In this discussion the principle is

In this discussion the principle is adopted that factors tending to increase food
and/or income for economically marginal rural families, while decreasing pressure
for land-clearing, pesticides and intensive agriculture, will tend to favor the
preservation of biodiversity and a sustainable future. The great diversity of habitats
of insect species that serve as traditional foods presents an almost endless diversity
of situations in which recognition and enlightened management of the food insect
resource can result not only in better human nutrition but simultaneously aid in
maintaining diversity of habitats for other forms of life. Approaches include: 1)
Enhancing forest conservation and management by acting on the desire of local
populations for protection of traditional insect foods (i.e., caterpillars in Zambia
and Zaire); 2) Reducing poaching in parks and wildlife preserves by allowing
sustainable use of the food insect resources by the local people (i.e., caterpillars in
Malawi); 3) Reducing pesticide use by developing more efficient methods of
harvesting pest species that are traditional foods (i.e., grasshoppers); 4) Increasing
environmental and economic efficiency by developing dual product systems (i.e.,
silks and silk moth larvae/pupae, honey and honey bee brood); 5) Reducing
organic pollution by recycling agricultural and forestry wastes into high-quality
food or animal feedstuffs (i.e., fly larvae, palm weevils). Other relevant
considerations are that some edible insect species enhance their local environment
in various ways (i.e., leafcutter ants in S. America) or create additional diversity of
species within the habitat (i.e., termites in Africa). Some, as shown in studies with
crickets exhibit considerably higher food conversion efficiency than beef cattle
when fed diets of similar quality. Finally, there is need for research on industrial
scale mass-prodution of edible insects, for increased recognition of the nutritional
and environmental importance of insects by national governments, and for
increased involvement of Western media and academia in dispelling unfounded
cultural biases in the Western World toward insects as food.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในการสนทนานี้ หลักการคือนำที่ปัจจัยแนวเพื่อ เพิ่มอาหารรายได้กำไรทางเศรษฐกิจครอบครัวชนบท ในขณะที่ลดความดันและ/เพื่อ กู้แผ่นดิน สารกำจัดศัตรูพืช และการเกษตรแบบเร่งรัด จะมีแนวโน้มที่จะ ชอบการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพและในอนาคตอย่างยั่งยืน หลากหลายของการอยู่อาศัยพันธุ์แมลงที่เป็นอาหารดั้งเดิมนำเสนอมีความหลากหลายไม่รู้จบเกือบสถานการณ์ในที่การรับรู้และการจัดการแมลงอาหารพุทธเจ้าทรัพยากรสามารถส่งผลดีโภชนาการไม่เพียง แต่ช่วยกันในการรักษาความหลากหลายของการอยู่อาศัยในรูปแบบอื่น