร้อน.
5 ผู้ป่วยที่มีประวัติของโรคเบาหวานความดันโลหิตสูงไตวายเรื้อรัง.
6 ผู้ป่วยที่มีประวัติของโรคมะเร็งและมะเร็ง bronchogenic สงสัยว่าที่ใดก็ได้ในร่างกาย
หลังจากที่ประวัติศาสตร์ถูกนำรายละเอียดการตรวจทางคลินิกที่ได้กระทำเหล่านี้เป็นภาพที่สมบูรณ์ของเลือดตรวจเสมหะน้ำตาลในเลือดสุ่มรีเซรั่ม, หน้าอก X ray PA มุมมอง Electrocardiography ทดสอบการทำงานของปอดที่มีวงไมโคร / ห้องปฏิบัติการไมโคร spirometer กับเรื่องนี้ถูกบังคับให้กำลังการผลิตที่สำคัญ (FVC) บังคับให้ปริมาณการหายใจในหนึ่งวินาที (FEV1) บังคับให้อัตราการหายใจ (FEV1 / FVC) ที่วัด ยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษรที่ได้รับจากผู้ป่วยแต่ละราย
รวม 80 กรณีผู้ป่วยโรคหอบหืดหลอดลม 50 ผู้ป่วยที่ถูกนำมาเป็นกลุ่มการทดสอบและอีก 30 ผู้ป่วยที่เป็นกลุ่มควบคุม พวกเขาได้รับการวินิจฉัยขึ้นอยู่กับผลการวิจัยทางคลินิกและการทดสอบการทำงานของปอด ศึกษาได้ดำเนินการเป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ ผู้ป่วยโรคหอบหืดหลอดลมถูกสุ่มออกเป็นสองกลุ่ม
กลุ่มที่ 1 (Test): 50 ผู้ป่วยโรคหอบหืดหลอดลมรับการรักษาด้วย 18mcg ของยาสูดพ่นยามิเตอร์ Tiotropium โบรไมด์ (2 พัฟ / วัน).
กลุ่มที่ 2 (Control): 30 ผู้ป่วยโรคหอบหืดหลอดลม รับการรักษาด้วย 100mcg Salbutamol โดยยาสูดพ่นยามิเตอร์ (2 พัฟ / Tid).
ผู้ป่วยกลุ่มที่เคารพนับถือได้รับคำแนะนำให้ใช้ Salbutamol (100mcg) และโบรไมด์ tiotropium (18mcg) การสูดดมตามความจำเป็น ยาสูดพ่นยามิเตอร์กับ spacer ที่ใช้สำหรับการใช้ยา ผู้ป่วยที่มีการแสดงเทคนิคการสูดดมกับอวกาศ พวกเขาได้รับตามมาครั้งหนึ่งในทุกสองสัปดาห์จนถึงระยะเวลา 12 สัปดาห์ที่ผ่านมา ในทุกครั้งที่พวกเขาได้รับการประเมินทางคลินิกและการทดสอบการทำงานของปอดได้ทำ เกณฑ์การให้คะแนนที่ทำสำหรับไอหอบหายใจและความรุนแรงของ symptoms.5,6 ออกหากินเวลากลางคืน
0 - ไม่มีอาการ
1 - อ่อน
2 - ปานกลาง
3 -. อย่างรุนแรง
คะแนนสำหรับความถี่ของการใช้กู้ภัย medication7
0 - <2 พัฟ / สัปดาห์ที่
1 - < 2 พัฟ / วัน
2 - 2-4 พัฟ / วัน
ที่ 3 -> 4 พัฟ / วัน
. ที่เข้าชมแต่ละครั้งผู้ป่วยที่ได้รับการประเมินผลกระทบใด ๆ
2.3 การวิเคราะห์ทางสถิติ
ข้อมูลจะถูกนำเสนอในค่าเฉลี่ย± SEM และร้อยละตามความเหมาะสม ANOVA ถูกนำมาใช้สำหรับการเปรียบเทียบของกลุ่มการรักษา นักศึกษาของ unpaired t-test ถูกนำมาใช้ในการทดสอบระดับนัยสำคัญ.
ผล
ทั้งสองกลุ่มได้เหมือนอาสาสมัครทั้งสองกลุ่มประกอบด้วย 80 กรณีออกจากที่ 50 (62%) ผู้ป่วยที่เป็นเพศชายและ 30 ผู้ป่วยที่เป็นเพศหญิง (38%) ผู้ป่วยทุกรายได้รับการติดตามเป็นเวลา 3 สัปดาห์ในการเข้าชม 1 สัปดาห์ที่ 6 และในสัปดาห์ที่ 12 และภายใต้การสังเกตปกติตลอดระยะเวลาการพัฒนาทางคลินิกส่วนตัวได้รับการประเมินการทดสอบการทำงานของปอดได้ทำในการเข้าชมแต่ละ.