ๆ ของชีวิต วิธีรวม: 1)เพิ่มป่าอนุรักษ์และการจัดการ โดยทำหน้าที่บนความต้องการของท้องถิ่นประชากรสำหรับการป้องกันอาหารแมลงโบราณ (เช่น ตัวบุ้งในแซมเบียและ Zaire); 2) poaching ในอุทยานและสัตว์ป่าลดรักษา โดยให้ใช้อย่างยั่งยืนของทรัพยากรแมลงอาหารโดยคนในท้องถิ่น (เช่น ตัวบุ้งในมาลาวี); ใช้สารกำจัดศัตรูพืชลดลง 3) โดยการพัฒนาวิธีการมีประสิทธิภาพมากขึ้นเก็บเกี่ยวชนิดศัตรูพืชที่เป็นอาหารแบบดั้งเดิม (เช่น grasshoppers); 4) เพิ่มขึ้นประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อม โดยการพัฒนาระบบผลิตภัณฑ์คู่ (เช่นผ้าไหม และ moth ไหมตัว อ่อน/pupae น้ำผึ้ง และน้ำผึ้งผึ้งคอก); 5) ลดลงขยะมลพิษอินทรีย์ โดยการรีไซเคิลเกษตรและป่าไม้เป็นคุณภาพสูงอาหารหรือสัตว์ feedstuffs (เช่น บินตัวอ่อน ปาล์มเทพ) อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องพิจารณาได้ว่า บางชนิดแมลงกินเสริมสร้างสภาพแวดล้อมของท้องถิ่นในรูปแบบต่าง ๆ (เช่น leafcutter มดในอเมริกา s ได้) หรือสร้างความหลากหลายเพิ่มเติมพันธุ์ภายในอยู่อาศัย (เช่น ปลวกในแอฟริกา) บาง ดังที่แสดงในการศึกษาด้วยจิ้งหรีดจัดแสดงประสิทธิภาพการแปลงอาหารมากสูงกว่าเนื้อวัวเมื่อได้รับอาหารคุณภาพที่คล้ายกัน ในที่สุด มีความจำเป็นสำหรับการวิจัยเกี่ยวกับอุตสาหกรรมprodution มวลขนาดกินแมลง การเพิ่มการรับรู้คุณค่าทางโภชนาการและสิ่งแวดล้อมความสำคัญของแมลงรัฐบาลแห่งชาติ และสำหรับมีส่วนร่วมมากขึ้นของสื่อตะวันตกและ academia ใน dispelling โคมลอยยอมวัฒนธรรมในโลกตะวันตกไปยังแมลงเป็นอาหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการสนทนานี้หลักการที่ถูกนำมาใช้ว่าปัจจัยแนวโน้มที่จะเพิ่มอาหาร
และ / หรือรายได้ให้ครอบครัวในชนบทร่อแร่ทางเศรษฐกิจในขณะที่ความดันลดลง
สำหรับที่ดินล้างสารกำจัดศัตรูพืชและการเกษตรอย่างเข้มข้นจะมีแนวโน้มที่จะสนับสนุน
การอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพและอนาคตที่ยั่งยืน ความหลากหลายของแหล่งที่อยู่อาศัย
ของแมลงชนิดที่ทำหน้าที่เป็นอาหารแบบดั้งเดิมนำเสนอความหลากหลายเกือบสิ้นสุด
ของสถานการณ์ที่ได้รับการยอมรับและการจัดการพุทธะของแมลงอาหาร
ทรัพยากรจะส่งผลให้ไม่เพียง แต่ในโภชนาการของมนุษย์ดีขึ้นไปพร้อม ๆ กัน แต่ช่วยใน
การรักษาความหลากหลายของแหล่งที่อยู่อาศัยในรูปแบบอื่น ๆ ของชีวิต แนวทาง ได้แก่ 1)
การเสริมสร้างการอนุรักษ์ป่าและการจัดการโดยทำหน้าที่เกี่ยวกับความต้องการของท้องถิ่น
ประชากรเพื่อป้องกันแมลงอาหารแบบดั้งเดิม (เช่นหนอนในประเทศแซมเบีย
และซาอีร์); 2) การลดการรุกล้ำในสวนสาธารณะและอนุรักษ์สัตว์ป่าโดยการอนุญาตให้
ใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนของทรัพยากรแมลงอาหารโดยคนท้องถิ่น (เช่นหนอนใน
มาลาวี); 3) การลดการใช้สารกำจัดศัตรูพืชโดยการพัฒนาวิธีการที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นของ
ชนิดศัตรูพืชเก็บเกี่ยวที่มีอาหารแบบดั้งเดิม (เช่นตั๊กแตน); 4) การเพิ่ม
ประสิทธิภาพด้านสิ่งแวดล้อมและเศรษฐกิจโดยการพัฒนาระบบผลิตภัณฑ์คู่ (เช่น
ผ้าไหมและผ้าไหมมอดตัวอ่อน / ดักแด้น้ำผึ้งและผึ้งกก); 5) การลด
มลพิษอินทรีย์โดยการรีไซเคิลของเสียจากการเกษตรและการป่าไม้เป็นที่มีคุณภาพสูง
อาหารหรือวัตถุดิบอาหารสัตว์สัตว์ (เช่นหนอนแมลงวัน, แมลงปาล์ม) ที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ
การพิจารณาที่บางสายพันธุ์ของแมลงกินได้เสริมสร้างสภาพแวดล้อมในท้องถิ่นของพวกเขา
ในรูปแบบต่างๆ (เช่นมด leafcutter ในอเมริกาใต้) หรือสร้างความหลากหลายที่เพิ่มขึ้นของ
สายพันธุ์ภายในที่อยู่อาศัย (เช่นปลวกในแอฟริกา) บางคนที่แสดงในการศึกษากับ
จิ้งหรีดจัดแสดงประสิทธิภาพการแปลงอาหารที่สูงขึ้นมากกว่าโคเนื้อ
เมื่อเลี้ยงด้วยอาหารที่มีคุณภาพใกล้เคียงกัน ในที่สุดก็มีความจำเป็นในการวิจัยเกี่ยวกับอุตสาหกรรม
ขนาดมวล prodution ของแมลงกินได้สำหรับการรับรู้ที่เพิ่มขึ้นของทางโภชนาการ
ความสำคัญและสิ่งแวดล้อมของแมลงโดยรัฐบาลแห่งชาติและ
การมีส่วนร่วมที่เพิ่มขึ้นของสื่อตะวันตกและภาคการศึกษาในปัดเป่าไม่มีมูลความจริง
อคติทางวัฒนธรรมในโลกตะวันตก ที่มีต่อแมลงเป็นอาหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในการอภิปรายนี้หลักการจะใช้ปัจจัยพุ่งเพิ่มอาหาร
และ / หรือรายได้ทางเศรษฐกิจของครอบครัวในชนบท ในขณะที่การลดความดัน
เพื่อเคลียร์ที่ดิน ยาฆ่าแมลง และเกษตรแบบเข้มข้น จะมักจะโปรดปราน
การอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพและอนาคตที่ยั่งยืน ความหลากหลายที่ดีของที่อยู่อาศัย
ของแมลงที่เป็นอาหารแบบดั้งเดิมที่นำเสนอความหลากหลายของสถานการณ์
เกือบเจ็ดชั่วโคตร ซึ่งการรับรู้และรู้แจ้งการจัดการแมลง
แหล่งอาหาร ได้ผลไม่เพียง แต่ในโภชนาการมนุษย์ แต่ขณะเดียวกัน ช่วยเหลือในการรักษาความหลากหลายของแหล่งที่อยู่อาศัย
สำหรับรูปแบบอื่น ๆของชีวิต แนวทาง ได้แก่ 1 )
ส่งเสริมการอนุรักษ์ป่าไม้และการจัดการ โดยแสดงบนความปรารถนาของประชากรท้องถิ่น
ป้องกันอาหารแมลงแบบดั้งเดิม ( เช่นหนอนผีเสื้อในแซมเบีย
และ ซาอีร์ ) ; 2 ) การลดการลักลอบล่าสัตว์ในสวนสาธารณะและสัตว์ป่ารักษา โดยให้
ใช้อย่างยั่งยืนของแมลงอาหารทรัพยากรโดยประชาชนในท้องถิ่น ได้แก่ หนอนผีเสื้อใน
มาลาวี )3 ) การลดการใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืช โดยพัฒนาวิธีการที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นของ
เก็บเกี่ยวศัตรูพืชชนิดที่เป็นอาหารแบบดั้งเดิม ( เช่น ตั๊กแตน ) ; 4 ) การ
เศรษฐกิจสิ่งแวดล้อม และประสิทธิภาพ โดยพัฒนาระบบสินค้าแบบคู่ ( เช่น ผ้าไหม และผ้าไหม /
มอดตัวอ่อนดักแด้ , น้ำผึ้งและผึ้งกก ) ; 5 ) ลดมลพิษอินทรีย์
โดย รีไซเคิลของเสียจากการเกษตรและป่าไม้ในคุณภาพสูง
อาหารหรือวัตถุดิบอาหารสัตว์ เช่น หนอนแมลงวัน ปาล์มสามารถ ) ข้อควรพิจารณาอื่น ๆที่เกี่ยวข้อง
บางชนิด แมลงกินได้เพิ่ม
สภาพแวดล้อมในท้องถิ่นของตนในรูปแบบต่างๆ ( เช่น leafcutter มดในอเมริกาใต้ ) หรือสร้างความหลากหลายเพิ่มเติมของ
ชนิดภายในที่อยู่อาศัย ( เช่น ปลวกในแอฟริกา ) บาง ตามที่แสดงในการศึกษากับ
จิ้งหรีดมีสูงมากประสิทธิภาพมากกว่าการแปลงอาหารโคเนื้อ
เมื่ออาหารมีคุณภาพใกล้เคียงกัน สุดท้าย ต้องมีการวิจัยในระดับอุตสาหกรรม
มวล prodution ของแมลงกินได้ เพื่อเพิ่มการรับรู้ของโภชนาการ
และความสำคัญสิ่งแวดล้อมของแมลง โดยรัฐบาลแห่งชาติและ
การมีส่วนร่วมที่เพิ่มขึ้นของสื่อตะวันตกและวิชาการในการปัดเป่าอคติทางวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นในโลกตะวันตกที่มีต่อ

แมลงเป็นอาหาร