ไอในกลุ่มการทดสอบแสดงให้เห็นว่าเส้นฐานหมายถึง เป็นมูลค่า 1.68 (100%) ซึ่งลดลง 0.46 (27.38%) ในสัปดาห์ที่ 12 ในขณะที่ในกลุ่มควบคุมค่าเส้นฐานเป็น 1.321 (100%) ซึ่งลดลง 0.950 (71.91%) ในสัปดาห์ที่ 12 ในการหายใจถี่กลุ่มการทดสอบแสดงให้เห็นว่าเส้นฐานเป็นค่าเฉลี่ย 1.77 (100%) ซึ่งลดลง 0.421 (23.78%) ในสัปดาห์ที่ 12 ในขณะที่ในกลุ่มควบคุมค่าเส้นฐานเป็น 1.18 (100%) ซึ่งลดลง 0.671 (56.86%) ในสัปดาห์ที่ 12 เสียงฮืดในกลุ่มการทดสอบแสดงให้เห็นว่าเส้นฐานหมายถึง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษาเปรียบเทียบความปลอดภัยและประสิทธิภาพของยาในระดับ ปานกลาง tiotropium โบรไมด์กับโรคหืดในโรงพยาบาลตติยภูมิ
วิชัย : rajyalakshmi N1 ramanath B2

แนะนำโรคหอบหืดมาจากภาษากรีกหมายถึง " อยู่เพื่อหายใจ หรือหายใจลําบาก "1 หืดหลอดลมเป็นเงื่อนไขของปอด ลักษณะที่แพร่หลายให้บิน เนื่องจากการหดเกร็งของกล้ามเนื้อเรียบ , บวมของเยื่อบุและการปรากฏตัวของเมือกในลำไส้ของหลอดลมและหลอดลม . มันมีสาเหตุมาจากท้องถิ่นและปล่อย spasmogens กายสสารในหลักสูตรของการแพ้2 ตามองค์กรอนามัยโลก ( who-2010 ) 300 ล้านคนทั่วโลกได้รับผลกระทบจากโรคหืดนำไปสู่ประมาณ 250 , 000 คนต่อปี 3 มันคือโรคเรื้อรังที่พบมากที่สุดในวัยเด็ก และเป็นหนึ่งในสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของการไปโรงพยาบาลของเด็กและผู้ใหญ่ 4
.ซัลบูตามอลเป็นกล้ามเนื้อลายเป็นเบนซีน โทลูอีนค่อนข้างบาง กับผลผ่อนคลายในกล้ามเนื้อเรียบของหลอดลมและมดลูก เป็น Non แคทีโคลามีนมันไม่เผาผลาญ โดย comt จึงแสดงระยะเวลาของการกระทำมากกว่า isoprenaline . สำหรับบรรเทาทันทีจากโรคหืดจะได้รับโดยการสูดพ่นยาในช่องปากจากมิเตอร์ 100 ไมโครกรัม ในขนาดเดียว นอกจากนี้ยังสามารถได้รับการแลกเปลี่ยนภายในเกี่ยวกับกล้ามเนื้อหรือช้า ผม วี ฉีด ออกฤทธิ์ยาเม็ดนอกจากนี้ยังมี การสูดดมก่อให้เกิดลักษณะพิเศษด้านที่น้อยกว่าการบริหารระบบ tiotropium โบรไมด์ได้ระยะเวลาของการกระทำและเลือกพื้นหลังนามธรรมแสดง

:การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความปลอดภัยและประสิทธิภาพของยาในระดับ ปานกลาง tiotropium โบรไมด์กับกรณีของโรคหืดในโรงพยาบาลตติยภูมิ .
วิธีนี้เป็นป้ายเปิดแบบขนานกลุ่มศึกษาในโรงพยาบาลรัฐบาลทั่วไป srikakulam เป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์group-1 ได้รับ tiotropium โบรไมด์ขนาดมิเตอร์ inhalational บำบัด 18mcg วันละ 50 ราย group-2 ได้รับยา dose มิเตอร์ inhalational 100mcg สามครั้งทุกวัน ในการรักษาผู้ป่วย 30 .
ผลลัพธ์ : ปรับปรุงอาการพบว่าในหนูทั้งสองกลุ่ม ที่จุดสุดท้าย หมายถึง fev1 ในกลุ่มการรักษา tiotropium bromide ) 149.96 % เมื่อเทียบกับกลุ่ม 135.16 % ซัลบูตามอล .